Przyczyny pękających pięt

Pękanie pięt to konsekwencja zaburzeń w rogowaceniu naskórka. Pod wpływem różnorodnych czynników skóra na piętach traci naturalną jędrność i sprężystość, a następnie staje się twarda i gruba. Na jej powierzchni zaczynają tworzyć się bruzdy i szczeliny (rozpadliny), które z czasem ulegają pogłębieniu, powodując niekiedy krwawienie. Lista czynników predysponujących do tego problemu jest długa.

Noszenie nieodpowiedniego obuwia

Zbyt ciasne obuwie to jeden z najczęstszych powodów odpowiedzialnych za pękające i suche pięty. Podobne konsekwencje determinuje noszenie obuwia o nieodpowiedniej konstrukcji, wykonanego z nieoddychających materiałów, czego skutkiem jest brak odpowiedniej cyrkulacji powietrza. Pękaniu pięt sprzyja noszenie butów na wysokim obcasie. Warto jednak wiedzieć, że to nie tylko problem miłośniczek szpilek, ale także dolegliwość osób preferujących obuwie na niskiej podeszwie, co ma związek ze słabą amortyzacją sił powstających podczas chodzenia. 

Nieodpowiednie obuwie nie tylko znacznie obniża komfort chodzenia, ale również prowadzi do wielu problemów. Nadmierny nacisk na pięty skutkuje przesuszeniem skóry, zwiększając ryzyko jej nadmiernego rogowacenia i powstawania pęknięć na piętach.

Uwarunkowania genetyczne

Badania dowodzą, że problem pękania pięt często ma podłoże genetyczne. Ma to związek z dziedziczną predyspozycją do nadmiernego rogowacenia skóry.

Nadwaga

Skłonne do pęknięć pięty to powszechny problem osób z nadwagą lub otyłością. Zbyt duża waga jest sporym obciążeniem dla stóp, które dźwigają ciężar całego ciała. Zwiększa nacisk na podłoże i może powodować nie tylko deformacje stóp, ale także przykre dolegliwości w obrębie pięt.

Cukrzyca

Jednym z wielu ogólnoustrojowych problemów, który predysponuje do pojawiania się rozpadlin na piętach, jest cukrzyca. Wysoki poziom cukru we krwi stosunkowo często uszkadza nerwy. Skutkuje również zaburzeniem krążenia w nogach, co z kolei wpływa na zdolność skóry do utrzymania optymalnego poziomu nawilżenia. Pacjenci z cukrzycą powinni więc w sposób szczególny koncentrować się na pielęgnacji skóry pięt i stosować do rekomendacji lekarza prowadzącego.

Niedoczynność tarczycy

Popękane pięty to problem wielu osób cierpiących na niedoczynność tarczycy.  Warto wiedzieć, że gruczoł ten odgrywa ważną rolę w regulacji nawilżenia skóry, a więc zaburzenia jego pracy często prowadzą do przesuszenia skóry na piętach. Zmniejszenie aktywności tarczycy nie tylko odpowiada za nadmierne wysuszenie, ale także znacznie spowalnia procesy regeneracyjne skóry. W konsekwencji skóra na piętach podlega zintensyfikowanym procesom rogowacenia i jest bardziej podatna na pęknięcia. Osobom zmagającym się z zaburzeniami tarczycy rekomenduje się więc intensywne nawilżanie stóp oraz ich pielęgnację. 

Choroby skóry

Pękające pięty często towarzyszą innym problemom skórnym. Skłonność do tego typu problemu obserwuje się u osób cierpiących na przewlekłe dermatozy, takie jak: łuszczyca, egzema czy AZS.

Niedobór witamin

Za przesuszenie skóry stóp, a w rezultacie problem pękających pięt odpowiadają również awitaminozy. Dotyczy to zwłaszcza niedoborów witaminy A oraz witaminy B5, jak również deficytu kwasów omega-3.

Wady i deformacje stóp

Zmiany w budowie anatomicznej i morfologicznej stopy często prowadzą do nieodpowiedniego rozkładu sił nacisku, a co za tym idzie – jej nieodpowiedniego wysklepienia i obciążania konkretnych obszarów stopy.

Nieprawidłowa pielęgnacja i nieodpowiedni styl życia

Inną ważną przyczyną pękania skóry na piętach jest niewłaściwa pielęgnacja stóp. Wśród najczęstszych błędów można wymienić zaniedbywanie nawilżania skóry pięt bądź zbyt częste zabiegi peelingowania tej okolicy, co zaburza naturalny cykl odnowy skóry.

Wśród czynników predysponujących do suchych i pękających pięt wymienia się także styl życia. Skórze w tej newralgicznej okolicy nie sprzyja częste chodzenie boso po twardych powierzchniach bądź wielogodzinne przebywanie w pozycji stojącej.

Skutki pękania pięt

Nieleczone pęknięcia pięt niosą ze sobą szereg dotkliwych powikłań. Ich skutkiem jest nie tylko dyskomfort i ból nasilający się zwłaszcza podczas chodzenia, ale również podatność na działanie czynników infekcyjnych, które odpowiadają za rozwój stanów zapalnych.

Profilaktyka pękających pięt — jak zapobiegać problemom?

Wdrożenie odpowiedniej profilaktyki na wczesnym etapie pozwala skutecznie rozprawić się z problemem szorstkich i pękających pięt, zanim niezbędna okaże się interwencja podologa. Kluczowe znaczenie ma zwłaszcza wybór odpowiedniego obuwia. Podczas zakupu warto zwracać uwagę zwłaszcza na rozmiar i jakość materiału wykończeniowego. W trakcie przymiarki należy upewnić się, czy buty zbytnio nie uciskają i zapewniają odpowiednią cyrkulację powietrza. Jeśli to możliwe, należy zmniejszyć częstotliwość noszenia szpilek oraz unikać długotrwałego przebywania w pozycji stojącej. Rekomenduje się również noszenie bawełnianych i przewiewnych skarpet, które ułatwiają cyrkulację powietrza.

W systematycznej pielęgnacji skóry stóp warto pamiętać także o… prowadzeniu zbilansowanej diety. W jadłospisie osoby zmagającej się z pękającymi piętami bądź obarczonej czynnikami ryzyka nie powinno zabraknąć warzyw i owoców, a także składników bogatych w witaminę A. Niezbędna jest dbałość o utrzymywanie optymalnego nawodnienia organizmu, czemu sprzyja przyjmowanie odpowiedniej ilości płynów.

Osoby, u których pękanie pięt jest skutkiem chorób, powinny pozostawać pod stałą opieką specjalisty i dokładnie stosować się do jego zaleceń.

Zabiegi na pękające pięty — domowe sposoby na suche i szorstkie pięty

Nieodłącznym elementem profilaktyki szorstkich i pękających pięt jest odpowiednia pielęgnacja stóp. Skuteczna regeneracja skóry stóp polega na systematycznym wykonywaniu zabiegów pielęgnacyjnych, które umożliwiają utrzymanie skóry w dobrej kondycji, minimalizując lub zapobiegając w ten sposób nieestetycznym pęknięciom. 

W pielęgnacji stóp należy zadbać przede wszystkim o oczyszczanie i zmięczanie naskórka. Na tym etapie doskonale sprawdzą się kąpiele stóp w ciepłej (ale nie gorącej!) wodzie z solą leczniczą np. naturalną solą do kąpieli stóp Morskie ukojenie. Zawarty w tym kosmetyku dodatek soli z Morza Martwego oczyści, ujędrni i mocno nawilży skórę, zminimalizuje obrzęki i przyniesie ukojenie. Regularne moczenie stóp w wodzie z solą morską może znacząco poprawić kondycję skóry, zmiękczając ją i przygotowując do kolejnego zabiegu pielęgnacyjnego — peelingowania.

Peelingowanie pozwala usunąć zrogowaciały naskórek. Stosowanie peelingów do stóp raz w tygodniu wspomaga wchłanianie substancji aktywnych i reguluje cykl regeneracji skóry. W tym zadaniu sprawdzi się zwłaszcza peeling kremowy Cynamon, który skutecznie złuszcza martwy naskórek przy pomocy pestek truskawek. Rozgrzewające właściwości cynamonu pobudzają krążenie podskórne i aktywizują przepływ limfy, a olej rycynowy nawilża skórę, zapewnia jej optymalny poziom natłuszczenia i jedwabistą miękkość. Stosowanie pumeksów lub specjalistycznych tarek podczas kąpieli stóp budzi sporo kontrowersji.  Podczas gdy jedni je zalecają, inni rekomendują powściągliwość, wskazując na gromadzenie się na tych przyrządach różnych szkodliwych drobnoustrojów.

Po kąpieli i peelingowaniu należy zadbać o odżywienie skóry. Wśród naturalnych kosmetyków na szczególną uwagę zasługuje zwłaszcza olejek do ciała Grejpfrut z balsamem copaiba, który prócz intensywnych właściwości regeneracyjnych działa również przeciwgrzybiczo.

W przypadku zaawansowanych stanów kluczowe znaczenie ma regularne stosowanie specjalistycznych nawilżających kremów do stóp, które zawierają mocznik, kwas salicylowy, glicerynę lub lanolinę. Używanie kremu regenerującego na popękane pięty jest niezbędne, by dostarczyć skórze składników odżywczych i nawilżających. Taka kompleksowa pielęgnacja wspomaga regenerację naskórka, zmniejszając szorstkość i zapobiegając nadmiernemu rogowaceniu.

Leczenie pękających pięt – kiedy udać się do podologa?

Jeśli systematyczna i samodzielna pielęgnacja w domowym zaciszu nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, warto rozważyć wizytę w gabinecie podologicznym. Na podstawie szczegółowej diagnostyki podolog oceni poziom zaawansowania problemu oraz głębokość rozpadlin. Wykryje ewentualne deformacje stóp bądź przeprowadzi szczegółowy wywiad kliniczny, w którym zweryfikuje występowanie czynników ryzyka predysponujących do powstawania pękających pięt (np. uwarunkowań genetycznych, chorób metabolicznych, dermatoz, problemów z krążeniem).

W zależności od efektu diagnostyki podolog może zarekomendować specjalistyczne zabiegi, założyć opatrunki wspomagające regenerację rozpadlin bądź zalecić stosowanie odpowiednich preparatów do pielęgnacji stóp. Profesjonalne zabiegi, takie jak peelingi chemiczne czy zabiegi z użyciem specjalistycznych preparatów do zmiękczenia skóry na piętach, mogą znacząco przyspieszyć proces regeneracji skóry pięt. 

Podsumowanie

Skuteczne radzenie sobie z suchymi i pękającymi piętami jest uzależnione od trafnej diagnozy przyczyn tego problemu. Wprawdzie najczęściej u jego źródeł tkwi niewłaściwa pielęgnacja stóp, noszenie ciasnego obuwia i nieodpowiedni styl życia, ale nierzadko dolegliwość ta ma związek z chorobami metabolicznymi i dermatologicznymi, zaburzeniami krążenia, nadwagą czy deformacją stóp. Właściwa ocena czynników ryzyka jest kluczowa dla wyboru odpowiednich metod leczenia i prewencji, wśród których należy wymienić kompleksową pielęgnację, zabiegi lub specjalistyczne leczenie u podologa. By uchronić się przed problemami z suchymi i pękającymi piętami bądź zminimalizować ich skutki, warto prowadzić bezpieczną pielęgnację z zestawem naturalnych kosmetyków do stóp od nLine.

Naturalny olejek z drzewa migdałowego

Olej migdałowy pozyskuje się z nasion drzewa migdałowego. Migdałowiec (Prunus amygdalus) należy do rodziny różowatych. Wprawdzie naturalnie porasta obszary Azji Mniejszej i Środkowej, ale od wielu lat uprawia się go również w Południowej Europie, Ameryce i Północnej Afryce. Owoce tego subtropikalnego drzewa to niewielkie, brązowe pestkowce, w których znajduje się jedno spłaszczone nasienie.

Rafinowany i nierafinowany olej ze słodkich migdałów

Olej migdałowy występuje w dwóch postaciach: rafinowanej i nierafinowanej, które różnią się zasadniczo pod względem sposobu pozyskiwania oraz przygotowania do użycia. Olej nierafinowany jest tłoczony na zimno. Ekstrakcja bez wpływu wysokich temperatur oraz dodatku chemicznych rozpuszczalników pozwala zachować wszystkie jego niezbędne składniki odżywcze. Olej migdałowy tłoczony na zimno cechuje się bladą, słomkową barwą, bezwonnością bądź słabo wyczuwalnym zapachem. W 90% zawiera nienasycone kwasy tłuszczowe (kwas oleinowy i kwas linolowy), dzięki czemu jest odporniejszy na utlenianie w porównaniu z innymi olejami. To również prawdziwa skarbnica dobroczynnych substancji: witamin A, E, D i witamin z grupy B, skwalanu i fitosteroli. Czysty olej migdałowy należy przechowywać z dala od źródeł ciepła i światła, by zachować wszystkie jego dobroczynne właściwości.

Odkryj 7 najważniejszych właściwości olejku migdałowego

Olejek migdałowy jest naturalnym olejem o dość uniwersalnym zastosowaniu, który doskonale sprawdza się w pielęgnacji skóry i włosów. Poznaj jego najważniejsze właściwości!

Nawilża i tworzy warstwę okluzyjną

Olej migdałowy bywa uznawany za naturalny emolient. Dzięki obecności kwasu oleinowego oraz linolowego nie tylko nawilża skórę, ale także na długo pozwala utrzymać równowagę hydrolipidową. Tworzy na powierzchni skóry delikatnie tłustą warstwę okluzyjną, zapobiegając nadmiernej ucieczce wody z naskórka.

Zmiękcza i ujędrnia skórę, zmniejsza rozstępy

Naturalny olej ze słodkich migdałów szybko się wchłania. Ma właściwości zmiękczające, wygładza skórę i pozostawia ją jedwabiście miękką w dotyku. Złuszcza zrogowaciały naskórek, wpływając w ten sposób na regulację cyklu odnowy komórkowej skóry. Poprawia jej elastyczność, dzięki czemu wykazuje wysoką skuteczność w walce z rozstępami. Kosmetyki z jego dodatkiem rekomenduje się więc kobietom w ciąży, które potrzebują wyjątkowo delikatnej i bezpiecznej pielęgnacji.

Regeneruje, odżywia i działa przeciwstarzeniowo

Olej z migdałowca to prawdziwe antidotum na problemy starzenia się skóry. Zawarte w nim witaminy młodości: witamina A i witamina E stymulują regenerację komórek, a także wspomagają w walce z wolnymi rodnikami i skutkami promieniowania UV. 

Za sprawą tego dobroczynnego składu olej migdałowy stymuluje produkcję kolagenu, wspomagając procesy regeneracyjne skóry i zapobiegając powstawaniu zmarszczek. Zapewnia więc skuteczne wsparcie osobom pragnącym zachować młodzieńczy wygląd.

Poprawia koloryt cery i redukuje przebarwienia

Kosmetyczny olej z migdałów można stosować również w pielęgnacji skóry z przebarwieniami. Redukuje widoczne zmiany w pigmentacji i wyrównuje koloryt cery. Jego zastosowanie w pielęgnacji twarzy zapobiega defektom estetycznym.

Jest bezpieczny dla skóry niemowląt

Olejek migdałowy nie powoduje alergii, a więc jest bezpiecznym składnikiem dedykowanym do pielęgnacji wrażliwej skóry niemowląt i dzieci. Z uwagi na fakt, że działa jako naturalny emolient, kosmetyki z jego dodatkiem mogą być stosowane podczas codziennej kąpieli już od pierwszych dni życia, przynosząc ukojenie delikatnej skórze maluszka.

Sprawdza się w pielęgnacji każdego typu skóry

Olej migdałowy znajduje zastosowanie w kosmetykach do każdego typu cery. Dzięki właściwościom nawilżającym sprawdza się w pielęgnacji skóry suchej i przejawiającej oznaki odwodnienia, zapobiegając przykrym dolegliwościom, takim jak: uczucie napięcia, swędzenie, pieczenie czy zaczerwienienie. Ze względu na działanie przeciwstarzeniowe bywa rekomendowany posiadaczkom cery dojrzałej, pomagając im zachować młodzieńczy wygląd. Poleca się go również do codziennej pielęgnacji skóry wrażliwej. Bez obaw po kosmetyki z jego dodatkiem mogą sięgać osoby zmagające się z problemami skórnymi i poważnymi dermatozami, takimi jak: łuszczyca, egzema czy atopowe zapalenie skóry. Olejek migdałowy zmniejsza objawy tych schorzeń i łagodzi podrażnienia, przywracając skórze zdrowy wygląd. 

Doskonale kondycjonuje włosy

Olej pozyskiwany w drzewa migdałowego to prawdziwy must have w pielęgnacji włosów. Stosowany w czystej postaci bądź jako dodatek do kosmetyków świetnie kondycjonuje włosy. Nadaje im połysk, zapobiega przesuszeniu i łamliwości, a także głęboko odżywia zniszczone końcówki oraz minimalizuje problem elektryzowania. Olej z migdałów wywiera również korzystny wpływ na skórę głowy. Aktywizuje pracę cebulek, stymulując w ten sposób porost włosów.

Olejek migdałowy doskonale sprawdza się w pielęgnacji włosów średnio- i wysokoporowatych, suchych, zniszczonych, normalnych oraz łamliwych. Sięgać po niego powinny także osoby z włosami pozbawionymi sprężystości bądź mającymi skłonności do „puszenia”.

Olej ze słodkich migdałów w kosmetykach naturalnych do całego ciała 

Olej ze słodkich migdałów to doskonały olej bazowy w kosmetykach naturalnych o szerokim zastosowaniu. Dzięki swojej lekkiej konsystencji stanowi idealną bazę, która wspiera działanie innych olejów. Nie tylko ma doskonałe walory pielęgnacyjne, ale także jest sprawdzonym nośnikiem zapachu i ułatwia wchłanianie substancji aktywnych w głąb skóry. W kosmetykach marki nLine znalazł zastosowanie w unikalnej kompozycji naturalnych mydeł, takich jak: Mydło Delikatne, Mydło Drogocenne olejki, Mydło Glinka i węgiel, Mydło pokrzywowe. Dodatek oleju ze słodkich migdałów znajdziesz również w peelingach oraz olejkach do ciała, a także w Serum Delikatnej Harmonii do twarzy.

Podsumowanie

Kosmetyczny olej ze słodkich migdałów to niezastąpiony element codziennej pielęgnacji, który daje skórze wszystko, czego potrzebuje do zachowania zdrowia, elastyczności i blasku. Sprawdza się w pielęgnacji wszystkich typów skóry. Dzięki właściwościom nawilżającym, regenerującym, przeciwstarzeniowym oraz kojącym doskonale kondycjonuje skórę suchą i przesuszoną, dojrzałą, wrażliwą oraz skłonną do podrażnień i występowania problemów natury dermatologicznej. Jego niealergizujące właściwości czynią go jednym z najbezpieczniejszych komponentów kosmetyków dedykowanych dla delikatnej skóry niemowląt i dzieci. Olej migdałowy przynosi też szereg korzyści w pielęgnacji włosów, przywracając im naturalny blask i przyspieszając porost. To naturalne dobrodziejstwo o niezwykle szerokim zastosowaniu, które niewątpliwie warto mieć w swojej kosmetyczce.

Przywracanie naturalnego pH jako element codziennej pielęgnacji twarzy

Tonizacja skóry polega na przywracaniu jej naturalnego pH, czyli równowagi kwasowo-zasadowej. Warto wiedzieć, że odczyn pH zasadniczo różni się od partii ciała. Przyjmuje się, że naturalne pH skóry twarzy oscyluje między 4,7 a 5,5, co oznacza, że ma lekko kwaśny odczyn. Wszelkie wahania tego poziomu mają niekorzystny wpływ na stan skóry, mogą przyczynić się do naruszenia płaszcza hydrolipidowego i osłabić barierę ochronną twarzy. Zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej nie tylko powoduje, że skóra traci naturalne właściwości, ale również staje się podatniejsza na niekorzystny wpływ czynników zewnętrznych np. promieniowanie UV i zjawisko fotostarzenia. Z przeprowadzonych dotychczas badań wynika, że nawet niewielka zmiana poziomu pH prowadzi do namnażania szkodliwych bakterii i ogólnego zaburzenia mikrobiomu, a także sprzyja stanom chorobowym skóry.

Nasza twarz każdego dnia jest narażona na naruszenie bariery ochronnej skóry. Stosowanie kosmetyków do mycia twarzy zmienia odczyn pH na zasadowy. Może skutkować więc przesuszeniem i podrażnieniem, a w rezultacie przyspieszyć procesy starzenia. Mając na uwadze skalę potencjalnych konsekwencji, warto pamiętać o tonizacji w codziennej rutynie pielęgnacyjnej.

Zalety tonizacji skóry twarzy

Tonizacja to bardzo ważny etap rutyny pielęgnacyjnej, który gwarantuje poprawę kondycji skóry. Wykonywana po demakijażu i umyciu twarzy, równoważy odczyn pH oraz przynosi pożądane ukojenie. Produkty dedykowane do tonizacji usuwają reszki zanieczyszczeń pozostałych po poprzednich etapach rutyny pielęgnacyjnej, normalizują i odświeżają skórę. Tonizacja reguluje pracę gruczołów łojowych i zmniejsza widoczność porów, sprawiając, że twarz staje się gładka i miękka w dotyku. Jej systematyczne wykonywanie przygotowuje twarz do kolejnych czynności pielęgnacyjnych. Sprawia, że lepiej radzi sobie z wchłanianiem substancji aktywnych w głąb skóry. Wspiera zdolności regeneracyjne i zmniejsza widoczność zmian skórnych: wykwitów trądzikowych czy zmarszczek.

Najczęstsze błędy w tonizowaniu skóry 

Utrzymanie dobrej kondycji cery jest uzależnione od właściwego wykonywania tonizacji twarzy. Wszelkie błędy bądź zaniedbania mogą przyczynić się do pogorszenia stanu skóry i zapoczątkować szereg problemów. Poznaj najczęstsze grzechy w tonizacji i sprawdź, czy Ty również je popełniasz!

Pomijanie lub zaniedbywanie tonizacji

Tonizowanie cery to niezbędny etap, którego nie powinno zabraknąć w codziennej pielęgnacji. Nieregularność w wykonywaniu tej czynności, a co gorsza — jej zupełne pomijanie, może osłabić kondycję skóry i stać się początkiem wielu problemów o charakterze dermatologicznym. 

Stosowanie kosmetyków na bazie alkoholu

Używanie kosmetyków tonizujących na bazie alkoholu (zwłaszcza wysoko stężonego) wpływa niekorzystnie na stan skóry. Ściągające działanie alkoholu skutkuje jej odwodnieniem i naruszeniem naturalnej bariery hydrolipidowej, a także zaburza procesy regeneracyjne. Od stosowania kosmetyków tonizujących z alkoholem powinny stronić nie tylko osoby z cerą suchą, ale także posiadaczki cer ze skłonnościami do przetłuszczania (tłustej, mieszanej i trądzikowej). 

Zbyt intensywne pocieranie skóry

Zbyt mocne pocieranie twarzy podczas tonizacji nie sprzyja dobrej kondycji cery. Może powodować mechaniczne uszkodzenia naskórka i dotkliwe w skutkach podrażnienia. 

Jak prawidłowo tonizować twarz?

Wprawdzie przyjmuje się, że tonizacja cery powinna być nieodłącznym elementem porannej i wieczornej rutyny pielęgnacyjnej, niemniej warto wykonywać ją zawsze, gdy nasza skóra ma kontakt ze środkami myjącymi (nawet w środku dnia). Zabieg ten poprzedza głębokie oczyszczenie skóry. Po nim zaś powinna nastąpić aplikacja odżywczego serum lub kremu nawilżającego.

Bez znaczenia nie pozostaje również metoda aplikacji toniku. Wiele kobiet nakłada kosmetyk na wacik i w ten sposób rozprowadza go po twarzy, co może skutkować naruszeniem delikatnej warstwy ochronnej. Jeśli zdecydujemy się na aplikację przy pomocy wacika, należy nasączyć go kosmetykiem i przykładać punktowo do twarzy (unikając przy tym pocierania!). Najbardziej rekomendowanym sposobem jest nakładanie toniku bezpośrednio na powierzchnię twarzy. Warto dodać, że metoda ta jest szczególnie polecana przez Japonki, które aplikują tonik palcami. Dobrym rozwiązaniem są toniki rozpylane bezpośrednio na skórę twarzy przy pomocy atomizera, co umożliwia równomierne rozprowadzenie toniku.

Bez względu na sposób aplikacji w żadnym przypadku nie zaleca się spłukiwania toniku z twarzy. Jego całkowite wchłonięcie to sygnał, że można przejść do kolejnych kroków rutyny pielęgnacyjnej.

Czym tonizować twarz? Co wybrać: tonik lub hydrolat?

Na rynku dostępnych jest wiele produktów przeznaczonych do pielęgnacji skóry twarzy. W ostatnim czasie na popularności zyskują hydrolaty roślinne, które powstają w rezultacie destylacji roślin z wykorzystaniem pary wodnej. Niezmiennie jednak wśród produktów tonizujących królują toniki do twarzy. 

Naturalny tonik do twarzy — doskonały wybór dla każdego rodzaju skóry

Wybór toniku powinien być podyktowany składem i jego bezpieczeństwem oraz dostosowany do rodzaju i potrzeb skóry. Skóra sucha potrzebuje kosmetyku, który zapewni jej odpowiednie nawilżenie, ochronę i regenerację. W przypadku skóry tłustej warto wybrać tonik złuszczający, który wesprze ją w regulacji pracy gruczołów łojowych. 

Odpowiedzią na te zróżnicowane potrzeby są naturalne toniki, których bazą są naturalne oleje, składniki pochodzenia organicznego oraz substancje aktywne.  HydraBloom Lipa-Lawenda to delikatny tonik do twarzy, który dzięki bogactwu naturalnych komponentów sprawdzi się w pielęgnacji każdego rodzaju skóry. Jest rekomendowany zarówno do pielęgnacji skóry suchej i wrażliwej, jak i cery zmagającej się z nadprodukcją sebum. Ekstrakt z lipy działa kojąco i ściągająco, a dodatek lawendy łagodzi podrażnienia i stany zapalne. Zawarty w nim wyciąg z aloesu hamuje procesy starzenia, a kwas mlekowy i panthenol aktywizują procesy regeneracyjne, przywracając skórze naturalną gładkość i jędrność.

Podsumowanie

Dążąc do utrzymania doskonałej kondycji cery, nie można zaniedbywać tonizacji twarzy. To niezwykle ważny element codziennej rutyny pielęgnacyjnej, który przywraca skórze pH, utrzymuje optymalny poziom nawilżenia oraz wzmacnia naturalną barierę ochronną skóry. Systematyczna tonizacja sprawia, że skóra staje się odżywiona i przygotowana na wchłanianie substancji aktywnych na kolejnych krokach pielęgnacyjnych. Odpowiedzią na potrzeby wszystkich typów cery są zwłaszcza naturalne toniki do twarzy, które łączą w sobie skuteczność działania z delikatnością płynącą wprost z natury.

Czym jest masło shea?

Masło shea otrzymuje się z orzeszków drzewa masłosz Parka (drzewa masłowego) porastającego tereny Afryki. Warto wiedzieć, że drzewo to żyje nawet 300 lat i może osiągnąć wysokość 25 metrów. Niewątpliwą wadą jest fakt, że rzadko owocuje, a pierwszych zbiorów można doczekać się dopiero po 20-30 latach. Owoce dojrzewają zazwyczaj przez okres 5 miesięcy, a zbiory tych, które samoistnie opadają z drzewa, trwają od lipca do grudnia.

Jego dobroczynne właściwości w pełni wynagradzają jednak długi czas oczekiwania na owoce. Nie bez przyczyny bowiem masłosz Parka bywa określany przez lokalne społeczności mianem „drzewa życia” lub „świętego drzewa”. 

Rafinowane czy nierafinowane masło shea — które wybrać?

Wiele osób zastanawia się nad różnicami między rafinowanym a nierafinowanym masłem shea. Nierafinowane masło pozyskuje się bezpośrednio z afrykańskiego drzewa. Proces pozyskiwania rozpoczyna się od ręcznego zbierania dzikich orzechów shea, które następnie są suszone na słońcu, miażdżone w moździerzu i w końcu gotowane, aby wydobyć cenny tłuszcz. Ta starożytna metoda ekstrakcji pozwala zachować wszystkie naturalne właściwości masła shea, które są kluczowe dla jego zastosowania w kosmetyce.  Czyste masło shea zapewnia niewątpliwie więcej korzyści dla skóry. Dzięki obecności olejów i witamin czyni ją bardziej elastyczną, nawilżoną i zdrową.

W odróżnieniu od nierafinowanego, rafinowane masło shea przechodzi procesy oczyszczania w wysokiej temperaturze, co pozwala pozbyć się wszelkich niepożądanych zanieczyszczeń. Skutkiem ubocznym tej interwencji bywa nie tylko eliminacja zapachu i koloru, ale także utrata niektórych istotnych właściwości.

Wybór między rafinowanym a nierafinowanym masłem shea powinien być podyktowany indywidualnymi preferencjami oraz celem pielęgnacyjnym, jaki chcemy osiągnąć. 

Pielęgnacyjne właściwości masła shea 

Regularne stosowanie masła shea zapewnia znaczące korzyści pielęgnacyjne. Dobroczynne działanie to zasługa bogatego składu, w którym można wymienić składniki aktywne, takie jak: nasycone kwasy tłuszczowe, witamina A i E, polifenole czy katechiny.

Kwas oleinowy

Z uwagi na silne właściwości nawilżające kwas oleinowy zapobiega uczuciu suchości oraz napięcia. Działa jako naturalny emolient: zmiękcza i wygładza skórę oraz pomaga utrzymać jej odpowiednią elastyczność.

Kwas stearynowy

Kwas stearynowy wnika w głąb skóry, utrzymując pożądany stan nawilżenia. Tworzy na powierzchni warstwę okluzyjną i odgrywa rolę ochronną, zabezpieczając skórę przed szkodliwym działaniem czynników zewnętrznych, takich jak: wiatr, zimno czy słońce.

Witaminy A i E

Witamina E nie bez przyczyny bywa określana zaszczytnym mianem witaminy młodości. Jako silny antyoksydant neutralizuje szkodliwe działanie wolnych rodników, hamując degenerację komórek. Witamina E nie tylko doskonale kondycjonuje skórę i wspiera jej regenerację, ale też chroni przed fotostarzeniem i przywraca jej zdrowy blask.  Witamina A uczestniczy natomiast w produkcji kolagenu i elastyny, zapewniając skórze jędrność, gładkość i sprężystość.

Zastosowanie masła karité

Dobrodziejstwo, pozyskiwane z afrykańskiego drzewa, jest niewątpliwie pielęgnacyjnym hitem, który doskonale kondycjonuje różne partie ciała. Poznaj różne zastosowania masła shea!

Masło shea na twarz

Masło shea jest powszechnie stosowane w pielęgnacji skóry twarzy. Reguluje pracę gruczołów łojowych i zachowuje optymalny balans między nawilżeniem a natłuszczeniem, utrzymując właściwe funkcjonowanie płaszcza hydrolipidowego. Nie ma właściwości komedogennych, a więc nie zatyka porów. Wykazuje również działanie antybakteryjne i antyseptyczne, minimalizując podrażnienia i stany zapalne skóry. Odgrywa ponadto ważną rolę w fotoprotekcji i profilaktyce przeciwstarzeniowej, chroniąc skórę przed szkodliwym działaniem promieniowania UV i opóźniając powstawanie zmarszczek. 

Dzięki zdolności do głębokiego nawilżania i natłuszczania masło shea idealnie nadaje się do pielęgnacji wszystkich typów cery, w tym suchej i wrażliwej. 

Masło shea na włosy i paznokcie

Dzięki równowadze nasyconych i jednonasyconych kwasów tłuszczowych masło shea doskonale sprawdza się również w pielęgnacji włosów. Regeneruje zniszczone końcówki i odbudowuje strukturę włosa, zapobiega przesuszeniu, a także chroni przed łamliwością. Doskonale kondycjonuje włosy niskoporowate i średnioporowate. Pierwsze z nich głęboko odżywia i chroni przed uszkodzeniami, wzmacniając cebulki włosów. Posiadacze włosów średnioporowatych docenią masło karité przede wszystkim za właściwości nawilżające, które odbudowują strukturę włosów i pomagają odzyskać naturalny blask. Nie zaleca się zaś jego stosowania na włosy zniszczone i mocno przesuszone, gdyż może to skutkować efektem puszenia.

Masło shea zasługuje na uwagę także w pielęgnacji paznokci. Wnika w głąb paznokcia, dzięki czemu aktywnie regeneruje i przyspiesza porost, przywraca płytce naturalny kolor i wyrównuje jej powierzchnię oraz zapobiega rozdwajaniu.

Masło shea na ciało

Obecność kwasów tłuszczowych oraz witamin intensywnie nawilża i natłuszcza skórę, wspierając jej naturalną zdolność do regeneracji. Aktywizuje także regenerację uszkodzonej skóry, przyspieszając gojenie drobnych ran, oraz łagodzi podrażnienia. Z uwagi na silnie nawilżające właściwości kosmetyki z dodatkiem masła shea wykorzystuje się szczególnie w pielęgnacji przesuszonych partii ciała, takich jak: kolana, łokcie czy pięty. Jego właściwości docenią zwłaszcza posiadacze skóry wrażliwej, skłonnej do odwodnienia i przesuszenia.

Masło shea do masażu — pomoc w walce z rozstępami i cellulitem

Masło shea to sojusznik skóry z problemami, takimi jak rozstępy czy cellulit. Stymuluje produkcję kolagenu, co przekłada się na zwiększoną elastyczność i jędrność skóry. Regularne masowanie i wcieranie w skórę kosmetyków z jego dodatkiem może więc znacząco poprawić wygląd skóry, redukując widoczność pomarańczowej skórki.

Zastosowanie masła shea w kosmetykach do ciała — od kremów po mydła

Ze względu na swoje wyjątkowe właściwości masło shea robi wręcz zawrotną karierę w kosmetyce. Jest jednym z najpopularniejszych składników produktów pielęgnacyjnych do całego ciała: od kremów do twarzy, przez balsamy i olejki do ciała czy masło na twarz. Znajduje zastosowanie nie tylko w produktach do pielęgnacji włosów i paznokci, ale także w kosmetykach przeznaczonych do różnych partii ciała. Na rynku nie brak kosmetyków z masłem karité przeznaczonych do pielęgnacji przesuszonej skóry ust, rąk czy stóp. 

Obecność masła shea w naturalnych mydłach marki nLine to gwarancja kompleksowej pielęgnacji skóry w trakcie codziennej higieny: głębokiego nawilżenia, intensywnej regeneracji i wsparcia naturalnych mechanizmów obronnych. Regularne używanie mydeł z dodatkiem masła shea przyczynia się do poprawy elastyczności skóry, zapewnia jej gładkość i aksamitną miękkość w dotyku, a także opóźnia procesy starzenia.

Podsumowanie

Masło shea, określane też mianem masła karité, jest cenione za swoje wyjątkowe właściwości nawilżające i regenerujące. Jako naturalny antyoksydant chroni przed szkodliwym działaniem wolnych rodników. Odgrywa ważną rolę w profilaktyce przeciwstarzeniowej i wspomaga w walce ze znienawidzonym przez kobiety cellulitem. Dzięki tym właściwościom masło shea jest idealnym składnikiem w kosmetykach przeznaczonych do pielęgnacji całego ciała. Doskonale kondycjonuje skórę, zapewniając jej zdrowy wygląd i ochronę przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Wpływa również korzystnie na stan włosów i paznokci, wzmacniając ich strukturę i zapobiegając łamliwości. Regularne stosowanie kosmetyków z masłem shea to więc gwarancja zdrowia i promiennego wyglądu.

Czym jest, jak wygląda i jak powstaje cellulit?

W specjalistycznej terminologii cellulit bywa określany mianem lipodystrofii. W języku potocznym nazywa się go pomarańczową skórką, gdyż swoim wyglądem przypomina nieregularną skórkę tego egzotycznego owocu.

Cellulit polega na niewłaściwym rozmieszczeniu tkanki tłuszczowej, czego skutkiem są zmiany w tkance podskórnej. Warto przypomnieć, że właśnie w tkance podskórnej znajduje się aż 65-70% tłuszczu z całego organizmu. Tkanka tłuszczowa składa się z komórek tłuszczowych (adipocytów), których rolą jest przechowywanie nadmiaru składników odżywczych. Dostarczanie ich w nadmiarze prowadzi do przerostu adipocytów oraz ucisku na naczynia krwionośne i limfatyczne. Powodowane w ten sposób spowolnienie krążenia krwi nie tylko utrudnia przyswajanie przez komórki tlenu oraz składników odżywczych, ale także dereguluje wydzielanie toksyn. Wskutek tych zmian produkty przemiany materii zalegają w tkankach, tworząc charakterystyczną strukturę skórki pomarańczowej.

Zmiany charakterystyczne dla cellulitu występują na biodrach, brzuchu, pośladkach, jak też w bocznych częściach ud. Pojawiają się również w przyśrodkowej części kolan, na plecach w okolicach łopatek oraz w okolicach dołów pachowych.

Przyczyny pomarańczowej skórki

Cellulit może pojawić się u kobiety w każdym wieku. Zmagają się z nim nie tylko kobiety dojrzałe, ale również nastolatki. Istnieją jednak pewne czynniki, które szczególnie predysponują do powstawania efektu pomarańczowej skórki. Wśród nich kluczową rolę odgrywają zmiany hormonalne, a zwłaszcza przewaga estrogenów, której towarzyszy równoczesny niedobór progesteronu. Spore znaczenie mają również nadwaga czy otyłość, a także wahania wagi np. w okresie ciąży.

Inne przyczyny cellulitu to:

• niewystarczająca aktywność fizyczna i przewaga siedzącego trybu życia, które pogarszają krążenie krwi i przepływ limfy;
• dieta bogata w sól i cukier, która prowadzi do zatrzymywania toksyn w organizmie;
• zaburzenia emocjonalne, depresja oraz przewlekły stres – ich skutkiem jest podwyższony poziom glukozy we krwi oraz kumulacja tłuszczu i wody w organizmie. To z kolei prowadzi do zwiększenia ilości kortyzolu i wpływa na powstawanie zmian o charakterze cellulitowym;
• palenie papierosów;
• noszenie zbyt obcisłych ubrań i butów na wysokim obcasie;
• długie kąpiele w gorącej wodzie;
• częste korzystanie z solarium;
• opalanie się z nogami osłoniętymi ręcznikiem.

Jakie są rodzaje cellulitu i jak je rozpoznać?

Cellulit niejedno ma imię. Wyróżnia się trzy jego postaci, które różnią się od siebie pewnymi cechami.

Cellulit tłuszczowy  

Cellulit tłuszczowy (miękki) jest wynikiem nagromadzenia komórek tłuszczowych. Objawia się występowaniem pod skórą delikatnych grudek czy fałdek, które nie przylegają ściśle do mięśni, stwarzając wrażenie jakoby były umieszczone między skórą i mięśniami. Warto podkreślić, że cellulit tłuszczowy względnie często rozwija się jako konsekwencja nieleczonego cellulitu wodnego czy nadwagi lub ma związek z szybkim przybieraniem na wadze w krótkim czasie. Wynika z niewystarczającej aktywności fizycznej bądź problemów z wiotkością mięśni.

Cellulit wodny

Cellulit wodny (twardy) to efekt nieprawidłowego krążenia krwi i limfy, które powoduje zatrzymywanie wody w organizmie i powstawanie obrzęków. Jego odróżnienie od rozbudowanej tkanki mięśniowej może nastręczać pewnych problemów. Charakterystycznym objawem cellulitu wodnego jest suchość i szorstkość skóry w miejscach zajętych cellulitem. W przeciwieństwie do cellulitu tłuszczowego nie ma związku z wahaniami wagi. Występuje najczęściej u osób z siedzącym trybem życia oraz wahaniami hormonalnymi. Zmagają się z nim głównie nastolatki oraz kobiety aktywne fizycznie np. sportsmenki czy tancerki.

Cellulit cyrkulacyjny

Cellulit cyrkulacyjny to połączenie cellulitu tłuszczowego i wodnego. Najbardziej narażone na jego powstawanie są osoby, które prowadzą siedzący tryb życia, mają nadwagę i problemy z krążeniem.

Jakie są stopnie zaawansowania cellulitu i jak wpływają na jego leczenie?

Rozwój cellulitu to proces, który przebiega stopniowo. Wyróżnia się cztery stopnie zaawansowania tego schorzenia, które różnią się objawami, a co za tym idzie – wymagają odmiennego postępowania:

• cellulit 0. stopnia – można go zaobserwować dopiero po ściśnięciu powierzchni skóry. W efekcie mechanicznego ucisku pojawiają się grudki będące wynikiem powiększonych adipocytów. Niedostateczny przepływ limfy oraz opuchlizna w obrębie tkanki tłuszczowej jest wynikiem utraty przepuszczalności przez naczynia włosowate;
• cellulit 1. stopnia – nierówna powierzchnia skóry uwidacznia się po ujęciu w fałd tkanki podskórnej i jest dostrzegalna już w pozycji stojącej. Co warto podkreślić, utrata elastyczności skóry i zaburzenia tkanki tłuszczowej nie są widoczne gołym okiem w pozycji leżącej;
• cellulit 2. stopnia – charakteryzuje się obecnością powiększonych adipocytów (grudek czy bardzo drobnych guzków, które otaczają włókna kolagenowe) zarówno w pozycji stojącej, jak i leżącej. Skóra jest blada i pofałdowana. Zmiany cellulitowe są bardziej widoczne zwłaszcza podczas napinania mięśni, co określa się spontanicznym objawem pomarańczowej skórki;
• cellulit 3. stopnia – najbardziej zaawansowany stopień rozwoju cellulitu, który objawia się bardzo wyraźnymi zmianami skórnymi np. guzkami i grudkami o rozmiarze 2-20 mm, które oddzielone są tkanką włóknistą. Na tym etapie tkanka staje się nieelastyczna, trzęsie się i ma nieregularną strukturę. Nierzadko tym zmianom towarzyszy silny ból, który jest spowodowany uciskiem na zakończenia nerwowe.

Od stopnia zaawansowania cellulitu uzależniona jest skuteczność różnych metod leczenia. Na wczesnych stadiach rozwoju cellulitu wystarczająca bywa zmiana diety bądź stylu życia. Działania te nie sprawdzają się jednak w przypadku zaawansowanego cellulitu, który wymaga wdrożenia profesjonalnych zabiegów medycyny estetycznej.

Rola odpowiedniej diety w walce z cellulitem

Dieta odgrywa kluczową rolę w walce z cellulitem. Odpowiednie odżywianie może pomóc w redukcji skórki pomarańczowej i przywróceniu zdrowej struktury tkanki tłuszczowej. Jeśli chcesz zapobiec powstawaniu cellulitu bądź zminimalizować jego widoczność, stosuj się do kilku podstawowych zasad!

Pij optymalną ilość wody

Odpowiednie nawodnienie organizmu to podstawa w walce w cellulitem. Regularne picie wystarczającej ilości płynów sprzyja usuwaniu toksyn z organizmu i utrzymaniu odpowiedniego nawodnienia skóry, czyniąc ją bardziej elastyczną i jędrną.

Unikaj wysokoprzetworzonych produktów

Żywność wysokoprzetworzona to jeden z największych sprzymierzeńców cellulitu. Jedzenie typu fast food, produkty ze sporą zawartością soli czy cukru znacznie pogarszają kondycję skóry i wpływają na powstawanie niedoskonałości w jej strukturze.

Sięgaj po warzywa i owoce, orzechy i nasiona

W diecie  osób zmagających się z efektem pomarańczowej skórki nie może zabraknąć warzyw i owoców, które są bogate w składniki odżywcze. Wybieraj zwłaszcza zielone warzywa, takie jak jarmuż czy szpinak, a także owoce jagodowe (borówki, maliny, czarna porzeczka), które dzięki antyoksydantom chronią przed szkodliwym działaniem wolnych rodników. Ważnym składnikiem diety antycellulitowej są także orzechy oraz niełuskane ziarna, które dzięki wysokiej zawartości błonnika regulują pracę układu trawiennego oraz usuwają toksyny z organizmu.

Spożywaj wyłącznie zdrowe tłuszcze

Jadłospis osób zmagających się z cellulitem powinien uwzględniać wyłącznie zdrowe tłuszcze. Ich źródłem są nie tylko wspomniane już orzechy, ale również oliwa z oliwek, ryby morskie czy awokado.

Aktywność fizyczna a cellulit

Prócz diety, w zachowaniu pożądanej jędrności i elastyczności skóry bezdyskusyjne znaczenie ma również aktywność fizyczna. W codziennym planie treningowym warto uwzględnić formy aktywności, takie jak:

• spacery i dynamiczne marsze – to proste ćwiczenie, które można wykonywać praktycznie wszędzie, aktywizuje krążenie i przepływ limfy;
• jogging – mniej lub bardziej intensywne bieganie nie tylko pozwala spalić dużo kalorii i poprawia ogólną kondycję fizyczną, ale również redukuje tkankę tłuszczową i ujędrnia skórę;
• fitness – trening siłowy oraz cardio angażują różne partie mięśni, przyspieszają proces spalania tłuszczu, a także wzmacniają mięśnie nóg i pośladków;
• pływanie – ujędrnia ciało i rozbija tłuszcz.

Warto pamiętać, że efekt aktywności fizycznej i jej wpływ na redukcję cellulitu jest w dużej mierze uzależniony od intensywności ćwiczeń. Zaleca się regularne wykonywanie ćwiczeń o umiarkowanej intensywności przez 30 minut dziennie, co najmniej trzy razy w tygodniu.

Polecane zabiegi na cellulit

W przypadku zaawansowanego cellulitu, który nie ustępuje mimo zmiany diety i regularnej aktywności fizycznej, warto rozważyć skorzystanie z profesjonalnych zabiegów, takich jak:

• krioterapia – zimno poprawia krążenie w zmienionych partiach ciała, przyspieszając metabolizm i usuwanie toksyn;
• mezoterapia igłowa – ostrzykiwanie nierówności na skórze specjalnym koktajlem składników aktywnych redukuje ilość tłuszczu. Mezoterapia igłowa jest skuteczna w walce z cellulitem, jednak może wiązać się z pewnym dyskomfortem i krótkotrwałymi efektami ubocznymi np. zaczerwienieniem czy obrzękiem;
• zabiegi RF (radiofrekwencja) – w tym przypadku korzystne działanie na skórę ma wykorzystana podczas zabiegu fala radiowa, która po przeniknięciu w głąb skóry stymuluje produkcję kolagenu i elastyny. Zabieg ten skutecznie ujędrnia i uelastycznia skórkę, minimalizując widoczność cellulitu;
• zabiegi wyszczuplające – jako że nadwaga bywa jednym z czynników sprzyjających rozwojowi cellulitu, zabiegi redukujące wagę ograniczają problem. Zadowalające efekty przynosi zwłaszcza liposukcja, podczas której usuwa się nadmiar tkanki tłuszczowej z określonych części ciała;
• zabiegi endermologiczne – specjalistyczne masaże, takie jak drenaż limfatyczny, hydroterapia czy endermologia, poprawiają krążenie krwi i limfy oraz stymulują procesy usuwania toksyn z organizmu.

Wybór odpowiedniego zabiegu na cellulit zawsze powinien być wcześniej skonsultowany z dermatologiem lub kosmetologiem. Specjalista zarekomenduje odpowiedni zabieg, uwzględniając aktualną kondycję skóry oraz stopień zaawansowania cellulitu.

Jak pozbyć się cellulitu dzięki masażowi antycellulitowemu?

Wprawdzie profesjonalne zabiegi wykazują się wysoką skutecznością, niemniej z efektem pomarańczowej skórki można również walczyć samodzielnie. Jedną z metod redukcji cellulitu, którą można wykonywać w zaciszu własnego domu, jest masaż antycellulitowy. Masowanie skóry różnymi technikami, takimi jak uciskanie, ugniatanie, walcowanie czy masaż głęboki, nie tylko zmniejsza napięcie mięśniowe, ale także aktywizuje przepływ krwi i limfy oraz pozwala pozbyć się toksyn. Wykazuje wysoką skuteczność w rozbijaniu tkanki tłuszczowej, wygładza występujące nierówności i uelastycznia skórę.

Zasady skutecznego masażu antycellulitowego w domu

1. Przygotuj krem antycellulitowy lub olejek do ciała. Sięgaj zwłaszcza po naturalne olejki, które zapewniają bezpieczną pielęgnację skóry.
2. Rozpocznij masaż od nóg i wykonuj delikatnie w ruchy w kierunku serca, aby pobudzić krążenie. Wykorzystuj różnorodne techniki masażu, takie jak ugniatanie, walcowanie czy uciskanie.
3. Masuj skórę dość mocno, ale niezbyt agresywnie. Unikniesz w ten sposób zaczerwienienia i podrażnień.
4. Jeśli chcesz osiągnąć oczekiwane rezultaty, wykonuj masaż antycellulitowy regularnie, najlepiej kilka razy w tygodniu.

Kosmetyki antycellulitowe – jakie wybrać?

Na rynku dostępnych jest wiele linii kosmetyków antycellulitowych. Warto jednak pamiętać, że skóra ze skłonnością do tworzenia się pomarańczowej skórki wymaga szczególnej troski. Zaleca się więc sięgać po kosmetyki, które mają w swoim składzie naturalne składniki o udowodnionej skuteczności. W kosmetyczce kobiet zmagających się z cellulitem nie może zabraknąć zwłaszcza produktów z dodatkiem witaminy A, E i C. Witamina A intensywnie pobudza produkcję kolagenu i elastyny, aktywizuje przepływ krwi i zmniejsza retencję wody. Witamina E reguluje gospodarkę lipidową oraz wzmacnia połączenia między włóknami kolagenowymi, poprawia ukrwienie skóry i zwiększa jej elastyczność.

Witamina C jako silny przeciwutleniacz i aktywator enzymów uczestniczy w procesach metabolicznych oraz w mechanizmie oddychania komórkowego. Chroni skórę przed działaniem wolnych rodników, uszczelnia naczynia krwionośne oraz wzmacnia tkankę łączną, wpływając tym samym na wygląd skóry.

Dobroczynny wpływ na kondycję skóry z cellulitem ma również cynamon. W badaniach dowiedziono, że jego rozgrzewające właściwości pobudzają krążenie i przyspieszają metabolizm. Warto więc zadbać, by w rutynie pielęgnacyjnej skóry znalazły się kosmetyki takie jak Peeling kremowy Cynamon od Line.

Zadowalające efekty pielęgnacyjne przynosi też stosowanie kosmetyków z dodatkiem kofeiny, miodu, cytryny, masła shea czy roślin, takich jak: algi, arnika górska, bluszcz pospolity, iglica włoska, kasztanowiec zwyczajny, kozieradka, krwawnik, lukrecja, miłorząb japoński, nagietek lekarski,  rumianek, skrzyp polny, szałwia, wąkrota azjatycka, ziele gryki.

Pomocny w walce z pomarańczową skórką jest również grejpfrut, który możesz znaleźć choćby w Olejku do ciała Grejpfrut z balsamem copaiba oraz w Pudrze do kąpieli Grejpfrut od nLine.

Działanie antycellulitowe mają także regularne kąpiele z dodatkiem soli morskiej. W tym zadaniu doskonale sprawdzą się 100% naturalne produkty z komponentem soli z Morza Martwego: Sól do kąpieli z pomarańczą oraz Sól do kąpieli z werbeną.

Podsumowanie

Cellulit to jeden z najbardziej znienawidzonych przez kobiety w każdym wieku defektów estetycznych. Walka z efektem pomarańczowej skórki może zakończyć się sukcesem, niemniej wymaga cierpliwości, zaangażowania i determinacji, jak również podjęcia właściwych działań, które uwzględniają rodzaj cellulitu i stopień jego zaawansowania. Podczas gdy w niezbyt rozwiniętej postaci tego problemu pozytywne efekty może zapewnić wyłącznie zmiana diety i prowadzenie aktywnego trybu życia, w bardziej zaawansowanych zmianach konieczne może okazać się skorzystanie z profesjonalnych zabiegów. W redukcji zmian cellulitowych oraz w ochronie przed ich powstawaniem warto również pamiętać o bezpiecznej pielęgnacji skóry, w której sprawdzą się zwłaszcza naturalne kosmetyki zawierające w swoim składzie delikatne i bezpieczne komponenty o udowodnionym działaniu antycellulitowym.

Piśmiennictwo:

Bojarowicz H., Rucińska M., Krysiński J. (2016). Kosmetyki redukujące cellulit. Probl Hig Epidemiol; 97(4): 291-296.
Gałązka M., Galęba A. Nurein H. (2014). Cellulit jako problem medyczny i estetyczny – etiopatogeneza, objawi, diagnostyka i leczenie. Hygeia Public Health; 49(3): 425-430.
Załęska-Żyłka I. (2008). Cellulit jako problem medyczny. Probl Hig Epidemiol; 89(4): 487-491.

Błąd 1. Spanie w makijażu

Natłok obowiązków i zabieganie często powoduje zmęczenie, które wprost zwala z nóg. Której z nas nie zdarzyło się zasnąć w pełnym makijażu? Nasza cera w tym przypadku jest mało tolerancyjna. O ile może wybaczyć jednorazowe zapomnienie, o tyle systematyczne zaniedbywanie tego etapu rutyny grozi poważnymi konsekwencjami…

Warto wiedzieć, że pora nocna to czas, w którym zachodzi intensywna regeneracja naskórka. To właśnie wówczas ma miejsce podział komórek, któremu sprzyja obniżone napięcie mięśniowe podczas snu. Do regeneracji wierzchniej warstwy skóry niezbędny jest tlen, którego dopływ skutecznie blokuje obecność nieusuniętych resztek makijażu oraz innych zanieczyszczeń. Częste spanie w makijażu zaburza więc mechanizm złuszczania martwego naskórka. Nie jest to bynajmniej jedyna konsekwencja, z którą muszą liczyć się osoby zaniedbujące demakijaż. Pozostawiane na pościeli resztki makijażu skutkują namnażaniem bakterii i innych drobnoustrojów, które po kolejnym kontakcie z poduszką przenoszą się na twarz. To częsta przyczyna podrażnień w okolicy oczu, a nawet stanów zapalnych spojówek. Nie zdziw się, gdy po nocy spędzonej w pełnym make-upie Twoje oczy będą zaczerwienione, a powieki opuchnięte. Spanie w makijażu skutkuje zapychaniem porów, powstawaniem zaskórników, wyprysków i innych niedoskonałości. Powoduje, że skóra traci blask i zyskuje szarawy koloryt, staje się przesuszona i bardziej podatna na powstawanie zmarszczek. Zaniedbując demakijaż, przyspieszasz zatem procesy starzenia się skóry.

Błąd 2. Zbyt częsty demakijaż twarzy

O ile brak demakijażu jest postrzegany przez wiele osób za zbrodnię na skórze twarzy, o tyle nadgorliwość w tych zabiegach pielęgnacyjnych również nie jest wskazana. Zbyt częste wykonywanie demakijażu może skutkować podrażnieniem i przesuszeniem skóry.

Wprawdzie demakijaż jest nieodzownym etapem wieczornej rutyny pielęgnacyjnej, który przygotowuje skórę twarzy do regeneracji podczas odpoczynku nocnego, ale można wykonać go również w porze porannej. Dzięki temu usuniesz zanieczyszczenia powstałe w trakcie nocy i zapewnisz sobie głębokie oczyszczenie przed wykonaniem make-upu.

Błąd 3. Demakijaż z użyciem samej wody

Trudno określić tę praktykę mianem demakijażu… O ile w jakimś stopniu woda może zmyć warstwę produktów sypkich, o tyle okazuje się zupełnie nieskuteczna w konfrontacji z podkładami. Wiele z nich miesza się z wodą, co powoduje, że na skórze pozostaje nieestetyczna warstwa.

Woda jest jednak niezbędna do zmycia wielu kosmetyków do demakijażu. Warto w tym względzie zwrócić uwagę na jej parametry, by nie zaszkodzić wrażliwej skórze twarzy. Przemywaj twarz w letniej wodzie oraz sprawdzaj poziom jej twardości. Mycie twarzy w gorącej wodzie rozszerza naczynia krwionośne, co nasila problemy — nie tylko u osób z cerą naczynkową.

Błąd 4. Zbyt mocne pocieranie skóry podczas demakijażu

Skórze podczas demakijażu nie sprzyja również zbyt mocne pocieranie. Dotyczy to zwłaszcza okolic oczu, które wymagają szczególnej troski. Warto pamiętać, że skóra w tej partii jest delikatna, a jej grubość wynosi zaledwie 0,5 mm. Intensywne pocieranie w trakcie demakijażu może skutkować dotkliwymi podrażnieniami i zaczerwienieniem. Nie sprzyja ono również rzęsom, które wskutek zbyt agresywnych zabiegów stają się osłabione i bardziej podatne na kruszenie czy wypadanie.

Zachowaj ostrożność również podczas wysuszania. Osuszaj twarz punktowo, najlepiej przy pomocy jednorazowego ręcznika papierowego. Jeśli decydujesz się na użycie ręczników kąpielowych, pamiętaj o ich regularnej wymianie, by uniknąć zakażeń bakteryjnych i grzybiczych.

Błąd 5. Stosowanie nieodpowiednich kosmetyków do demakijażu

Warunkiem skuteczności demakijażu, czyli pierwszego etapu rutyny pielęgnacyjnej, jest wykorzystanie bezpiecznych i delikatnych kosmetyków, które pozwolą na skuteczne usunięcie makijażu i zanieczyszczeń bez podrażnień. Stosowanie zbyt agresywnych kosmetyków narusza naturalną barierę hydrolipidową, skutkując zaburzeniami w produkcji sebum.

Najlepsze kosmetyki do demakijażu i oczyszczania twarzy – jakie wybrać?

Lista kosmetyków do demakijażu i oczyszczania jest niezwykle długa. Znajdują się na niej nie tylko płyny micelarne, ale także mleczka, emulsje, pianki, żele, a nawet chusteczki do demakijażu. W wyborze kosmetyków do tak wrażliwej partii ciała, jaką jest twarz, warto jednak kierować się bezpieczeństwem. Doskonałą alternatywą są naturalne kosmetyki do pielęgnacji twarzy, których formuła składa się ze starannie wyselekcjonowanych i naturalnych komponentów.

Olejek do demakijażu – kosmetyczny hit czy przejściowa moda?

W ostatnim czasie coraz większą popularność zyskują zwłaszcza olejki do demakijażu. Ich niewątpliwym atutem jest wysoka skuteczność, gdyż doskonale radzą sobie nawet z wodoodpornym makijażem. Pokrywają skórę delikatną warstwą okluzyjną, pozostawiając ją nawilżoną i natłuszczoną, przez co minimalizują ryzyko podrażnień.

Jeśli chcesz zadbać o przyjazny i bezpieczny demakijaż twarzy, w codziennej pielęgnacji sięgnij po olejek do demakijażu HydroCare. Kompozycja naturalnych składników zapewni Ci dokładne i skuteczne oczyszczenie wierzchniej warstwy skóry z resztek kosmetyków kolorowych i innych uporczywych zanieczyszczeń. Obecny w nim emolient z nasion ostropestu pozostawia twarz odżywioną oraz zapobiega przesuszeniu i odtłuszczeniu. Dodatek oleju arganowego uelastycznia skórę, zwalcza wolne rodniki i jest nieocenionym wsparciem w profilaktyce przeciwstarzeniowej, a olej z nasion makadamii chroni przed podrażnieniami. Pozytywne efekty w kondycjonowaniu cery podczas demakijażu gwarantuje również kompozycja oleju z kiełków pszenicy, oleju z pestek moreli, oleju jojoba oraz oleju rycynowego, dzięki której skóra jest wygładzona i na długo zachowuje jędrność.

Olejek HydroCare jest odpowiedni dla każdego rodzaju cery. Zapewni bezpieczną pielęgnację nie tylko cerze suchej, dojrzałej i wrażliwej, ale także zadba o prawidłowe oczyszczanie i zagwarantuje uczucie odświeżenia posiadaczkom cery tłustej, mieszanej czy trądzikowej. Bez obaw mogą po niego sięgać również osoby zmagające się z pękającymi naczynkami.

Prawidłowy demakijaż twarzy krok po kroku

Prawidłowo wykonany demakijaż warunkuje skuteczność całej rutyny pielęgnacyjnej i w dużej mierze decyduje o kondycji cery. Dowiedz się, jak powinien wyglądać prawidłowy demakijaż twarzy – krok po kroku!

Demakijaż oczu

Zaleca się rozpocząć zabieg demakijażu od dokładnego zmycia kolorowych kosmetyków z oczu, gdyż to właśnie w tych okolicach koncentruje się najwięcej zanieczyszczeń. Jeśli zdecydujesz się na demakijaż bezwacikowy (np. z dodatkiem olejku do demakijażu), wystarczy, że zaaplikujesz kosmetyk i delikatnie wmasujesz go w skórę, a następnie spłuczesz obficie wodą. Jeśli zaś preferujesz demakijaż w innej formie, nasącz 100% bawełniany wacik kosmetykiem do demakijażu i przyłóż do rzęs na kilkanaście sekund, by makijaż uległ rozpuszczeniu. Następnie przesuń wacik stanowczym ruchem w dół bądź w kierunku wewnętrznym (do spojówki). Nie usuwaj makijażu od wewnętrznej do zewnętrznej części oka, gdyż taka praktyka nie tylko powoduje roznoszenie zanieczyszczeń i bakterii, ale także sprzyja rozciąganiu skóry i powstawaniu zmarszczek.

Demakijaż ust

Po usunięciu tuszu do rzęs i innych kolorowych kosmetyków do oczu należy skoncentrować się na ustach. Nie pomijaj tego kroku, nawet jeśli na ustach nie ma już pozostałości szminki czy pomadki. Pamiętaj, że prócz makijażu podczas całego dnia na wargach gromadzą się też inne zanieczyszczenia oraz resztki jedzenia. Wystrzegaj się rozciągania skóry w okolicy ust! By tego uniknąć, przytrzymaj jedną ręką kącik ust, zaś drugą usuń makijaż, przesuwając wacik od jednego do drugiego kącika ust. Uważaj, by kosmetyk demakijażowy nie przyczynił się do podrażnień lub przesuszenia warg.

Demakijaż skóry twarzy, szyi i dekoltu

Dobrze wykonany demakijaż twarzy polega na rozprowadzaniu kosmetyku  kolistymi ruchami — od brody do żuchwy. W dalszej kolejności zaleca się wmasować delikatnie kosmetyk od kącików ust w kierunku uszu i skroni. Jeśli wykonujesz demakijaż przy pomocy wacików, należy powtarzać czynności oczyszczania aż do czystego wacika. Jeśli decydujesz się na demakijaż bezwacikowy np. z dodatkiem olejku, zaaplikuj kosmetyk na skórę, wmasuj delikatnie w skórę i spłucz wodą.

Częstym błędem podczas demakijażu na tym etapie jest nadmierna koncentracja na twarzy oraz pomijanie szyi i dekoltu. Jeśli chcesz zachować młodzieńczy wygląd, nie traktuj tych partii po macoszemu!

Podsumowanie

Prawidłowo wykonany demakijaż to nie tylko usunięcie resztek makijażu i innych codziennych zanieczyszczeń. To warunek efektywności wszystkich pozostałych kroków w rutynie pielęgnacyjnej. By utrzymać skórę w doskonałej kondycji, warto unikać najczęstszych błędów i sięgać po bezpieczne kosmetyki. Na tym etapie sprawdzą się zwłaszcza olejki do demakijażu, których popularność na przestrzeni ostatnich lat stale rośnie. Nie tylko zapewniają one skuteczne oczyszczenie skóry twarzy, ale także pomagają utrzymać odpowiedni balans między nawilżeniem a natłuszczeniem.

Charakterystyka cery trądzikowej

Zdecydowanie najczęściej spotykaną odmianą trądziku jest trądzik pospolity. Jego charakterystycznym symptomem jest nasilony łojotok oraz obecność zmian skórnych. Przybierają one postać zaskórników, krost, cyst czy grudek, koncentrując się zazwyczaj wokół mieszków włosowo-łojowych. Wprawdzie najczęściej spotyka się je na twarzy, niemniej zdarza się, że pojawiają się także na plecach oraz na klatce piersiowej. Zmiany skórne mogą goić się całkowicie lub w sposób powikłany, przeradzając w nieestetyczne blizny.

Trądzik młodzieńczy a trądzik dorosłych

Z uwagi na fakt, że zmiany trądzikowe pojawiają się zwykle podczas dojrzewania płciowego, a czas ich występowania nie przekracza 10 lat, trądzik określa się mianem młodzieńczego. Trądzik dorosłych, występujący u osób po 25. roku życia, bywa niezwykle problematyczny. U dorosłych wykwity trądzikowe tj. pryszcze pojawiają się najczęściej w dolnej partii twarzy, na linii żuchwy i/lub szyi, przy czym stosunkowo często pozostawiają blizny.

Trądzik różowaty

Trądzik różowaty to specyficzna odmiana trądziku, która kwalifikuje się do przewlekłych dermatoz. Występuje zazwyczaj u kobiet dojrzałych, w czwartej lub piątej dekadzie życia. Przybiera postać różowych przebarwień skoncentrowanych na twarzy i najczęściej obejmuje policzki, nos, brodę i czoło, ale w rzadkich przypadkach może pojawić się również na szyi czy dekolcie. Do trądziku różowatego predysponuje cera naczynkowa, która reaguje rumieńcem na nadmierną aktywność fizyczną, wahania temperatur, stres i silne reakcje emocjonalne, alkohol, spożywanie pikantnych potraw, promieniowanie UV i stosowanie niektórych kosmetyków. Zmianom tym towarzyszą często rozszerzone naczynia krwionośne (teleangiektazje) występujące w okolicy nosa lub policzków. Zmiany skórne w przypadku trądziku różowatego mogą przybierać m.in. postać rumieniowo-teleangiektatyczną oraz grudkowo-krostową. W bardziej zaawansowanych stanach u osób z trądzikiem różowatym można zaobserwować występowanie obrzęków. 

Trądzik kosmetyczny

Trądzik kosmetyczny jest najczęściej konsekwencją stosowania kosmetyków o silnym działaniu komedogennym, które zatykają ujścia gruczołów łojowych i prowadzą do rozwoju stanów zapalnych. Często powodują go również zaniedbania w zakresie higieny i nieodpowiednia dezynfekcja akcesoriów używanych do makijażu.

U kogo może pojawiać się cera trądzikowa?

Według szacunków z trądzikiem zmaga się aż 9,4% populacji całego globu, co czyni go jednym z największych problemów cywilizacyjnych. Zdecydowanie najpowszechniejszy jest trądzik młodzieńczy, który dotyka aż 83-95% osób pomiędzy 16. a 19. rokiem życia. Widoczne jest jednak pewne zróżnicowanie płciowe w tempie i nasileniu rozwoju trądziku. Podczas gdy u dziewcząt jego pierwsze objawy pojawiają się rok lub dwa lata wcześniej, a ich nasilenie przypada na okres między 13. a 17. rokiem życia, u chłopców faza ta występuje między 16. a 19. rokiem życia. 

Trądzik dorosłych pojawia się nie tylko u osób, które zmagały się z trądzikiem młodzieńczym podczas dojrzewania (tzw. trądzik przetrwały), ale także u osób, które dotychczas nie miały z nim do czynienia. Dotyka 54% kobiet po 25. roku życia, spośród których aż 60-70% doświadcza nasilenia objawów w drugiej fazie cyklu miesiączkowego. Dla porównania, z trądzikiem dorosłych zmaga się 40% mężczyzn.

Jak rozwija się trądzik pospolity?

Trądzik występuje u osób ze skłonnością do przetłuszczania skóry. Ma związek z zaburzeniem naturalnego cyklu regeneracji skóry i nadmierną keratynizacją naskórka. Szybsze obumieranie komórek skóry powoduje, że nie ulegają one złuszczeniu, ale prowadzą do zatykania mieszków włosowych i tworzą sprzyjające warunki do rozwoju bakterii beztlenowych. Zatkanie mieszków włosowych nadmiarem sebum skutkuje rozwojem stanu zapalnego, pojawieniem się wykwitów na powierzchni skóry, a nierzadko powoduje powstawanie blizn.

Przyczyny trądziku

Trądzik może rozwinąć się pod wpływem wielu czynników o charakterze wewnętrznym i zewnętrznym. Wśród nich wymienia się:

• zaburzenia hormonalne — pojawianie się wykwitów skórnych ma zazwyczaj związek z nadmiarem androgenów, które powiększają gruczoły łojowe i aktywizują produkcję łoju. Zmiany trądzikowe są więc często spotykane u kobiet zmagających się ze schorzeniami o podłożu androgenowym np. u kobiet cierpiących na zespół policystycznych jajników. Istotne znaczenie mają również zmiany hormonalne zachodzące w przebiegu cyklu miesiączkowego. U kobiet zaostrzenie trądziku obserwuje się zwłaszcza w fazie lutealnej, co jest skutkiem rosnącej w tym czasie wartości progesteronu;
• uwarunkowania o podłożu infekcyjnym — zmiany w mikroflorze skóry intensyfikują się zwłaszcza w przebiegu dojrzewania. W jałowym dotąd mieszku zaczynają namnażać się bakterie Cutibacterium acnes (do niedawna określane mianem P. acnes). W odpowiedzi organizm uruchamia mechanizmy autoimmunologiczne, których skutkiem jest proces zapalny i kolejne wykwity skórne;
• czynniki genetyczne — z przeprowadzonych dotychczas badań wynika, że genetyka predysponuje do problemów trądzikowych. Niektórzy badacze wskazują, że u 50% pacjentek zmagających się trądzikiem podobny problem występował u krewnych pierwszego stopnia;
• prowadzona dieta — za intensyfikację trądziku odpowiada też spożywanie posiłków o wysokim indeksie glikemicznym. Zwiększają one stężenie insuliny i wywołują syntezę androgenów, prowadząc w ten sposób do nadprodukcji sebum. Z doniesień badawczych wynika, że rezygnacja z nich redukuje ryzyko zmian zapalnych aż o 70%. Wykwity trądzikowe i towarzyszący im stan zapalny pojawiają się też często po spożyciu żywności wysokoprzetworzonej (fast food) oraz produktów pochodzenia zwierzęcego, co tłumaczy się zwłaszcza dodawaniem do pasz różnych środków hormonalnych;
• stosowanie używek — szczególnie niekorzystny wpływ na cerę trądzikową ma aktywne palenie papierów. Warto zaznaczyć, że nikotyna powoduje nadmierne rogowacenie naskórka;
• stres — prowadzi on do wzrostu poziomu kortyzolu oraz skutkuje nadprodukcją sebum;
• błędy pielęgnacyjne — intensyfikacja trądziku bywa konsekwencją zaniedbań na różnych etapach rutyny pielęgnacyjnej. Najbardziej niekorzystny wpływ na kondycję tego typu skóry ma zwłaszcza jej oczyszczanie przy użyciu alkalicznych środków myjących, które naruszają równowagę kwasowo-zasadową;
• leczenie farmakologiczne – trądzik ulega nasileniu w rezultacie przyjmowania określonych leków, wśród których wymienia się: glikokortykosteroidy, antykoncepcję hormonalną, leki na depresję i epilepsję;
• promieniowanie UV – wprawdzie wiele osób zmagających się z trądzikiem w okresie letnim dostrzega poprawę stanu skóry, ale to mylne przekonanie. W sezonie jesiennym przesuszone od słońca gruczoły łojowe intensyfikują pracę, co nasila zmiany trądzikowe;
• zmiany klimatyczne – trądzikowi sprzyja wysoka temperatura i wysoka wilgotność powietrza, czyli korzystne warunki do rozwoju bakterii odpowiadających za pojawiające się wykwity skórne.

Codzienna pielęgnacja cery trądzikowej krok po kroku

By uniknąć nasilenia problemów z trądzikiem i zminimalizować ryzyko związanych z tym niedoskonałości, warto prowadzić odpowiednią rutynę pielęgnacyjną. Sprawdź, jak zadbać o skórę trądzikową na każdym etapie!

Krok 1. Demakijaż

Pierwszym krokiem w codziennej, kompleksowej rutynie pielęgnacyjnej cery trądzikowej powinien być demakijaż. Usuwanie resztek kosmetyków, potu, łoju, brudu, kurzu oraz innych zanieczyszczeń osiadających na skórze podczas całego dnia skutecznie zapobiega zapychaniu porów i rozwojowi procesów zapalnych. Warto zadbać, by wybrane do demakijażu kosmetyki nie zawierały alkoholu, który powoduje nadmierne przesuszenie skóry. W tym zadaniu doskonale sprawdzi się naturalny olejek do demakijażu HydroCare, który tworzy na powierzchni skóry delikatną, ale nietłustą warstwę okluzyjną, pozwalając skutecznie usunąć codzienne zanieczyszczenia. Zawarte w składzie tego kosmetyku demakijażowego naturalne składniki minimalizują dolegliwości skóry trądzikowej i regulują pracę gruczołów łojowych. Dodatek emolientu z nasion ostropestu zapobiega przesuszeniu i nadmiernemu odtłuszczeniu skóry. Oleje z nasion słonecznika i kiełków pszenicy normalizują produkcję sebum, nie zatykają porów i regenerują naskórek, olej z pestek moreli łagodzi stany zapalne, a olejek jojoba dodatkowo przyspiesza gojenie ran i regenerację skóry. Nieocenioną pomocą w minimalizacji problemów związanych z trądzikiem jest również olej arganowy, który nie tylko łagodzi aktywne zmiany i zapobiega powstawaniu kolejnych, ale także wspomaga proces złuszczania naskórka oraz przywraca pożądaną równowagę pH.

Krok 2. Oczyszczanie

Podczas codziennego oczyszczania twarzy z trądzikiem (obowiązkowo porannego i wieczornego) należy wykazywać się delikatnością, by uniknąć naruszenia naturalnych barier ochronnych skóry. By zapobiec podrażnieniom, trzeba umyć twarz w letniej wodzie, a następnie delikatnie osuszyć, unikając długotrwałego pocierania. Kluczowe znaczenie ma wybór kosmetyków myjących. Warto zrezygnować z drażniących syntetyków na rzecz delikatnych kosmetyków myjących z naturalnym składem, takich jak żel do twarzy AquaFlora, który dzięki kompilacji naturalnych olejów i ekstraktów roślinnych skutecznie oczyszcza skórę i odblokowuje zatkane pory. Podczas gdy ekstrakt z maliny pomaga w regulacji pracy gruczołów łojowych, nagietek i olejek z paczuli działają bakteriostatycznie, uniemożliwiając rozprowadzenie bakterii po całej twarzy. W łagodzeniu zmian zapalnych i podrażnień towarzyszących trądzikowi sprawdzi się również wyciąg z lipy i rumianku. 

Krok 3. Tonizowanie

Tonizowanie jest niezwykle ważnym etapem w codziennej rutynie pielęgnacyjnej cery trądzikowej. Przywraca jej naturalne pH, hamując namnażanie bakterii i rozwój dotkliwych w skutkach procesów zapalnych. Należy unikać toników na bazie alkoholu, które prowadzą do nasilenia problemów. Osoby z cerą trądzikową powinny sięgać po produkty o działaniu kojącym, jak np. tonik do twarzy HydraBloom Lipa-Lawenda, który wykazuje działanie łagodzące i ściągające. Obecny w nim dodatek lawendy redukuje zapalenia, działa antybakteryjnie oraz skutecznie oczyszcza. Kwas mlekowy i panthenol wpływają natomiast korzystnie na cykl odnowy naskórka.

Krok 4. Odżywianie

Skóra trądzikowa wymaga głębokiego odżywienia i regeneracji uszkodzonych komórek, w czym pomoże jej zwłaszcza serum do twarzy. Decydując się na serum Delikatnej Harmonii do twarzy, możesz mieć pewność, że Twoja skóra będzie zaopiekowana na miarę jej potrzeb. Twoim sprzymierzeńcem w walce z trądzikiem będzie zwłaszcza olej z pachnotki, który ma nieocenione działanie regenerujące i przyspiesza gojenie blizn potrądzikowych. Połączenie oleju ze słodkich migdałów, oleju jojoba, oleju z pestek dyni i oleju z nasion słonecznika utrzymuje optymalny poziom nawilżenia, hamuje nadprodukcję sebum, działa przeciwzapalnie oraz dba o odpowiednie funkcjonowanie naturalnych mechanizmów obronnych skóry.

Krok 5. Nawilżanie

W kompleksowej pielęgnacji cery trądzikowej szczególną uwagę należy przywiązywać także do nawilżania. Nasilona produkcja łoju nie oznacza, że skóra trądzikowa nie potrzebuje intensywnego nawilżania. Przeciwnie: jej nadmierne przesuszenie lub odwodnienie prowadzi do aktywizacji gruczołów łojowych. By temu zapobiec, warto sięgać po kosmetyki nawilżające o lekkiej konsystencji, które nie mają działania komedogennego. W pielęgnacji cery ze skłonnością do trądziku pomoże krem nawilżający do twarzy Aloes & Bambus. Wyciąg z liści aloesu wykazuje działanie kojące, podobnie jak olejek lawendowy, który ma dodatkowo właściwości antyseptyczne oraz przeciwzapalne. Wsparcie w redukcji towarzyszących wykwitom zmian trądzikowych zapewni też olej z nasion ogórecznika, który aktywizuje regenerację skóry.

Tak kompleksowa rutyna pielęgnacyjna powinna być uzupełniona dodatkowo o zabieg peelingowania, czyli złuszczania zrogowaciałego naskórka. W przypadku cery trądzikowej warto wykonywać systematyczny peeling minimum raz w tygodniu, pod warunkiem że na skórze nie ma zmian ropnych. Wykonywanie delikatnej eksfoliacji przy pomocy peelingów z naturalnym składem zapewni skórze bezpieczeństwo i zminimalizuje ryzyko podrażnień.

Jak dbać o siebie, by zapobiec trądzikowi?

Wprawdzie stosowanie się do wymienionych wyżej kroków w pielęgnacji skóry trądzikowej jest kluczowe, aczkolwiek warto pamiętać również o innych zachowaniach, które pozwolą utrzymać ją w dobrej kondycji. 

Prowadź zbilansowaną dietę!

Twoim sprzymierzeńcem w walce z trądzikiem powinna być dieta bogata w witaminy i przeciwutleniacze zawarte w owocach i warzywach. Unikaj produktów o wysokim indeksie glikemicznym!

Unikaj stresu!

O ile to możliwe, staraj się zminimalizować sytuacje stresowe. Zadbaj o chwile relaksu np. podczas odprężającej kąpieli z dodatkiem naturalnych olejków lub postaw na aromaterapię.

Stosuj odpowiednie kosmetyki do makijażu!

Jednym z kardynalnych błędów w codziennej pielęgnacji cery trądzikowej jest stosowanie kosmetyków do makijażu, które mają działanie komedogenne. Warto więc sięgać po produkty nowszej generacji.

Skonsultuj się z dermatologiem!

Jeśli Twoje problemy ze skórą trądzikową wymykają się spod kontroli, nie zwlekaj i umów się na wizytę u dermatologa. Specjalista oceni kondycję Twojej skóry i w razie konieczności zarekomenduje odpowiednią terapię, która zminimalizuje dolegliwości.

Leczenie trądziku – na czym polega?

W przypadku długotrwałych i uporczywych problemów ze skórą trądzikową wymagane jest dodatkowe wsparcie w postaci terapii farmakologicznej bądź zabiegów kosmetycznych.

Terapia farmakologiczna trądziku

Trądzik wymaga niekiedy leczenia dermatologicznego, którego celem jest zmniejszenie problemów skórnych i nieestetycznego bliznowacenia. W przypadku łagodnych lub umiarkowanych zmian skórnych rekomenduje się zwłaszcza stosowanie terapii miejscowej, która bywa skuteczna u 60-80% populacji. Ma ona zastosowanie głównie w zmianach o charakterze grudkowo-krostkowym i w porównaniu z innymi typami leczenia wykazuje niskie ryzyko skutków ubocznych. W terapii miejscowej stosuje się najczęściej antybiotyki, takie jak klindamycyna, erytromycyna oraz cykliczny węglan erytromycyny. Wprawdzie miejscowa antybiotykoterapia przynosi pożądane rezultaty, ale niekiedy wywołuje lekooporność. W związku z powyższym dość często łączy się ją w terapii skojarzonej ze środkami, takimi jak:

• retinoidy – to pochodne witaminy A, które redukują ryzyko powstawania zaskórników, normalizują procesy rogowacenia, hamują rozwój bakterii. Miejscowe zastosowanie ma zwłaszcza tretynoina, adapalen, tazaroten, izotretynoina;
• nadtlenek benzoilu (BPO), który ma właściwości keratolityczne, komedolityczne i antybakteryjne. Trzeba jednak wiedzieć, że dość często wywołuje on niepożądane odczyny skórne, a więc terapię zaczyna się od mniejszych dawek;
• kwas azelainowy – hamuje procesy zapalne i ma działanie bakteriostatyczne. Ma nieco słabsze działanie niż retinoidy i jest lepiej tolerowany przez skórę aniżeli nadtlenek benzoilu.

Zabiegi rekomendowane dla skóry trądzikowej

W minimalizacji problemów skóry trądzikowej sprawdzają się również zabiegi, takie jak:

• laseroterapia;
• fototerapia;
• krioterapia;
• mikrodermabrazja diamentowa oraz korundowa;
• darsonwalizacja;
• infuzja tlenowa;
• oczyszczanie wodorowe;
• peelingi chemiczne np. z kwasem salicylowym.

Podsumowanie

Osoby ze skórą trądzikową zmagają się z wieloma trudnościami. Nieestetyczne wykwity skórne, stany zapalne i towarzyszące im zaczerwienienie oraz blizny potrądzikowe to tylko niektóre czynniki, które znacznie obniżają komfort życia i mogą spowodować spadek poczucia własnej wartości. By zapobiec eskalacji wykwitów trądzikowych, warto prowadzić bezpieczną rutynę pielęgnacyjną twarzy, w której sprawdzą się zwłaszcza kosmetyki z naturalnym składem.

Piśmiennictwo:

Bhate K., Williams H.C. (2013). Epidemiology of acne vulgaris, British Association of Dermatologists, 168: 474-485.
Biegaj M. (2017). Trądzik pospolity i jego leczenie, Kosmetologia Estetyczna, 2: 155-158.
Chodorowska G. (2015). Trądzik różowaty – objawy kliniczne, możliwości terapeutyczne, Postępy Nauk Medycznych, 3: 204-210.
Janda M., Chwiołkowska M. (2014). Trądzik pospolity – etiologia, klasyfikacja, leczenie, Roczniki Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, 60(2): 13-18.
Jankowiak W., Imielski W., Pachurka J. (2016). Kosmetologia wobec problemów cery tłustej i trądzikowej, Kosmetologia Estetyczna, 5: 501-504.
Placek W., Szepietowski J., Kapińska-Mrowiecka M., Kaszuba A., Langner A., Wolska H., Matusiak Ł. (2012). Trądzik zwyczajny: patogeneza i leczenie. Konsensus Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, Przegląd Dermatologiczny, 6: 1-12.
Trzcińska K. (2021). Styl życia a trądzik, Kosmetologia Estetyczna, 1: 49-50.

Proces starzenia się skóry

Proces starzenia się skóry jest fizjologicznym stanem organizmu i oznaką przemijalności ludzkiego istnienia. Wprawdzie cerę dojrzałą przypisuje się osobom po 45. roku życia, niemniej pierwsze symptomy starzenia pojawiają się po 25. roku życia.

Proces starzenia się skóry przejawia się przede wszystkim mniejszą aktywnością fibroblastów (komórek skóry właściwej), które odpowiadają za produkcję włókien kolagenowych i elastynowych. W rezultacie skóra staje się przesuszona, a także traci elastyczność i naturalną sprężystość, czego objawem są zmarszczki i bruzdy mimiczne. Wraz z wiekiem zmienia się również wygląd twarzy. Już po 30. roku życia można zaobserwować subtelne opadnięcie policzków i kącików ust. Po 45. roku życia, wskutek spadku poziomu estrogenów, skóra zaczyna się starzeć znacznie szybciej. W tym czasie obserwuje się zanik tkanki tłuszczowej i jej przemieszczanie w inne partie twarzy. Powoduje to powstawanie zmarszczek grawitacyjnych i utratę owalu twarzy, a także przejawia się w postaci opadających powiek i opadającej skóry w linii żuchwy. Z biegiem czasu zmienia się też rozkład melaniny w skórze, czego konsekwencją są zaburzenia w pigmentacji skóry, przebarwienia i plamy starcze. Prócz tego można dostrzec również rozszerzenie porów i naczyń krwionośnych.

Jakie czynniki przyspieszają starzenie się skóry?

Na proces starzenia się skóry składa się starzenie biologiczne (endogenne) i zewnętrzne (egzogenne). Podczas gdy pierwsze ma charakter wrodzony i jest związane z indywidualnymi predyspozycjami jednostki, drugie warunkują czynniki środowiskowe.

Lista czynników przyspieszających starzenie jest niezwykle długa. Są to m.in.:

• predyspozycje genetyczne – niewiele osób wie, że rzeczywiste tempo starzenia się skóry w dużej mierze jest dziedziczne (podobnie jak typ cery);
• zaburzenia gospodarki hormonalnej – spadek poziomu estrogenów, który postępuje w wieku okołomenopauzalnym;
• niewłaściwy styl życia – stosowanie używek (picie alkoholu, palenie papierosów, przebywanie w zadymionych pomieszczeniach), brak regularnego rytmu dobowego, mała ilość snu, niewystarczająca aktywność fizyczna;
• nieodpowiednia dieta;
• błędy pielęgnacyjne;
• ekspozycja na stres;
• stany chorobowe;
• promieniowanie UV i będące jego skutkiem fotostarzenie;
• niekorzystne warunki atmosferyczne (np. duże wahania temperatur);
• wysokie zanieczyszczenie środowiska.

Jak dbać o dojrzałą skórę?

Skóra dojrzała wymaga szczególnej atencji i troski. Dowiedz się, jakie działania opóźnią procesy starzenia i pozwolą utrzymać cerę w zadowalającej kondycji przez długi czas.

Unikaj promieniowania słonecznego!

Promieniowanie UV aktywizuje działanie wolnych rodników, a co za tym idzie – przyspiesza procesy fotostarzenia skóry. Z badań wynika, że promieniowanie UVA i UVB odpowiada za 80-90% wszystkich skórnych skutków starzenia. Wpływa również na powstawanie przebarwień posłonecznych, których usunięcie w przypadku cery dojrzałej może być kłopotliwe. Chcąc uniknąć niepożądanych skutków słońca, należy regularnie stosować kremy z filtrem UV. Fotoprotekcję warto stosować także w sezonie zimowym. Wprawdzie ekspozycja na promienie słoneczne w tym okresie jest mniejsza, niemniej może okazać się równie szkodliwa dla skóry.

Prowadź zbilansowaną dietę!

Jednym z największych sprzymierzeńców szybkiego procesu starzenia się skóry jest niewłaściwa dieta. Zdrowe odżywianie to zatem jeden z najlepszych sposobów na zachowanie młodzieńczego wyglądu przez długi czas. W jadłospisie posiadaczy cery dojrzałej nie powinno zabraknąć produktów z witaminami C, A i E, witamin z grupy B oraz zdrowych kwasów omega-3. Rekomenduje się spożywanie świeżych warzyw i owoców, produktów zbożowych i olejów roślinnych.

Postaw na zdrowy styl życia!

Zbilansowana dieta nie przyniesie pożądanych rezultatów bez zmian stylu życia. Skóra dojrzała nie przebacza przemęczenia, które szczególnie szybko odciska swoje piętno na twarzy, a zwłaszcza w okolicach oczu. By tego uniknąć, warto uregulować rytm dobowy i zadbać o odpowiednią ilość snu, podczas którego skóra regeneruje się najlepiej. W higieniczny tryb życia wpisuje się także unikanie używek: palenia papierosów i spożywania alkoholu.

Zachowuj optymalny poziom nawilżenia!

W pielęgnacji cery dojrzałej należy zwracać uwagę na odpowiedni poziom nawilżenia. Upływ czasu dość często sprawia, że skóra jest sucha lub skłonna do odwodnienia. Trzeba więc nawadniać organizm rekomendowaną ilością płynów i stosować kosmetyki nawilżające.

Pamiętaj o regularnych peelingach!

Wraz z wiekiem cykl odnowy komórek skóry ulega wydłużeniu. W rezultacie obumarły naskórek dłużej pozostaje na powierzchni, powodując powstawanie nieestetycznie łuszczących się skórek. Cera dojrzała wymaga zatem systematycznego peelingowania. Delikatna eksfoliacja zapewnia skórze gładkość i reguluje produkcję gruczołów łojowych.

Wykonuj masaże przeciwstarzeniowe!

Wykonywanie masaży poleca się wszystkim posiadaczom cery dojrzałej, a zwłaszcza osobom ze skłonnością do suchej skóry i pojawiania się zmarszczek. Masaż skóry poprawia krążenie, oczyszcza z zalegających toksyn i aktywizuje przepływ limfy, zapobiegając w ten sposób zastojom limfatycznym i nadmiernemu gromadzeniu wody w organizmie.

Jakie wybrać kosmetyki dla cery dojrzałej?

W kosmetyczce posiadaczy cery dojrzałej nie powinno zabraknąć produktów zapewniających nawilżenie i regenerację. Wybierając kosmetyki do codziennej pielęgnacji, warto pamiętać, by zawierały one składniki, takie jak:

• witamina A – stymuluje produkcję kolagenu i elastyny, hamując aktywność enzymów odpowiedzialnych za ich degradację. Odpowiada za rozkład melaniny w naskórku, chroni przed nadmierną ucieczką wody, a także reguluje produkcję sebum;
• witamina E – nie bez przyczyny określa się ją mianem „witaminy młodości”. Jest silnym antyoksydantem, utrzymuje optymalny poziom nawilżenia i poprawia ukrwienie;
• witamina C – wyrównuje koloryt cery, zmniejsza widoczność przebarwień, minimalizuje stres oksydacyjny i wspomaga funkcje ochronne skóry. Powszechnie ceni się ją za właściwości fotoprotekcyjne;
• kwas hialuronowy – zapewnia skórze optymalny poziom nawilżenia od wewnątrz, zapobiega utracie wody, stymuluje produkcję kolagenu;
• koenzym Q10 – odżywia zmęczoną skórę i hamuje rozwój wolnych rodników;
• oleje roślinne – naturalne oleje roślinne, takie jak olej kokosowy czy rycynowy stymulują proces odnowy komórkowej i aktywizują regenerację skóry.

Rutyna pielęgnacyjna cery dojrzałej w 5 krokach

Skóra dojrzała bywa problematyczna w pielęgnacji i może reagować podrażnieniami czy uczuleniem na zawarte w kosmetykach drogeryjnych składniki syntetyczne, substancje zapachowe i barwiące. W profilaktyce przeciwstarzeniowej doskonale sprawdzą się więc kosmetyki naturalne z dodatkiem naturalnych olejów i ekstraktów.

Krok 1. Demakijaż

Warto zatroszczyć się o dojrzałą cerę już na pierwszym kroku codziennej rutyny pielęgnacyjnej. Jej posiadaczkom zaleca się stosowanie delikatnych kosmetyków demakijażowych, które skutecznie usuwają resztki makijażu i codzienne zanieczyszczenia, nie powodując przy tym podrażnień i przykrych dolegliwości. Naturalny olejek do demakijażu HydroCare to wszystko, czego potrzebuje skóra po przejściach. Jego oleista, ale nietłusta konsystencja pozwala utrzymać optymalny balans między nawilżeniem a natłuszczeniem. Dzięki dodatkowi emolientu z nasion ostropestu chroni skórę przed nadmierną ucieczką wody i poprawia jej elastyczność. Podobne działanie wykazuje olej arganowy, który zwalcza wolne rodniki i opóźnia procesy starzenia. Powstawaniu zmarszczek zapobiega również połączenie oleju z nasion słonecznika, oleju z kiełków pszenicy, oleju z pestek moreli, oleju jojoba oraz oleju rycynowego.

Krok 2. Oczyszczanie

Delikatność musi towarzyszyć pielęgnacji również na etapie oczyszczania. Kobiety dojrzałe powinny stronić od środków myjących z syntetycznym składem, które są zbyt inwazyjne dla osłabionej struktury skóry, mogą skutkować jej nadwrażliwością i przyspieszać pojawianie się kolejnych zmarszczek. Na tym etapie rutyny sprawdzi się żel oczyszczający do twarzy AquaFlora, którego skuteczność w profilaktyce przeciwstarzeniowej jest zasługą naturalnych składników: estrów oleju z pestek granatu i ekstraktu z malin. Za sprawą składników aktywnych żel spłyca zmarszczki, redukuje skłonność do powstawania przebarwień oraz wyrównuje koloryt cery.

Krok 3. Tonizowanie

W codziennej rutynie pielęgnacyjnej skóry dojrzałej nie można pomijać również tonizowania. Stosowane na tym etapie kosmetyki nie powinny zawierać jednak alkoholu. Doskonałym wyborem będzie naturalny tonik do twarzy HydraBloom Lipa-Lawenda, który doskonale kondycjonuje cerę starzejącą się. Olejek lawendowy, ekstrakt z lipy i wyciąg z aloesu łagodzą podrażnienia, a kwas mlekowy reguluje cykl odnowy naskórka, co ma istotne znaczenie w przypadku cery dojrzałej. Korzystne działanie wykazuje również panthenol, który zapewnia skórze głęboką regenerację i przynosi jej odczuwalną ulgę w przypadku podrażnień.

Krok 4. Odżywianie

Skóra starzejąca się potrzebuje głębokiego odżywienia. To zadanie dla rewitalizującego serum do twarzy, którego składniki aktywne wnikają w głąb skóry i aktywizują procesy regeneracji. Bezpieczną pielęgnację kobietom dojrzałym umożliwi naturalne serum Delikatnej Harmonii. Obecny w nim olej z białej kamelii – kompleks witamin młodości zapewnia skuteczną ochronę przeciwstarzeniową, a olej z pachnotki regeneruje skórę i poprawia jej elastyczność. Korzystny wpływ na kondycję cery dojrzałej mają również zawarte w serum naturalne oleje: olej ze słodkich migdałów, olej jojoba, olej z nasion dyni i olej z nasion słonecznika, które pomagają utrzymać optymalny poziom nawilżenia.

Krok 5. Nawilżanie

Nawilżanie w przypadku cery dojrzałej to jeden z najważniejszych kroków pielęgnacyjnych, który pozwala utrzymać ją w dobrej kondycji na długi czas. Najlepsze efekty przynoszą zwłaszcza delikatne kremy o lekkiej konsystencji, które w swoim składzie mają naturalne składniki aktywne. Krem nawilżający do twarzy Aloes & Bambus to doskonały kosmetyk do porannej i wieczornej rutyny. Zawarty w nim bioferment z bambusa uszczelnia naczynia krwionośne i wzmacnia strukturę skóry, intensyfikując produkcję kolagenu. Ekstrakt z algi brunatnej zmniejsza widoczność zmarszczek, a w połączeniu z kwasem cytrynowym redukuje przebarwienia, z którymi zmaga się wiele posiadaczek cery dojrzałej.

Jak utrzymać w dobrej kondycji dojrzałą skórę na całym ciele?

W codziennym oczyszczaniu skóry starzejącej się warto sięgnąć po Mydło Drogocenne olejki od nLine. Olejek ryżowy łagodzi podrażnienia, a dzięki wysokiej zawartości witaminy E wygładza i odmładza skórę. Olej babassu reguluje gospodarkę hydrolipidową, ma właściwości antyoksydacyjne. Olejek jojoba oczyszcza i regeneruje, a olejek rycynowy zmiękcza skórę.

Produktem szczególnie polecanym do systematycznego peelingowania całego ciała jest Peeling myjący Chabrowy minerał. Podczas gdy sól z Morza Martwego zapewnia głębokie oczyszczenie, działa leczniczo i przyspiesza regenerację naskórka, olejek jałowcowy pobudza krążenie, redukuje przebarwienia i cellulit.

Na szczególną uwagę zasługują również kosmetyki z dodatkiem olejku z grejpfruta (Olejek do ciała Grejpfrut z balsamem copaiba), który ma właściwości biostymulujące i regenerujące, uszczelnia naczynia krwionośne i poprawia jędrność skóry.

Podsumowanie

Wraz z wiekiem skóra traci naturalny blask i jędrność, staje się cienka i przesuszona. Spowolnieniu ulegają procesy regeneracyjne, czego skutkiem jest nieprawidłowa absorpcja składników aktywnych. Wprawdzie nie można zapobiec starzeniu, niemniej warto dążyć do minimalizacji niekorzystnego wpływu czasu na kondycję naszej cery. Zapewni to nie tylko właściwa pielęgnacja skóry z zastosowaniem bezpiecznych kosmetyków, ale także zbilansowana dieta i higieniczny styl życia. Kluczowa jest również odpowiednia profilaktyka przeciwstarzeniowa, którą należy rozpocząć po ukończeniu 25. roku życia. Wdrożenie wszystkich powyższych wskazówek daje nadzieję, że delikatna skóra osób dojrzałych odwdzięczy się promiennym wyglądem i pozwoli cieszyć się młodym wyglądem przez długi czas.

Piśmiennictwo:
Grządziel P., Goździalska A. (2022). Etiologia oraz możliwości spowalniania procesów starzenia się skóry, Aesthetic Cosmetology and Medicine, 1: 3-10.
Kołaczek A. (2015). Przegląd metod pielęgnacji skóry dojrzałej, Kosmetologia Estetyczna, 6: 541-545.
Sagan B., Bernat M. (2022). Pielęgnacja skóry dojrzałej, Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Nauk Społecznych, 1: 177-194.
Sobczyk A. (2018). Pielęgnacja cery dojrzałej w warunkach domowych. W: Medyczne aspekty kosmetologii i dietetyki. Lublin: 53-66.
Sobczyk A. (2018). Profesjonalna pielęgnacja cery dojrzałej w salonie kosmetycznym. W: Medyczne aspekty kosmetologii i dietetyki. Lublin: 39-52.

Soja – ekologiczna baza naturalnych świec

Głównym komponentem świec sojowych jest wosk sojowy. Nasiona soi po zebraniu poddaje się procesowi oczyszczania, obłuszczania i zawijania w płatki, z których na kolejnym etapie ekstrahuje się olej. W zależności od poziomu utwardzenia może być on wykorzystany do gotowania bądź do produkcji świec. Pierwsze użycie wosku sojowego datuje się na 1947 rok, przy czym warto podkreślić, że używano go wówczas głównie jako dodatek do żywności lub środek pełniący funkcję smaru. W produkcji świec wosk sojowy zadebiutował dopiero na początku lat 90. za sprawą Michaela Richardsa, który poszukiwał tańszej alternatywy dla wosku pszczelego. Od tego czasu wosk z nasion soi rewolucjonizuje rynek świec. Warto podkreślić, że wykorzystywane do produkcji wosku rośliny soi są niemodyfikowane genetyczne (wolne od GMO). Pochodzą ze zrównoważonych plantacji, które podlegają systematycznym i rygorystycznym kontrolom.

Co decyduje o przewadze świec sojowych nad parafinowymi?

Rosnąca popularność świec sojowych stała się przyczynkiem do ich porównań z tradycyjnymi świeczkami parafinowymi. Poznaj 7 powodów, które przesądzają o przewadze świec sojowych!

Nieszkodliwy wpływ na zdrowie

Świece parafinowe nie bez przyczyny w ostatnich latach zostały owiane złą sławą. Podczas wypalania parafina emituje do otoczenia szereg rakotwórczych substancji, spośród których najbardziej szkodliwe to benzen, toluen i formaldehyd. Osadzają się one na ścianach, sufitach i meblach, wpływając przez długi czas niekorzystnie na nasz organizm. W przeciwieństwie do parafiny wosk sojowy pali się czystym płomieniem. Nie dymi, nie kopci i nie uwalnia toksycznych substancji do otoczenia. Z badań wynika, że emituje aż o 90% mniej sadzy niż parafina! Daje to pewność, że powietrze, którym oddychamy podczas wypalania świec sojowych, jest całkowicie bezpieczne dla naszego zdrowia. Dzięki temu świece mogą być używane również w miejscach zamieszkałych przez małe dzieci czy kobiety w ciąży. Nie powodują nasilenia dolegliwości ze strony górnych dróg oddechowych, zatem bez obaw mogą sięgać po nie też astmatycy i osoby zmagające się z alergią.

Ekologiczność

Parafina, będąca bazą tradycyjnych świeczek, powstaje z frakcji ropy naftowej i węgla brunatnego, wyczerpując w ten sposób złoża surowców nieodnawialnych. Szkodliwe dla środowiska naturalnego jest nie tylko ich wydobycie, ale także przetwarzanie i sam proces spalania, podczas którego do środowiska uwalniają się wspomniane już substancje. Zupełnie inaczej rzecz ma się z woskiem sojowym, którego produkcja jest zupełnie nieszkodliwa dla otoczenia i nie wiąże się z eksploatacją nieodnawialnych zasobów. Co więcej: podczas wzrostu soja pochłania CO2 z atmosfery, równoważąc w ten sposób jego emisję wytwarzaną podczas wypalania świecy. Warto dodać, że sojowy wosk jest w pełni biodegradowalny – rozkłada się w środowisku naturalnym, nie wywierając przy tym na nie żadnego wpływu.

Właściwości aromaterapeutyczne

Wosk z nasion soi jest bezwonny, co czyni go doskonałym nośnikiem dla różnych nut aromatycznych. O ostatecznym zapachu świecy decyduje więc najczęściej zapach olejków eterycznych. Tak skomponowane świece bywają często wykorzystywane jako forma aromaterapii, stanowiąc ciekawą alternatywę dla dyfuzorów czy kominków zapachowych. Świece sojowe z dodatkiem olejków eterycznych wpływają na funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego i stymulują zmysły, a co za tym idzie – oddziałują na ogólną kondycję organizmu. W zależności od olejku zapachowego świeca może działać pobudzająco lub uspokajać skołatane nerwy, przynosząc ulgę po wyczerpującym dniu.

Dłuższy czas palenia

Świece sojowe wyróżniają się prawie dwukrotnie dłuższym czasem palenia w porównaniu ze świecami parafinowymi! To zasługa niższej temperatury topnienia wosku. Dają zatem więcej godzin świetlnych, pozwalając dłużej cieszyć się urokiem palących się ogników. Tę wydajność należy łączyć ze sporą oszczędnością dla kieszeni i odroczeniem w czasie wydatków na zakup kolejnej sztuki.

Mniejsze ryzyko poparzeń skórnych

Temperatura topnienia wosku sojowego oscyluje w przedziale 50-70 stopni Celsjusza, co znacznie minimalizuje ryzyko dotkliwych poparzeń i będących tego konsekwencją defektów skórnych. Wysokie bezpieczeństwo aplikacji rozgrzanego wosku na skórę poświadcza popularyzacja świec sojowych do masażu. To rozwiązanie cenią zwłaszcza masażyści, gdyż wosk sojowy doskonale natłuszcza skórę oraz zapewnia odpowiedni poślizg, minimalizując niekomfortowe uczucie tarcia podczas masowania ciała.

Łatwość utrzymania czystości

Wywabianie plam spowodowanych rozlanym woskiem parafinowym nie należy do najłatwiejszych. Tłusta konsystencja i nierozpuszczalność parafiny w wodzie sprawia, że bywa to niekiedy zadanie karkołomne i skazane na niepowodzenie. W przypadku świec sojowych nie ma powodu do obaw. By pozbyć się rozlanego wosku sojowego, wystarczy odrobina wody i mydła.

Uniwersalne zastosowanie

Tlące się w mroku ogniki tworzą w pomieszczeniu niezastąpiony nastrój, sprawiając, że pozornie zwykła chwila staje się magicznym momentem. Dzięki zwiększonej liczbie godzin świetlnych świece sojowe pozwalają dłużej zachwycać się klimatycznym nastrojem. Są wymarzoną oprawą romantycznych chwil we dwoje, a także umilają czas z dobrą lekturą czy relaksującą kąpiel w wannie. Świece sojowe doskonale sprawdzą się przy każdej z tych okazji, dając zachwycający blask i roztaczając piękny zapach, bez obaw o negatywny wpływ na zdrowie.

Jakie naturalne świece sojowe wybrać?

W wyborze naturalnych świec sojowych warto kierować się nie tylko składem, ale także wyglądem wizualnym oraz sposobem produkcji. W asortymencie marki nLine znajdziesz wyłącznie świece typu hand made. Rękodzielnicza produkcja prowadzona jest z dbałością o wszelkie detale i pozwala osiągnąć efekt, który zachwyci każdego estetę. Zróżnicowane kompozycje aromatyczne, zamknięte w szklanym słoiczku, to doskonały pomysł na oryginalny prezent. Połączenie minimalizmu z elegancją doda uroku każdemu wnętrzu, w którym zagoszczą świece od nLine.

Podsumowanie

Naturalne świece sojowe to doskonała alternatywa dla triumfujących od dekad świec parafinowych. Nieszkodliwość wosku sojowego dla zdrowia człowieka i środowiska naturalnego doskonale wpisuje się w promowane idee zdrowego stylu życia oraz koncepcje ekologii i zero waste. Nie są to bynajmniej jedyne źródła przewagi świec sojowych nad tradycyjnymi świecami. Wśród innych należy wymienić: walory aromaterapeutyczne, brak ryzyka poparzeń oraz długi czas palenia i związane z tym oszczędności. Elastyczność wosku i łatwość jego barwienia pozwala tworzyć świece o różnych kształtach. Wszystkie te czynniki wskazują, że świece sojowe zrewolucjonizowały dotychczasowy rynek i mają potencjał, by zdetronizować szkodliwe dla otoczenia świece parafinowe.

Charakterystyka cery normalnej

Cera normalna cechuje się wyrównanym kolorytem i zdrowym wyglądem. Jest miękka i gładka w dotyku, doskonale napięta i dobrze ukrwiona, a także pozbawiona niedoskonałości i zaczerwienienia. Próżno doszukiwać się na jej powierzchni suchych skórek bądź typowych dla cery tłustej i mieszanej rozszerzonych porów, zaskórników otwartych (wągrów) i zamkniętych (ropnych wyprysków czy krost).

Niemal idealny wygląd zawdzięcza właściwemu funkcjonowaniu gospodarki wodno-lipidowej. Równowaga pomiędzy poziomem nawilżenia a natłuszczenia sprawia, że cera normalna nie wykazuje skłonności do nadprodukcji sebum, a także nie ma tendencji do przesuszania i odwodnienia. W przeciwieństwie do innych typów cer jest odporna na działanie czynników zewnętrznych i niekorzystne warunki atmosferyczne (mróz, silny wiatr czy słońce). Nie jest zbyt wrażliwa na kosmetyki i nie powoduje nieprzyjemnych doznań po zabiegach pielęgnacyjnych np. uczucia ściągnięcia po myciu.

U kogo występuje cera normalna?

Cera normalna występuje najczęściej u dzieci, a u dorosłych spotykana jest bardzo rzadko. Przypuszcza się, że odpowiadają za to zwłaszcza zmiany hormonalne zachodzące w wieku dojrzewania. Prowadzą one do deregulacji gospodarki hydrolipidowej, która objawia się zaburzeniami pracy gruczołów łojowych. Właśnie dlatego normalna skóra wraz z wiekiem zmienia się w cerę suchą, mieszaną, tłustą lub skłonną do podrażnień. To wyjaśnia, dlaczego dorosłych posiadaczy cery normalnej określa się prawdziwymi szczęśliwcami, którzy nie muszą borykać się z trudnościami typowymi dla innych cer.

Jakie kosmetyki do cery normalnej wybrać?

Cera normalna słynie z dobrej tolerancji różnego rodzaju kosmetyków. Nie oznacza to jednak, że ich wybór powinien być dziełem przypadku. Do codziennej pielęgnacji należy wybierać przede wszystkim kosmetyki, które pozwolą zachować równowagę pomiędzy poziomem nawilżenia a natłuszczenia. Sprawdzą się tu zwłaszcza kosmetyki naturalne, których komponentami są wyłącznie naturalne oleje, wyciągi roślinne i inne składniki organiczne. W przeciwieństwie do kosmetyków drogeryjnych nie zawierają one substancji chemicznych, zapachowych i drażniących, a co za tym idzie – minimalizują ryzyko niepożądanych reakcji skórnych i uczuleń. W asortymencie marki nLine każdy posiadacz cery normalnej znajdzie kosmetyk dopasowany do indywidualnych potrzeb własnej cery.

Pielęgnacja cery normalnej — rutyna pielęgnacyjna krok po kroku

Wprawdzie cerę normalną uznaje się za bezproblemową, niemniej – podobnie jak pozostałe typy skóry – wymaga ona odpowiedniej pielęgnacji. Jej zaniedbanie może osłabić kondycję skóry i zapoczątkować skłonności do nadprodukcji sebum czy odwodnienia. Dowiedz się, jakie działania pielęgnacyjne pozwolą Ci utrzymać cerę normalną w dobrej kondycji!

Krok 1. Demakijaż

Podstawą codziennej pielęgnacji skóry normalnej powinien być demakijaż. Wysoką skutecznością w usuwaniu resztek kosmetyku makijażowych, a także zanieczyszczeń osiadających na skórze w ciągu całego dnia (potu, łoju czy brudu) wykazują się zwłaszcza naturalne oleje. Olejek do demakijażu HydroCare utrzymuje pożądany balans między nawilżeniem a natłuszczeniem, chroniąc przed odwodnieniem i przesuszeniem oraz powodowanymi tym nieprzyjemnymi dolegliwościami, takimi jak uczucie ściągnięcia czy pieczenie.

Krok 2. Oczyszczanie

W kolejnym kroku kompleksowej rutyny pielęgnacyjnej trzeba postawić na głębokie oczyszczanie. Co prawda ten rodzaj skóry nie wymaga redukcji nadmiaru sebum, ale potrzebuje systematycznego usuwania zanieczyszczeń, które każdego dnia gromadzą się na jej powierzchni: resztek makijażu, kurzu oraz brudu. Trzeba zadbać więc o dogłębne oczyszczanie twarzy zarówno rano, jak i wieczorem. Należy pamiętać o wyborze odpowiednich kosmetyków i unikać produktów na bazie alkoholu, które mogą naruszać naturalną barierę hydrolipidową. Skuteczne oczyszczenie twarzy zapewni żel AquaFlora, który zapobiega rozregulowaniu pracy gruczołów łojowych. Połączenie lipy, rumianku i olejku z paczuli ukoi skórę i zahamuje ewentualne procesy zapalne, które mogą spowodować niedoskonałości skóry.

Obligatoryjnym etapem rutyny pielęgnacyjnej cery normalnej jest również regularna eksfoliacja, która pozwala usunąć zrogowaciały naskórek i przyspiesza proces regeneracji skóry. By nie naruszyć bariery hydrolipidowej, wykonuj złuszczanie mechaniczne raz lub dwa razy w tygodniu. W tym zadaniu doskonale sprawdzą się peelingi drobnoziarniste od nLine: Peeling cukrowy Rozmaryn i pomarańcza lub Peeling cukrowy Amaretto. Osoby preferujące delikatniejsze złuszczanie powinny sprawdzić zalety peelingów o kremowej konsystencji, takich jak Peeling kremowy Cynamon.

Krok 3. Tonizowanie

Po oczyszczaniu należy skoncentrować się na przywracaniu skórze równowagi kwasowo-zasadowej. W pielęgnacji normalnej cery na tym etapie warto wypróbować tonik HydraBloom Lipa-Lawenda, który łączy w sobie dobroczynne właściwości ekstraktu z lipy i lawendy, wyciągu z aloesu, panthenolu i kwasu mlekowego. Ta oryginalna kompozycja działa na skórę kojąco, regeneruje i reguluje cykl odnowy naskórka.

Krok 4. Odżywianie

Jeśli zależy Ci na głębokiej rewitalizacji, wypróbuj serum Delikatnej Harmonii. Unikalna formuła, inspirowana siłą składników naturalnych, pobudza procesy regeneracyjne skóry, zapewnia właściwe funkcjonowanie płaszcza hydrolipidowego i działa antyoksydacyjnie. Zawarty w tym serum olej z pachnotki zregeneruje skórę, a kompozycja oleju ze słodkich migdałów, oleju jojoba, oleju z nasion dyni oraz oleju z nasion słonecznika utrzyma optymalny poziom nawilżenia.

Krok 5. Nawilżanie

W odróżnieniu od suchej cera normalna nie ma problemów z nadmierną ucieczką wody z naskórka. Nie oznacza to bynajmniej, że można bagatelizować kwestię nawilżenia. Przeciwnie: optymalne nawilżenie cery normalnej gwarantuje jej promienny wygląd i pozwala utrzymać właściwą elastyczność. Zaniedbanie tego elementu rutyny pielęgnacyjnej, zwłaszcza po 30. roku życia, może doprowadzić do osłabienia skóry i wywołać skłonność do jej przesuszenia. Jeśli szukasz preparatów zapewniających równocześnie odpowiedni poziom nawilżenia i natłuszczenia, sięgnij po krem nawilżający do twarzy Aloes & Bambus. Olej jojoba, olej z tsubaki i ekstrakt z algi brunatnej doskonale kondycjonują skórę i opóźniają procesy starzenia, a kwas cytrynowy wyrównuje koloryt cery.

Jak utrzymać cerę normalną w doskonałej kondycji?

Kompleksowa pielęgnacja to jeden z najważniejszych kroków do zachowania promiennego wyglądu cery normalnej. Warto jednak pamiętać o kilku innych zasadach, których przestrzeganie chroni przed niedoskonałościami skóry. W jaki sposób możesz zapobiegać ewentualnym problemom?

Nie rezygnuj z fotoprotekcji!

Cera normalna jest szczególnie wrażliwa na szkodliwe działanie słońca. Promieniowanie UV może powodować zaburzenia pigmentacji i fotostarzenie skóry. By uniknąć nieestetycznych przebarwień, sięgnij po lekkie kremy z filtrem UV. Jeśli jednak mimo odpowiedniej fotoprotekcji słońce „zajdzie Ci za skórę”, wprowadź do codziennej pielęgnacji kosmetyki z witaminą C, która skutecznie wyrówna koloryt cery.

Stosuj profilaktykę przeciwstarzeniową!

Nawet idealna cera nie ucieknie przed upływem czasu… W systematycznej rutynie pielęgnacyjnej cery normalnej nie można zapominać więc o profilaktyce przeciwstarzeniowej, która opóźni moment pojawienia się pierwszych, nawet drobnych zmarszczek. W kosmetyczce posiadaczy cery normalnej nie może zatem zabraknąć kosmetyków z dodatkiem witamin A i E. Nie bez powodu określa się je mianem witamin młodości. Wspomagają w walce z wolnymi rodnikami, sprzyjają regeneracji i opóźniają starzenie się skóry.

Prowadź zdrowy styl życia!

Nie od dziś wiadomo, że skóra jest zwierciadłem dla naszego stylu życia. By zachować ją w dobrej kondycji, zadbaj przede wszystkim o zbilansowaną dietę. Sprzymierzeńcem cery normalnej jest dieta bogata w pełnowartościowe węglowodany i białko, zdrowe tłuszcze, owoce i warzywa. Zdecydowanie nie służy jej natomiast żywność wysokoprzetworzona, słodycze i używki (alkohol, palenie papierosów). Twoja skóra odwdzięczy się również pięknym wyglądem za dbałość o nawodnienie, odpowiednią ilość snu i unikanie stresu.

Podsumowanie

Populacja szczęśliwych posiadaczy cery normalnej jest względnie niewielka, gdyż ten typ cery występuje najczęściej u dzieci. Gładka skóra o jednolitym kolorycie, pozbawiona jakichkolwiek niedoskonałości powszechnie uchodzi za bezproblemową, ale również ona wymaga odpowiedniej pielęgnacji. By zapewnić jej równowagę hydrolipidową, nie można zaniedbywać żadnego z etapów rutyny: oczyszczania, nawilżania i złuszczania. Warto ponadto dbać o odpowiednią dietę i styl życia, jak również sięgać po bezpieczne kosmetyki. Przestrzeganie wszystkich tych zaleceń pozwoli długo cieszyć się promiennym i młodzieńczym wyglądem cery normalnej.

Basen Morza Martwego – ciekawostki o źródle dobroczynnych minerałów

Basen Morza Martwego zlokalizowany jest na granicy Izraela i Jordanii. To najniżej położony na ziemi akwen wodny, który na przestrzeni dziejów doczekał się różnych określeń. Tytułowano go dotychczas mianem Morza Cuchnącego, Diabelskiego i Słonego, jak również Jeziora Asfaltowego czy Morza Sodomy. Ostatnia nazwa ma swoje źródło w legendzie, zgodnie z którą na dnie morza mają znajdować się ruiny Sodomy i Gomory.

Prozdrowotne działanie wód Morza Martwego doceniano już w starożytności. Z zachowanych dokumentów wynika, że Rzymianie budowali na brzegach specjalne łaźnie, by w pełni korzystać z dobrodziejstwa tego akwenu. Miejsce to wielokrotnie odwiedzali nie tylko Herod i Kleopatra, ale także wiele innych prominentnych person.

Jak powstaje naturalna sól z Morza Martwego?

Sól morska powstaje w rezultacie odparowania wody morskiej. Pozyskiwana jest przede wszystkim z akwenów o dużym zasoleniu, których woda wykazuje się ponadprzeciętną czystością. Morze Martwe jest w tym zakresie jednym z najpopularniejszych. Poziom jego zasolenia wynosi aż 28%. Odpowiada za to nie tylko brak dopływu wód słodkich, ale też całoroczna ekspozycja na promienie społeczne, która powoduje, że spora część wody odparowuje. Bez znaczenia nie pozostaje fakt, że okolica charakteryzuje się wysokim ciśnieniem i większym poziomem tlenu.

W ramach ciekawostki warto dodać, że to zasolenie zapewnia niezapomniane doznania podczas kąpieli. Dzięki wysokiej gęstości soli ciało dryfuje na powierzchni Morza Martwego. To sprawia, że z leczniczych kąpieli w tym akwenie mogą korzystać również osoby nieumiejące pływać.

Skład soli z Morza Martwego

Sól z Morza Martwego ma unikalny skład. Podczas gdy w innych akwenach zawartość chlorku sodu wynosi aż 97%, w wodach Morza Martwego to zaledwie 8%… Dominującym składnikiem jest chlorek magnezu i chlorek potasu, które stanowią odpowiednio 53% i 37%. Sól z Morza Martwego zawiera aż 80 substancji chemicznych, w których – prócz wspomnianych – znajdują się również inne minerały i mikroelementy: brom, jod, fosfor czy siarka. Należy zaakcentować, że również ich poziom jest znacznie wyższy aniżeli w innych zbiornikach wodnych.

Właściwości prozdrowotne soli morskiej. Jak lecznicza sól z Morza Martwego działa na organizm?

Wspomniany już unikalny skład soli z Morza Martwego decyduje o jej nieocenionych właściwościach prozdrowotnych. Dowiedz się, jak sól morska wpływa na różne obszary funkcjonowania organizmu!

Łagodzi bóle stawów i mięśni

Zawarte w soli z Morza Martwego minerały i mikroelementy minimalizują dolegliwości reumatyczne. Kąpiele solankowe z powodzeniem łagodzą bóle mięśni i stawów, sprzyjając tym samym regeneracji organizmu. Badania dowodzą ich wysokiej skuteczności w leczeniu zesztywnienia stawów. Redukcja doznań bólowych poprawia ruchomość stawów i wpływa pozytywnie na kondycję.

Usuwa toksyny z organizmu

Sól z Morza Martwego oczyszcza organizm z toksyn i innych produktów przemiany materii dzięki aktywizacji wymiany jodowej. Poprawia przepływ limfy i wpływa korzystnie na ogólne funkcjonowanie całego organizmu.

Wspomaga w leczeniu nerwic i depresji

Sól morska działa uspokajająco i relaksująco. Łagodzi objawy schorzeń nerwicowych i stanów depresyjnych. Wysoka zawartość magnezu wpływa na równowagę neuroprzekaźników w mózgu, redukując poziom stresu i poprawiając nastrój. Zmniejsza przemęczenie i pomaga w walce z bezsennością.

Jak stosować sól z Morza Martwego?

Zastosowanie soli z Morza Martwego może być zróżnicowane. Sprawdź, jak dzięki niej możesz leczyć i pielęgnować ciało!

Wykonuj inhalacje z dodatkiem soli z Morza Martwego!

Sól z Morza Martwego może służyć do inhalacji w przebiegu infekcji, astmy czy przewlekłych schorzeń układu oddechowego. Zmniejsza dolegliwości związane z katarem bądź zapaleniem górnych dróg oddechowych. Wykonywanie parówek z jej dodatkiem rozrzedza zalegający śluz, udrażnia drogi oddechowe i wspomaga w leczeniu zapalenia zatok.

Pielęgnuj skórę kosmetykami z solą morską!

Sól z Morza Martwego znajduje zastosowanie nie tylko w kosmetykach kąpielowych. Coraz częściej można ją znaleźć w produktach, takich jak: peelingi do ciała, balsamy, maski czy kremy do twarzy. Stosowanie tych produktów przynosi pozytywne rezultaty. Należy więc rozważyć ich włączenie do stałej rutyny pielęgnacyjnej.

Korzystaj z leczniczych kąpieli solankowych!

Doskonałe efekty pielęgnacyjne zapewnia nie tylko kąpiel w wysoko zasolonych wodach Morza Martwego, ale także systematyczne zażywanie kąpieli z dodatkiem soli pochodzącej z tego akwenu. Warto jednak pamiętać, by w wyborze kosmetyków kąpielowych kierować się składem. Zadowalające rezultaty zapewni naturalna sól do kąpieli. Sole kąpielowe od nLine zawierają wyłącznie organiczne składniki: ekstrakty roślinne i oleje naturalne, które delikatnie pielęgnują skórę. Sól do kąpieli z werbeną zadziała antyseptycznie i przeciwzapalnie, zaś Sól do kąpieli z pomarańczą zapewni głębokie odżywienie skóry i ukoi układ nerwowy. Doskonałe efekty zagwarantuje również Sól do kąpieli stóp Morskie ukojenie, której systematyczne stosowanie przyniesie ulgę zmęczonym stopom.

Efekty kąpieli w soli morskiej — jak sól do kąpieli z Morza Martwego wpływa na skórę?

Kąpiele solankowe nie bez przyczyny bywają określane mianem leczniczych. Ich dobroczynny wpływ na stan skóry jest wręcz nieoceniony. Dowiedz się, jak sól z Morza Martwego pielęgnuje skórę!

Ma właściwości nawilżające

Kąpiel z dodatkiem soli morskiej jest szczególnie rekomendowana osobom zmagającym się z suchą skórą. Dzięki wysokiej zawartości magnezu wykazuje ona działanie silnie nawilżające. Uczestniczy w procesie wiązania wody w warstwie rogowej naskórka, sprawiając, że skóra staje się odpowiednio nawodniona, elastyczna i miękka.

Wykazuje działanie peelingujące

Sól z Morza Martwego nie tylko normalizuje produkcję łoju, ale także ma działanie peelingujące. Usuwa zrogowaciały naskórek, pozostawiając skórę promienną. Warto jednak zaznaczyć, że jej skuteczność w procesie złuszczania w dużej mierze zależy od postaci soli.

Redukuje stany zapalne

Pomaga w gojeniu ran, łagodzi stany zapalne skóry oraz przyspiesza regenerację naskórka. Minimalizuje dotkliwe dolegliwości związane z podrażnieniem po depilacji czy ukąszeniami owadów. Odpręża i regeneruje przy tym skórę, ułatwiając absorpcję cennych mikroelementów.

Pomaga w leczeniu łuszczycy i innych chorób skóry

Po sól z Morza Martwego powinni sięgać przede wszystkim posiadacze skóry skłonnej do podrażnień i alergii. Badania dowiodły jej wysokiej skuteczności w minimalizacji objawów schorzeń, takich jak: atopowe zapalenie skóry, trądzik młodzieńczy, egzema, grzybica skóry czy łojotok. Sól morska jest rekomendowana zwłaszcza w leczeniu aktywnej fazy łuszczycy i w profilaktyce antyłuszczycowej osobom, które znajdują się w fazie remisji choroby. Poprawia efekty fototerapii.

Opóźnia procesy starzenia

Sól z Morza Martwego wspomaga naturalną regenerację komórek, aktywizuje produkcję kolagenu i elastyny, a także redukuje cellulit. Bogactwo mikroelementów wspomaga w walce z wolnymi rodnikami i opóźnia procesy starzenia, zapewniając skórze młodzieńczy wygląd.

Podsumowanie

Sól z Morza Martwego ma nieocenione właściwości prozdrowotne i lecznicze. Łagodzi dolegliwości reumatyczne, oczyszcza organizm z toksyn, a także uspokaja i relaksuje. Wpływa pozytywnie na stan skóry: nawilża, opóźnia procesy starzenia, wspomaga złuszczanie zrogowaciałego naskórka i działa przeciwzapalnie. Wykorzystuje się ją pomocniczo w stanach zapalnych i chorobach skóry, takich jak: trądzik, egzema czy łuszczyca. Z uwagi te dobroczynne właściwości rekomenduje się nie tylko zażywanie kąpieli z solą z Morza Martwego, ale także sięganie po kosmetyki z jej dodatkiem.

Piśmiennictwo:
Chrząstek L., Dondela B. (2014). Homeopatia – część I, Chemistry, Environment, Biotechnology; XVII: 21-42.
Kucia M. (2017). Surowce kosmetyczne pochodzenia morskiego w talasoterapii, Kosmetologia Estetyczna; 6: 571-578.
Kwaśniak M., Litwińska M. (2019). Talasoterapia jako kuracja wykorzystująca dary morza, Promocja Zdrowia i Ekologia; 20: 67-72.

Objawy uczulenia na kosmetyki

O uczuleniu na kosmetyki mówimy w sytuacji, gdy skóra reaguje podrażnieniem na kontakt z preparatem. Najbardziej narażona na niepożądane odczyny jest zwłaszcza wrażliwa skóra twarzy (policzki, czoło, okolice oczu) oraz obszar dekoltu, najmniej – skóra głowy.

Charakterystyczne objawy uczulenia na kosmetyki to:

• wyprysk kontaktowy: zaczerwienienie, pokrzywka, wysypka, pęcherze na skórze;
• wyprysk fotoalergiczny – pojawia się zazwyczaj podczas ekspozycji skóry na słońce w miejscu, na które wcześniej zaaplikowano kosmetyk;
• trądzik kosmetyczny;
• świąd i pieczenie;
• suchość skóry i jej nieestetyczne złuszczanie;
• utrata elastyczności skóry;
• obrzęk;
• zaczerwienienie oczu.

Wymienione objawy bywają zróżnicowane. Uczulenie na kosmetyki ma charakter indywidualny, co oznacza, że może przebiegać w sposób odmienny u różnych osób. Wpływ na tę sytuację ma stan zdrowia, kondycja skóry i prowadzony tryb życia.

Podrażnienie a reakcja alergiczna na kosmetyk – czym się różnią?

Uczulenie na kosmetyki przybiera postać podrażnienia i reakcji alergicznej. Ich odróżnienie na podstawie objawów nastręcza wielu problemów nie tylko doświadczającym je osobom, ale także samym specjalistom. Za kryterium różnicujące przyjmuje się więc najczęściej czas wystąpienia i utrzymywania się reakcji skórnej. Podrażnienie pojawia się zazwyczaj niedługo po aplikacji kosmetyku i ustępuje po jego usunięciu z powierzchni skóry. Inaczej rzecz ma się z reakcją alergiczną, która może wystąpić dopiero po pewnym czasie, nawet 48 godzin po użyciu produktu. W przeciwieństwie do podrażnienia reakcja alergiczna może jednak utrzymywać się długi czas po usunięciu kosmetyku.

U kogo najczęściej występuje alergia na kosmetyki?

Alergia na kosmetyki nie jest uwarunkowana genetycznie. Jej występowanie ma charakter osobniczy i jest zależne od indywidualnych predyspozycji człowieka. Nie oznacza to bynajmniej, że zmagające się z nią osoby nie mają żadnych cech wspólnych. Przeciwnie: w grupie ryzyka znajdują się najczęściej posiadacze cery wrażliwej i naczynkowej. Druga z wymienionych w porównaniu z innymi typami cery silnie reaguje na działanie czynników zewnętrznych.

Alergeny w kosmetykach – jakie składniki uczulają najczęściej?

Najczęściej rekcje uczuleniowe wywołują kosmetyki, które pozostają na skórze przez długi czas. Mowa w tym miejscu przede wszystkim o kremach, balsamach czy perfumach, jak również o preparatach do koloryzacji włosów. Zdecydowanie najmniejsze ryzyko generują natomiast produkty aplikowane na powierzchnię skóry na względnie krótki czas, wśród których należy wymienić choćby peelingi czy odżywki.

Za najbardziej alergizujące substancje uważa się:

• konserwanty, a wśród nich: parabeny, izotiazolinony oraz kwas benzoesowy (Benzoic Acid);
• substancje zapachowe figurujące często pod nazwą parfum (fragrance);
• substancje barwiące, które wchodzą najczęściej w skład kosmetyków „kolorowych” (produktów do makijażu i do koloryzacji włosów): p-Fenylenodiamina (PPD), koszenila E 120 (CI 75470), żółcień pomarańczowa E 110 (CI 15985), tartrazyna E 102 (CI 19140);
• silikony;
• detergenty: SLS, SLES;
• kwasy AHA;
• pochodne ropy naftowej, a zwłaszcza parafina;
• chemiczne filtry UV;
• metale: dwutlenek tytanu, tlenek cynku, dodatek srebra i złota.

Jak leczyć uczulenie na kosmetyki?

Postępowanie podczas aktywnej alergii na kosmetyki jest uzależnione przede wszystkim od poziomu nasilenia objawów. W przypadku względnie łagodnych reakcji sprawdzi się popularne wapno bądź dostępne bez recepty preparaty na alergię. Przy silnych uczuleniach, w przebiegu z problemami dermatologicznymi i pogorszeniem ogólnego samopoczucia, rekomenduje się leczenie farmakologiczne z zastosowaniem substancji, takich jak: desloratadyna, loratadyna, cetyryzyna.

Pielęgnacja skóry wrażliwej na kontaktowe reakcje alergiczne

Prócz leczenia farmakologicznego nieodzowne znaczenie ma również właściwa pielęgnacja skóry. Wszelkie zabiegi higieniczne należy wykonywać przy użyciu letniej wody, pamiętając przy tym, że zbyt wysoka temperatura może nasilać podrażnienie. Rekomenduje się rezygnację z akcesoriów, takich jak: gąbka, myjka czy szczotka. Należy zwrócić uwagę również na delikatne osuszanie skóry po kąpieli. Zbyt intensywne pocieranie ciała ręcznikiem nie sprzyja skórze zmagającej się z uczuleniem.

Jak uniknąć uczulenia na kosmetyki?

Reakcja uczuleniowa na preparat kosmetyczny może wywołać szereg dotkliwych skutków i stać się przyczyną defektów estetycznych, zwłaszcza w bardziej eksponowanych miejscach np. na twarzy. Jak uniknąć uczulenia na kosmetyki? Poznaj kilka kluczowych zasad bezpieczeństwa!

Sprawdzaj skład kosmetyku przed zakupem!

Zanim zdecydujesz się na zakup kosmetyku, przeanalizuj wnikliwie jego skład. Sprawdź, czy znajdują się w nim parabeny i inne wymienione wyżej substancje drażniące. Wybieraj kosmetyki z mniejszą ilością składników. Zminimalizujesz w ten sposób ryzyko uczulenia.

Wybieraj bezpieczniejsze kosmetyki!

Największą ilość reakcji alergicznych notuje się wśród osób korzystających z kosmetyków, które zawierają konserwanty, substancje, zapachowe i barwniki. W porównaniu z produktami drogeryjnymi zdecydowanie bezpieczniejszą alternatywą w pielęgnacji całego ciała są kosmetyki naturalne. Wprowadzenie tej kategorii produktów na rynek jest poprzedzone wieloma badaniami i testami, które mają zweryfikować bezpieczeństwo ich stosowania oraz określić potencjalne ryzyko niepożądanych reakcji skórnych. Brak konserwantów i innych substancji drażniących sprawia, że kosmetyki naturalne mają zdecydowanie mniejszy potencjał alergenny. Warto jednak pamiętać, że również w tym przypadku trudno całkowicie wyeliminować ryzyko podrażnienia skóry. U osób szczególnie podatnych na alergię skórną uczulenie wywołuje najczęściej propolis, mleczko pszczele, lanolina czy wybrane olejki eteryczne.

Wykonuj test uczuleniowy przed pierwszym zastosowaniem!

Nie chodzi tu o testy alergiczne, ale o samodzielną ocenę ryzyka reakcji alergicznej na konkretny produkt. Zanim zdecydujesz się na zastosowanie jakiegokolwiek kosmetyku na całej powierzchni skóry, sprawdź reakcję na jej niewielkim fragmencie np. na przedramieniu, w miejscu za uchem czy na obszarze pomiędzy uchem a policzkiem. Jeśli po krótkiej chwili zaobserwujesz objawy podrażnienia, istnieje wysokie ryzyko, że ten konkretny kosmetyk nie jest dla Ciebie…

Podsumowanie

Kosmetyki ze swej istoty służą pielęgnacji skóry oraz poprawie jej kondycji. Zdarza się jednak, że ich stosowanie przysparza więcej szkód niż pożytku. Powodowane nimi uczulenie może być dotkliwe w skutkach, wywołując wyprysk kontaktowy i fotoalergiczny, jak również uporczywy świąd i pieczenie. Niepożądane reakcje występują najczęściej u osób z cerą wrażliwą i naczynkową. Sposób ich leczenia bywa zróżnicowany i zależny od poziomu nasilenia objawów oraz czasu ich trwania. By zminimalizować ryzyko uczulenia, warto przed zakupem wnikliwie przeanalizować skład kosmetyku. Rekomenduje się wybór produktów pozbawionych substancji chemicznych, konserwantów, barwników, które są najczęstszymi substancjami drażniącymi. W każdym przypadku przed aplikacją kosmetyku zaleca się również wykonywanie prób uczuleniowych, które służą ocenie potencjalnego ryzyka podrażnienia. Te zasady bezpieczeństwa pozwolą wybrać kosmetyki przyjazne skórze, które zapewnią jej bezpieczną pielęgnację.

Charakterystyka olejku grejpfrutowego

W języku łacińskim grejpfrut jest znany jako Citrus Paradisi – rajski cytrus. Nazwa ta jest nieprzypadkowa i dobitnie odzwierciedla walory tego egzotycznego owocu. Wedle botaników został on odkryty dopiero w XVIII wieku wskutek skrzyżowania pomarańczy z pomelo. Powstały w ten sposób nowy owoc nazwano grejpfrutem, przyrównując go tym samym do winogrona z uwagi na gronową koncentrację owoców. Różowy grejpfrut także jest hybrydą, którą otrzymano w latach 30. XX stulecia w rezultacie połączenia białego grejpfruta z pomarańczą. To właśnie z jego owoców w procesie zimnego tłoczenia wytwarza się olejek grejpfrutowy, który wprost słynie z charakterystycznego, mocno energetyzującego zapachu. Cierpka i słodka zarazem nuta aromatyczna jest zasługą limonenu.

Prozdrowotne działanie olejku z grejpfruta

Z uwagi na wysoką zawartość witaminy C olejek grejpfrutowy silnie stymuluje układ odpornościowy, wspierając organizm w walce z infekcjami. Jest również znany z łagodzenia uporczywych bóli migrenowych. Zmniejsza apetyt i wykazuje właściwości pobudzające metabolizm, przyczyniając się w ten sposób do redukcji wagi. Systematyczne spożywanie grejpfrutów zapobiega insulinooporności i pełni ważną rolę w prewencji chorób układu sercowo-naczyniowego. Normalizuje ciśnienie krwi, obniża poziom cholesterolu i chroni przed miażdżycą. W porównaniu z białym różowy grejpfrut wykazuje także szereg innych właściwości prozdrowotnych. Z przeprowadzonych dotąd badań wynika, że decydujący o jego różowym zabarwieniu likopen jest istotnym elementem profilaktyki przeciwnowotworowej.

Sprawdź 7 korzyści ze stosowania naturalnego olejku grejpfrutowego w pielęgnacji ciała!

Olejek z grejpfruta znajduje powszechne zastosowanie w kosmetyce jako składnik produktów do pielęgnacji całego ciała: skóry i włosów. Dowiedz się, jakie efekty zapewnia jego systematyczne stosowanie!

Redukuje cellulit

Olejek grejpfrutowy wyróżnia się wysoką skutecznością w walce z cellulitem (tzw. pomarańczową skórką), wspomagając funkcjonowanie płaszcza hydrolipidowego. Zapobiega przede wszystkim powstawaniu cellulitu miękkiego, aktywizując procesy metaboliczne i rozbijając zalegające pod skórą złogi tłuszczu.

Zmniejsza opuchliznę

Dotychczasowe badania potwierdzają pozytywny wpływ olejku grejpfrutowego na usuwanie nadmiaru tłuszczu i wody z organizmu. Wcieranie olejku w skórę pobudza przepływ limfy i poprawia krążenie oraz reguluje gospodarkę wodną. Olejek grejpfrutowy rekomenduje się zwłaszcza osobom ze skłonnością do opuchlizny nóg powstałej na skutek zatrzymania płynów czy niewystarczającej aktywności ruchowej (np. w podróży lub podczas pracy).

Zapewnia głębokie oczyszczenie

Za sprawą wielu składników aktywnych grejpfrut zapewnia dogłębne oczyszczenie skóry, usuwa toksyny i składniki przemiany materii. Wykazuje działanie silnie tonizujące, skutecznie odblokowuje pory oraz zapobiega powstawaniu zaskórników. Zmniejsza również zaburzenia rogowacenia naskórka, dzięki czemu wspiera działanie peelingów.

Działa przeciwłojotokowo

Jeśli zmagasz się z cerą tłustą lub mieszaną, skóra podziękuje za pielęgnację kosmetykami z dodatkiem grejpfruta. Ten egzotyczny owoc normalizuje produkcję łoju, nie powodując przy tym przesuszenia skóry. Sprawdzi się więc doskonale również w minimalizacji problemu przetłuszczających się włosów, gdyż zapobiega zaburzeniom rogowacenia mieszków włosowych.

Ma właściwości antybakteryjne

Wśród właściwości olejku grejpfrutowego nie można pominąć jego działania bakteriobójczego i bakteriostatycznego. Ekstrakt z pestek różowego grejpfruta został przebadany w kontekście oddziaływania na 67 biotypów organizmów. Badania potwierdziły jego skuteczność w neutralizacji bakterii gram-dodatnich i gram-ujemnych. Olejek grejpfrutowy zwalcza szkodliwe bakterie i zapobiega ich namnażaniu, co jest szczególnie pożądane przez osoby z cerą trądzikową. Wyciąg z grejpfruta minimalizuje stan zapalny i powstrzymuje rozwój wykwitów.

Poprawia koloryt cery

Olejek grejpfrutowy zaliczany jest do olejków wytwarzanych z owoców cytrusowych. Podobnie jak olejek cytrynowy czy pomarańczowy zawiera więc sporą dawkę dobroczynnej witaminy C, która bywa uznawana za wielkiego sprzymierzeńca skóry. Dzięki jej obecności olejek grejpfrutowy sprzyja redukcji przebarwień posłonecznych, jak również wyrównuje koloryt cery.

Opóźnia procesy starzenia

W skład olejku grejpfrutowego wchodzi wiele przeciwutleniaczy, które aktywnie walczą z wolnymi rodnikami i są ważnym elementem profilaktyki przeciwstarzeniowej. Zawarty w olejku grejpfrutowym limonen jest cenioną substancją chroniącą nasze DNA. Zabezpiecza komórki przed nieodwracalnymi uszkodzeniami i spowalnia naturalne procesy starzenia organizmu.

Jak stosować naturalny olejek grejpfrutowy?

Zastosowanie olejku z różowego grejpfruta może być zróżnicowane. Sprawdź, w jaki sposób możesz pozytywnie wykorzystywać orzeźwiającą moc tego egotycznego owocu!

Wykonuj masaż ciała z dodatkiem olejku z grejpfruta

Masaż z dodatkiem olejku grejpfrutowego przynosi ciału i zmysłom szereg korzyści: pobudza krążenie, działa rozgrzewająco i rozluźnia napięte mięśnie. Nic więc dziwnego, że z jego relaksujących właściwości korzystają sportowcy podczas przygotowań do wzmożonej aktywności fizycznej. Warto jednak wiedzieć, że olejek grejpfrutowy, stosowany bezpośrednio na skórę w postaci nierozcieńczonej, może wywoływać podrażnienia i reakcje uczuleniowe. Należy używać go zatem w połączeniu z olejem bazowym. W 100% naturalnym Olejku do ciała Grejpfrut z balsamem copaiba rolę tę pełni frakcjonowany olej kokosowy oraz olej ze słodkich migdałów, który zapewnia głębokie odżywienie skóry i delikatnie pielęgnuje skórę. Co równie istotne, trzeba zachować szczególną ostrożność przed ekspozycją skóry na promienie UV. Olejek grejpfrutowy zalicza się do olejków światłoczułych, co oznacza, że nie należy go stosować podczas opalania.

Używaj olejku do aromatyzacji pomieszczeń

Olejek z różowego grejpfruta cieszy się wielką popularnością w aromaterapii. W przypadku mocno skoncentrowanej, nierozcieńczonej postaci wystarczy dodać kilka kropel do dyfuzora czy kominka, by niebawem cieszyć się energetyzującym aromatem. Pobudzająca woń egzotycznego grejpfruta ma właściwości uspokajające: działa antystresowo, poprawia nastrój i redukuje lęk. Z badań wynika, że zapach tego owocu już po kilku chwilach aktywizuje obszary mózgu odpowiedzialne za kontrolowanie emocji i obniża ciśnienie krwi. Aromatyzację pomieszczeń olejkiem grejpfrutowym zaleca się zatem osobom zmagającym się z napięciem nerwowym i stanami depresyjnymi, a także wszystkim tym, którzy potrzebują „jasności umysłu”. Grejpfrut jest naturalnym energetykiem, który skutecznie poprawia koncentrację.

Podsumowanie

Wytłaczany z różowego grejpfruta olejek ma cenne właściwości pielęgnacyjne. Stosowany systematycznie podczas masażu ciała z powodzeniem rozprawia się ze znienawidzonym przez kobiety cellulitem. Zmniejsza opuchliznę i dogłębnie oczyszcza z toksyn zalegających w organizmie. W badaniach potwierdzono jego działanie antybakteryjne i sebostatyczne, dzięki czemu okazuje się sprzymierzeńcem posiadaczy cery tłustej, mieszanej i trądzikowej. Z uwagi na wysoką zawartość witaminy C i innych przeciwutleniaczy skutecznie zwalcza wolne rodniki, opóźnia procesy starzenia i poprawia koloryt cery. Jego regularne stosowanie w kosmetykach zapewnia oczekiwane efekty pielęgnacyjne, a wykorzystanie w aromaterapii pozwala osiągnąć emocjonalną równowagę i przywraca dobry nastrój.

Peeling cukrowy, czyli cukier w roli głównej

Na główny składnik peelingu cukrowego wskazuje już sama nazwa. Rolę substancji ściernej w tym kosmetyku pełnią kryształki cukru. Do wyrobu wykorzystuje się najczęściej cukier biały, brązowy lub trzcinowy. Peeling cukrowy zalicza się do delikatniejszych peelingów mechanicznych, które służą złuszczaniu wierzchniej warstwy skóry.

Poznaj 5 korzyści ze stosowania peelingu cukrowego!

Peeling cukrowy jest jedną z najchętniej stosowanych metod samodzielnego złuszczania zrogowaciałego naskórka w zaciszu własnego domu. Dowiedz się, jak wpływa na kondycję skóry!

Działa oczyszczająco

Jako substancja ścierna cukier jest wysoce skuteczny w oczyszczaniu powierzchni skóry z wszelkich zanieczyszczeń: resztek makijażu, brudu, kurzu, łoju oraz potu. Dokładnie usuwa zrogowaciały naskórek, odblokowuje zatkane pory i zapobiega powstawaniu zaskórników. Pomaga tym samym w usuwaniu toksyn z organizmu.

Nawilża i wygładza

Peeling cukrowy wpływa korzystnie na gospodarkę hydrolipidową skóry. Cukier jest znany powszechnie jako naturalny humektant, który wiąże cząsteczki wody, zapobiega jej nadmiernej ucieczce oraz zapewnia optymalny poziom nawilżenia. Prócz drobinek cukru ten typ peelingu zawiera także substancje aktywne, które działają nawilżająco i uspokajają skórę po zabiegu złuszczania.

Pobudza mikrokrążenie

Mechaniczne złuszczanie polega na wcieraniu kosmetyku w skórę kolistymi ruchami. Taka forma masażu znacznie poprawia kondycję skóry, a także wpływa korzystnie na układ krwionośny i limfatyczny. Delikatny, niedrażniący masaż pobudza mikrokrążenie podskórne, dotlenia wszystkie komórki i wspomaga przepływ chłonki, wpływając tym samym na funkcjonowanie całego organizmu.

Redukuje cellulit i ujędrnia skórę

Regularne peelingowanie z dodatkiem cukru pozwala zminimalizować problem łuszczących się skórek. Występujący w trzcinie cukrowej kwas glikolowy wykazuje właściwości pobudzające skórę do autoregeneracji. Peeling cukrowy stymuluje produkcję kolagenu i elastyny, redukuje cellulit i pomaga osiągnąć efekt gładkiej i jędrnej skóry.

Wspiera wchłanianie substancji aktywnych

Peeling cukrowy nie tylko dokładnie oczyszcza powierzchnię skóry, ale także przygotowuje ją na dalsze kroki pielęgnacyjne. Systematyczne peelingowanie ciała z dodatkiem cukru sprawia, że skóra staje się miękka i zdecydowanie lepiej wchłania substancje odżywcze znajdujące się w kosmetykach, takich jak kremy, balsamy czy maseczki.

Jak stosować peeling cukrowy?

Zaletą peelingu cukrowego jest możliwość stosowania go zarówno na mokro, jak i na sucho. Peelingowanie podczas kąpieli gwarantuje nie tylko doskonałe efekty pielęgnacyjne, ale także stymuluje zmysły i jest atrakcyjną formą relaksu. Dobre rezultaty przynosi również peelingowanie na sucho. Warto jednak wiedzieć, że ten sposób powoduje silniejsze złuszczanie, co w przypadku skóry wrażliwej możne doprowadzić do podrażnień.

Stosowanie peelingu cukrowego krok po kroku

Jak stosować peeling cukrowy, by zapewnić skórze oczekiwane efekty pielęgnacyjne?

1. Nałóż niewielką ilość peelingu na skórę i rozetrzyj go po całej jej powierzchni.
2. Masuj delikatnie skórę okrężnymi ruchami kilka minut, rozprowadzając zaaplikowany kosmetyk.
3. Spłucz peeling wodą i delikatnie osusz skórę.
4. W zależności od potrzeby możesz uzupełnić pielęgnację np. o olejek do ciała. W asortymencie marki nLine znajdziesz wiele kompozycji, które zapewnią Twojej skórze głębokie odżywienie.

Peeling cukrowy można wykonywać nawet kilka razy w tygodniu. Warto jednak pamiętać, by zachować w tym względzie zdrowy rozsądek. Zbyt częste peelingowanie ciała może zaburzyć naturalny proces odnowy naskórka. Optymalna i rekomendowana liczba zabiegów złuszczających wynosi 1-2 w tygodniu. Należy pamiętać także o przeciwwskazaniach do stosowania peelingu cukrowego, wśród których wymienia się zazwyczaj otwarte rany bądź silne stany zapalne skóry.

Czy peeling cukrowy jest odpowiedni dla każdego typu skóry?

Z uwagi na fakt, że peeling cukrowy bywa uznawany za delikatną metodę usuwania martwych komórek, sprawdzi się doskonale w pielęgnacji wszystkich typów cery. Rekomenduje się go osobom, które z różnych względów nie mogą stosować innych peelingów, takich jak peeling solny. Peelingujące właściwości cukru docenią zwłaszcza posiadacze cery tłustej, mieszanej i trądzikowej. Wcieranie w skórę drobinek cukru zapobiega powstawaniu nieestetycznych zaskórników i oczyszcza z nadmiaru sebum. Z tej metody złuszczania powinny korzystać także osoby poszukujące dobrego kosmetyku do pielęgnacji przesuszonej skóry na łokciach, piętach czy kolanach.

Jaki peeling cukrowy wybrać?

W ostatnich latach można zaobserwować trend do samodzielnego przygotowywania kosmetyków peelingujących w domu. To ciekawa alternatywa, niemniej warto postawić na sprawdzone receptury, które zapewniają skuteczną i bezpieczną pielęgnację, a także odpowiednio odżywiają skórę. W kosmetykach marki nLine złuszczające właściwości drobnoziarnistego cukru zostały wzmocnione ściernym działaniem pestek moreli (Peeling cukrowy Amaretto) lub truskawek (Peeling cukrowy Rozmaryn i pomarańcza). Funkcję nawilżającą w tych produktach pełni masło shea oraz olejek ze słodkich migdałów. Obecność tych naturalnych nawilżaczy nie tylko zapewnia poślizg podczas wcierania peelingu w ciało, ale także głęboko odżywia skórę, pozostawiając ją elastyczną i miękką w dotyku.

Podsumowanie

Peeling cukrowy to jedna z najdelikatniejszych mechanicznych metod złuszczania zrogowaciałego naskórka, idealna do stosowania w warunkach domowych. Zapewnia głębokie oczyszczenie, działa nawilżająco i ujędrniająco, pobudza mikrokrążenie podskórne oraz wspomaga wchłanianie substancji aktywnych. Szereg tych korzyści czyni peeling cukrowy kosmetykiem rekomendowanym dla każdego typu skóry, również wrażliwej i skłonnej do podrażnień. W przypadku tej ostatniej warto wziąć jednak pod lupę bezpieczeństwo składu kosmetyków. Najlepszym wyborem będą naturalne peelingi cukrowe, które dzięki zawartości naturalnych olejów otoczą skórę należytą troską już w trakcie eksfoliacji, a także zapewnią jej optymalny poziom nawilżenia i natłuszczenia tuż po zabiegu.

Mycie rąk – fundament codziennej higieny ciała

Mycie rąk można bezsprzecznie uznać za fundament rutyny higienicznej całego ciała. Jak doniosłe ma znaczenie, mogliśmy się przekonać choćby podczas pandemii COVID-19. To właśnie częste mycie rąk uznano za jeden z najważniejszych sposobów chroniących przed zakażeniem wirusem SARS-CoV-2. O tym, że słusznie, świadczą same liczby… Czy wiesz, że brak właściwej higieny dłoni odpowiada za 80% wszystkich infekcji? Wyodrębniono nawet kategorię chorób, którą zwykło określać się mianem „chorób brudnych rąk”. Skóra dłoni jest najbardziej podatna na różnego typu patogeny: bakterie, wirusy, grzyby. Każdego dnia dotykamy wielu powierzchni, przenosząc tym samym te drobnoustroje na nasze dłonie. Stąd już krótka droga do zakażenia błon śluzowych i infekcji organizmu. Ze statystyk wynika, że człowiek może mimowolnie dotknąć twarzy aż 20 razy w ciągu godziny! Całkiem niewinne przetarcie oka czy ust może mieć więc przykre konsekwencje zdrowotne. Mając to na uwadze, warto zadbać o mycie dłoni zgodnie z przyjętymi rekomendacjami.

Jak właściwie myć dłonie?

1. Rozpocznij mycie rąk od zmoczenia ich wodą! Dzięki temu usuniesz najtrudniejszy brud i zanieczyszczenia, a także przygotujesz skórę do dalszych czynności higienicznych.
2. Zaaplikuj środek myjący! Podczas jego rozprowadzania pamiętaj nie tylko o zewnętrznej i wewnętrznej części dłoni, ale także o przestrzeniach pomiędzy palcami, w których gromadzi się najwięcej drobnoustrojów.
3. Zwróć uwagę na czas mycia! Pośpiech w tej czynności nie jest wskazany. Zgodnie z rekomendacjami należy myć ręce min. 30 sekund. Tyle czasu potrzebujemy, by pozbyć się zdecydowanej większości patogenów. Najlepszy efekt można jednak osiągnąć, myjąc dłonie przez niecałą minutę.
4. Dokładnie osusz dłonie! Zaleca się wykorzystywać w tym celu jednorazowe ręczniki papierowe. Jeśli korzystasz z ręczników „łazienkowych”, zadbaj o ich systematyczną wymianę, by zapobiec namnażaniu patogenów.

Kosmetyki do mycia rąk – które wybrać?

Wprawdzie utrzymanie higieny dłoni jest niezwykle ważne, niemniej warto pamiętać, że zbyt częste mycie może naruszyć barierę hydrolipidową. Skutkuje to najczęściej przesuszeniem skóry, zwłaszcza u osób mających skórę suchą lub odwodnioną. Na rynku jest wiele różnych kosmetyków do mycia i pielęgnacji dłoni. Rozbudowaną kategorię stanowią zwłaszcza kosmetyki w płynie: mydło do rąk w płynie czy żele. Co prawda często rekomenduje się te produkty, ale trzeba mieć na uwadze pewne ich mankamenty. Płynne kosmetyki myjące składają się w większości z wody, co obliguje do odpowiedniej konserwacji. Stabilizatory i środki emulgujące znacznie wydłużają datę przydatności do użycia. Ilość substancji myjących w mydłach w płynie jest nieporównywalnie mniejsza od ich zawartości w mydle w kostce. Ostatnie ma dodatkowo lepsze właściwości spieniające, co przekłada się na większą wydajność w codziennym stosowaniu. Już niewielka ilość mydła dokładnie oczyszcza skórę rąk i ma działanie antybakteryjne.

Na co zwrócić uwagę podczas wyboru mydła do rąk do codziennej pielęgnacji?

Co prawda uznaliśmy już wyższość mydła w kostce nad płynnymi kosmetykami, aczkolwiek wybór tego produktu również nie jest sprawą prostą… Rynek tradycyjnych mydeł rozwija się od dekad, a w ostatnich latach przeżywa wręcz szczyt popularności. Konsekwencją tego jest sukcesywnie poszerzająca się oferta, która może przyprawiać o ból głowy podczas zakupu. Nie wiesz, które mydło tradycyjne zapewni Twoim dłoniom najlepszą pielęgnację i pozostawi skórę miękką? Sprawdź, na co warto zwrócić szczególną uwagę!

Skład

Podczas wyboru tradycyjnego mydła w kostce należy sprawdzić przede wszystkim skład. Unikaj kosmetyków z dodatkami zapachowymi i barwiącymi oraz stroń od konserwantów! Te, często obecne w kosmetykach drogeryjnych komponenty często podrażniają skórę i wywołują niepożądane reakcje alergiczne: zaczerwienienie lub pieczenie, a w skrajnych przypadkach mogą spowodować inne problemy skórne np. wysypkę. Warto sięgać po mydła z naturalnymi składnikami. Zawartość olejów naturalnych i ekstraktów roślinnych wspomaga naturalną barierę ochronną, skutecznie zapobiega nadmiernej utracie wody oraz normalizuje pracę gruczołów łojowych. Produkty do mycia z organicznym składem powinny na stałe zagościć zwłaszcza w kosmetyczce posiadaczy skóry ze skłonnością do alergii.

Właściwości nawilżające

Utrzymanie optymalnego poziomu nawilżenia podczas mycia jest kluczowe, zwłaszcza w przypadku dłoni. Ta część ciała zdecydowanie najczęściej podlega czynnościom higienicznym, a co za tym idzie – bywa szczególnie narażona na wysuszenie i powodowane tym dolegliwości: złuszczanie i pękanie naskórka, przerwanie ciągłości skóry i związane z tym ryzyko zakażeń i stanów zapalnych. By im zapobiec, warto sięgać po mydło, które zawiera składniki nawilżające. Obecność olejów w mydłach naturalnych nawilża skórę i zapewnia jej odpowiedni poziom natłuszczenia. To szczególnie istotne w przypadku dłoni, gdyż ich skóra (podobnie jak skóra stóp) jest niemalże pozbawiona gruczołów łojowych.

Bezpieczeństwo stosowania

Zanim zakupisz mydło, sprawdź, czy jest ono przebadane dermatologicznie i czy posiada certyfikaty poświadczające bezpieczeństwo jego stosowania. Warto podkreślić, że mydła naturalne przed dopuszczeniem do użytku przechodzą cykl rygorystycznych testów, podczas których ocenia się ich wpływ na stan skóry. Wszystkie mydła 100% naturalne marki nLine pozyskały certyfikaty potwierdzające najwyższy poziom ich bezpieczeństwa. Delikatne mydła z naszej kolekcji zostały skomponowane z myślą o potrzebach różnych typów skóry. Zapewniają dokładne oczyszczenie i pozwalają uniknąć podrażnień, dzięki czemu poleca się je również do codziennej pielęgnacji skóry wrażliwej.

Podsumowanie

Dłonie potrzebują szczególnej atencji podczas codziennej pielęgnacji. Z uwagi na wysoką podatność na zabrudzenia i kontakt z różnymi drobnoustrojami wymagają częstej i dokładnej higieny, którą należy prowadzić w zgodzie z rekomendacjami. Delikatna skóra rąk jest dość wymagająca pod względem kosmetyków pielęgnacyjnych i produktów do mycia. W jej przypadku doskonale sprawdzą się zwłaszcza popularne w ostatnim czasie tradycyjne mydła w kostce, które w porównaniu do produktów w płynie są wydajniejsze. W wyborze tych kosmetyków warto kierować się przede wszystkim składem, bezpieczeństwem stosowania oraz właściwościami nawilżającymi. Zdecydowanie najlepszym wyborem staną się więc naturalne mydła do mycia rąk, które nawilżą skórę i zapewnią jej oczekiwane odżywienie za sprawą naturalnych olejów, ekstraktów roślinnych, witamin i minerałów.

Skóra stóp – co warto niej wiedzieć?

Skóra stóp jest obszarem, który wymaga szczególnej atencji podczas codziennej rutyny pielęgnacyjnej. Decyduje o tym przede wszystkim jej budowa, która zasadniczo różni się od struktury naskórka i skóry właściwej w innych częściach ciała. Czy wiesz, że skóra na podeszwie stóp jest aż 3-4 razy grubsza od skóry w innych partiach?

Skórę na stopach wyróżnia przede wszystkim bardzo rozbudowany naskórek, który w okolicy pięt osiąga grubość 4 milimetrów. Przejawia on silną skłonność do zwiększania grubości pod wpływem czynników zewnętrznych, takich jak dekompresja sił, nierówny rozkład ciężaru ciała czy deformacje kostne. W miejscach wysklepienia łuków, w których nacisk na podłoże jest nieporównywalnie mniejszy, skóra jest zdecydowanie cieńsza. Cechuje się silnym unerwieniem i unaczynieniem. Ta ostatnia właściwość jest niezwykle istotna, gdyż przyspiesza regenerację tkanek.

O odmienności skóry stóp decyduje również osobliwa gospodarka hydrolipidowa. W obu podeszwach znajduje się aż 300 tysięcy gruczołów potowych, co w sposób naturalny sprzyja nadmiernej potliwości. Brak gruczołów łojowych czyni skórę stóp bardzo podatną na przesuszenie.

Poznaj zasady prawidłowej pielęgnacji stóp!

Wiele osób w trakcie codziennych czynności pielęgnacyjnych traktuje nieco „po macoszemu” stopy, koncentrując się wyłącznie na ich elementarnej higienie. Tymczasem z uwagi na budowę skóry oraz jej podatność na niekorzystny wpływ czynników zewnętrznych stopy wymagają szczególnej troski. Sprawdź, jakie etapy rutyny pielęgnacyjnej zapewnią im zadbany wygląd!

Wykonuj systematyczne kąpiele stóp

Stopy są dość wymagającym obszarem ciała. Podczas kąpieli należy wystrzegać się wysokiej temperatury wody, która może prowadzić do przesuszenia skóry. Prócz codziennych kąpieli, umożliwiających utrzymanie higieny, warto wykonywać również cykliczne kąpiele stóp, które polegają na ich moczeniu w ciepłej wodzie. Można wykorzystać do tego celu hydromasażer, który zapewni przyjemne doznania, przyniesie odprężenie zmęczonym stopom i zmniejszy napięcie mięśni. Jeśli nie posiadasz hydromasażera, wystarczy zwykła miska z ciepłą wodą. Doskonałe efekty pielęgnacyjne zapewni sól do kąpieli stóp, która odpowiednio nawilży i odżywi skórę, co jest szczególnie pożądane przez osoby zmagające się z dotkliwym problemem pękających pięt. Dodatek soli z Morza Martwego w soli kąpielowej Morskie ukojenie marki nLine oczyści i ujędrni skórę, a spirulina zniweluje obrzęki i niedoskonałości skóry, poprawiając jej koloryt. Po zakończeniu każdej kąpieli warto zadbać o dokładne osuszenie, zwracając uwagę zwłaszcza na przestrzeń między palcami, w której namnażają się grzyby i bakterie. Przeprowadzona w ten sposób kąpiel pozwoli Ci przygotować stopy do kolejnych etapów rutyny pielęgnacyjnej.

Pamiętaj o prawidłowym obcinaniu paznokci

Rozmiękczona podczas kąpieli skóra jest odpowiednio przygotowana do obcięcia paznokci oraz usunięcia skórek. Trzeba jednak mieć na uwadze, że ta pozornie prozaiczna czynność może przysporzyć nie lada problemów i stać się przyczyną poważnych komplikacji zdrowotnych. Najczęstszym błędem jest zaokrąglanie paznokci. Tymczasem, zgodnie z zaleceniami podologów, paznokcie powinny być obcinane „na prosto”. Wszelkie inne praktyki mogą doprowadzić do ich wrastania i spowodować bolesne stany zapalne, które wymagają specjalistycznego leczenia. W tym przypadku najczęściej rekomenduje się założenie klamry w gabinecie kosmetycznym, a w skrajnych i trudnych do opanowania sytuacjach – interwencję chirurgiczną.

Stosuj regularnie peelingi

Ważnym elementem pielęgnacji stóp jest złuszczanie. Wprawdzie skóra stóp jest pozbawiona gruczołów łojowych, niemniej – podobnie jak inne partie ciała – wymaga systematycznej eksfoliacji, która zapewni jej oczekiwaną, jedwabistą gładkość. Proces złuszczania martwego naskórka na stopach budzi nieustannie sporo kontrowersji. Ich przyczyną są zróżnicowane rekomendacje dotyczące jego techniki. Niezmienną popularnością cieszy się ścieranie zrogowaciałej skóry pumeksem lub specjalną tarką do stóp. Wprawdzie te sposoby dość szybko przynoszą widoczne efekty, niemniej w dłuższej perspektywie mogą przyczynić się jedynie do nasilenia problemów. Nadmierne tarcie aktywizuje mechanizmy obronne skóry, nasilając proces rogowacenia.

Zdecydowanie lepszym rozwiązaniem jest więc stosowanie peelingu mechanicznego przy wykorzystaniu odpowiednich kosmetyków. Peelingowanie stóp przynosi szereg różnorodnych korzyści: nie tylko służy usunięciu martwego naskórka, ale także pobudza mikrokrążenie. Wykonywany podczas tej czynności masaż stymuluje zlokalizowane w stopach receptory. Podczas gdy gruboziarnisty peeling zaleca się wykonywać raz w tygodniu, w przypadku peelingów drobnoziarnistych nie ma aż takich ograniczeń. W złuszczaniu skóry stóp sprawdzą się 100% naturalne peelingi do ciała od nLine: peelingi cukrowe Rozmaryn i pomarańcza oraz Amaretto, jak również peeling kremowy Cynamon. Warto rozważyć również zastosowanie specjalistycznych preparatów, takich jak skarpetki złuszczające czy maska na stopy, pamiętając o wyborze produktów z niedrażniącym składem.

Nawilżaj i odżywiaj skórę

Ostatnim etapem pielęgnacyjnego ABC stóp powinno stać się nawilżenie i głębokie odżywienie. Z uwagi na brak gruczołów łojowych skóra stóp łatwo ulega przesuszeniu, a co za tym idzie – wymaga systematycznego nawilżenia. Zaleca się więc stosowanie kremów nawilżających i masek. Pozytywne efekty przynosi również stosowanie naturalnych olejków do ciała, które zapewniają głębokie odżywienie, nawilżenie i natłuszczenie, ale także skutecznie minimalizują problem pocenia stóp. Olejki eteryczne, zawarte w olejkach do ciała marki nLine, dzięki właściwościom antybakteryjnym i przeciwgrzybicznym zapobiegną również rozwojowi grzybicy czy innych szkodliwych patogenów. Mają działanie regenerujące i dezynfekujące, neutralizują nieprzyjemny zapach i wygładzają skórę, zapewniając stopom zadbany wygląd.

Jak dbać o stopy każdego dnia? Oto 4 kroki do zdrowych i pięknych stóp!

Omówione powyżej działania pielęgnacyjne mogą być niewystarczające, jeśli zbagatelizujemy codzienną dbałość o kondycję stóp. Co jeszcze możesz zrobić, by zapewnić im piękny wygląd?

Noś wygodne obuwie!

Zbyt ciasne buty oraz klasyczne szpilki mogą powodować uszkodzenia i otarcia naskórka, sprzyjając rozwojowi infekcji. Skutkiem tego są deformacje i inne nieestetyczne zmiany: halluksy, odciski, modzele czy nagniotki.

Wietrz stopy!

Zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym. W tym czasie nasze stopy są wręcz „zamknięte” szczelnie w obuwiu, co sprzyja nadmiernej potliwości. By tego uniknąć, w miarę możliwości zapewnij stopom dostęp do powietrza. Noś wyłącznie bawełniane skarpetki, które umożliwiają odpowiednią cyrkulację powietrza.

Obserwuj kondycję skóry swoich stóp!

Systematycznie sprawdzaj stan skóry swoich stóp. Pojawiające się na nich zmiany mogą być nie tylko przejawem błędów pielęgnacyjnych, ale także sygnałem ostrzegawczym, który świadczy o niewłaściwym stanie zdrowia. Jeśli niepokoi Cię stan skóry na Twoich stopach, skonsultuj się z podologiem.

Chodź boso!

Czy wiesz, że w naszych stopach znajduje się aż 72 tysiące zakończeń nerwowych? Ich odpowiednia stymulacja wpływa na kondycję całego ciała i pozwala na intensywne doświadczanie otaczającego nas świata. Zapewnij sobie wspaniałe doznania podczas spaceru po trawie pokrytej rosą. Niektórzy twierdzą, że ma to działanie prozdrowotne.

Podsumowanie

W codziennej pielęgnacji koncentrujemy się w głównej mierze na twarzy oraz innych, bardziej eksponowanych partiach ciała. Jednym z najczęstszych grzechów jest bagatelizowanie potrzeb stóp. Ich zdrowy i piękny wygląd podczas sezonu wiosenno-letniego wymaga systematyczności w całorocznej pielęgnacji, również w okresie jesienno-zimowym, kiedy stopy są zwykle przyodziane skarpetami i ciepłym obuwiem. Warto wiedzieć, że z uwagi na inną strukturę skóry oraz podatność na niekorzystny wpływ czynników zewnętrznych wymagają one odpowiedniej pielęgnacji. W rutynie należy uwzględniać oczyszczanie, złuszczanie, nawilżanie oraz głębokie odżywienie. Tylko takie skoordynowane działania pielęgnacyjne zapewnią stopom zdrowy wygląd oraz zminimalizują skłonność do przesuszania skóry.

Czym są przebarwienia posłoneczne?

Mianem przebarwień od słońca określa się zaburzenia w pigmentacji skóry, które pojawiają się zazwyczaj na twarzy i przybierają postać punktowych, ciemniejszych plam o okrągłym kształcie. To najpowszechniej występujące zmiany barwnikowe, których etiologia jest związana z niekorzystnym wpływem promieniowania UV.

Jak powstają plamy posłoneczne?

Za koloryt naszej skóry odpowiada melanina, którą produkują melanocyty. To one odpowiadają za równomierne rozmieszczenie barwnika w skórze. Ekspozycja na promieniowanie UV zaburza mechanizm produkujący pigment oraz zwiększa ilości melaniny w niektórych obszarach skóry. Tak pożądana przez nas opalenizna jest więc niczym innym jak obronną reakcją skóry na działanie promieniowania słonecznego! W przypadku silnej opalenizny przebarwienia skórne mogą być początkowo zupełnie niedostrzegalne. Uwidaczniają się one wraz z upływem czasu. Opalenizna stopniowo zanika, pozostawiając plamy w miejscach, w których doszło do hiperpigmentacji.

Wprawdzie to słońce uznaje się najczęściej za głównego winowajcę powstawania przebarwień, ale nie można pomijać również roli innych czynników. Do rozwoju nieestetycznych plam posłonecznych predysponuje także reakcja fotoalergiczna lub fototoksyczna, która zachodzi pomiędzy promieniowaniem a niektórymi substancjami obecnymi w organizmie. Wśród środków, które mogą wywoływać taką reakcję, wymienia się najczęściej:

• preparaty hormonalne, np. tabletki antykoncepcyjne;
• sulfonamidy;
• fenotiazyny;
• psolareny;
• leki stosowane w leczeniu cukrzycy;
• wybrane grupy antybiotyków np. doksycyklinę, tetracyklinę;
• beta-blokery;
• leki moczopędne;
• preparaty o działaniu przeciwbakteryjnym oraz przeciwgrzybiczym (ostatnie stosowane najczęściej miejscowo);
• niektóre zioła np. dziurawiec, arcydzięgiel.

Warto pamiętać, że promienie słoneczne nie tylko sprzyjają powstawaniu nowych przebarwień skóry, ale także odpowiadają za nasilenie dotychczasowych zaburzeń pigmentacji. Nadmierna ekspozycja na słońce powoduje ciemnienie piegów, jak również zwiększa widoczność melasmy (zmian skórnych wynikających z zaburzeń hormonalnych) i plam starczych, które są charakterystyczne dla osób w jesieni życia.

Jak usunąć przebarwienia posłoneczne na twarzy w zaciszu własnego domu?

W ostatnim czasie w redukcji przebarwień posłonecznych na popularności zyskują zabiegi medycyny estetycznej. Zanim jednak się na nie zdecydujesz, warto podjąć samodzielną próbę walki z plamami po słońcu. Względnie często odpowiednia pielęgnacja w zaciszu własnego domu znacząco poprawia kondycję skóry po kąpielach słonecznych. Poznaj kilka sposobów, które pozwolą Ci samodzielnie w domu zmniejszyć widoczność plam i przebarwień po słońcu!

Wykonuj regularne peelingi!

Jednym ze skuteczniejszych sposobów na pozbycie się nieestetycznych przebarwień skórnych jest regularne wykonywanie peelingów. Eksfoliacja to element rutyny pielęgnacyjnej, który pozwala usunąć stary naskórek ze śladami przebarwień i odkryć młodszą warstwę skóry o bardziej wyrównanym kolorycie. Peelingowanie aktywizuje również do pracy fibroblasty, sprzyjając szybkiej regeneracji skóry. Osobom zmagającym się z przebarwieniami po słońcu rekomenduje się zwykle peeling chemiczny, który polega na aplikacji kwasów o silnie złuszczającym działaniu. Zabiegi te wykonuje się w profesjonalnych gabinetach kosmetycznych lub w warunkach domowych, z wykorzystaniem odpowiednich preparatów. Należy jednak pamiętać, że peelingi chemiczne wymagają dużej dozy ostrożności z uwagi na możliwość wywołania reakcji alergicznej. Warto więc rozważyć alternatywne formy złuszczania i sięgnąć po bardziej delikatne peelingi. W asortymencie marki nLine można znaleźć zarówno peeling kremowy (Peeling kremowy Cynamon), jak i peelingi cukrowe (Peeling cukrowy Rozmaryn i pomarańcza, Peeling cukrowy Amaretto), których złuszczające działanie jest zasługą drobinek cukru i pestek owoców.

Włącz kosmetyki z witaminą C do codziennej rutyny pielęgnacyjnej!

W pielęgnacji skóry z brązowymi przebarwieniami rekomenduje się stosowanie kosmetyków o właściwościach wybielających. Osoby zażywające kąpieli słonecznych powinny więc włączyć do swojej stałej rutyny pielęgnacyjnej kosmetyki z dodatkiem witaminy C. Słynie ona z wysokiej skuteczności w wyrównywaniu kolorytu cery. W naturalnych kosmetykach marki nLine witaminę C znajdziesz nie tylko w olejkach do ciała (Olejek do ciała Ylang-ylang z cytryną i rozmarynem), ale także w linii kosmetyków kąpielowych: naturalnych solach i pudrach do kąpieli (Puder do kąpieli Ylang-ylang z bergamotką i cytryną). Stosowanie naturalnych kosmetyków z witaminą C przynosi podwójną korzyść: nie tylko pozwala skutecznie walczyć z konsekwencjami promieniowania UV, ale także gwarantuje bezpieczną pielęgnację, chroniąc przed wystąpieniem podrażnień czy reakcji alergicznych.

Zadbaj o odżywienie skóry!

Złuszczanie i wybielanie skóry to podstawowe kroki w samodzielnej walce z przebarwieniami posłonecznymi. Dążąc do uzupełnienia tych działań, warto postawić na głębokie odżywienie skóry oraz aktywizację jej naturalnych mechanizmów regenerujących. W tym zadaniu doskonale sprawdzą się przede wszystkim kosmetyki zawierające w swym składzie witaminy A i E.

Jak zapobiegać brązowym plamom na twarzy? Poznaj 7 zasad bezpiecznego opalania!

Walka z przebarwieniami jest dość czasochłonnym procesem, który nie gwarantuje sukcesu w przypadku zbyt zaawansowanych zmian. W myśl zasady „lepiej zapobiegać niż leczyć” warto więc zadbać o odpowiednią profilaktykę i fotoochronę. Poznaj 7 zasad bezpiecznego opalania, które pozwolą Ci uniknąć nieestetycznych przebarwień posłonecznych!

1. Przygotuj skórę do opalania

Przygotowanie skóry do kontaktu z promieniami słonecznymi polega przede wszystkim na systematycznej rutynie pielęgnacyjnej, która powinna uwzględniać zabiegi oczyszczania, złuszczania, nawilżania oraz odżywiania. Warto jednak pamiętać, że właściwe przygotowanie skóry do opalania wymaga czasu i musi być prowadzone systematycznie przez cały rok bądź kilka miesięcy przed rozpoczęciem sezonu wiosenno-letniego. Tylko takie działanie jest gwarancją powodzenia i szansą na osiągnięcie spodziewanych rezultatów.

2. Stosuj krem ochronny z filtrem

Wybór kosmetyku powinien być dostosowany do fototypu skóry. Podczas gdy posiadaczom jasnej karnacji rekomenduje się preparaty z filtrem SPF 50, dla osób z ciemniejszą karnacją wystarczający będzie filtr SPF 30. Warto zwrócić uwagę, by kosmetyk zawierał filtry ochronne UVA i UVB. Kremy należy aplikować na skórę ok. 30 minut przed ekspozycją słoneczną i powtarzać ten zabieg co 2 godziny oraz po każdym wyjściu z wody.

3. Korzystaj z kąpieli słonecznych w odpowiednich godzinach

Chcąc uniknąć poparzeń i nieestetycznych plam skórnych, zrezygnuj z kąpieli słonecznych w porach, w których słońce operuje najmocniej. Unikaj ekspozycji na słońce pomiędzy 10. a 15., czyli w godzinach najsilniejszego działania promieni UV. Jeśli jednak z różnych przyczyn nie chcesz bądź nie możesz tego zrobić, stosuj się do pozostałych zasad bezpiecznego opalania.

4. Otocz ochroną zmiany skórne

Ważnym elementem fotoprotekcji jest ochrona znamion, pieprzyków i innych zmian skórnych przed ekspozycją słoneczną. Zadbaj o ich dokładne okrycie, a jeśli to niemożliwe – stosuj krem ochronny z filtrem. To niezwykle ważny element profilaktyki przeciwnowotworowej, który uchroni Cię przed podstępnym czerniakiem.

5. Chroń głowę i oczy

Nakrycie głowy zmniejszy ryzyko udaru cieplnego. Podczas przebywania na słońcu noś więc czapki z daszkiem lub kapelusze z szerokim rondem, które pozwolą osłonić nie tylko głowę, ale także twarz. Pamiętaj również o okularach przeciwsłonecznych, które zapobiegną powikłaniom okulistycznym, takim jak: zapalenie spojówek, zwyrodnienie plamki żółtej czy zaćma.

6.Pamiętaj o nawadnianiu

Niedostateczna ilość płynów powoduje suchość skóry, czyniąc ją podatną na podrażnienia i przebarwienia posłoneczne. Należy zatem dbać o nawadnianie organizmu. Dorosły człowiek powinien przyjmować 1,5-2 litrów płynów dziennie. Trzeba jednak pamiętać, że to wartość szacunkowa. Dietetycy rekomendują, by ilość płynów dostosować do wagi i zalecają spożywanie 30-35 ml wody na 1 kg masy ciała.

7. Zadbaj o pielęgnację po opalaniu

Po kąpieli słonecznej Twoja skóra może wymagać nawilżenia i odżywienia. Wysoką skuteczność w odpowiedniej pielęgnacji skóry po opalaniu mają zwłaszcza naturalne olejki do ciała. Warto jednak zachować pewną ostrożność i zaniechać używania niektórych z nich podczas opalania. Dotyczy to choćby olejku bergamotowego, który zawiera psolaren. Podczas gdy doskonale sprawdzi się w odżywieniu skóry po kąpieli słonecznej, ekspozycja pokrytej nim skóry na promieniowanie UV może uwidocznić przebarwienia.

Podsumowanie

Kąpiele słoneczne to doskonały sposób na relaks. Opalanie na plaży czy w innym miejscu, gdzie słońce mocno operuje, przynosi pożądane odprężenie. To najlepsze źródło naturalnej witaminy D, której rola w naszym organizmie jest nieoceniona. Nie zawsze jednak jedyną pamiątką po udanych wakacjach jest piękna i równomierna opalenizna. Względnie częstym problemem, z którym musimy zmagać się w sezonie pourlopowym, są przebarwienia posłoneczne. Uwidaczniające się zwłaszcza na twarzy zaburzenia pigmentacji bywają uporczywe i trudne do usunięcia. Można jednak zredukować ich widoczność poprzez wykonywanie systematycznych peelingów, stosowanie kosmetyków wybielających z dodatkiem witaminy C oraz odżywianie skóry. Warto również zadbać o odpowiednią fotoprotekcję, która pozwoli nam czerpać z dobrodziejstwa promieni słonecznych z mniejszą obawą o defekty skórne.

Cytryna – egzotyczny owoc o wszechstronnym zastosowaniu

Od najdawniejszych czasów cytryna była ceniona nie tylko za walory smakowe, ale także za właściwości prozdrowotne i pielęgnacyjne. W starożytności uznawano ją za ważny element kultu religijnego. Podczas gdy starożytni Żydzi przekazywali jej plony arcykapłanowi podczas Sukkot – siedmiodniowego święta plonów, mieszkańcy niektórych regionów Indii składali cytryny w ofierze bóstwom, nabijając je na włócznię trzymaną przez posąg. W kręgach starożytnych wierzono, że naturalny olejek cytrynowy odblokowuje czakry, wspomaga przepływ energii i zapewnia duchowe oczyszczanie. Cytrynę uznawano również za symbol dobrobytu. Przedstawiciele elit chętnie używali więc drzewek cytrynowych do dekoracji domostw, by w ten sposób zamanifestować swój prestiż społeczny. Olejek cytrynowy wykorzystywano także do balsamowania ciała zmarłych, konserwowania żywności oraz uzdatniania wody. Starożytni Rzymianie sięgali po niego w walce z molami i innymi uporczywymi owadami. Z biegiem czasu te cytrusowe owoce zyskały na popularności również na gruncie europejskim, gdzie dotarły w rezultacie wypraw krzyżowych. Tu również zasłynęły w kręgach religijnych, stając się symbolem wierności małżeńskiej. Względnie często w średniowiecznej sztuce religijnej można więc dostrzec artystyczne kreacje gajów cytrynowych, które przypominały o obowiązku lojalności względem złożonych ślubów.

W kolejnych stuleciach zastosowanie cytryny wykroczyło poza ramy religijno-kulturowe. W ramach ciekawostki warto dodać, że sok z cytryny decydował nawet o przewadze na… polu walki. W V w. p.n.e. był powszechnie używany przez Greków i Persów do produkcji atramentu sympatycznego. Wykorzystywano go do pokrywania zwojów pismem, które było niewidoczne już chwilę po zapisaniu i możliwe do odczytania np. po podgrzaniu. W ten oto sposób cytryna stała na straży tajemnic wojskowych, uniemożliwiając wrogom dostęp do pilnie strzeżonych informacji o planach czy posunięciach wojsk. Zapoczątkowana w starożytności technika zachowała swą popularność również w czasach późniejszych. Z materiałów źródłowych wynika, że po atrament z dodatkiem soku cytrynowego chętnie sięgali Włosi, którzy wyjątkowo dbali o tajemnicę korespondencji politycznej i wojskowej. Te właściwości cytryny docenili także Amerykanie, wykorzystując wspomniany atrament najpierw podczas wojny secesyjnej, a następnie w trakcie I wojny światowej.

Charakterystyka olejku cytrynowego

Olejek cytrynowy pozyskuje się metodą tłoczenia na zimno lub metodą destylacji ze skórek świeżych owoców cytryny. Do wyprodukowania kilograma olejku potrzeba aż trzy tysiące owoców! Charakteryzuje się silnym, cytrusowym zapachem. W zależności od rodzaju wykorzystanych owoców może przybierać postać bezbarwną lub jasnożółtą. W skład olejku wchodzi aż 40 różnych związków, przy czym kluczowe znaczenie ma limonen. Warto podkreślić, że eteryczny olejek cytrynowy jest światłoczuły. Oznacza to, że światło może osłabiać jego działanie.

Prozdrowotne działanie olejku cytrynowego

Cytryna słynie z właściwości prozdrowotnych. Pobudza system immunologiczny, zwalcza szkodliwe drobnoustroje i działa przeciwgorączkowo. Kto z nas nie sięga po herbatę z cytryną podczas przeziębienia i grypy? Olejek cytrynowy wykorzystuje się pomocniczo w leczeniu schorzeń dróg oddechowych i zapaleniu gardła. Z powodzeniem neutralizuje patogeny zasiedlające błony śluzowe. Z tego względu często można go więc znaleźć na liście składników roztworów do picia czy płynów do płukania jamy ustnej.

O zaletach aromaterapii naturalnym olejkiem cytrynowym

Orzeźwiający zapach olejku cytrynowego sprawia, że bywa on jednym z najczęściej wykorzystywanych w aromaterapii olejków eterycznych. Wspomaga koncentrację, a więc warto sięgać po niego zwłaszcza w sytuacjach wymagających intensywnego wysiłku intelektualnego. Zapewni świeżość umysłu zarówno podczas pracy, jak i nauki. Wprawdzie jest znany z działania energetyzującego, niemniej warto wspomnieć także o jego kojącym wpływie na zmysły. Liczne badania naukowe potwierdzają, że woń cytryny redukuje poziom stresu, zmniejsza napięcie mięśni i odpręża. Z zalet aromaterapii olejkiem cytrynowym korzystają również osoby cierpiące na dotkliwe bóle migrenowe.

Poznaj wpływ olejku cytrynowego na kondycję skóry!

Olejek cytrynowy jest jednym z najczęściej stosowanych w kosmetyce olejków eterycznych. Popularność tę zawdzięcza przede wszystkim nieocenionym właściwościom pielęgnacyjnym. Dowiedz się, jak wpływa na kondycję skóry!

Jest naturalnym antyseptykiem

Olejek cytrynowy jest powszechnie znany z działania bakteriobójczego i zwalczania patogenów. Udokumentowano jego skuteczność w neutralizacji bakterii, takich jak: Staphylococcus, Enterococcus, Corynebacterium, Acinetobacter, Citrobacter, Escherichia, Klebsiella, Pseudomonas, Serratia. Z uwagi na silne działanie antyseptyczne jest szczególnie rekomendowany osobom zmagającym się z trądzikiem. Zapobiega namnażaniu bakterii i łagodzi stan zapalny, który jest jedną z najczęstszych przyczyn rozwoju zmian trądzikowych.

Normalizuje produkcję sebum

Wśród licznych korzyści ze stosowania olejku cytrynowego podczas pielęgnacji wymienia się także właściwości tonizujące i ściągające. Odblokowuje pory i reguluje wydzielanie sebum, dzięki czemu jest rekomendowany w problemach z łojotokiem. Korzyści z jego stosowania docenią niewątpliwie posiadacze skóry tłustej i mieszanej.

Wyrównuje koloryt cery

Jako że cytryna pełni funkcję naturalnego wybielacza, pozyskiwany z niej olejek bywa polecany osobom zmagającym się z przebarwieniami. Delikatnie rozjaśnia skórę, redukuje widoczność plam oraz spłyca blizny. Wykazuje także pozytywny wpływ na redukcję przebarwień spowodowanych działaniem promieni słonecznych. Po olejek cytrynowy powinni więc sięgać nie tylko posiadacze skóry dojrzałej i trądzikowej, ale także osoby zmagające się z dotkliwymi konsekwencjami intensywnych kąpieli słonecznych. W ramach ciekawostki należy dodać, że regularne stosowanie olejku cytrynowego może zmniejszyć widoczność piegów i zmian w pigmentacji skóry, które są skutkiem zaburzeń hormonalnych.

Uszczelnia naczynia krwionośne

Olejek cytrynowy wpływa korzystnie na funkcjonowanie układu krwionośnego. Obecność witaminy C uszczelnia ściany naczyń krwionośnych, zapobiegając ich kruchości i rozwojowi nieestetycznych pajączków. Te właściwości usatysfakcjonują niewątpliwie posiadaczy cery naczynkowej, u których rumiane lico bywa niekiedy wstydliwym problemem.

Opóźnia procesy starzenia

Cytryna jest ceniona również z uwagi na właściwości antyoksydacyjne. Chroni skórę przed szkodliwym działaniem wolnych rodników, które uszkadzają DNA komórek i przyspieszają proces jej starzenia. Bierze udział w produkcji kolagenu i elastyny. Hamuje produkcję elastazy — enzymu odpowiedzialnego za rozkładanie włókien sprężystych skóry i powstawanie zmarszczek. Dzięki bogatej zawartości witaminy C olejek cytrynowy zapewnia więc skórze młodzieńczy wygląd i pozwala utrzymać jej naturalną jędrność.

Jak stosować olejek cytrynowy?

Naturalny olejek eteryczny cytrynowy ma nieocenione właściwości pielęgnacyjne. Wywiera dobroczynny wpływ na kondycję skóry i włosów, a także działa korzystnie na układ nerwowy. Sprawdź, jak stosować olejek cytrynowy, by w pełni wykorzystać jego potencjał!

Wykonuj relaksujące masaże ciała z dodatkiem olejku cytrynowego!

Masaż ciała z dodatkiem olejku ma nieoceniony wpływ na ciało i zmysły. Zmniejsza napięcie mięśni, pobudza krążenie krwi i przepływ limfy, złuszcza zrogowaciały naskórek i redukuje poziom stresu. Wykorzystanie podczas masażu olejku cytrynowego poprawi kondycję skóry. Niezapomniane doznania zagwarantuje bez wątpienia w pełni naturalny Olejek do ciała Ylang-ylang z cytryną i rozmarynem. Obecność frakcjonowanego oleju kokosowego, oleju z pestek moreli i oleju ze słodkich migdałów gwarantuje głębokie odżywienie skóry, a dodatek olejków eterycznych stymuluje zmysły. W tej kompozycji udany mariaż kwiatów wiecznie zielonego drzewa z orzeźwieniem cytryny został wzbogacony o ziołowy dodatek rozmarynu, który decyduje o unikalnym bukiecie zapachowym olejku.

Pielęgnuj ciało kosmetykami z dodatkiem cytryny!

Olejek cytrynowy jest ceniony w kosmetologii z uwagi szereg właściwości pielęgnacyjnych. Warto więc zadbać, by kosmetyki wykorzystywane podczas codziennej rutyny zawierały jego dodatek. Wspaniale sprawdzą się w tym przypadku naturalne kosmetyki kąpielowe, takie jak Puder do kąpieli Ylang-ylang z bergamotką i cytryną. Konsystencja sypkiego proszku musującego zapewni odprężenie i relaks podczas kąpieli, a kompozycja egzotycznych owoców ukoi skołatane nerwy.

Sięgnij po olejek cytrynowy do aromatyzacji powietrza!

Z uwagi na wspomniane działanie aromaterapeutyczne olejek cytrynowy doskonale sprawdzi się również jako odświeżacz powietrza. Wystarczy dodać kilka kropel do kominka czy dyfuzora, by roztoczyć w pomieszczeniu aurę orzeźwienia. Taki sam efekt można osiągnąć przy wykorzystaniu świec zapachowych. Warto sięgnąć po 100% naturalną Świecę sojową Ylang-ylang z cytryną i paczulą od nLine, w której orzeźwiająca moc cytryny jest dopełnieniem równie energetyzującego olejku Ylang-ylang. Trzeba również wspomnieć o innej zalecie aromatoterapii olejkiem cytrynowym. Jako że jest on naturalnym repelentem, aromatyzacja pomieszczenia z jego dodatkiem skutecznie odstrasza komary i inne owady.

Podsumowanie

Z uwagi na nieocenione walory smakowe i działanie prozdrowotne cytryna znalazła powszechne zastosowanie w przemyśle spożywczym i farmakologicznym. Pielęgnacyjne właściwości olejku cytrynowego sprawiły, że stał się on również cenionym składnikiem kosmetyków do całego ciała. Słynie z właściwości antyseptycznych, redukuje stany zapalne i wspiera w nierównej walce z trądzikiem. Normalizuje produkcję sebum i uszczelnia naczynia krwionośne, a także zwalcza wolne rodniki. Wyrównuje koloryt cery i redukuje skutecznie przebarwienia będące skutkiem upływu czasu, zaburzeń hormonalnych i nadmiernego opalania. Zważywszy na szereg tych korzyści, warto uwzględnić w codziennej rutynie pielęgnacyjnej naturalne kosmetyki z dodatkiem olejku cytrynowego. Wybór w pełni naturalnych kosmetyków zapewni podwójną korzyść: pozwoli w pełni wykorzystać potencjał cytryny i umożliwi bezpieczną pielęgnację każdego typu skóry.

Witamina D i jej wpływ na organizm

Witamina D jest powszechnie znana z korzystnego wpływu na rozwój układu kostnego. Wspiera wchłanianie wapnia i fosforu z przewodu pokarmowego, uczestnicząc w procesie mineralizacji kości. Reguluje poziom wapnia we krwi, dzięki czemu oddziałuje na fizjologię układu mięśniowego i nerwowego, a także stymuluje prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego.

Nie bez przyczyny witamina D doczekała się miana witaminy słońca. Jest ona dostarczana organizmowi w trakcie fotochemicznej reakcji, która zachodzi pod wpływem promieniowania słonecznego. O efektywności syntezy skórnej mówi się w sytuacji, gdy w miesiącach o największym nasłonecznieniu człowiek przebywa na słońcu przynajmniej kwadrans dziennie, pomiędzy godziną 10. a 15., przy założeniu, że powierzchnia odsłoniętego ciała jest nie mniejsza aniżeli 18%. Spełnienie tych warunków pozwala zaspokoić aż 90% zapotrzebowania organizmu na witaminę D!

Niedobór witaminy D

Witamina słońca jest niezbędna do utrzymania wewnętrznej homeostazy w organizmie. Tymczasem z badań wynika, że aż 90% dorosłych Polaków może zmagać się z jej niedoborem! Przyczyny tej sytuacji bywają różnorodne. Wśród najczęstszych wymienia się przede wszystkim krótką ekspozycję słoneczną i sam fakt, że w naszej szerokości geograficznej okres syntetyzowania witaminy D jest względnie krótki i trwa od kwietnia do września.

Czerpaniu korzyści z promieni słonecznych nie sprzyjają zapewne rekomendacje dermatologiczne. Wprawdzie stosowanie zalecanych kremów z filtrem ochronnym skutecznie chroni naszą skórę przed czerniakiem i poparzeniami słonecznymi, niemniej równocześnie hamuje syntezę witaminy D. Warto wiedzieć, że krem z filtrem na poziomie 15% redukuje przyswajanie witaminy D aż o 90%! Sukces jest więc połowiczny…

Objawy niedoboru witaminy D

Niski poziom witaminy D powoduje szereg zaburzeń w funkcjonowaniu całego organizmu. Do niedawna uznawano go wyłącznie za kluczową przyczynę problemów z układem kostnym: krzywicy i osteoporozy. Dziś wiadomo, że niewystarczający poziom witaminy słońca wpływa również na pracę układu immunologicznego. Przyczynia się do spadku odporności, powodując większą podatność na czynniki infekcyjne. Z tego właśnie względu coraz częściej rekomenduje się suplementację witaminy D w sezonie jesienno-zimowym, na który przypada okres wzmożonej zachorowalności na grypę i przeziębienia.

Niedobór witaminy D może odpowiadać również za dolegliwości bólowe mięśni i kości, jak również wpływać na kondycję emocjonalną. Powoduje większą męczliwość, wywołuje zaburzenia snu, a w skrajnych przypadkach może sprzyjać większej podatności na depresję. W niektórych doniesieniach badawczych niedobór witaminy D uznaje się wręcz za przyczynę chorób autoimmunologicznych. Istnieją pewne przesłanki, które pozwalają łączyć go z zapadalnością na schorzenia, takie jak stwardnienie rozsiane czy reumatoidalne zapalenie stawów. Trwają także badania naukowe, które mają jednoznacznie określić wpływ niedoboru witaminy słońca na rozwój nowotworu piersi, prostaty oraz jelita grubego.

Jak suplementować witaminę D?

Z uwagi na wspomniane już skutki niedoboru witaminy D rekomenduje się jej suplementację w okresie jesienno-zimowym. Warto jednak wiedzieć, że możliwość dostarczenia jej wraz z dietą jest względnie ograniczona. Witaminę słońca w naturalnej postaci można znaleźć w niewielu produktach, takich jak niektóre gatunki tłustych ryb (węgorz, łosoś, makrela, śledź) czy wybrane rodzaje grzybów. W związku z powyższym najczęściej zaleca się podaż suplementów diety z witaminą D, które przybierają postać stałą (kapsułki, tabletki) lub płynną (krople).

Jak witamina D wpływa na kondycję skóry?

Witamina słońca ma wprost nieoceniony wpływ na kondycję skóry, gdyż pobudza jej naturalne funkcje autoimmunologiczne. Poznaj 5 najważniejszych korzyści dla skóry płynących ze stosowania witaminy D!

Utrzymuje optymalny poziom nawilżenia i natłuszczenia

Witamina D wzmacnia barierę ochronną skóry oraz wpływa pozytywnie na funkcjonowanie płaszcza hydrolipidowego. Zapobiega nadmiernej ucieczce wody z naskórka, minimalizując ryzyko odwodnienia lub suchości skóry. Reguluje pracę gruczołów łojowych i ma działanie sebostatyczne, które docenią z pewnością osoby zmagające się z problemem nadmiernego przetłuszczania skóry.

Poprawia elastyczność skóry

Dzięki utrzymaniu odpowiedniego poziomu nawilżenia i natłuszczenia witamina D pozwala utrzymać odpowiednią elastyczność skóry i opóźnia procesy starzenia. Uczestniczy w produkcji włókien kolagenu i elastyny, sprawiając, że skóra zachowuje swą naturalną jędrność oraz sprężystość!

Odmładza i wyrównuje koloryt cery

Witamina D zapewnia skórze młodzieńczy wygląd. Hamuje nadmierne rogowacenie naskórka, dzięki czemu jest szczególnie polecana wszystkim osobom, które zmagają się z problemem szarej lub ziemistej cery. Redukuje oznaki zmęczenia i dodaje skórze blasku. Jest remedium na problemy skóry dojrzałej.

Łagodzi stany zapalne i podrażnienia

Witamina D jest powszechnie znana ze swojego działania przeciwzapalnego. Odpowiada za modulację inhibitorów stanu zapalnego, co sprawia, że przez niektórych bywa wręcz uznawana za naturalny środek przeciwhistaminowy. Stosowana jako dodatek w kosmetykach skutecznie hamuje proces zapalny i aktywizuje skórę do regeneracji. Nie tylko wspomaga rewitalizację naskórka, ale także odwraca skutki toczącego się stanu zapalnego i chroni przed degradacją tkanek. Nie brak opinii, że witamina słońca doskonale sprawdza się jako środek zastępczy dla sterydów czy antybiotyków.

Wspomaga pielęgnację problematycznych typów cery

Z uwagi na przeciwzapalne i łagodzące właściwości witaminy D pielęgnację zewnętrzną kosmetykami z jej dodatkiem rekomenduje się przede wszystkim posiadaczom problematycznych typów cery. Po kosmetyki z witaminą D sięgać powinny nie tylko osoby borykające się z trądzikiem pospolitym, ale także wszyscy ci, którzy zmagają się z dermatozami o przewlekłym charakterze, takimi jak: atopowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, egzema, trądzik różowaty, zapalenie mieszków włosowych. Warto wiedzieć, że zanim witamina D znalazła powszechne zastosowanie w kosmetyce, maści z jej dodatkiem były już przepisywane przez dermatologów osobom cierpiącym na łuszczycę! Zewnętrzne zastosowanie witaminy D docenią także osoby z cerą wrażliwą i skłonną do podrażnień. Taki sposób pielęgnacji sprawdzi się również w przypadku poparzeń słonecznych i chemicznych, łagodząc związane z tym dolegliwości.

Jakie kosmetyki z witaminą D wybrać?

Szereg właściwości pielęgnacyjnych witaminy D czyni ją niewątpliwie wartym uwagi składnikiem kosmetyków. Warto jednak pamiętać, by przed zakupem produktu kosmetycznego zweryfikować jego skład oraz bezpieczeństwo stosowania. Wiele spośród produktów drogeryjnych zawiera dodatki syntetyczne: substancje szkodliwe i zapachowe, które mogą powodować reakcje alergiczne. W przeciwieństwie do nich kosmetyki z naturalnym składem są pozbawione konserwantów, a ich bazą są głównie naturalne oleje i ekstrakty roślinne, uzupełnione o bogactwo witamin i minerałów. Organiczny skład gwarantuje skuteczną pielęgnację i pozwala w sposób bezpieczny czerpać korzyści płynące wprost z natury. Doskonałe efekty pielęgnacyjne przy wsparciu witaminy D zapewni choćby Mydło Awokado i Mydło Marchewkowo-dyniowe z szerokiego asortymentu 100% naturalnych mydeł marki nLine. Te uniwersalne kosmetyki pozwolą na głębokie oczyszczenie twarzy i całego ciała, bez obaw o podrażnienia, uciążliwe dolegliwości skórne lub defekty estetyczne. Warte uwagi są również olejki z witaminą D. W ofercie nLine witaminę słońca znajdziesz w Olejku do ciała z pomarańczą i bergamotką oraz Olejku do ciała Ylang-ylang z cytryną i rozmarynem.

Podsumowanie

Witamina D odgrywa nieocenioną rolę w zachowaniu równowagi w naszym organizmie. Oddziałuje korzystnie na stan kości, stymuluje procesy związane z budowaniem odporności i ma pozytywny wpływ na kondycję skóry. Odpowiada za funkcjonowanie płaszcza hydrolipidowego. Utrzymując właściwy poziom nawilżenia i natłuszczenia, zapobiega przesuszeniu skóry i problemom z łojotokiem. Zapewnia skórze młodzieńczy wygląd, zachowuje jej jędrność i sprężystość oraz wykazuje silne działanie przeciwzapalne. Sięganie po kosmetyki z jej dodatkiem rekomenduje się zwłaszcza posiadaczom skóry wrażliwej i problematycznej. Warto jednak zadbać, by tych oczekiwanych efektów pielęgnacyjnych nie przysłoniły skutki uboczne. Zaleca się więc wybór kosmetyków naturalnych, które pozwolą bezpiecznie korzystać z dobroczynnych właściwości witaminy słońca.

Piśmiennictwo:
Grafka A., Łopucki M., Kuna J., Pęksa B. (2019). Rola witaminy D w organizmie, Diagnostyka Laboratoryjna; 55(1): 55-60.

Historia masażu

Z zachowanych materiałów źródłowych wynika, że kolebką masażu były Indie i Chiny. Już w 3000 r. p.n.e. traktowano go jako nieodłączny element rytuałów religijnych. Pierwszym dokumentem, w którym przedstawiono techniki masowania, była Weda, spisana w 1800 r. p.n.e. przez Hindusów. Masaż cieszył się popularnością także wśród starożytnych Greków, którzy zalecali ugniatanie ciała w celach zdrowotnych. Już Hipokrates wskazywał na jego korzyści, zalecając „pocieranie” od stóp do środka ciała. Aulus Cornelius Celsus sugerował wykonywanie masażu podczas choroby, a Gallen opracował techniki ruchu rąk mające zagwarantować najlepsze efekty lecznicze. Z czasem coraz częściej wykonywano masaż z wykorzystaniem olejów. Wielu sportowców przed udziałem w igrzyskach olimpijskich wcześniej nacierano oliwą z oliwek, wierząc, że wpłynie to na wytrzymałość ich mięśni. Jak podają źródła, z masażu chętnie korzystał również sam Juliusz Cezar. W celu łagodzenia dolegliwości rwy kulszowej stosowano u niego szczypanie, głaskanie czy łaskotanie.

W czasach średniowiecznych, z uwagi na zahamowany rozwój medycyny, popularność masażu nieco osłabła. Nie stosowano go ani w celach zdrowotnych, ani w formie relaksacyjnej. Nie oznacza to bynajmniej, że zrezygnowano z niego zupełnie. Dowodzą tego choćby funkcjonujące do połowy XIV stulecia na ziemiach polskich łaźnie parowe, w których po zakończonej wizycie gości oklepywano rózgami w celu poprawy krążenia. Co oczywiste, miało to niewiele wspólnego z przyjemnym dotykiem… Z doniesień źródłowych wynika, że masaż przetrwał niekorzystny czas średniowiecznej stagnacji za sprawą… środowiska kościelnego. W tym okresie szczególnie intensywnie rozwijał się on bowiem w klasztorach, szpitalach i hospicjach prowadzonych przez zakonnice. Na popularności nie stracił również w krajach Bliskiego i Dalekiego Wschodu, gdzie rozwijał się za sprawą uczonych takich jak Avicenna.

Na gruncie europejskim w XVI stuleciu masaż upowszechnił francuski lekarz – Ambroży Paré, który został określony ojcem masażu. Zaobserwował on, że masowanie bolesnych miejsc po operacji przynosi pacjentom ulgę w bólu. Kontynuatorem tych badań był Friedrich Hoffman, który wydał rekomendacje stosowania masażu w odniesieniu do konkretnych jednostek chorobowych. W XVIII stuleciu inny francuski lekarz – Clement Joseph Tis opisał ruchy nacierania, zalecając swoim kolegom po fachu prowadzenie terapii manualnych. Przełom przyniósł XIX wiek, w którym techniki masażu zaczęły odgrywać coraz istotniejszą rolę dzięki szwedzkim lekarzom. Jeden z nich – Per Henrik Ling opracował ćwiczenia i techniki masażu, czyniąc je podstawą fizjoterapii. To właśnie on założył Centralny Instytut Gimnastyczny w Sztokholmie, w którym masaż stał się podstawą działań terapeutycznych. W tym samym wieku Johan Mezger – lekarz holenderskiego pochodzenia zaczął promować masaż naukowy. Z pieczołowitością dokumentował w literaturze dobroczynne właściwości głaskania, ugniatania oraz uciskania tkanek. Za jego sprawą masaż stał się jedną z metod rehabilitacji powszechnie stosowanych w klinikach chirurgicznych. Z dorobku naukowego Holendra czerpał Polak – Izydor Zabłudowski, który opracował autorskie techniki masażu i rozsławił je na cały świat. Rangę powyższych osiągnięć potwierdzono na Europejskim Zjeździe Chirurgów, który odbył się pod koniec XIX stulecia. Szczególną popularnością masaż cieszył się zwłaszcza w okresie międzywojennym, co należy tłumaczyć sporą ilością kombatantów wojennych. W kolejnych dekadach jego znaczenie osłabło na rzecz intensywnie rozwijającej się farmaceutyki, by wrócić do łask w czasach współczesnych.

Poznaj 7 korzyści z masażu ciała olejami!

Masaż ciała może być wykonywany zarówno „na sucho”, jak i przy pomocy olejów. Sprawdź, dlaczego masaż ciała z dodatkiem olejku cieszy się tak dużą popularnością!

Gwarantuje przyjemne doznania

Wykorzystanie olejku niewątpliwie poprawia komfort masażu i wpływa na pozytywne doznania osoby masowanej. Zapewnia odpowiedni poślizg podczas wykonywania tej czynności, pozwalając utrzymać rytmiczność ruchów.

Zmniejsza napięcie mięśni

Liczne badania naukowe potwierdzają pozytywny wpływ masażu na rozluźnianie tkanki mięśniowej gładkiej, która jest budulcem ścian narządów wewnętrznych. Masowanie działa pomocniczo w redukowaniu napięcia mięśni szkieletowych, wpływa na poziom ich natlenienia, elastyczność i wytrzymałość. Rozluźniające działanie masażu przynosi ulgę zarówno w chwilowych, jak i przewlekłych dolegliwościach bólowych.

Stymuluje układ nerwowy

Masaż działa korzystnie na układ nerwowy. Stymuluje znajdujące się w tkankach zakończenia nerwowe i poprawia ich przewodnictwo. Pobudza pień układu współczulnego, mobilizując organizm do działania podczas sytuacji stresowych. Masaż z dodatkiem olejków redukuje napięcie emocjonalne i pomaga w walce z bezsennością. Nie bez przyczyny mówi się więc, że przynosi ukojenie zmysłom.

Poprawia funkcjonowanie układu krwionośnego

Głaskanie, oklepywanie czy ugniatanie ciała odpowiada za rozszerzenie naczyń krwionośnych. Poprawia przepływ krwi w całym organizmie i sprawia, że wszystkie komórki są odpowiednio zaopatrzone w tlen i substancje odżywcze. To zaś wpływa na właściwą pracę mózgu i wszystkich organów. Zmniejszenie oporu krwi w tętnicach normalizuje pracę serca, a zwiększona ilość przepływającej krwi żylnej poprawia zdolności filtracyjne nerek.

Ma zbawienny wpływ na kondycję skóry

Masaż wpływa na kondycję naskórka, skóry właściwej oraz tkanki podskórnej. Poprawia ukrwienie i odprowadza nadmiar limfy, zapewniając w ten sposób właściwe dotlenienie i odżywienie każdej komórki. Poprawia jędrność i sprężystość skóry oraz redukuje cellulit. Delikatne masowanie ciała ma również właściwości peelingujące i sprzyja usuwaniu martwego naskórka. Stymuluje pracę gruczołów łojowych i potowych, dzięki czemu pomaga w normalizacji produkcji łoju.

Łagodzi stany zapalne

Delikatny masaż olejkami działa pomocniczo w stanach zapalnych. Odprowadza zalegające w organizmie toksyny, wspomagając proces jego naturalnego oczyszczania. W zależności od wyboru olejku do masażu można osiągnąć zadowalające efekty przeciwbakteryjne.

Działa korzystnie na układ kostny

Wprawdzie masaż skutecznie redukuje napięcie mięśni, niemniej nie można pominąć jego korzystnego wpływu na kości. Silny dotyk zwiększa masę kośćca, oddziałuje na spoistość, objętość oraz ciężar właściwy kości. Przyczynia się również do wzmocnienia więzadeł okołostawowych, zapewniając większą ruchomość stawów.

Na co zwrócić uwagę podczas wyboru olejku do masażu ciała?

Oferta olejków do masażu ciała jest niezwykle zróżnicowana, co czyni wybór dość trudnym zadaniem. Warto zadbać, by nie był on dziełem przypadku, a rozważną decyzją, która jest uzależniona od potrzeb naszej skóry. Na co zwrócić szczególną uwagę?

Sprawdź właściwości oleju bazowego!

Niezwykle ważne jest, by zawarty w produkcie do masażu olej bazowy miał odpowiednią konsystencję, która pozwoli na jego bezproblemowe rozprowadzenie po powierzchni skóry. W olejkach do ciała marki nLine efekt ten gwarantuje obecność frakcjonowanego oleju kokosowego lub oleju ze słodkich migdałów. Olej kokosowy zawiera bogactwo witamin i kwasów tłuszczowych, które zapewniają skórze szereg korzyści pielęgnacyjnych. Pobudza syntezę kolagenu i przyspiesza regenerację skóry. Olej ze słodkich migdałów cechuje się natomiast delikatnym zapachem i jest wysoce skuteczny w usuwaniu zrogowaciałego naskórka. Z pewnością zasługuje na przyznane mu miano strażnika młodości, gdyż gwarantuje utrzymanie optymalnego poziomu nawilżenia skóry i zapewnia jej naturalną jędrność.

Sięgnij po olejek eteryczny dostosowany do Twoich potrzeb!

Dodatek olejków eterycznych w olejkach do masażu nie tylko gwarantuje szereg właściwości pielęgnacyjnych, ale także doskonale stymuluje zmysły. Wśród najpopularniejszych wymienia się:

• olejki o właściwościach energetyzujących – dodają energii i wywierają pobudzający wpływ na funkcjonowanie układu nerwowego. Takie działanie zapewnią olejki do ciała od nLine: Olejek do ciała z pomarańczą i bergamotką, Olejek do ciała Grejpfrut z balsamem copaiba i Olejek do ciała Ylang-ylang z cytryną i rozmarynem. Warto podkreślić, że zawarty w ostatnim Ylang-ylang jest powszechnie znany jako afrodyzjak, który podnosi temperaturę w sypialni;
• olejki o właściwościach uspokajających i relaksujących – redukują poziom stresu, przynoszą odprężenie w stanach przemęczenia i wzmożonego wysiłku fizycznego lub emocjonalnego. Wspomagają w walce z bezsennością. Prym wśród uspokajających olejków eterycznych wiedzie niewątpliwie olejek lawendowy – od wieków ceniony za działanie kojące. W ofercie nLine znajdziesz go w Olejku do ciała Lawenda z trawą cytrynową i pomarańczą.

Postaw na naturalne olejki do masażu!

W wyborze olejków do masażu ciała warto kierować się przede wszystkim naturalnym składem. Naturalne olejki do ciała zapewniają doskonałą pielęgnację skóry dzięki zawartości olejów i ekstraktów roślinnych, które są cennym źródłem witamin i składników mineralnych. Gwarantują w ten sposób skórze odżywienie oraz optymalny poziom nawilżenia i natłuszczenia. Łagodzą podrażnienia, przyspieszają proces regeneracji i zmniejszają podatność skóry na wpływ negatywnych czynników zewnętrznych. Brak konserwantów pozwala na bezpieczną pielęgnację wszystkich typów cery.

Jak wykonać olejowy masaż relaksacyjny w domu?

Relaksacyjny masaż olejkami można z powodzeniem wykonać w domowym zaciszu. To doskonały sposób na domowe SPA i aromaterapię w jednym! Dowiedz się, jak przeprowadzić masaż całego ciała i na co zwrócić uwagę podczas masażu twarzy!

Masaż ciała olejkiem

Jak zapewnić sobie odprężenie po stresującym dniu za sprawą masażu? Nałóż niewielką ilość olejku na dłoń, a następnie delikatnie wmasuj go w ciało kolistymi ruchami. Zachowaj jednak delikatność i powolność ruchów. W przypadku, gdy jakaś partia ciała jest bardziej napięta, możesz zdecydować się na jej silniejsze uciśnięcie (ale niezbyt mocne!), by wpłynąć na stymulację tego obszaru.

Masaż twarzy olejkiem

Zadowalające efekty pielęgnacyjne i relaksacyjne zapewnia również masaż twarzy olejkami. Z uwagi na wrażliwość tego obszaru warto jednak przestrzegać kilku podstawowych zasad:

• omijaj okolice oczu – skóra w tym obszarze jest niezwykle cienka i wrażliwa na podrażnienia;
• stosuj właściwą technikę masażu – po aplikacji olejku na twarz rozprowadź go od strony zewnętrznej ku wewnętrznej. Wykonuj delikatnie manualny masaż lub sięgnij po urządzenia, takie jak wałek jadeitowy czy soniczny masażer twarzy.

Podsumowanie

Masaż ciała olejkami cieszy się popularnością od czasów starożytnych. Na przestrzeni wieków pełnił zróżnicowane funkcje: prozdrowotne, pielęgnacyjne i aromaterapeutyczne. Masowanie z użyciem olejów stymuluje układ nerwowy, redukuje uczucie stresu i wspomaga w walce z bezsennością. Wpływa korzystnie na układ mięśniowo-szkieletowy poprzez zmniejszanie napięcia mięśniowego i rozbudowę kośćca. Dzięki aktywizacji układu krwionośnego gwarantuje dobrostan całego organizmu. Nie tylko zapewnia właściwe ukrwienie wszystkich narządów, ale także aktywizuje mikrokrążenie podskórne. Jego wpływ na kondycję skóry jest daleko idący: ma właściwości peelingujące, reguluje produkcję łoju i łagodzi stany zapalne. Mając na uwadze szereg tych korzyści, zaleca się regularne wykonywanie olejowego masażu twarzy i całego ciała. Warto sięgać jednak po naturalne olejki do masażu, uwzględniając typ oleju bazowego i olejku eterycznego.

Piśmiennictwo:
Dymacz M., Materkowski M. (2020). Wpływ masażu na psychofizyczny aspekt jakości życia pacjenta, Medycyna Sportowa; 1(4): 261-277.

Krótka historia konserwantów w kosmetykach

O konieczności konserwacji kosmetyków wiedzieli już ludzi starożytni. Właściwości sporządzanych wówczas prymitywnych form kosmetyków zachowywali dzięki dodatkowi… soli. W kolejnych stuleciach częściej używano do tego celu alkoholu etylowego. Diametralne zmiany przyniósł przełom XVIII i XIX stulecia. Wskutek intensywnego rozwoju nauk chemicznych do utrzymania trwałości kosmetyków zaczęto wykorzystywać kwasy: siarkowy, sorbinowy, benzoesowy oraz salicylowy. Chętnie sięgano także po substancje składowe antybiotyków, ale z biegiem czasu zrezygnowano z tej praktyki z powodu licznych skutków ubocznych. Krok milowy w konserwacji kosmetyków przyniósł 1924 rok, w którym Teodor Sabalitschak pozyskał w warunkach laboratoryjnych substancję zwalczającą drobnoustroje i aktywną w kwaśnym środowisku. Właśnie to wydarzenie zapoczątkowało karierę parabenów.

Czym są parabeny?

Wedle najogólniejszej definicji parabeny to związki organiczne, które powstają w rezultacie estryfikacji kwasu p-hydroksybenzoesowego, z zastosowaniem katalizatora. Znajdują powszechne zastosowanie nie tylko w przemyśle kosmetycznym, ale także farmaceutycznym i… spożywczym! W języku potocznym określa się je nierzadko mianem konserwantów, gdyż ich zasadniczą rolą jest zabezpieczenie przed szkodliwym działaniem drobnoustrojów. Przybierają one zwykle postać białego lub bezbarwnego proszku o charakterze bezwonnym i bezsmakowym. Dzięki temu nie powodują żadnych zmian w cechach fizycznych kosmetyków: zapachu czy konsystencji, jak również nie modyfikują ich właściwości.

Jaką rolę parabeny odgrywają w kosmetykach?

Kosmetyki są produktem ze stosunkowo długim okresem przydatności. Z uwagi na zróżnicowane przeznaczenie, mogą być wykorzystywane nawet kilka miesięcy po otwarciu. Taki sposób użytkowania czyni je szczególnie podatnymi na niekorzystne działanie drobnoustrojów, które ochoczo rozwijają się w wilgotnym środowisku. Kontakt z zanieczyszczeniami powoduje namnażanie mikroorganizmów, które infekują skórę podczas kolejnej aplikacji kosmetyku. W ten oto sposób powstaje mechanizm błędnego koła. Brak odpowiedniej konserwacji może zatem wywołać lawinę niepożądanych skutków.

Parabeny zapobiegają rozwojowi pleśni i grzybów, a także wykazują nieco mniejszą skuteczność bakteriostatyczną. Hamują rozwój mikroorganizmów, zachowują właściwości produktu, wydłużają czas przydatności i podnoszą bezpieczeństwo jego użycia. Kosmetyki z parabenami mają nierzadko aż kilkuletnią datę ważności, a okres ich przydatności do zużycia wynosi nawet rok od momentu otwarcia. Dzięki zawartości konserwantów nie wymagają one przechowywania w specjalnych warunkach.

Parabeny w składzie kosmetyków niejedno mają imię!

Jednoznaczne stwierdzenie, czy w składzie danego produktu mamy do czynienia z parabenem bywa zadaniem trudnym, a niekiedy wręcz karkołomnym. Warto bowiem wiedzieć, że w kosmetykach parabeny figurują pod różnymi nazwami. Są to m.in.:

• 4-hydroxybenzoic acid,
• methylparaben,
• ethylparaben,
• propylparaben,
• isopropylparaben,
• butylparaben,
• isobutylparaben,
• potassium ethylparaben,
• potassium butylparaben,
• sodium ethylparaben,
• potassium propylparaben,
• potassium methylparaben,
• sodium propylparaben,
• sodium isopropylparaben,
• sodium butylparaben,
• sodium isobutylparaben,
• sodium methylparaben,
• passium methylparaben,
• potassiumbutylparaben,
• calcium paraben,
• phenylparaben.

Regulacje prawne dotyczące stosowania parabenów w kosmetykach

Stosowanie parabenów w przemyśle kosmetycznym podlega regulacji na mocy prawa. Na terenie Unii Europejskiej za obowiązujące należy uznać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dn. 30 listopada 2009 roku dotyczące produktów kosmetycznych, które uznaje legalność stosowania tych środków konserwujących w kosmetykach. Zgodnie z przepisami bezpieczne stężenie jednego parabenu w kosmetyku nie powinno przekraczać 0,4% i 0,8% w przypadku kilku składników konserwujących. Warto dodać, że prawo unijne dopuszcza możliwość wykorzystania parabenów we wszystkich kosmetykach, z wyjątkiem produktów przeznaczonych do pielęgnacji okolic intymnych (podpieluszkowych) u niemowląt i dzieci do 3. roku życia.

Szkodliwość parabenów w kosmetykach – prawda czy mit?

Parabeny wchłaniają się przez skórę i już po godzinie od zastosowania w postaci kosmetyku można je wykryć we krwi. Są wydalane z moczem, dzięki czemu nie kumulują się w organizmie. Względnie szybki metabolizm w sposób znaczący redukuje więc ich ogólną toksyczność. Nie oznacza to bynajmniej, że ten typ konserwantów w kosmetykach jest w pełni bezpieczny dla naszego zdrowia.
Mimo względnie długiej historii i licznych badań kwestia szkodliwości parabenów nie została dostatecznie wyjaśniona. W środowisku naukowym najczęściej można spotkać teorie wskazujące na bezpieczeństwo stosowania parabenów. Zakłada się w nich, że użycie parabenów w dopuszczalnych normach nie determinuje żadnych konsekwencji zdrowotnych. Warto jednak podkreślić, że wyniki te nadal wzbudzają wiele kontrowersji. Szkodliwy wpływ na organizm mają bowiem nie tylko same parabeny występujące w kosmetykach czy żywności. Ich negatywne działanie może nasilać towarzystwo innych składników.

Wpływ parabenów na układ hormonalny

Sporo wątpliwości budzi zwłaszcza wpływ konserwantów na układ hormonalny i utrzymanie wewnętrznej homeostazy. W niektórych badaniach wskazuje się, że długotrwała ekspozycja na parabeny może powodować rozwój chorób o podłożu hormonalnym, wpływając ostatecznie na funkcjonowanie całego organizmu. Niektórzy badacze dowiedli estrogennego działania parabenów, wskazując, że mogą one opóźniać proces dojrzewania oraz prowadzić do jego zaburzenia.

Czy parabeny powodują nowotwory?

Prowadzone jeszcze w latach 90. badania dowiodły, że parabeny wpływają na rozwój nowotworów. Niepokojących wniosków dostarczyły przede wszystkim badania kobiet chorujących na nowotwór piersi, u których rozwój choroby wiązano przede wszystkim ze stosowaniem antyperspirantów. Do sformułowania tych wniosków upoważniło wykrycie parabenów w zmienionych nowotworowo tkankach. Wprawdzie dostępne obecnie na rynku kosmetyki są znacznie bezpieczniejsze, niemniej dyskusja na temat wpływu parabenów na proces nowotworzenia nie ucichła. Od wielu lat trwają więc badania mające potwierdzić lub jednoznacznie wykluczyć potencjalny związek pomiędzy parabenami a występowaniem nowotworów.

Parabeny a alergie

Jedną z najciemniejszych stron parabenów jest wywoływanie alergii kontaktowej. Wprawdzie nie mają one statusu silnych alergenów, niemniej powszechność stosowania kosmetyków z ich dodatkiem powoduje wysoką częstotliwość reakcji alergicznych. Wśród najczęstszych „skutków ubocznych” pielęgnacji przy pomocy kosmetyków z parabenami wymienia się zwykle zaczerwienienie, wysypkę, pokrzywkę oraz towarzyszący tym objawom skórnym dotkliwy świąd. Skłonność do reakcji alergicznych jest znacznie częstsza u posiadaczy cery wrażliwej i trądzikowej lub w przypadku skóry zmienionej wskutek procesów chorobowych. Potwierdzono, że długotrwałe stosowanie produktów kosmetycznych z parabenami wpływa na rozszerzenie naczyń krwionośnych i może wywoływać wysięk okołonaczyniowy. W konsekwencji przyczynia się do nasilenia dotychczasowych problemów skórnych oraz rozwoju trądziku różowatego.

Czy kosmetyki naturalne są wolne od parabenów?

Każdy kosmetyk, dopuszczony do sprzedaży na rynku, musi zawierać składniki gwarantujące mu czystość mikrobiologiczną. Dotyczy to również kosmetyków naturalnych i ekologicznych. Warto jednak zaznaczyć, że w ich przypadku stosowanie parabenów jest prawnie zakazane. Nie bez przyczyny na ich etykietach figuruje więc oznaczenie paraben free. Trwałość i zachowanie właściwości kosmetyków z naturalnym zapewniają składniki naturalne: olejki eteryczne, a także dodatek witaminy C i witaminy E. Dla poprawy efektów konserwujących względnie często korzysta się z „naturalnych parabenów”, które występują w przyrodzie. Mowa w miejscu tym choćby o sokach owocowych, borówkach amerykańskich, jagodach czy soi.

Podsumowanie

Parabeny to środki konserwujące, które zapewniają kosmetykom odpowiednią trwałość. Mimo względnie długiej tradycji stosowania ich szkodliwość budzi nieustannie sporo kontrowersji. Większość prowadzonych obecnie inicjatyw naukowych koncentruje się na ostatecznym rozstrzygnięciu wątpliwości wokół wpływu parabenów na układ hormonalny oraz rozwój nowotworów. Wprawdzie dotychczasowe badania potwierdzają bezpieczeństwo stosowania parabenów w ilościach regulowanych prawnie, niemniej trzeba samodzielnie wykonać bilans „zysków i strat”. Należy pamiętać, że kosmetyki z dodatkiem parabenów mają działanie alergizujące i nastręczają wielu problemów posiadaczom skóry wrażliwej i skłonnej do podrażnień. Warto więc rozważyć rezygnację z kosmetyków z dodatkiem syntetycznych parabenów na rzecz produktów naturalnych, które zapewnią delikatnej skórze bezpieczną pielęgnację.

Piśmiennictwo:

Marwicka J., Niemyska K., Wieczorek M. (2017). Parabeny jako substancje konserwujące stosowane w preparatach kosmetycznych oraz ich wpływ na apoptozę fibroblastów skóry człowieka, Kosmetologia Estetyczna; 6: 561-567.

Lawenda – charakterystyka i historia

Lawenda to roślina uprawna i ozdobna, która powszechnie występuje zwłaszcza w rejonie Morza Śródziemnomorskiego, w południowej części Afryki i w niektórych rejonach Azji oraz Europy. W ostatnich latach cieszy się coraz większym zainteresowaniem również w Polsce, co poświadczają nie tylko liczne plantacje uprawne, ale też porośnięte nią przydomowe ogrody. Lawenda charakteryzuje się długimi i lancetowatymi liśćmi oraz kielichowym kwiatostanem o fioletowym lub niebieskofioletowym zabarwieniu. Rośnie zwykle w niewielkich skupiskach, osiągając docelowo wysokość 50-90 cm.

Dobroczynny wpływ lawendy znany jest ludzkości od najdawniejszych czasów. Jej oczyszczające działanie poświadcza już sama nazwa. W łacinie lavo, lavere rozumiano jako „myć się”, „kąpać się”. W starożytnym Rzymie lawendę uznawano za jeden z najbardziej drogocennych kosmetyków do pielęgnacji ciała. W średniowieczu utożsamiano ją wręcz z symbolem miłości, zalecając pannom na wydaniu spożywanie niewielkiej ilości olejku w dzień św. Łukasza, w intencji odnalezienia prawdziwego uczucia. Przez stulecia lawendę postrzegano również za silny afrodyzjak. Rekomendowano więc małżonkom ukryć niewielkie ilości tej rośliny w łożu, wierząc, że zagwarantuje to utrzymanie odpowiedniego pożądania w alkowie.

Olejek lawendowy – prymus wśród olejków eterycznych

Olejek lawendowy pozyskuje się w drodze destylacji kwiatów oraz części łodygi. Wprawdzie do produkcji wykorzystuje się różne odmiany tej rośliny, niemniej najczęściej sięga się po lawendę wąskolistną, która bywa określana również mianem lekarskiej. Olejek lawendowy cechuje się jasnożółtym, nieco słomkowym zabarwieniem i kwiatowym zapachem, w którym wyczuwalny jest ziołowy aromat. Warto jednak zaznaczyć, że na ostateczny wygląd i zapach olejku składa się szereg czynników, takich jak: gatunek rośliny i miejsce jej występowania oraz czas destylacji.

Aromaterapeutyczne właściwości olejku lawendowego

Z uwagi na liczne właściwości olejek lawendowy zajmuje zaszczytne miejsce w aromaterapii. Zmniejsza poczucie wewnętrznej dysharmonii i pozwala osiągnąć równowagę ciała i umysłu. Normalizuje ciśnienie krwi, spowalnia tętno i obniża temperaturę ciała, a co za tym idzie – stabilizuje funkcjonowanie układu nerwowego i zapewnia homeostazę w całym organizmie. Koi zszargane nerwy, ogranicza podatność na stres, redukuje stany lękowe, pomaga w walce z bezsennością i poprawia jakość snu. Badania poświadczają wysoką skuteczność aromaterapii olejkiem lawendowym w łagodzeniu epizodów depresji, w tym depresji poporodowej.

Olejek lawendowy wykorzystuje się pomocniczo w leczeniu uciążliwych migren i bólu głowy o różnym podłożu. Dzięki obecności octanu linalolu zmniejsza napięcie mięśniowe, co sprawia, że jest szczególnie polecany do łagodzenia bólu menstruacyjnego, okołoporodowego i pooperacyjnego. W doniesieniach badawczych podkreśla się korzystny wpływ zapachu lawendy na uśmierzanie bólu po zabiegu cesarskiego cięcia. Nieprzeceniona bywa również jego rola w łagodzeniu skutków ubocznych terapii onkologicznej. Redukuje dolegliwości mięśniowe i reumatyczne, jak również działa pomocniczo w leczeniu zaburzeń krążenia, obrzęków czy problemów w przebiegu menopauzy. W ostatnich latach coraz częściej rekomenduje się wykorzystywanie aromaterapii olejkiem lawendowym w stomatologii dziecięcej. Wskazuje się, że lawenda może znacząco ograniczać stan niepokoju u małych pacjentów, podnosząc skuteczność procesu leczenia.

Zastosowanie olejku z lawendy w pielęgnacji – poznaj 5 korzyści dla Twojego ciała!

Lawenda jest powszechnie znana ze swych właściwości uspokajających i rozluźniających. Warto jednak zwrócić również uwagę na jej zastosowanie w pielęgnacji całego ciała. Sprawdź, w jaki sposób olejek lawendowy wpływa na stan skóry i włosów!

Łagodzi podrażnienia i oparzenia

Pozyskiwany z lawendy olejek eteryczny przyspiesza proces regeneracji skóry, wspomagając leczenie oparzeń i trudno gojących się ran. W ramach ciekawostki warto dodać, że tę właściwość odkrył Rene-Maurice Gattefosse – chemik francuskiego pochodzenia, który zupełnie przypadkowo włożył poparzoną rękę do olejku lawendowego. Zachwycony jego regenerującym działaniem, zabrał go na front wojenny, gdzie z powodzeniem wykorzystywano go do opatrywania i leczenia ran żołnierzy. W ten sposób zainicjowana została trwająca po dziś kariera lawendy w łagodzeniu skutków oparzeń.

Ma właściwości antybakteryjne i przeciwgrzybiczne

Olejek lawendowy ogranicza rozwój patogenów szkodliwych dla ludzkiego organizmu. Dowiedziono jego skuteczności w zwalczaniu bakterii, takich jak: Staphylococcus aureus, S. Streptococcus pyogenes, Mycobacterium smegatis, Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli, Proteus vulgaris, Salomonella typhimarium, Listeria monocytogenes oraz Bacillus subtilis. Najnowsze doniesienia naukowe z entuzjazmem podchodzą do skuteczności lawendy w zwalczaniu patogenów odpornych na działanie antybiotyków i innych chemioterapeutyków. Warto dodać, że olejek eteryczny z lawendy cechuje się również silną aktywnością przeciwgrzybiczną. Zawarte w tej roślinie monoterpeny ograniczają rozwój drożdżaków i grzybów nitkowatych.

Minimalizuje problemy cery tłustej i trądzikowej

Olejek lawendowy znajduje szerokie zastosowanie w pielęgnacji problematycznych typów cery. Dzięki wysokiej zawartości fitosteroli i flawonoidów wykazuje działanie antyoksydacyjne i opóźnia procesy starzenia skóry. Przeciwzapalne i antybakteryjne działanie garbników, zawartych w kwiatach lawendy, redukuje procesy zapalne skóry i zapobiega namnażaniu patogenów. Lawenda normalizuje produkcję sebum i zwęża ujścia gruczołów łojowych, a także ogranicza ilość nieestetycznych zmian skórnych. Zapobiega w ten sposób większości problemów posiadaczy cery tłustej, trądzikowej i mieszanej.

Wspomaga w walce z cellulitem

Wśród pielęgnacyjnych właściwości olejku lawendowego warto zwrócić również uwagę na jego działanie antycellulitowe. Dzięki rozszerzaniu naczyń krwionośnych kwiat lawendy stymuluje krążenie podskórne, ograniczając ryzyko nadmiernego magazynowania płynów w organizmie. Olejek lawendowy znajduje również powszechne zastosowanie w kosmetykach wykorzystywanych do redukcji tkanki tłuszczowej.

Poprawia kondycję włosów

Lawendę można uznać niewątpliwie za sprzymierzeńca osób, które borykają się z pogorszeniem kondycji włosów. Wspomaga w walce z uciążliwym łupieżem, minimalizując związane z tym defekty estetyczne. Poprawia mikrokrążenie w skórze głowy i stymuluje porost włosów, dbając równocześnie o ich wzmocnienie i ograniczając problem nadmiernego wypadania. W niektórych źródłach wskazuje się, że regularne stosowanie kosmetyków z dodatkiem lawendy może ograniczać progresję łysienia plackowatego.

Jak stosować olejek lawendowy?

Z dobroczynnego wpływu lawendy można korzystać w różnorodny sposób. Poznaj jej zastosowanie w kosmetyce i wybierz opcję, która pozwoli Ci najpełniej wykorzystywać potencjał drzemiący w tej drogocennej roślinie!

Aromatyzuj powietrze olejkiem lawendowym!

Naturalny olejek eteryczny z lawendy doskonale sprawdzi się zwłaszcza w aromatyzacji powietrza. Zaledwie kilka kropel olejku, rozpylonych w dyfuzorze lub kominku, pozwoli roztoczyć w pomieszczeniu przyjemny i kojący zapach. To doskonały sposób na stworzenie sprzyjającej atmosfery do wypoczynku, polecany zwłaszcza osobom zmagającym się z problemem bezsenności. Wdychanie olejku lawendowego jest zalecane również w przebiegu infekcji. Jego kojący zapach z powodzeniem łagodzi przewlekły katar czy zapalenie krtani. Warto wspomnieć w tym miejscu także o innych korzyściach aromatyzacji powietrza lawendą. Olejek lawendowy jest powszechnie znany jako repelent, a więc działa odstraszająco na owady i minimalizuje ryzyko dotkliwych ukąszeń.

Stosuj lawendowy olejek do masażu ciała!

Naturalny olejek lawendowy przynosi zadowalające rezultaty w masażu całego ciała. Wcieranie go bezpośrednio w skórę jest doskonałym sposobem, który pozwala łączyć korzyści pielęgnacyjne z równoczesną stymulacją zmysłów. Warto jednak w wyborze olejku kierować się przede wszystkim dobrym składem. Naturalny olejek do ciała Lawenda z trawą cytrynową i pomarańczą od nLine zapewni skórze głębokie odżywienie oraz wpłynie korzystnie na umysł za sprawą energetyzującego dodatku nuty cytrusowej.

Sięgaj po lawendę w naturalnych kosmetykach!

Lawenda jest jednym z najpopularniejszych składników w kosmetykach przeznaczonych do pielęgnacji całego ciała. Można ją znaleźć nie tylko w szamponach do włosów, kremach czy balsamach do ciała, ale także w kosmetykach do kąpieli. W produktach kąpielowych olejek lawendowy zapewnia skórze głębokie nawilżenie, odżywienie oraz ukojenie. Puder do kąpieli Rześka lawenda pozwoli czerpać przyjemność z chwili relaksu w wannie, gwarantując w pełni bezpieczną pielęgnację ciała za sprawą naturalnego składu.

Podsumowanie

Lawenda jest rośliną, która od stuleci cieszy się nieustającą popularnością. Wytwarzany z niej olejek eteryczny ma nieoceniony wpływ na stabilizację układu nerwowego. Redukuje stres, koi zmysły, pomaga w problemach z bezsennością, zmniejsza napięcie mięśni i łagodzi różne dolegliwości bólowe. W dotychczasowych badaniach naukowych potwierdzono szereg jego korzyści w pielęgnacji skóry. Wykazuje właściwości antyseptyczne, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne i sebostatyczne, dzięki czemu rekomenduje się go zwłaszcza posiadaczom cery tłustej, mieszanej i trądzikowej. Aktywizuje naturalne zdolności skóry do autoregeneracji, przyspiesza proces gojenia ran i działa pomocniczo w oparzeniach. Jest skuteczny w walce z cellulitem, wspomaga redukcję tkanki tłuszczowej, jak również poprawia kondycję włosów i minimalizuje łupież. Wszystkie te właściwości czynią olejek lawendowy kosmetykiem chętnie wartym uwagi w aromaterapii i pielęgnacji całego ciała.

Piśmiennictwo:

Adaszyńska-Skwirzyńska M., Swarcewicz M. (2014). Skład chemiczny i aktywność biologiczna lawendy lekarskiej, Wiadomości Chemiczne; 68, 11-12: 1073-1093.
Chwil M. (2021). Aromaterapia olejkiem lawendowym. W: Wybrane aspekty biokosmetologii, red. M. Chwil, B. Denisow, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie: 75-83.
Kędzia A., Hołderna-Kędzia E., Wiśniewska J. (2018). Działanie olejku lawendowego (Oleum Lavandulae) na bakterie beztlenowe, Postępy Fitoterapii; 19(3): 170-175.

Historia witaminy C

Historia witaminy C jest niezwykle odległa. Zwykło łączyć się ją z dziejami szkorbutu, czyli choroby przejawiającej się wypadaniem zębów i zmianami zapalnymi w obrębie dziąseł. Pierwsze wzmianki na temat tego schorzenia pojawiły się w materiałach źródłowych już w czasach starożytnych. Największe śmiertelne żniwo szkorbut zebrał jednak wśród żeglarzy podczas wielkich odkryć geograficznych, co przyczyniło się do wzmożonego poszukiwania przyczyn tej tajemniczej przypadłości. Dopiero w XVIII stuleciu szkocki medyk stwierdził, że chorobę wywołuje niewłaściwa dieta, a konkretnie eliminacja z diety świeżych warzyw i owoców. Odkrył równocześnie, że najlepszym antidotum na szkorbut jest… sok z cytrusów. W 1928 roku doszło do wyodrębnienia witaminy C z owoców. W 1933 roku witaminę C zsyntetyzowano w murach laboratorium, określając powstały w ten sposób związek mianem kwasu askorbinowego.

Niedobory witaminy C są względnie rzadkie, gdyż występuje ona dość powszechnie w diecie. Bogatym źródłem tej witaminy są nie tylko owoce cytrusowe, ale także owoce i warzywa rosnące w naszej strefie klimatycznej. Odnaleźć ją więc można w pochodzących z rodzimych sadów i ogródków owocach (czarnej porzeczce czy truskawce) oraz warzywach, takich jak: marchew, papryka, natka pietruszki.

Jaka rolę witamina C odgrywa w pielęgnacji ciała?

Witamina C jest uznawana za jednego z największych sprzymierzeńców skóry. Jej właściwości pielęgnacyjne są wręcz nieocenione. Poznaj najważniejsze korzyści, jakie może zagwarantować Twojej skórze!

Utrzymuje jędrność i sprężystość skóry

Badania dowiodły wysokiej aktywności witaminy C w indukowaniu syntezy kolagenu, który jest budulcem skóry, kości i tkanek. Witamina C odpowiada za zagęszczenie skóry właściwej, spłyca zmarszczki i zapobiega powstawaniu nowych. Pozwala na długo zachować jędrność i sprężystość skóry, minimalizując oznaki upływu czasu. Chroni włókna elastynowe przed degradacją i uczestniczy w produkcji elastyny, gwarantując w ten sposób skórze odpowiednią sprężystość oraz elastyczność.

Poprawia koloryt cery

Jeśli zmagasz z nieestetycznymi przebarwieniami, kosmetyki z dodatkiem witaminy C będą dla Ciebie najlepszym wyborem. Witamina C uczestniczy w produkcji melaniny, regulując ilość barwnika w skórze. Jest wysoce skuteczna w wyrównywaniu kolorytu skóry oraz rozjaśnianiu przebarwień będących skutkiem nadmiernej ekspozycji na promieniowanie UV. Z jej dobroczynnego wpływu skorzysta z pewnością skóra zmęczona i narażona na niekorzystne działanie stresu i czynników zewnętrznych, takich jak smog.

Uszczelnia naczynia krwionośne

Wpływ witaminy C na funkcjonowanie układu krążenia jest wręcz nieoceniony. Słynie ona nie tylko z silnego uszczelniania naczyń krwionośnych, ale i odgrywa istotną rolę w uelastycznianiu naczyń włosowatych. Regulując aktywnie mikrokrążenie, minimalizuje ryzyko zaczerwienienia skóry. Sięganie po kosmetyki z dodatkiem witaminy C rekomenduje się więc przede wszystkim posiadaczom cery naczynkowej, których twarz regularnie oblewa się rumieńcem. Jej dodatek jest również niezwykle skuteczny w minimalizacji przejawów trądziku różowatego.

Wykazuje właściwości peelingujące

Witamina C jest powszechnie znana z działania peelingującego. Sprzyja złuszczaniu martwych komórek i sprawia, że szara i ziemista cera odzyskuje swój naturalny blask. Tę właściwość docenią niewątpliwie osoby zmagające się z uciążliwymi zmianami trądzikowymi. Złuszczający wpływ witaminy C zapewni wygładzenie skóry, a działanie przeciwzapalne złagodzi toczące się stany zapalne.

Zapewnia optymalne nawilżenie

Podejmując się charakterystyki roli witaminy C, warto wspomnieć także o jej wpływie na właściwe funkcjonowanie bariery hydrolipidowej. Intensywnie stymuluje syntezę ceramidów i aktywizuje odbudowę bariery naskórkowej. Zapobiega w ten sposób nadmiernej ucieczce wody i chroni skórę przed wysuszeniem.

Działa sebostatycznie

Wśród wielu zalet witaminy C warto wskazać również na jej właściwości sebostatyczne. Badania dowiodły jej skuteczności w normalizacji produkcji łoju. Z matujących właściwości witaminy C powinni korzystać zwłaszcza posiadacze cery tłustej i mieszanej, którzy zmagają się z problemem „świecącej się” skóry.

Jest naturalnym antyoksydantem

Skuteczność w walce z wolnymi rodnikami to niewątpliwy atut witaminy C. Chroni DNA białek oraz lipidów przed uszkodzeniami powodowanymi stresem antyoksydacyjnym. Opóźnia procesy starzenia organizmu oraz rozwój czynników chorobotwórczych.

Witamina C w tabletkach czy w kosmetykach – która postać będzie najlepsza dla Twojej skóry?

Organizm człowieka samodzielnie nie syntetyzuje witaminy C, a co za tym idzie – musi dostarczać ją z zewnątrz. Witamina C w postaci tabletek jest wchłaniana przez układ pokarmowy i przenika do krwiobiegu, gdzie utrzymuje się w wysokim stężeniu. Suplementacja w postaci tabletek jest wskazana zwłaszcza w deficytach odporności. Warto jednak zaznaczyć, że podaż w takiej formie ma niewielkie znaczenie pielęgnacyjne. Zdecydowanie lepszy wpływ na kondycję skóry ma więc stosowanie witaminy C w kosmetykach, co pozwala jej działać bezpośrednio w miejscu stosowania.

Rodzaje witaminy C w kosmetykach

W kosmetyce witamina C występuje pod różnymi postaciami. Są to:

• kwas L-askorbinowy – to zdecydowanie najczęściej stosowana w kosmetykach forma witaminy C. Cechuje się dużą niestabilnością i jest rozpuszczalna w wodzie. W postaci silnie skoncentrowanej może wywoływać podrażnienia skóry;
• sól magnezowa fosforanu askorbylu – wykazuje wysoką wrażliwość na proces utleniania i dużą stabilność w środowisku wodnym. Z uwagi na względnie niską przenikliwość wymaga większego stężenia. Jest relatywnie bezpieczną postacią witaminy C, która może być stosowana przez osoby ze skórą skłonną do podrażnień oraz przez kobiety w ciąży;
• sól sodowa fosforanu askorbylu – jest wrażliwa na proces utleniania i stabilna w środowisku wodnym. Jako że jest najłagodniejszą postacią witaminy C, bywa szczególnie rekomendowana posiadaczom cery wrażliwej;
• glukozyd askorbylu – jest pochodną witaminy C i skrobi. Wprawdzie przejawia wszystkie cechy charakterystyczne dla wspomnianego już kwasu L-askorbinowego, niemniej głębiej penetruje skórę;
• tetraizopalmitynian askorbylu — jedna z bardziej ustabilizowanych postaci witaminy C, która występuje w formie olejowej. Jest doskonale przyswajana przez skórę.

Jakie kosmetyki z witaminą C wybrać?

Witamina C jest niezwykle popularnym składnikiem kosmetyków dostępnych na rynku. Można odnaleźć ją przede wszystkim w składzie kremów do twarzy czy balsamów do ciała. Warto wiedzieć, że zadowalające efekty pielęgnacyjne zapewnią nie tylko produkty kosmetyczne z wymienionymi wyżej postaciami witaminy C. Doskonale sprawdzą się również kosmetyki ze składnikami będącymi naturalnym źródłem tej witaminy. Pożądane odżywienie skóry zagwarantują choćby naturalne olejki do ciała z dodatkiem cytrusów, których bezdyskusyjnym atutem jest bezpieczny skład i możliwość stosowania przez posiadaczy każdego typu cery.

Podsumowanie

Witamina C słynie z właściwości pielęgnacyjnych, pozwalając utrzymać skórę i włosy w dobrej kondycji. Wspiera produkcję kolagenu, wyrównuje koloryt cery, uszczelnia naczynia krwionośne oraz pomaga w walce z wolnymi rodnikami. Z uwagi na te bezdyskusyjne zalety doskonale sprawdzi się w pielęgnacji zarówno skóry młodej, jak i dojrzałej. W pierwszym przypadku zapewni skuteczną ochronę przeciwstarzeniową oraz przywróci cerze młodzieńczy blask. Osoby dojrzałe z pewnością docenią zaś jej właściwości ujędrniające oraz wysoką skuteczność w walce ze zmarszczkami – znakiem nieuchronnie upływającego czasu. Kosmetyki z witaminą C (również w jej naturalnej postaci) powinny zatem znaleźć się w każdej kosmetyczce, niezależnie od wieku czy typu cery.

Charakterystyka cery tłustej

Cera tłusta ma szaro-żółtą barwę, która nierzadko przechodzi w kolor ziemisty. Charakteryzuje ją obecność rozszerzonych ujść gruczołów łojowych i defektów estetycznych. Dostrzegalne jest występowanie zaskórników otwartych (czarnych punkcików) lub zamkniętych, które przybierają najczęściej postać krost z białą zawartością czy zmian ropnych. Znakiem rozpoznawczym cery tłustej jest efekt „błyszczenia się” skóry, który potocznie zwykło określać się mianem „świecenia”. Jest on skutkiem zaburzenia pracy gruczołów łojowych.

W odróżnieniu od innych rodzajów cery skóra tłusta jest znacznie grubsza. Czyni ją to bardziej odporną nie tylko na uszkodzenia mechaniczne i działanie czynników atmosferycznych, ale także na postęp procesów starzenia. Nierzadko zdarza się, że posiadacze tego typu cery cieszą się gładką skórą nawet po ukończeniu 70. roku życia! Zgrubiała skóra bywa jednak sporym utrudnieniem w codziennej rutynie pielęgnacyjnej, albowiem uniemożliwia przenikanie aktywnych składników zawartych w kosmetykach.

Poznaj przyczyny skóry tłustej

Nadmiernemu przetłuszczaniu skóry sprzyja wiele różnych czynników. Największą rolę odgrywają zwłaszcza predyspozycje genetyczne, gdyż skłonność do cery tłustej jest dziedziczna. Wśród innych przyczyn wymienia się głównie wiek oraz płeć. Zdecydowanie częściej cera tłusta występuje u mężczyzn. Zaburzenia w pracy gruczołów łojowych są silnie powiązane z nadprodukcją androgenów, czyli hormonów męskich. Warto jednak podkreślić, że problem tłustej cery jest również powszechny wśród młodych kobiet, które zmagają się z dynamicznymi zmianami hormonalnymi w przebiegu cyklu miesiączkowego.

Produkcję sebum intensyfikuje także ekspozycja na stres i choroby np. przewodu pokarmowego. Istotne znaczenie ma ponadto nieodpowiednia dieta: nadmiar węglowodanów, spożywanie produktów o wysokim indeksie glikemicznym i żywności wysokoprzetworzonej, a także stosowanie używek: papierosów oraz alkoholu.

Cera tłusta a trądzikowa

Wiele osób mylnie utożsamia cerę tłustą i trądzikową, a także miewa problemy z ich właściwym odróżnieniem. Prawdą jest, że oba typy skóry mają wiele cech wspólnych, za które odpowiada jedna przyczyna: zaburzenie pracy gruczołów łojowych. Będąca tego skutkiem nadprodukcja sebum powoduje, że posiadacze cery tłustej i trądzikowej zmagają się z problemem błyszczącej skóry twarzy oraz wieloma niedoskonałościami skórnymi. Warto jednak podkreślić, że u osób z cerą trądzikową obserwuje się większą skłonność do rozwoju stanów zapalnych, których objawem jest obecność krost i zmian ropnych, jak też pozostałych po nich blizn.

Cera tłusta a mieszana

Skłonność do przetłuszczania jest znakiem rozpoznawczym nie tylko cery tłustej, ale i mieszanej. W przypadku pierwszej nadmierna produkcja sebum występuje na całej twarzy. U posiadaczy cery mieszanej typowy efekt „świecenia” obserwuje się wyłącznie w strefie T (czoło, nos, broda). Policzki mają najczęściej cechy charakterystyczne dla skóry suchej. To powoduje, że cera mieszana wymaga dwutorowej pielęgnacji.

Przyjazna pielęgnacja cery tłustej krok po kroku

W codziennej pielęgnacji tłustej skóry należy dążyć przede wszystkim do normalizacji pracy gruczołów łojowych, zachowując przy tym dbałość o dogłębne oczyszczanie oraz nawilżanie. Poznaj tajniki rutyny pielęgnacyjnej, które pozwolą Ci okiełznać problematyczną cerę tłustą!

Krok 1. Demakijaż

Podstawą codziennej pielęgnacji skóry tłustej należy uczynić demakijaż. Nadmiar sebum, kurz, brud i inne zanieczyszczenia, które gromadzą się na twarzy po całym dniu, blokują ujścia gruczołów łojowych. To zaś powoduje rozwój bakterii i stanów zapalnych, których skutkiem są nieestetyczne wykwity skórne. Posiadaczki cery przetłuszczającej się powinny wybierać do demakijażu kosmetyki z prostym i naturalnym składem, które są zdecydowanie bezpieczniejszą alternatywą od produktów syntetycznych. Na tym etapie rutyny pielęgnacyjnej sprawdzi się zwłaszcza olejek do demakijażu HydroCare, który rozpuszcza makijaż i pokrywa skórę delikatną warstwą okluzyjną. Zawarte w nim olej arganowy i olej z nasion słonecznika normalizują wydzielanie sebum i działają przeciwzapalnie, a olej jojoba reguluje proces keratynizacji naskórka i zapobiega zatykaniu gruczołów łojowych.

Krok 2. Oczyszczanie

Osoby ze skórą przetłuszczającą się powinny unikać preparatów myjących na bazie alkoholu, które mają właściwości wysuszające. Naruszenie bariery hydrolipidowej podczas oczyszczania skóry aktywizuje mechanizmy obronne, prowadząc do nadprodukcji sebum. Warto więc wybierać kosmetyki, które pozwolą usunąć nadmiar łoju i zaspokoją wszystkie potrzeby skóry tłustej. Cerze tej przysłuży się żel oczyszczający do twarzy AquaFlora. Obecny w nim ekstrakt z maliny stabilizuje pracę gruczołów łojowych, a olejek z paczuli hamuje namnażanie grzybów i bakterii, minimalizując tym samym ryzyko stanów zapalnych i związanych z tym dolegliwości. Korzystny wpływ na przetłuszczającą się skórę ma również kojący wyciąg z lipy, a także rumianek i nagietek, które działają przeciwzapalnie i antybakteryjnie.

Uzupełnieniem codziennego oczyszczania powinno być systematyczne złuszczanie. Raz lub dwa razy w tygodniu warto wykonać peeling, który pozwoli usunąć martwy naskórek oraz pozbyć się zanieczyszczeń zalegających w ujściach gruczołów łojowych. Trzeba jednak pamiętać, że zabiegi eksfoliacyjne zaleca się jedynie osobom, u których nie występują aktywne zmiany trądzikowe np. krosty, wysięki ropne. Tej części rutyny pielęgnacyjnej powinni unikać również wszyscy ci, u których wdrożono terapię dermatologiczną. W warunkach domowych zaleca się złuszczać skórę tłustą przy wykorzystaniu naturalnych peelingów. W przypadku cery tłustej rekomenduje się stosowanie peelingów drobnoziarnistych, takich jak: Peeling cukrowy rozmaryn i pomarańcza czy Peeling cukrowy Amaretto.

Krok 3. Tonizowanie

Skóra tłusta wymaga intensywnej tonizacji. Idealny tonik do jej pielęgnacji powinien mieć działanie normalizujące, antybakteryjne, przeciwzapalne i kojące. Ważne, by nie przesuszał skóry. Oczekiwania te spełni naturalny tonik HydraBloom Lipa-Lawenda od nLine. Jego unikalna formuła została wzbogacona o ekstrakt z lipy, który nie tylko wpływa na skórę ściągająco, ale dodatkowo przynosi jej ukojenie oraz redukuje podrażnienia i stany zapalne. Kwas mlekowy reguluje cykl odnowy komórek skóry i delikatnie peelinguje martwy naskórek, a panthenol intensyfikuje procesy regeneracyjne.

Krok 4. Odżywianie

Skóra tłusta wymaga intensywnej pielęgnacji, którą może zapewnić jej skoncentrowana formuła aktywnych substancji. Wnikając w głąb skóry, chronią one płaszcz hydrolipidowy. W wyborze serum dla cery tłustej warto unikać kosmetyków o działaniu komedogennym. W ryzach cerę tłustą utrzyma naturalne serum Delikatnej Harmonii, które doskonale kondycjonuje skórę problematyczną.

Krok 5. Nawilżanie

W codziennej pielęgnacji cery tłustej należy pamiętać również o nawilżaniu. Naruszenie bariery hydrolipidowej i nadmierna ucieczka wody z naskórka aktywizuje mechanizmy obronne i zachęca gruczoły łojowe do intensywniejszej pracy. W konsekwencji problem tłustej cery staje się jeszcze bardziej dotkliwy. Warunkiem utrzymania skóry tłustej w dobrej kondycji jest osiągnięcie równowagi między nawilżeniem a natłuszczeniem. Zapewni to krem nawilżający do twarzy Aloes & Bambus. Dodatek olejku lawendowego zmniejsza zmiany zapalne towarzyszące zatykaniu porów i wykazuje działanie antyseptyczne, podobnie jak olej z nasion ogórecznika, który dodatkowo regeneruje skórę. Cerze tłustej przysłuży się również kwas cytrynowy, który ma właściwości eksfoliacyjne.

Podsumowanie

Cera tłusta niewątpliwie zasłużyła na niechlubne miano skóry problematycznej. Zaburzenia pracy gruczołów łojowych nastręczają wielu trudności i wymagają nie tylko cierpliwości, ale także znajomości zasad właściwej pielęgnacji. Wbrew powszechnemu mniemaniu skóra ze skłonnością do przetłuszczania wymaga zarówno głębokiego oczyszczenia, jak i silnego nawilżenia oraz odżywienia. Zaniedbanie któregokolwiek z tych elementów rutyny pielęgnacyjnej może przyczynić się do nasilenia problemów i powodować dotkliwe konsekwencje. Warto więc zadbać o kompleksową pielęgnację cery tłustej, wykorzystując do tego celu bezpieczne kosmetyki. Trzeba też pamiętać, że skóra tłusta nie lubi kąpieli słonecznych. Ekspozycja na promieniowanie UV może powodować nie tylko dotkliwe poparzenia i podrażnienia, ale także przyczyniać się do przesuszenia. Determinowana promieniowaniem UV utrata optymalnego poziomu nawilżenia skóry nierzadko nasila łojotok. W przypadku skóry tłustej warto zadbać o odpowiednią fotoprotekcję, która zapewni bezpieczne korzystanie z dobrodziejstwa promieni słonecznych.

Poznaj najlepsze kosmetyki do kąpieli w wannie!

Marzysz o wizycie w SPA? Stwórz je we własnej łazience i korzystaj w sposób nieograniczony z dobrodziejstw tego rozwiązania! Dowiedz się, które kosmetyki zapewnią Twojej skórze najlepszą pielęgnację i przyniosą zmysłom niezapomniane doznania!

Olejki do kąpieli

Dodanie do wody zaledwie kilku kropel aromatycznego olejku eterycznego tworzy na jej powierzchni cienką, tłustą warstwę. Wmasowanie jej w skórę podczas kąpieli gwarantuje doskonałe nawilżenie całego ciała. Wykorzystanie podczas kąpieli aromatycznych olejków eterycznych poleca się zwłaszcza posiadaczom skóry suchej i wrażliwej. Sprawdzą się one również w przypadku skóry problematycznej i skłonnej do atopii. Z umiarem powinny sięgać po nie natomiast osoby, które zmagają się ze skórą tłustą.

Sole do kąpieli

Podczas gdy jeszcze do niedawna kąpiele solankowe były oferowane głównie w uzdrowiskach czy sanatoriach i służyły celom leczniczym, dziś każdy może czerpać z ich właściwości pielęgnacyjnych i aromaterapeutycznych. Sól kąpielowa to zdecydowanie najlepszy kosmetyk do wanny. Bogactwo zawartych w niej minerałów sprzyja pielęgnacji większości typów skóry, pobudza mikrokrążenie podskórne, a także ma działanie oczyszczające i peelingujące.

Warto wiedzieć, że sól kąpielowa niejedno ma imię. Różnorodność tych kosmetyków wynika z odmian wykorzystywanych do ich produkcji soli. Najpopularniejsze to:

• sól z Morza Martwego – jej niewątpliwym atutem jest niewielka zawartość chlorku sodu. Bogactwo siarczanów, potasu oraz magnezu zapewnia skórze bezpieczną pielęgnację i dokładne oczyszczenie, minimalizując widoczność wyprysków. Kąpiele z jej dodatkiem rekomenduje się zwłaszcza posiadaczom skóry suchej. Zmniejsza dolegliwości atopowego zapalenia skóry, egzemy oraz łuszczycy. Sól z Morza Martwego docenią również osoby zmagające się z dolegliwościami reumatycznymi. W ofercie marki nLine minerały z Morza Martwego weszły w skład Soli do kąpieli z werbeną, Soli do kąpieli z pomarańczą oraz soli do kąpieli stóp. Dzięki zawartości spiruliny z alg morskich Sól Morskie ukojenie przyniesie natychmiastową ulgę zmęczonym nogom oraz zmniejszy uciążliwe obrzęki;
• sól himalajska – jej kryształki mają charakterystyczne, różowe zabarwienie. Wydobywa się ją z ekologicznych regionów Himalajów, czemu zawdzięcza swą ponadprzeciętną czystość. Nie bez przyczyny kąpiel solankowa z jej dodatkiem bywa ceniona za walory lecznicze. Za sprawą wysokiej zawartości minerałów sól himalajska skutecznie niweluje bóle mięśni i stawów, jak również zmniejsza problemy skórne powodowane przez trądzik. Wykazuje działanie detoksykujące oraz ujędrniające, a także przywraca skórze odpowiedni poziom pH. Ma też nieocenione właściwości aromaterapeutyczne, które redukują stres i normalizują ciśnienie. W asortymencie marki nLine kryształki ze szczytów himalajskich można odnaleźć w Soli do kąpieli z różą damasceńską;
• sól z Morza Śródziemnego – jej duże, białe kryształki są skarbnicą różnych składników mineralnych, wśród których prym wiedzie brom, magnez oraz fosfor. Taki skład jest szczególnie pożądany przez skórę wrażliwą, gdyż zapewnia jej odżywienie i odprężenie;
• sól Epsom – o jej leczniczym zastosowaniu świadczy już nazwa nadana na cześć angielskiego uzdrowiska. Wydobywa się ją z podziemnych złóż, a na kolejnych etapach poddaje oczyszczaniu i rekrystalizacji. Wysoka zawartość siarczanu magnezu decyduje o jej silnych właściwościach rozkurczających.

Pudry do kąpieli

Puder jest atrakcyjną alternatywą dla soli. Przybiera postać sypkiego proszku, który po dodaniu do wody tworzy delikatną pianę. Swoje musujące właściwości zawdzięcza zawartości kwasku cytrynowego i sody oczyszczonej. Dzięki nim, po kontakcie z wodą, kula rozpuszcza się, uwalniając aromatyczny zapach. Wspomniane składniki mają pozytywny wpływ na kondycję naszej skóry. Soda nie tylko oczyszcza i tonizuje skórę, ale ma również działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybiczne. Zawarta w kwasku cytrynowym witamina C rozświetla cerę i poprawia jej koloryt.

Puder to najlepszy wybór dla wszystkich miłośników długich kąpieli, którzy do tej pory musieli skracać czas ich trwania z powodu twardości wody. Jest polecany osobom zmagającym się z problemem suchej skóry. Silnie nawilżające działanie pudru do kąpieli czyni skórę jedwabiście miękką w dotyku. Najlepsze efekty pielęgnacyjne zagwarantują pudry do kąpieli z naturalnymi komponentami, takimi jak ekstrakty roślinne. W ofercie marki nLine znajdziesz 100% naturalny Puder do kąpieli Ylang-Ylang z bergamotką i cytryną. Dodatek suszonych kwiatów nagietka i chabra bławatka zapewni skórze regenerację oraz zadziała przeciwzapalnie.

Kule do kąpieli

Kosmetykiem, który w ostatnich latach święci triumfy popularności, są kule do kąpieli. Szeroka oferta tych produktów stała się odpowiedzią na potrzeby każdego typu skóry i zróżnicowane preferencje zapachowe. Kule do kąpieli, podobnie jak wspomniany puder, swe musujące działanie zawdzięczają obecności kwasku cytrynowego i sody oczyszczonej. Dodatek skrobi ziemniaczanej łagodzi podrażnienia i zmiękcza naskórek.

Wprawdzie wielobarwność kul kąpielowych może cieszyć oko i nadaje kąpieli niepowtarzalny klimat, niemniej często wynika z zawartości barwników, które mogą być szkodliwe dla naszej skóry. Najlepszym wyborem są kule z naturalnymi olejami i ekstraktami roślinnymi. Organiczny skład zagwarantuje ochronę płaszcza hydrolipidowego, pozwalając utrzymać optymalny poziom nawilżenia i natłuszczenia oraz promienny wygląd skóry.

Odkryj tajniki „przyjaznej” kąpieli!

Niezależnie od tego, czy sięgniesz po kule musujące, czy dodasz do wody sól kąpielową, warto zadbać o odpowiednie przygotowanie i przebieg samej kąpieli. Jakich zasad warto przestrzegać, by uczynić ją nie tylko koniecznym zabiegiem higienicznym, ale i ucztą dla zmysłów?

Zadbaj o optymalną temperaturę wody

Pierwszym przykazaniem dobrej kąpieli jest optymalna temperatura wody. Musimy w tym miejscu nieco zmartwić miłośników gorących kąpieli w wannie, wskazując, że ekspozycja ciała na zbyt gorącą wodę prowadzi do naruszenia bariery ochronnej skóry. Będące tego skutkiem przesuszenie może powodować nie tylko nieprzyjemną szorstkość skóry, ale także jej złuszczanie, swędzenie czy pieczenie.

Zachowaj umiar w czasie trwania kąpieli

Kąpiel w wannie ma bezdyskusyjną przewagę nad szybkim prysznicem. Pozwala na odprężenie całego ciała w ciepłej wodzie i zapewnia zmysłom ukojenie. Wprawdzie w takich chwilach nietrudno się zapomnieć, niemniej warto zachować pewien umiar w czasie trwania relaksujących kąpieli. Notoryczne korzystanie z długich kąpieli może prowadzić ostatecznie do problemów z suchością skóry. Nie oznacza to bynajmniej, że od czasu do czasu nie można lekko „zgrzeszyć” długim leżakowaniem w wannie po męczącym dniu. Słabość jest częścią ludzkiej natury, czyż nie?

Stwórz atmosferę, która ukoi Twoje zmysły

Kąpiel to nie tylko potrzeba ciała, ale i ducha. Ciepła woda wykazuje właściwości odprężające, łagodzi napięcie mięśni i redukuje poziom stresu. Warto więc dołożyć wszelkich starań, by każda kąpiel była doświadczeniem na miarę SPA! Jak osiągnąć ten cel w zaciszu własnego domu? Zadbaj, by kąpiel była chwilą wyłącznie dla Ciebie: wyłącz telefon, zapal ulubioną świecę (np. wybraną aromatyczną sojową świecę od nLine) i delektuj się błogim spokojem w wodzie z dodatkiem aromatycznych kosmetyków!

Zapewnij swojej skórze bezpieczną pielęgnację po kąpieli

Wprawdzie relaksująca kąpiel w wannie bywa zbawienna dla naszego ciała, niemniej zaniechanie pielęgnacji tuż po jej zakończeniu może być źródłem wielu problemów. Powodów tej sytuacji jest wiele. Mowa w miejscu tym nie tylko o wydłużonym czasie kąpieli czy zbyt gorącej wodzie. Niekorzystny wpływ na kondycję naszej skóry ma także twardość wody lub duża zawartość chloru. Wszystkie wymienione czynniki powodują podrażnienia i przesuszenie skóry, a także przyspieszają proces jej starzenia.

Odpowiednia pielęgnacja skóry jest kluczowa dla utrzymania pozytywnych efektów kąpieli. W wyborze kosmetyków warto kierować się jednak składem i sięgać po produkty z naturalnymi komponentami. Ekstrakty roślinne, naturalne oleje oraz dodatki witamin pozwolą „zamknąć w skórze” wszystkie minerały dostarczone jej w kosmetykach kąpielowych. Doskonałą pielęgnację po relaksie w wodzie zapewnią olejki do ciała marki nLine. Olejek do ciała Ylang-Ylang z cytryną i rozmarynem oraz Olejek do ciała z pomarańczą i bergamotką pozwolą utrzymać optymalny poziom nawilżenia, nie pozostawiając na skórze tłustego filmu.

Podsumowanie

W zapomnienie odchodzą czasy, kiedy kąpiel służyła wyłącznie higienizacji ciała, a jej zadaniem było zmycie wszystkich nieczystości: brudu, kurzu i potu. Obecnie kąpiel jest postrzegana za jeden z najbardziej oczekiwanych momentu w ciągu dnia. Jest doskonałym czasem na relaks i pozwala otoczyć zmęczoną skórę należytą opieką. Olejki do kąpieli, sole, pudry czy kule musujące – to tylko niektóre kosmetyki, które sprawią, że kąpiel będzie poranną dawką energii lub wyciszającym wieczornym relaksem. Warto sięgać jednak po kosmetyki z naturalnym składem, które są gwarancją bezpiecznej pielęgnacji.

Olejek pomarańczowy — król wśród cytrusowych olejków eterycznych

Olejek pomarańczowy otrzymywany jest z dojrzałych owoców pomarańczy, których największe plantacje rozpościerają się na terytorium Brazylii oraz Chin. Wysokość corocznych zbiorów pomarańczy szacuje się na 60 milionów ton! Zdecydowana większość przeznaczona jest na potrzeby branży spożywczej, w której najbardziej ceni się soczysty miąższ tego egzotycznego owocu. Nie oznacza to bynajmniej, że jego barwna i chropowata w dotyku skórka jest spisywana na straty. Część, która z perspektywy przemysłu spożywczego jest odpadem, bywa z powodzeniem wykorzystywana w kosmetyce do produkcji olejku eterycznego. Najczęstszą metodą jego pozyskiwania jest tłoczenie na zimno.

Olejek pomarańczowy ma najczęściej żółto-pomarańczową barwę, ale – w zależności od owoców – może ona przybierać również ciemny pomarańczowy kolor. Kompozycja zapachowa tego olejku eterycznego charakteryzuje się dominacją słodkiego aromatu, który przełamuje nuta goryczy.

Jakie korzyści zapewnia regularne stosowanie olejku pomarańczowego?

Nie bez przyczyny olejek pomarańczowy zajmuje zaszczytne miejsce wśród olejków eterycznych zapewniających dobrostan całego organizmu. Warto wiedzieć, że jego regularne stosowanie nie tylko pozwala osiągnąć doskonałe efekty w poprawie kondycji skóry i włosów, ale także wpływa korzystnie na stan ducha. Poznaj najważniejsze właściwości olejku pomarańczowego!

Opóźnia procesy starzenia skóry

Ekstrakt ze skórki pomarańczy ma nieoceniony wpływ na stan każdego typu cery, ale jego stosowanie rekomenduje się przede wszystkim osobom z cerą dojrzałą. Będąca jego składnikiem witamina C jest naturalnym antyoksydantem, który hamuje produkcję wolnych rodników. Olejek pomarańczowy aktywizuje syntezę kolagenu, dzięki czemu opóźnia procesy starzenia i spłyca zmarszczki. Delikatnie rozjaśnia przebarwienia i wyrównuje koloryt cery, zapewniając jej promienny wygląd i młodzieńczy blask.

Poprawia wygląd cery trądzikowej

Sięganie po kosmetyki z dodatkiem olejku pomarańczowego zaleca się również osobom zmagającym się z problematyczną skórą trądzikową. Zapobiega on nasileniu zmian skórnych i dalszemu rozwojowi stanów zapalnych. Z uwagi na działanie antyseptyczne łagodzi także stany zapalne i doskonale tonizuje cerę. Wspomniana już witamina C jest wysoce skuteczna w rozjaśnianiu nieestetycznych blizn, które są „pamiątką” po wykwitach trądzikowych.

Pomaga w walce z cellulitem

Olejek pomarańczowy słynie z dobroczynnego wpływu na minimalizację znienawidzonego przez kobiety cellulitu. Pewnym paradoksem jest, że ten owoc okazuje się jednym z najskuteczniejszych w walce z defektem estetycznym, który określa się mianem pomarańczowej skórki! Masaż z wykorzystaniem olejku z pomarańczy aktywnie wzmacnia tkankę łączną, silnie pobudza mikrokrążenie podskórne i zapobiega nadmiernemu gromadzeniu limfy.

Wpływa na kondycję włosów

Regularne stosowanie kosmetyków z dodatkiem pomarańczy ma dobroczynny wpływ na stan włosów i skórę głowy. Olejek pomarańczowy stymuluje proces regeneracji zniszczonych włosów, wzmacnia cebulki i pobudza je do wzrostu, a także zapobiega rozdwajaniu końcówek. Jego wykorzystanie w codziennej pielęgnacji rekomenduje się nie tylko posiadaczom cienkich i zniszczonych włosów, ale również wszystkim osobom zmagającym się z uciążliwym łupieżem. Olejek pomarańczowy normalizuje produkcję łoju i zmniejsza skłonność do przetłuszczania włosów.

Podnosi odporność organizmu

Badania dowiodły, że ekstrakt ze skórki pomarańczy działa pomocniczo w leczeniu różnych chorób układu oddechowego. Inhalacje z dodatkiem olejku pomarańczowego są szczególnie rekomendowane w sezonie jesienno-zimowym, w którym notuje się największą zapadalność na przeziębienia i grypę. Dzięki antyseptycznym właściwościom olejek odkaża powietrze z różnych drobnoustrojów, w tym z uciążliwych dla alergików roztoczy.

Ma właściwości antybakteryjne i przeciwgrzybiczne

Zawarty w olejku pomarańczowym limonen ma działanie bakteriobójcze i bakteriostatyczne. Liczne eksperymenty potwierdziły jego wysoką skuteczność w neutralizacji bakterii, takich jak: Staphylococcus aureus, Escherichia coli oraz Salmonella. Równie istotne są przeciwgrzybiczne właściwości olejku eterycznego z pomarańczy. Zwalcza on z powodzeniem grzyby Candida albicans, które odpowiadają za największą część infekcji grzybiczych. Hamuje metabolizm drobnoustrojów poprzez uszkadzanie ich błon komórkowych.

Redukuje poziom stresu

Zbawienne działanie olejku eterycznego z pomarańczy wykorzystuje się coraz częściej w aromaterapii. Jego przyjemny zapach z pewnością docenią wszystkie osoby, które w codziennym życiu zmagają się z wysokim poziomem stresu. Pomarańczowy aromat przynosi ukojenie skołatanym nerwom, zapewnia chwile odprężenia i jest wysoce skuteczny w walce z bezsennością. Miłośnikom mocnych bodźców zapachowych poleca się aromaterapię np. przy wykorzystaniu świec sojowych z dodatkiem olejku pomarańczowego. Balsamiczna pomarańcza, Pomarańcza i bergamotka, Pomarańcza i rozmaryn od marki nLine to gwarancja relaksu i sposób na wyciszającą kontemplację w otoczeniu wszechobecnego aromatycznego zapachu tego egzotycznego owocu.

Jest naturalnym odświeżaczem powietrza

Olejek pomarańczowy bywa często wykorzystywany do aromatyzacji powietrza. Wystarczy dodać kilka kropel do dyfuzora czy kominka, by pozbyć się uciążliwych zapachów w pomieszczeniu i delektować się przyjemnym aromatem soczystej pomarańczy.

Pełni funkcję repelentu

Ekstrakt ze skórki pomarańczy ma również potwierdzoną skuteczność jako repelent. Olejek pomarańczowy odstrasza komary, muchy i mrówki. Wtarcie go w ciało przed wyjściem zmniejsza nachalność owadów i minimalizuje ryzyko ewentualnych ukąszeń, pozwalając czerpać przyjemność z pobytu na łonie natury.

Zastosowanie naturalnego olejku pomarańczowego w kosmetyce

Dzięki bezdyskusyjnym właściwościom pielęgnacyjnym olejek pomarańczowy znalazł szerokie zastosowanie w kosmetyce. Jest często spotykanym składnikiem kosmetyków do kąpieli, balsamów do ciała, toników czy kremów do twarzy, a także szamponów. Z uwagi na cenione działanie antycellulitowe chętnie sięga się po niego również w produkcji kosmetyków liftingujących czy regenerujących. Ekstrakt ze skórki pomarańczy jest także jednym z najczęściej wykorzystywanych komponentów w produkcji kosmetyków z organicznym składem. Doskonale uzupełnia dobroczynne działanie ekstraktów roślinnych, gwarantując bezpieczną pielęgnację całego ciała.

Na co zwrócić uwagę przy użyciu olejku pomarańczowego w pielęgnacji ciała?

Podczas używania olejku pomarańczowego warto pamiętać o zachowaniu środków ostrożności. Nie zaleca się stosować nierozcieńczonych olejków cytrusowych przed planowaną ekspozycją na działanie promieni słonecznych np. przed długotrwałym opalaniem. Może to doprowadzić do dotkliwych w skutkach oparzeń słonecznych, zwłaszcza u posiadaczy skóry wrażliwej i skłonnej do podrażnień. Dążąc do zapewnienia najlepszych efektów pielęgnacyjnych, rekomenduje się stosować olejek pomarańczowy rozcieńczony w oleju bazowym. W Olejku do ciała z pomarańczą i bergamotką marki nLine olejek pomarańczowy występuje w towarzystwie frakcjonowanego oleju kokosowego. Taka kompozycja zapewni skórze optymalny poziom nawilżenia, czyniąc ją miękką i aksamitną w dotyku. Delikatny masaż olejkiem do ciała z tym składem będzie odpowiedzią na potrzeby każdego typu skóry.

Podsumowanie

Olejek pomarańczowy zasługuje na miano jednego z najbardziej cenionych w kosmetyce eterycznych olejków cytrusowych. Warto podkreślić, że nie tylko przynosi zadowalające efekty w pielęgnacji skóry, ale również poprawia kondycję włosów i gwarantuje wspaniałe doznania dla zmysłów. Aromatyczny zapach pomarańczy koi skołatane nerwy, poprawia nastrój i pomaga w walce z bezsennością. Wszystkie te właściwości czynią olejek pomarańczowy dodatkiem wartym uwagi w poszukiwaniu kosmetyków łączących w sobie właściwości pielęgnacyjne i aromaterapeutyczne. Olejek do ciała z pomarańczą i bergamotką od nLine spełni wszystkie oczekiwania, a jego 100% naturalny skład zapewni bezpieczeństwo każdemu rodzajowi skóry.

Witamina B niejedno ma imię! Poznaj właściwości witamin grupy B!

W odróżnieniu od witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (np. witaminy A, witaminy E) witaminy B rozpuszczają się w wodzie. Sprawdź, jakie właściwości mają najpopularniejsze witaminy z tej grupy!

Witamina B1

Witaminę B1 (tiaminę) nie bez przyczyny określa się mianem „witaminy optymistów”. Odpowiada ona bowiem za dobre samopoczucie i odporność na zmęczenie. Nieoceniony jest również jej wpływ na stymulację pracy układów: pokarmowego, nerwowego i immunologicznego. Witamina B1 normalizuje pracę serca i stabilizuje ciśnienie tętnicze. Jej niedobór powoduje stan chronicznego zmęczenia, wzrost napięcia nerwowego czy problemy z koncentracją. Zbyt niski poziom tiaminy uznaje się powszechnie za przyczynę tajemniczej choroby beri-beri, która w skrajnych przypadkach może prowadzić nawet do paraliżu. Z uwagi na fakt, że organizm człowieka miewa problemy z odpowiednim przyswajaniem witaminy B1, konieczna jest jej regularna suplementacja. Naturalnym źródłem tiaminy są: otręby, pszenica, kasza gryczana, nasiona słonecznika, soczewica czerwona oraz wątróbka. Można ją odnaleźć ponadto w warzywach strączkowych, jak również w orzechach arachidowych i pistacjowych.

Witamina B2

Ryboflawina, bo o niej właśnie mowa, bierze aktywny udział w międzykomórkowym transporcie tlenu i jest zaangażowana w produkcję czerwonych krwinek. Zapewnia prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego, a jej braki mogą wywoływać rozdrażnienie i osłabienie organizmu. Zbyt niski poziom witaminy B2 jest szczególnie dotkliwy dla kondycji naszej skóry i przejawia się nieestetycznymi zajadami w kącikach ust czy zaczerwienieniem powiek. Skóra wykazuje skłonności do złuszczania, włosy zaś stają się łamliwe i pozbawione blasku. O suplementację witaminy B2 powinny zadbać zwłaszcza osoby zmagające się z chorobami tarczycy i stosujące długotrwałą antybiotykoterapię, a także kobiety przyjmujące środki antykoncepcyjne. Witaminę tę można odnaleźć przede wszystkim w nabiale np. jogurtach, mleku, twarogach. Jej źródłem są również produkty pełnoziarniste i liściaste warzywa.

Witamina B3

Witamina B3, czyli popularna niacyna (witamina PP), jest kluczowa dla sprawności układu nerwowego. Jej niedobory odpowiadają za stan niepokoju i rozdrażnienia, problemy z pamięcią oraz dokuczliwe bóle głowy. Witamina PP uczestniczy w syntezie hormonów płciowych, a także reguluje poziom tyroksyny, kortyzolu i insuliny. Nie sposób pominąć jej istotnego wpływu na kondycję skóry. Zapewnia właściwe funkcjonowanie płaszcza hydrolipidowego, zapobiega nadmiernemu przesuszaniu oraz degradacji naskórka. Przenika w głębsze warstwy skóry, uczestniczy w odbudowie włókien kolagenowych i hamuje rozwój wolnych rodników. Wykazuje działanie fotoprotekcyjne, minimalizując szkodliwość promieniowania UV oraz powodowane nimi zaczerwienienia i przebarwienia. Łagodzi także zmiany trądzikowe i stany zapalne skóry. Niedobór witaminy B3 prowadzi do pelagry – choroby skóry, która objawia się zaczerwienieniem, przebarwieniami oraz stanami zapalnymi. W niacynę obfituje mięso cielęce i wołowe, ryby (makrela, halibut, łosoś) oraz orzeszki ziemne.

Witamina B5

Witamina B5 (kwas pantotenowy) jest uznawana za najmniej trwałą spośród witamin B. Odgrywa ważną rolę w zachowaniu prawidłowego metabolizmu energetycznego oraz uczestniczy w syntezie wybranych hormonów. Stymuluje funkcjonowanie układu odpornościowego, zapobiega infekcjom oraz działa antybakteryjnie. Ma dobroczynny wpływ na stan naszej skóry. Wspiera jej regenerację i odpowiada za właściwą pigmentację włosów. Z uwagi na pozytywne działanie w zakresie redukcji zmian skórnych i wyrównanie kolorytu cery wykorzystuje się ją zwłaszcza w pielęgnacji problematycznej cery trądzikowej. Niedobór witaminy B5 może przyspieszać siwienie włosów i skutkować zaburzeniami w rogowaceniu oraz złuszczaniu naskórka. Wprawdzie kwas pantotenowy dostarczany jest najczęściej w diecie, niemniej niektóre grupy osób powinny zadbać o jego dodatkową suplementację. Są to szczególnie aktywni sportowcy, osoby zażywające leki nasenne czy spożywające spore ilości kofeiny. Zaleca się im sięganie po morskie ryby, orzechy arachidowe i pestki słonecznika, a także uwzględnianie w jadłospisie jaj i produktów pełnoziarnistych.

Witamina B6

Witamina B6 (pirydoksyna) bierze aktywny udział w rozkładzie aminokwasów. Wywiera korzystny wpływ na funkcjonowanie układu nerwowego, uczestnicząc w procesie syntezy serotoniny i dopaminy. Odpowiada za utrzymanie optymalnego poziomu nawilżenia skóry i opóźnia procesy starzenia dzięki spłycaniu zmarszczek w początkowej fazie. Warunkuje poprawne działanie systemu odpornościowego oraz uczestniczy w transporcie tlenu. Niedobór witaminy B6 może powodować dokuczliwe nocne skurcze mięśni i odpowiada za drżenie powiek. Przyczynia się także do rozwoju problemów dermatologicznych, takich jak: egzema, łojotokowe zapalenie skóry i dokuczliwe wysypki. Bogate w witaminę B6 są zwłaszcza otręby, drożdże, produkty pełnoziarniste, marchew, kapusta, banany, ziemniaki czy fasola.

Witamina B7

Witamina B7 (witamina H) to nic innego jak zyskująca w ostatnich latach na popularności biotyna, która gwarantuje skórze, włosom i paznokciom doskonały wygląd. Jest ceniona przede wszystkim za udział w produkcji keratyny — zasadniczego budulca włosów i paznokci. Badania dowiodły, że nie tylko zapobiega łamliwości i rozdwajaniu paznokci, ale również wzmacnia włosy, opóźnia siwienie i hamuje proces łysienia. Witamina B7 normalizuje produkcję łoju, co czyni ją pomocną w łagodzeniu objawów łojotokowego zapalenia skóry. Tę witaminę B znajdziemy w produktach, takich jak: jaja, orzechy, wątróbka, produkty pełnoziarniste, brązowy ryż czy mąka sojowa.

Witamina B9

Witamina B9 to powszechnie znany kwas foliowy, którego suplementację rekomenduje się zwłaszcza kobietom w ciąży oraz planującym potomstwo. Uczestniczy w syntezie kwasów nukleinowych, które odpowiadają za nasz unikalny kod DNA. Witamina B9 odgrywa nieocenioną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego, hormonalnego i rozrodczego. Stymuluje podział i wzrost komórek, a także uczestniczy w produkcji hormonów szczęścia. Wspomaga regenerację skóry, zmniejsza widoczność blizn i zapobiega nowym zmianom. Te właściwości docenią zwłaszcza posiadacze cery trądzikowej. Niedobór witaminy B9 przejawia się zaburzeniami mowy i funkcji wzrokowych, problemami z koncentracją i pogorszeniem nastroju, osłabieniem i zmęczeniem. Bywa również przyczyną bladości skóry i może odpowiadać za przebarwienia na płytce paznokciowej. Osoby, które chcą suplementować witaminę B9, powinny sięgać po ciemnozielone warzywa (szpinak, jarmuż, brokuły, brukselkę) i nasiona roślin strączkowych, a także po produkty pełnoziarniste.

Witamina B12

Witamina B12 (kobalamina), podobnie jak inne witaminy z tej grupy, gwarantuje utrzymanie prawidłowego metabolizmu. Odpowiada za wygładzenie skóry, wyrównuje jej koloryt i rozjaśnia przebarwienia. Objawy niedoboru „różowej witaminy” to m.in.: drętwienie i niedowład kończyn, męczliwość, problemy z koncentracją, bóle i zawroty głowy, anemia i zaburzenia siły mięśniowej. Na obniżony poziom kobalaminy negatywnie reaguje również nasza skóra, co przejawia się nabytym bielactwem lub zmianą zabarwienia skóry na bladożółty. Źródłem tej witaminy jest nie tylko wątróbka, jaja, sery i drożdże, ale również cebula, ryby i inne owoce morza.

Czy nadmiar witaminy B jest groźny dla zdrowia?

Witamina B gwarantuje właściwe funkcjonowanie organizmu, sprzyjając utrzymaniu wewnętrznej równowagi. Zapewnienie odpowiedniego poziomu poszczególnych witamin decyduje o prawidłowej pracy układu nerwowego, pokarmowego i hormonalnego. Wpływa również na kondycję skóry, włosów i paznokci. Organizm pozyskuje witaminę B głównie z diety, ale jej przyswajalność w tej postaci jest ograniczona. W niektórych przypadkach zaleca się więc suplementację kompleksu witamin B. Wprawdzie przedawkowanie witaminy B jest rzadko spotykane (jej nadmiar jest usuwany z organizmu wraz z moczem), niemniej warto pamiętać, by w podaży suplementów diety zachować pewien umiar i zdrowy rozsądek.

Zastosowanie witamin B w kosmetyce

Z uwagi na wymienione wyżej właściwości witaminy B znalazły zastosowanie w przemyśle kosmetycznym. Wpływ na normalizację produkcji łoju, łagodzenie stanów zapalnych i poprawę kolorytu skóry czyni je popularnym składnikiem kosmetyków do skóry tłustej, mieszanej i trądzikowej. Produkty pielęgnacyjne z dodatkiem tych witamin docenią również posiadacze cery suchej i wrażliwej, którzy potrzebują nawilżenia i regeneracji. Kosmetyki z witaminą B powinny znaleźć się również w kosmetyczce osób, które swym celem czynią profilaktykę przeciwstarzeniową. Witaminy z tej grupy biorą udział w produkcji kolagenu, opóźniają procesy starzenia i zapewniają skórze gładkość i jędrność.

Witamina B nie wykazuje potencjału drażniącego. W związku z powyższym chętnie sięga się po nią w produkcji kosmetyków naturalnych, które gwarantują bezpieczną i delikatną pielęgnację skóry całego ciała. W linii kosmetyków marki nLine dobroczynne właściwości witamin z grupy B można odnaleźć choćby w mydle marchewkowo-dyniowym oraz w olejku do ciała z pomarańczą i bergamotką.

Podsumowanie

Witaminy z grupy B mają korzystny wpływ na stabilizację pracy całego organizmu, zapewniając dobrą kondycję skóry, włosów i paznokci. Z uwagi na trudności w ich magazynowaniu warto zadbać, by dostarczać je naszej skórze w rytuałach pielęgnacyjnych. Najlepsze efekty można osiągnąć, stosując witaminy B w bezpiecznych formułach kosmetyków, zwłaszcza tych ze składem organicznym. Wykorzystując kosmetyki naturalne w codziennej pielęgnacji, możemy mieć pewność, że dobroczynne działanie witamin z grupy B zostanie wzmocnione siłą płynącą wprost z natury.

Charakterystyka cery mieszanej

Cera mieszana łączy w sobie cechy typowe dla skóry suchej i tłustej. Podczas gdy w strefie T (czoło, nos, broda) obserwuje się skłonności do nadprodukcji sebum, rozszerzone pory czy krostki, okolice skroni i policzki są suche i matowe. Suchość skóry w tych obszarach może powodować dolegliwości w postaci swędzenia, pieczenia czy nadmiernego napięcia, jak również prowadzić do pękania czy nieestetycznego złuszczania skórek.

Czym cera mieszana różni się od cery tłustej?

W przypadku cery tłustej zaburzenia w produkcji sebum występują na całej twarzy. Charakterystyczne „świecenie” można więc dostrzec również w okolicach policzków czy skroni. U posiadaczy skóry tłustej zmarszczki pojawiają się dopiero po 30. roku życia. Osoby z cerą mieszaną pierwsze oznaki starzenia mogą zaobserwować już po 20. roku życia.

Jakie są przyczyny cery mieszanej?

Za cerę mieszaną odpowiadają zaburzenia w funkcjonowaniu gruczołów łojowych. Podczas gdy w strefie T obserwuje się ich wzmożoną aktywność i nadprodukcję sebum, w suchych partiach twarzy gruczoły łojowe są mniej aktywne, co przejawia się niedostatecznym nawilżeniem i natłuszczeniem. Dysfunkcje płaszcza hydrolipidowego nie są bynajmniej jedynym czynnikiem predysponującym do cery mieszanej. Sprawdź, co jeszcze powoduje skłonność do tego typu skóry!

Uwarunkowania genetyczne

Nie od dziś wiadomo, że typ cery jest zapisany w naszym DNA. Predyspozycje do cery mieszanej są więc uwarunkowane genetycznie. Mogą się one jednak zmieniać w czasie. Poświadcza to choćby fakt, że u wielu kobiet, które w fazie dojrzewania zmagały się cerą tłustą i trądzikiem, po 20. roku życia cera przechodzi w mieszaną.

Zaburzenia gospodarki hormonalnej

Częstą przyczyną cery mieszanej jest destabilizacja gospodarki hormonalnej. U osób z genetyczną skłonnością do suchości skóry pod wpływem wahań hormonalnych dochodzi do aktywizacji pracy gruczołów łojowych.

Nieodpowiednia dieta

Największym grzechem żywieniowym, który predysponuje do rozwoju cery mieszanej, jest spożywanie nadmiernej ilości cukrów prostych. Skóra zaczyna wówczas produkować więcej komórek wydzielniczych gruczołów łojowych (sebocytów). Bez znaczenia dla stanu naszej cery nie pozostają również inne kategorie produktów: nabiał, alkohol czy ostre przyprawy. Za problemy z cerą mieszaną odpowiada też ilość dostarczanych organizmowi kwasów omega, substancji mineralnych czy witamin (A, B, C, D oraz E).

Stres

Skóra silnie reaguje na doświadczenia emocjonalne. Kortyzol (hormon stresu) powoduje rozpad kolagenu i sprawia, że traci ona naturalną jędrność i nawilżenie. Zaburzenia w funkcjonowaniu płaszcza hydrolipidowego sprawiają, że skóra staje się przesuszona i ziemista. Dążąc do regulacji poziomu lipidów, gruczoły łojowe aktywizują produkcję sebum. To właśnie sprawia, że w niektórych partiach twarzy obserwuje się skłonność do przetłuszczania, w innych zaś nadmierną suchość.

Błędy pielęgnacyjne

Rozwój cery mieszanej często jest konsekwencją nieodpowiedniej pielęgnacji. Najważniejsze błędy pielęgnacyjne to:

• koncentracja na strefie przetłuszczającej się, z pominięciem potrzeb suchych partii twarzy;
• przesadne matowienie skóry – praktyka ta aktywizuje reakcje obronne płaszcza hydrolipidowego, który chroni się przed nadmierną utratą wody przez intensyfikację produkcji sebum;
• stosowanie kosmetyków z alkoholem – ich odtłuszczające działanie powoduje przesuszenie policzków i nasila łojotok w strefie T;
• złuszczanie skóry przy pomocy peelingów gruboziarnistych, które mogą prowadzić do naruszenia płaszcza ochronnego;
• manualne oczyszczanie zaskórników występujących w strefie T;
• nieodpowiedni dobór kosmetyków, które drażnią skórę i wywołują alergie.

Odkryj tajniki pielęgnacji cery mieszanej!

Kompilacja cech charakterystycznych dla cery suchej i tłustej wymaga odpowiedniej pielęgnacji. Poznaj kilka zasad, które zminimalizują problemy z cerą mieszaną i zapewnią poprawę jej wyglądu!

Stosuj pielęgnację na miarę potrzeb!

W pielęgnacji cery mieszanej można zaobserwować praktykowanie dwóch odmiennych metod. Podczas gdy pierwsza zakłada używanie kosmetyków do skóry mieszanej, druga – równie popularna – postuluje sięganie po preparaty dedykowane zarówno do partii przesuszonych, jak i przetłuszczającej się strefy T. Trudno ocenić, która z tych metod jest najlepsza. Pewnym jest jednak, że koncentracja na problemach jednej cery może skutkować pogłębieniem problemów i przynieść efekt odwrotny do zamierzonego. Kluczem do sukcesu jest wybór kosmetyków, które zapewnią normalizację produkcji łoju w strefie T, gwarantując równocześnie odpowiedni poziom nawilżenia i regenerację skórze suchej na policzkach, skroniach i żuchwie.

Zadbaj o nawilżenie!

Celem działań pielęgnacyjnych należy uczynić przede wszystkim przywrócenie równowagi i dbałość o barierę hydrolipidową. Warto więc sięgać po kosmetyki, które zapewnią przesuszonym policzkom odpowiedni poziom nawilżenia, nie powodując przy tym intensyfikacji pracy gruczołów łojowych. Należy pamiętać, by nie zaniedbywać nawilżania w partiach przetłuszczających się.

Pamiętaj o regularnym oczyszczaniu!

Szczególnie ważnym etapem rutyny pielęgnacyjnej należy uczynić przede wszystkim oczyszczanie strefy T. Intensywna praca gruczołów łojowych sprzyja powstawaniu zanieczyszczeń i rozwojowi patogenów, których obecność jest niebezpieczna dla wrażliwej i podatnej na uszkodzenia cery suchej. Zaleca się oczyszczać skórę kosmetykami, które nie powodują dodatkowych podrażnień w obrębie suchych partii twarzy.

Nie rezygnuj z peelingów!

Mimo suchości skóry nie należy unikać regularnego stosowania peelingów. Złuszczanie pozwala nie tylko pozbyć się zrogowaciałego naskórka, nadmiaru łoju i zanieczyszczeń, ale także odblokowuje pory i ułatwia wnikanie substancji odżywczych. Trzeba jednak pamiętać, by rodzaj peelingu dobierać do skłonności skóry. Podczas gdy przy cerze mieszanej ze skłonnością do przesuszania sprawdzą się peelingi enzymatyczne, w przypadku skóry przetłuszczającej się lepszym wyborem będą peelingi drobnoziarniste.

Sięgnij po kosmetyki naturalne w pielęgnacji cery mieszanej!

Do pielęgnacji cery mieszanej poleca się kosmetyki zapewniające optymalny poziom nawilżenia i mające właściwości regenerujące. Ważne, by minimalizowały podrażnienia i wykazywały działanie przeciwzapalne. Rekomenduje się unikanie preparatów z substancjami drażniącymi i alergizującymi, które nie tylko mogą nasilić problemy, ale również doprowadzić do rozwoju odczynów zapalnych. Bezpieczną pielęgnację cery mieszanej zapewnią kosmetyki naturalne, które są pozbawione substancji syntetycznych i zapachowych oraz konserwantów. Zawarte w nich oleje naturalne zagwarantują odpowiedni poziom nawilżenia i staną się kojącym okładem dla podrażnionej skóry.

Podsumowanie

Pielęgnacja cery mieszanej bywa nie lada wyzwaniem, a prowadzona w sposób nieodpowiedni może skutkować nasileniem problemów. Gwarancją powodzenia jest zachowanie równowagi. Warto zadbać o uwzględnienie w rutynie pielęgnacyjnej regularnego oczyszczania, nawilżania i złuszczania. Należy unikać kosmetyków matujących, które mogą pogłębić problem przesuszenia policzków i zintensyfikować produkcję sebum. Nie zaleca się stosowania preparatów z substancjami drażniącymi i alergizującymi. Zdecydowanie najbezpieczniejszą i delikatną pielęgnację „niezdecydowanej” cerze mieszanej zapewnią organiczne komponenty, które wchodzą w skład kosmetyków z naturalnym składem od marki nLine.

Mydło w kostce — kosmetyk wszech czasów?

Mydło jest kosmetykiem o bardzo odległym rodowodzie. Z zachowanych materiałów źródłowych wynika, że prymitywna sztuka jego produkcji była znana już mieszkańcom starożytnej Babilonii. Datowane na 1550 r. p.n.e. dokumenty dowodzą, że ówcześni Egipcjanie wytwarzali mydło z połączenia olejów zwierzęcych i roślinnych soli alkalicznych. Podczas gdy składnikami starożytnych mydeł były przede wszystkim popiół drzewny i oleje pochodzenia zwierzęcego, w średniowieczu coraz chętniej w produkcji kosmetyków myjących sięgano po oleje roślinne. Najpopularniejsze wówczas mydło Aleppo było kompozycją oliwy z oliwek i oleju laurowego. Pochodzące z Syrii mydło trafiło do Europy dzięki handlarzom i uczestnikom wypraw krzyżowych. Na kontynencie europejskim mydlarstwo rozwinęło się zwłaszcza w Hiszpanii. Używane na ziemiach Korony Kastylii słynne mydło kastylijskie wytwarzano z popiołu rośliny zwanej solanką. Wprawdzie w kolejnych stuleciach można było zaobserwować popularyzację mydła, ale prawdziwy przełom w jego historii przypadł na XVIII wiek. Odkrycie sody kalcynowanej, a później sody kaustycznej zapoczątkowało dynamiczny rozwój przemysłu mydlarskiego, w który zaangażowali się potentaci światowego rynku kosmetycznego.

Opisując historię mydła, warto wspomnieć kilka słów o naszej rodzimej tradycji mydlarstwa. Na szczególną uwagę zasługuje zwłaszcza osoba Cypriana Zabłockiego, którego ambicją było spopularyzowanie na ziemiach polskich powszechnego na Zachodzie środka myjącego. Po zakończeniu służby żołnierskiej w szeregach napoleońskich Zabłocki założył własną mydlarnię. W obawie przed wysokimi kosztami cła zdecydował się spławienie Wisłą skrzynek z mydłem. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że skrzynie wyrzucił za burtę… Po dotarciu do Gdańska okazało się, że skrzynie były nieszczelne, a znajdujące się w nich zapasy mydła uległy rozpuszczeniu. Pomysł na intratny interes mydlarski stał się więc przyczyną wielkich długów jego inicjatora, a powszechnie znane porzekadło „wyjść jak Zabłocki na mydle” zagościło na stałe w słowniku polskich przysłów.

Dlaczego warto sięgać po mydło w kostce w codziennej pielęgnacji ciała? Poznaj 5 korzyści!

Przytoczona powyżej krótka historia mydła w kostce dowodzi jego wielkiej popularności na przestrzeni dziejów. Wprawdzie przez pewien czas zainteresowanie tym kosmetykiem nieznacznie spadło, niemniej obecnie znów przeżywa apogeum popularności. Sprawdź, co decyduje o przewadze kostki myjącej na tle mydeł w płynie!

Kostka myjąca jest wydajniejsza od mydła w płynie

Powszechne przekonanie o wysokiej wydajności mydeł w płynie jest błędne. Z uwagi na fakt, że składają się one w większości z wody, konieczne jest wykorzystanie substancji konserwujących: środków emulgujących i stabilizatorów. Ilość substancji myjących w płynnych kosmetykach jest więc nieporównywalnie mniejsza aniżeli w mydłach w kostce, w których substancje myjące są silnie skondensowane. Kostka mydła powstaje w trakcie procesu zmydlania, który polega na połączeniu olejów roślinnych z silnymi alkaliami. Dzięki temu mydło w kostce ma zdecydowanie lepsze właściwości spieniające, które decydują o większej wydajności w codziennym zastosowaniu.

Tradycyjne mydło to oszczędność dla naszej kieszeni

Wspomniana już wysoka wydajność mydła w kostce jest niezwykle korzystna dla naszego portfela. Pozwala dłużej cieszyć się ulubionym kosmetykiem, minimalizując związane z tym wydatki na zakup kolejnego produktu. W perspektywie długoterminowej przynosi więc znaczne oszczędności dla domowego budżetu. Warto dodać, że tradycyjne mydło w kostce ma długą datę przydatności do użytku. Tę właściwość zawdzięcza zwłaszcza mniejszej ilości wody, która znacznie skraca czas przydatności płynnych środków myjących.

Kostka mydła to wierność ekologii i idei less waste

Decydując się na zakup mydła w kostce, angażujemy się w walkę o środowisko naturalne. Płynne środki myjące wymagają odpowiedniego zabezpieczenia, które zapewnia im zwykle plastikowe opakowanie. W odróżnieniu od nich, do pakowania mydła w kostce wykorzystuje się najczęściej podlegającą recyklingowi makulaturę.

Niebagatelne znaczenie ma również uszczuplanie procesów technologicznych w produkcji mydła. Szczególne zasługi w tym zakresie należy przyznać zwłaszcza mydłom naturalnym, które stosunkowo często są efektem produkcji rzemieślniczej. Myjące kostki typu handmade to nie tylko atrakcyjny kosmetyk, ale też wielka korzyść dla środowiska. Rzemieślnicza produkcja mydła zmniejsza zużycie wody i emisję gazów cieplarnianych. Wybierając naturalne mydło w kostce typu handmade, minimalizujemy nasz ślad węglowy!

Mydło tradycyjne zmieści się w każdym bagażu

Jednym z największych atutów kostki myjącej jest jej niewielki rozmiar. Dzięki temu zmieści się w każdym plecaku czy torebce, nie sprawiając większych kłopotów. Rozmiar sprawia, że jest najlepszym wyborem dla podróżników, dla których miejsce w bagażu podręcznym jest na wagę złota. Bezdyskusyjnym atutem jest podzielność kostkowanego mydła oraz możliwość jego porcjowania w zależności od aktualnego zapotrzebowania.

Kostkowane mydło jest odpowiedzią na różne potrzeby skóry

Podczas gdy przez wiele dekad oferta mydeł była dość ograniczona, aktualnie ich rynek jest niezwykle bogaty. Zróżnicowanie komponentów czy kompozycji zapachowych sprawia, że każdy może znaleźć kosmetyk odpowiadający potrzebom własnej skóry czy najbardziej wysublimowanym preferencjom zapachowym.

Na co zwrócić uwagę w wyborze naturalnego mydła w kostce?

Kluczowym motywem wyboru mydła do codziennej higieny ciała należy uczynić przede wszystkim recepturę. Decydując się na mydło w kostce, warto sugerować się zwłaszcza składem i sięgać po kosmetyki z naturalnymi komponentami. Tego typu produkty są rekomendowane dla różnych typów skóry, zapewniając bezpieczną pielęgnację. Warto wybierać przede wszystkim produkty z dodatkiem olejów roślinnych, takich jak: olej kokosowy, olej rycynowy, oliwa z oliwek czy masło shea. Podczas gdy olej kokosowy dokładnie oczyszcza skórę, olej rycynowy sprawia, że staje się ona bardziej nawilżona, miękka i zregenerowana.

W jaki sposób mydło naturalne wpływa na stan naszej skóry?

Mydło naturalne to doskonały kosmetyk nie tylko do regularnej higieny dłoni, ale i codziennej pielęgnacji całego ciała. Sprawdź, w jaki sposób ta niepozorna kostka myjąca wpływa na kondycję naszej skóry!

Oczyszcza i nawilża

W połączeniu z wodą naturalne mydło w kostce tworzy emulsję składającą się z miceli. To właśnie one odpowiadają za wychwytywanie brudu i jego rozpuszczanie, a co za tym idzie — zapewniają skuteczność w oczyszczaniu i gwarantują pożądaną higienę skóry.

Mydła naturalne wpływają korzystnie na funkcjonowanie bariery hydrolipidowej. Warto w tym miejscu rozprawić się z pokutującym przez wiele lat mitem o wysuszającym działaniu tradycyjnego mydła w kostce i zaznaczyć, że o jego właściwościach nawilżających decyduje zwłaszcza skład. Osoby poszukujące dogłębnego oczyszczenia i nawilżenia powinny sięgnąć po mydła zawierające w swym składzie pokrzywę, marchewkę i dynię. Warto wybierać też produkty z dodatkiem glinki i węgla aktywnego, które normalizują produkcję sebum i są szczególnie pomocne w walce z uciążliwymi zaskórnikami. Mydła z tym komponentem docenią niewątpliwie posiadacze cery mieszanej i tłustej.

Odżywia i regeneruje

Mydło naturalne ma również nieocenione właściwości odżywcze. Regeneruje uszkodzony naskórek i minimalizuje zapalenia skóry. Na pielęgnację z wykorzystaniem łagodnej kostki myjącej powinni więc zdecydować się posiadacze skóry wrażliwej. Doskonałe odżywienie i regenerację mogą zapewnić produkty z dodatkiem czarnuszki, lanoliny czy borowiny. Mydła z awokado są zaś najlepszym wyborem dla wszystkich tych, którzy chcą zminimalizować podrażnienia i nadmierne przesuszenie skóry, będące wynikiem działania czynników zewnętrznych. W poszukiwaniu silnego odżywienia skóry warto uzupełnić rytuał pielęgnacyjny o dobroczynny wpływ olejków. W tym zakresie na szczególną uwagę zasługuje zwłaszcza mydlana kompozycja Mydło Drogocenne Olejki od marki nLine.

Minimalizuje ryzyko alergii

Delikatne mydło w kostce to bezpieczny kosmetyk. Naturalne komponenty minimalizują ryzyko podrażnień skóry, które są częste w przypadku stosowania mydeł w płynie zawierających bardziej agresywne substancje myjące. Posiadacze skóry skłonnej do podrażnień powinni mieć w swej kosmetyczce zwłaszcza Mydło Delikatne marki nLine. Dodatek olejku ryżowego i ekstraktu ze słodkich migdałów to gwarancja delikatnej pielęgnacji skóry ciała. Naturalne mydło ma także działanie hipoalergiczne, niemniej warto zaznaczyć, że jego skuteczność to kwestia indywidualna i zależna od stanu skóry.

Ma właściwości lecznicze

Największą zaletą naturalnych mydeł w kostce jest ich prosty skład, w którym dominują składniki organiczne. Powszechnie znana siła natury sprawia, że niektóre z mydeł tradycyjnych miewają wręcz właściwości lecznicze. Takie działanie ma choćby mydło ziołowe z dodatkiem olejków: laurowego i rozmarynowego.

Podsumowanie

Mydło w kostce jest kosmetykiem o bardzo długiej i burzliwej historii. Mimo krótkotrwałych spadków popularności nadal cieszy się wielkim uznaniem i jest postrzegane za produkt o ponadczasowym charakterze. Poświadcza to niewątpliwie sukcesywnie rozwijający się rynek mydeł naturalnych, które są doskonałą alternatywą dla produktów zawierających substancje syntetyczne. Zapewniają one bezpieczną pielęgnację każdego typu skóry, pozwalając czerpać z wszystkich korzyści mydła w kostce.

Bergamotka — cytrusowy owoc z włoskiej krainy

Bergamotka, znana również pod nazwą citrus bergamia, jest połączeniem gorzkiej pomarańczy i cytryny. To stosunkowo niski i rozłożysty krzew, który wyróżnia się podłużnymi liśćmi i białymi, pachnącymi kwiatami. Jego żółto-zielone owoce przypominają swym wyglądem limonkę, a ich rozmiar osiąga zwykle 6-8 cm. Drzewo bergamotki wydaje przeciętnie 350-800 owoców, z których — w procesie zimnego tłoczenia — można pozyskać zaledwie 0,5-1 kg olejku.

Wprawdzie kolebką bergamotki jet Azja Południowo-Wschodnia, niemniej jej największe plantacje rozpościerają się we Włoszech. Miejscem, w którym szczególnie intensywnie kwitł handel tymi owocami, było położone w Lombardii Bergamo. To właśnie jemu te niepozorne zielone owoce zawdzięczają swoją nazwę. Warto jednak podkreślić, że prócz Włoch olejek z bergamotki produkuje się również w innych częściach świata: w Turcji, Brazylii, Argentynie i Maroku oraz na Wybrzeżu Kości Słoniowej.

Jakie właściwości ma naturalny olejek z bergamotki?

Olejek bergamotowy charakteryzuje się cierpkim smakiem i świeżym zapachem, z dominantą cytrusowo-kwiatowej nuty aromatycznej. Ma nieocenione właściwości prozdrowotne, dzięki czemu znalazł wszechstronne zastosowanie nie tylko w kosmetyce, ale również w przemyśle spożywczym, gdzie wykorzystuje się go choćby do aromatyzacji herbaty. Sprawdź, co decyduje o wyjątkowości olejku z bergamotki na tle innych naturalnych olejków eterycznych!

Działa przeciwzapalnie i przeciwbólowo

Olejek bergamotowy wykazuje silne działanie przeciwzapalne. W sposób naturalny łagodzi dolegliwości powodowane stanami zapalnymi skóry. Jest również powszechnie znany z właściwości przeciwbólowych. Odgrywa nieocenioną rolę w łagodzeniu uporczywych migren i napięciowych bólów głowy. Cytrusowy zapach bergamotki wpływa korzystnie na funkcjonowanie układu nerwowego, redukując stany napięcia nerwowego i stres. Zmniejsza wrażliwość zakończeń nerwowych i obniża napięcie mięśni.

Ma właściwości antyseptyczne

Dzięki zawartości związków, takich jak limonen czy linalol, olejek eteryczny bergamotowy wykorzystywany jest również w neutralizacji bakterii, wirusów czy grzybów. Badania dowiodły jego skuteczności w zwalczaniu wirusa opryszczki. Właściwości antyseptyczne sprawiają, że bywa uznawany za jeden z naturalnych środków dezynfekujących.

Wpływa na pamięć i koncentrację

Bergamotka skutecznie oddziałuje również na zdolności poznawcze. Aromaterapia olejkiem bergamotowym stymuluje układ nerwowy, a także wykazuje dobroczynny wpływ na procesy pamięciowe i koncentrację.

Odgrywa rolę naturalnego antydepresantu

Przyjmowanie olejku drogą doustną lub przezskórną wpływa na układ limbiczny, który jest odpowiedzialny za emocje oraz wspomnienia. Reguluje ciśnienie krwi, stabilizuje pracę serca oraz układ oddechowy. Z badań wynika, że zapach olejku eterycznego z bergamotki aktywizuje fale mózgowe alfa, które odpowiadają za stabilizację układu nerwowego oraz skłonność do wyciszania. Równocześnie redukuje poziom fal beta, które wykazują działanie stresogenne. Zapach aromatycznej bergamotki reguluje wydzielanie dopaminy i serotoniny, obniża poziom hormonu stresu, dzięki czemu ma zbawienny wpływ na skołatane nerwy. Stosując naturalną aromaterapię, zredukujesz stany niepokoju i zmęczenie, a także osiągniesz komfort psychiczny.

Poprawia jakość snu i pomaga w walce z bezsennością

Wspomniane już antydepresyjne działanie olejku bergamotowego docenią z pewnością wszyscy ci, którzy zmagają się z zaburzeniami snu. Wystarczy dodać kilka kropel olejku bergamotowego do dyfuzora, by zapewnić sobie spokojny nocny odpoczynek.

Ma działanie antyoksydacyjne

Eteryczny olejek bergamotowy zawiera sporą dawkę witaminy C, flawonoidy oraz polifenole, które są wysoce skuteczne w walce z wolnymi rodnikami. Neutralizując wolne rodniki, zapobiega uszkodzeniom komórek i tkanek oraz opóźnia procesy starzenia. Wpływ olejku bergamotowego na utrzymywanie skóry w dobrej kondycji i zapewnienie jej młodzieńczego wyglądu jest więc bezdyskusyjny.

Stabilizuje gospodarkę hormonalną

Lecznicze działanie olejku bergamotowego uwidacznia się również w stabilizacji gospodarki hormonalnej. Wywiera korzystny wpływ na regulację cyklu miesiączkowego i łagodzi dotkliwe skutki menopauzy.

Wspiera układ oddechowy

Olejek bergamotowy znajduje również zastosowanie w terapii schorzeń układu oddechowego. Przyjmowanie go doustnie bądź wykonywanie inhalacji z jego dodatkiem przyniesie ukojenie osobom zmagającym się z uporczywym kaszlem czy katarem.

Jest naturalnym dezodorantem

Niepowtarzalny zapach olejku bergamotowego sprawił, że odgrywa on rolę naturalnego dezodorantu. Jako składnik perfum i wód toaletowych, balsamów do ciała oraz płynów do kąpieli zapewnia skórze odświeżenie oraz przyjemny zapach. Walory aromatyczne bergamotki sprawiły, że jest ona także popularnym składnikiem odświeżaczy powietrza.

Podnosi libido

Citrus bergamia znany jest jako afrodyzjak, który sprzyja podnoszeniu temperatury w sypialni. Podnosi libido i poprawia ukrwienie narządów płciowych, czyniąc je bardziej wrażliwymi na bodźce seksualne.

Jak stosować olejek bergamotowy w pielęgnacji ciała?

Olejek bergamotowy słynie z wszechstronnego zastosowania. Najczęściej stosuje się go zewnętrznie, w formie olejku do masażu czy pielęgnacji ciała. Jego antyseptyczne, przeciwzapalne i tonizujące właściwości są sprzymierzeńcem skóry tłustej i trądzikowej. Sprzyja normalizacji produkcji łoju, minimalizuje zmiany skórne powodowane trądzikiem i zmniejsza widoczność blizn potrądzikowych. Po odpowiednim rozcieńczeniu z wodą może być wykorzystywany do przemywania zmian skórnych. Po olejek bergamotowy powinni również sięgnąć posiadacze włosów cienkich i zniszczonych. Ekstrakt z bergamotki ma dobroczynny wpływ na stan skóry głowy, zapewniając jej odżywienie. Wzmacnia cebulki włosów i zapobiega ich wypadaniu.

Warto wiedzieć, że olejek bergamotowy ma bardzo silne działanie, a jego niewłaściwa aplikacja na skórę może doprowadzić do oparzeń. Trzeba pamiętać o bezpiecznym stosowaniu olejku na skórę, ponieważ intensyfikuje on wrażliwość na promienie UV.

Olejek eteryczny bergamotowy w kosmetykach naturalnych

Olejek z bergamotki jest jednym z najchętniej wykorzystywanych w produkcji kosmetyków olejków eterycznych. Taką sławę zapewniają mu nie tylko liczne właściwości pielęgnacyjne, ale również niepowtarzalny aromat, który wpływa na atrakcyjność kompozycji zapachowej. Z uwagi na względnie silne działanie olejek bergamotowy występuje najczęściej w zestawieniu z innym bazowym olejkiem eterycznym. W asortymencie marki nLine znajduje się w towarzystwie aromatycznej pomarańczy w olejku do ciała lub ylang-ylang i cytryny w pudrze do kąpieli. Miłośnicy orzeźwiającego zapachu bergamotki mogą go odnaleźć również w bogatej ofercie świec sojowych marki nLine.

Podsumowanie

Świat olejków eterycznych skrywa przed nami wiele tajemnic. Jedną z tych, którą niewątpliwie warto odkrywać, są zwłaszcza właściwości olejku bergamotowego. Podobnie jak inne olejki cytrusowe ma on szereg właściwości prozdrowotnych. Wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i antyoksydacyjne, przynosząc ukojenie podrażnionej skórze. Jego walory aromaterapeutyczne koją zmysły, pomagają w walce ze stresem i zapewniają spokojny sen. Warto więc sięgać po bergamotkę w pielęgnacji ciała, poszukując jej zwłaszcza w kosmetykach z naturalnym składem.

Czym jest witamina A i jakie są jej źródła?

Mianem witaminy A określa się powszechnie związki organiczne o różnej aktywności biologicznej. Wraz z witaminą E, C i K zalicza się ją do grupy witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. W naturalnym środowisku witamina A występuje jako:
• retinol, który jest obecny w produktach pochodzenia zwierzęcego. Jego bogatym źródłem są: wątróbka i podroby zwierzęce, mleko, jaja, masło i wybrane tłuste gatunki ryb;
• beta-karoten (prowitamina A), którą można znaleźć w produktach pochodzenia roślinnego. Jego dużą zawartością wyróżniają się zwłaszcza żółte i zielone warzywa: marchew, szpinak, dynia, jarmuż, zielona sałata, pomidory, koper, brokuły.

Jakie znaczenie dla organizmu ma witamina A?

Witamina A odgrywa nieocenioną rolę we właściwym funkcjonowaniu ludzkiego organizmu. Stymuluje działanie układu odpornościowego, pobudzając produkcję limfocytów T i B, a także aktywizuje szpik kostny do wytwarzania czerwonych krwinek. Dzięki właściwościom antybakteryjnym i przeciwwirusowym minimalizuje niekorzystny wpływ czynników infekcyjnych i zapobiega zakażeniom. Z doniesień badawczych wynika, że ma również znaczenie w profilaktyce przeciwnowotworowej. Uczestniczy w syntezie białej i przemianie tłuszczów, a także wspiera odnowę komórkową.

Za kluczową właściwość witaminy A uznaje się powszechnie utrzymywanie w dobrej kondycji aparatu wzrokowego. Stymuluje odbieranie bodźców wzrokowych w siatkówce oka i zapobiega zwyrodnieniu plamki żółtej, której ryzyko rośnie wraz z wiekiem. Odpowiada także za wzrost tkanki nabłonkowej, regeneruje błonę śluzową w układzie oddechowym, pokarmowym oraz moczowo-płciowym. Uczestniczy w procesie wydzielania hormonu tarczycowego, wpływa na stan osłonek nerwowych i przebieg spermatogenezy (produkcji plemników). Stymuluje również wzrost kości. Nie bez przyczyny określa się ją więc mianem „witaminy wzrostowej”.

Utrzymanie optymalnego poziomu witaminy A zapewnia właściwe funkcjonowanie organizmu. Jest to szczególnie istotne, gdyż zarówno jej niedobór, jak i nadmiar determinuje szereg zaburzeń.

Objawy niedoboru witaminy A

Niski poziom witaminy A w organizmie odpowiada za problemy ze wzrokiem, prowadząc do zaburzeń akomodacji oka w ciemności, suchości rogówki i siatkówki, jak również do rozwoju kurzej ślepoty. Wśród najczęstszych objawów niedoboru wymienia się: spadek odporności i większą podatność na czynniki infekcyjne, pogorszenie kondycji skóry, a także skłonność do wypadania włosów czy zwiększonej łamliwości paznokci. Hipowitaminoza determinuje zaburzenia w układzie nerwowym, obniża płodność i może prowadzić do uszkodzenia błon śluzowych. Warto podkreślić, że u dzieci niedobór witaminy A może spowodować zahamowanie wzrostu.

Skutki nadmiaru witaminy A

Niekorzystna dla ludzkiego organizmu jest również hiperwitaminoza. Do symptomów nadmiaru witaminy A zalicza się najczęściej: bóle głowy, dolegliwości w obrębie stawów i mięśni, światłowstręt czy zmniejszoną ilość wapnia w kościach. Objawy przedawkowania witaminy przybierają również postać zaburzeń żołądkowo-jelitowych czy powiększenia wątroby i śledziony. Przed hiperwitaminozą powinny się chronić zwłaszcza kobiety w ciąży, gdyż witamina A w nadmiarze może przyczyniać się do rozwoju wad płodu. Wprawdzie kobietom przy nadziei rekomenduje się rezygnację z suplementowania witaminy oraz jej dostarczania w produktach pochodzenia zwierzęcego, niemniej nie ma przeciwwskazań do spożywania przez nie warzyw i owoców z beta-karotenem. Taka forma podaży nie niesie ze sobą ryzyka przedawkowania witaminy A.

Jak witamina A wpływa na stan skóry?

Skóra staje się zwierciadłem, na którym stosunkowo szybko uwidaczniają się wahania podaży witaminy A w organizmie. Niski poziom tej witaminy bywa przyczyną zaburzeń rogowacenia naskórka. Skóra staje się sucha i przejawia skłonności do nieestetycznego złuszczania, czego skutkiem jest ból, świąd i uczucie pieczenia. Nadmierna ilość witaminy wpływa z kolei na zmianę kolorytu skóry, która może przybierać żółto-pomarańczową barwę. Sprawdź, jaki wpływ na kondycję skóry ma witamina A!

Zapobiega suchości skóry

Witamina A cechuje się wysoką aktywnością, wnikając w głąb warstwy rogowej. Nie tylko wzmacnia barierę ochronną naskórka, ale również zapobiega nadmiernej ucieczce wody i zapewnia jej skuteczne wiązanie. Gwarantuje tym samym optymalny poziom nawilżenia i pozwala uniknąć dotkliwych skutków suchości skóry. Wpływa również na normalizację pracy gruczołów łojowych, co jest szczególnie cenione przez posiadaczy cery tłustej i trądzikowej.

Zapewnia gładkość i jędrność

Wprawdzie witamina A w znacznie mniejszym stopniu penetruje skórę właściwą i tkankę podskórną, niemniej wywiera na nie korzystny wpływ. Aktywnie uczestniczy w produkcji elastyny i kolagenu, zabezpieczając ostatni przed procesami degradacyjnymi. Opóźnia powstawanie zmarszczek i wpływa na odnowę komórkową, zapewniając w ten sposób skórze naturalną gładkość, jędrność i sprężystość.

Ma właściwości przeciwzapalne i regeneracyjne

Nie można pomijać dobroczynnego wpływu witaminy A na minimalizację odczynów zapalnych. Dzięki właściwościom antybakteryjnym zapobiega ona rozwojowi zakażeń. Przyspiesza gojenie ran, łagodzi podrażnienia, przynosi ukojenie wrażliwej skórze oraz odpowiada za jej regenerację.

Opóźnia procesy fotostarzenia

Witamina A, a zwłaszcza zawarty w roślinach beta-karoten, zabezpiecza skórę przed niekorzystnym działaniem promieniowania UV. Opóźnia procesy fotostarzenia oraz łagodzi podrażnienia słoneczne. Wyróżnia się również wysoką skutecznością w wyrównywaniu kolorytu skóry i redukowaniu nieestetycznych przebarwień.

Witamina A w kosmetykach do pielęgnacji skóry

Witamina A wpływa na poprawę kondycji skóry oraz łagodzenie różnych problemów skórnych. Nic więc dziwnego, że jest jedną z najczęściej wykorzystywanych w kosmetyce witamin. Na rynku nie brak kremów i maści z jej dodatkiem. Występuje ona również w postaci serum lub kropli, które mają zastosowanie miejscowe lub mogą służyć jako dodatek do produktów kosmetycznych. Stosowanie kosmetyków z witaminą A jest stałym etapem profilaktyki przeciwstarzeniowej i powinno być elementem zabiegów odżywczo-regeneracyjnych polecanych do pielęgnacji cery naczynkowej, wrażliwej i dojrzałej. Przeciwzapalne i kojące właściwości witaminy A zapewniły jej również wdzięczność posiadaczy cery tłustej i trądzikowej. Wspomniane typy cery są jednak bardzo wrażliwe i podatne na czynniki drażniące, których nie brak w kosmetykach syntetycznych.

Poznaj właściwości kosmetyków naturalnych z witaminą A!

W poszukiwaniu kosmetyków z witaminą A warto zdecydować się te z bezpiecznym i prostym składem, które są odpowiednie dla każdej cery. Wybierając kosmetyki naturalne, możesz mieć pewność, że zapewnisz swojej skórze troskliwą pielęgnację i unikniesz częstych dla kosmetyków syntetycznych podrażnień. W asortymencie marki nLine możesz korzystać z witaminy A, sięgając po mydła: (mydło awokado, mydło marchewkowo-dyniowe, mydło pokrzywowe) lub olejki do ciała.

Podsumowanie

Witamina A odgrywa istotną rolę nie tylko w zapewnianiu właściwego funkcjonowania organizmu, ale również w utrzymaniu skóry w dobrej kondycji. Jej przyjmowanie w diecie bywa niekiedy niewystarczające do osiągnięcia pożądanych efektów. W związku z powyższym zaleca się sięgać po kosmetyki z dodatkiem witaminy A w codziennej pielęgnacji skóry. W ich wyborze warto postawić przede wszystkim na produkty naturalne, które pozwolą czerpać z dobrodziejstwa witaminy A bez obaw o negatywne skutki.

Jak wygląda cera naczynkowa?

Cera naczynkowa jest bardzo cienka i podatna na uszkodzenia. Jej najbardziej charakterystycznym przejawem jest prześwitująca, płytko osadzona pod skórą sieć czerwonych niteczek tzw. pajączków, które mają skłonność do szybkiego rozszerzania i spowolnionego obkurczania. Posiadacze wrażliwej cery naczynkowej zmagają się z kruchością lub nieszczelnością naczyń krwionośnych oraz ich wzmożoną przepuszczalnością, która odpowiada nierzadko za rozwój stanu zapalnego. Powodowane tym zaczerwienienia uwidaczniają się zwykle na twarzy, tworząc rumień, który obejmuje najczęściej okolice nosa, policzków oraz podbródka. Można go niekiedy zaobserwować także na szyi i dekolcie, rzadziej na kończynach dolnych. Tymczasowe zaczerwienienie z biegiem czasu ewoluuje w stale obecne teleangiektazje. W skrajnych przypadkach i przy poważnych problemach ze szczelnością naczyń krwionośnych różowo-czerwone sieci naczynek mogą przybrać postać sino-fioletowych krwiaków. Warto dodać, że typowemu dla skóry naczynkowej zaczerwienieniu towarzyszą zazwyczaj dotkliwe doznania: świąd oraz uczucie ściągnięcia i pieczenia.

U kogo najczęściej występuje skóra z pajączkami?

Problem pękających naczynek dotyczy najczęściej kobiet pomiędzy 30. a 50. rokiem życia. Zaczerwienienie skóry twarzy o tożsamym podłożu można zaobserwować także u mężczyzn, a niekiedy nawet u dzieci. Obecność drobnych pajączków jest częstą przypadłością niemowląt, które mają cienką i wrażliwą skórę. Warto jednak zaznaczyć, że w ich przypadku skłonność ta ustępuje samoistnie zwykle przed pierwszymi urodzinami.

O przyczynach pękających naczynek

Cera naczynkowa ma najczęściej podłoże genetyczne. Twarz pokryta pajączkami jest najlepszym dowodem na to, że typ cery jest zakodowany w naszym DNA. Jeśli więc Twoi rodzice są posiadaczami płytko unaczynionej skóry, istnieje duże prawdopodobieństwo, że odziedziczysz tę skłonność. Kluczowy wpływ na powstawanie pajączków ma także wiek. Procesy starzenia powodują powolny zanik włókien kolagenowych, czego skutkiem jest spadek elastyczności naczyń krwionośnych oraz ich kruchość.

Prócz genetyki i nieuchronnego upływu czasu na rozszerzanie i pękanie naczyń krwionośnych wpływa również szereg czynników zewnętrznych, takich jak:
• wahania temperatury i przebywanie w klimatyzowanych lub mocno ogrzewanych pomieszczeniach;
• czynniki atmosferyczne np. promieniowanie UV;
• zmiany hormonalne typowe dla okresu ciąży i laktacji czy menopauzy, a także zaburzenia w gospodarce hormonalnej będące wynikiem procesów chorobowych;
• ogólnoustrojowa lub kontaktowa reakcja alergiczna;
• nadciśnienie tętnicze;
• silne emocje i stres;
• nieodpowiednia dieta: ostre przyprawy, alkohol, zbyt duża ilość cukru lub kofeiny;
• stosowanie kosmetyków o działaniu drażniącym;
• przyjmowanie leków powodujących rozszerzenie naczyń krwionośnych;
• wzmożona aktywność fizyczna np. uprawianie sportów wyczynowych.

Rozszerzone naczynka a trądzik różowaty

Wprawdzie skóra z pajączkami to głównie problem natury estetycznej, niemniej może stać się ona również przyczyną poważnych dermatoz. W skrajnych przypadkach prowadzi do rozwoju trądziku różowatego. Ta przewlekła choroba zapalna skóry wymaga specjalistycznego leczenia, najczęściej w gabinecie dermatologicznym.

Jak dbać o skórę z pękającymi naczynkami?

Cera naczynkowa to jeden z najbardziej problematycznych i wrażliwych rodzajów skóry. Wymaga więc podjęcia działań, które zapewnią wzmocnienie kruchych ścian naczyń krwionośnych i umożliwią ich obkurczanie. Jej posiadacze powinni nie tylko zadbać o przyjazną pielęgnację, ale także wprowadzić pewne modyfikacje w stylu życia. Dowiedz się, jakie kroki należy podjąć w walce z nieestetycznymi pajączkami!

Prowadź dietę, która wzmacnia naczynia krwionośne!

Jeśli masz cerę naczynkową, wyklucz ze swojego jadłospisu ostre przyprawy i wysokoprzetworzone produkty, które odpowiadają za magazynowanie toksycznych substancji w organizmie. Z ostrożnością sięgaj po cukry proste, gdyż powodują one skoki insuliny odpowiedzialne za nasilenie zaczerwienienia skóry twarzy. Bezwzględnie unikaj alkoholu oraz używek: palenia papierosów czy nadmiernej ilości kofeiny. Zawierające je kawa i herbata powodują wzrost ciśnienia tętniczego, które prowadzi z kolei do rozszczelnienia naczyń.

Stałym komponentem diety posiadaczy cery naczynkowej powinny stać się świeże warzywa i owoce. Jako źródło witamin i substancji mineralnych mogą one wpływać korzystnie na kondycję skóry poprzez wzmocnienie i uszczelnienie naczynek. W menu osób zmagających się z nieestetycznymi pajączkami nie powinno zabraknąć również nienasyconych kwasów omega-3.

Unikaj stresu!

Silne emocje prowadzą do nasilenia zmian rumieniowych. Unikanie czynników stresogennych zmniejszy liczbę sytuacji, w których Twoja twarz może oblać się nieestetycznym rumieńcem!

Postaw na przyjazną pielęgnację skóry naczynkowej!

Jeśli Twoja twarz pokrywa się pajączkami, zrezygnuj z gorących kąpieli. Do mycia wykorzystuj najlepiej letnią wodę z dodatkiem delikatnych środków myjących. Zaleca się rezygnację z ostrych gąbek czy szorstkich ręczników, które mogą podrażniać wrażliwą skórę naczyniową, na rzecz delikatnego i punktowego osuszania. Z umiarem korzystaj z dobrodziejstwa kąpieli w saunie.

Warto pamiętać, by sposób pielęgnacji cery naczynkowej dostosowywać do sezonu i charakterystycznych dla niego warunków atmosferycznych. Podczas gdy latem należy koncentrować się głównie na nawilżaniu i zabezpieczaniu skóry przed nadmierną ekspozycją na działanie promieni słonecznych, zimą zaleca się chronić ją zwłaszcza przed niekorzystnym wpływem mroźnego powietrza i zbytnim wysuszeniem, które jest powodowane przebywaniem w ogrzewanych pomieszczeniach.

Wybieraj bezpieczne i delikatne kosmetyki do skóry naczynkowej!

Jeśli należysz do grona posiadaczy skóry płytko unaczynionej, unikaj kosmetyków o potencjalnie drażniącym oddziaływaniu. Zrezygnuj z produktów zawierających w swym składzie substancje syntetyczne, zapachowe i barwiące. W pielęgnacji skóry z pajączkami doskonale sprawdzą się kosmetyki naturalne z prostym i bezpiecznym składem. Osoby zmagające się z problemem pękających naczynek w codziennej higienie powinny stosować delikatne środki myjące, takie jak mydła naturalne marki nLine.

Warto zadbać, by w składzie kosmetyków do skóry naczynkowej znalazły się ekstrakty roślinne, które redukują stan zapalny. Najbardziej pożądane rezultaty w pielęgnacji tego typu skóry zapewnią rośliny, takie jak: nagietek lekarski, rumianek, dzika róża, miłorząb japoński, kasztanowiec czy arnika górska. Dobrym wyborem będą także kosmetyki z witaminami: A, E, K i C. Podczas gdy witamina A wpływa korzystnie na regenerację naskórka, witamina E (zwana powszechnie eliksirem młodości) wzmacnia włókna kolagenowe, które są rusztowaniem dla naczyń krwionośnych. Witamina C uszczelnia ściany kruchych naczynek, przywraca skórze jędrność, wyrównuje jej koloryt i redukuje przebarwienia, a także ma działanie antyoksydacyjne i przeciwzapalne. Witamina K może zaś okazać się pomocna nie tylko w minimalizacji przepuszczalności naczyń, ale również w rozjaśnianiu zaczerwienienia skóry i zapobieganiu obrzękom.

Rutyna pielęgnacyjna cery naczynkowej w 5 krokach

W codziennej pielęgnacji twarzy z cerą naczynkową warto postawić na zabiegi o charakterze łagodząco-wyciszającym, które zredukują stany zapalne, zminimalizują rumień oraz wzmocnią kruche ściany naczyń. Sprawdź, jak zadbać o twarz na kolejnych etapach rutyny pielęgnacyjnej!

Krok 1. Demakijaż

Cera płytko unaczyniona jest niezwykle wrażliwa i podatna na działanie czynników zewnętrznych, dlatego do demakijażu należy wybierać kosmetyki pozbawione alkoholu lub składników drażniących. Na tym etapie rutyny pielęgnacyjnej doskonale sprawdzą się np. olejki, które skutecznie usuwają resztki makijażu i codzienne zanieczyszczenia, bez konieczności mocnego pocierania skóry. Dobrym wyborem będzie olejek do demakijażu HydroCare. Jego naturalne składniki nie tylko usuną zanieczyszczenia, ale także zaspokoją potrzeby cery naczynkowej już na początku pielęgnacji. Sprzymierzeńcem w walce z rozszerzonymi naczynkami jest ekstrakt z nasion ostropestu, który tworzy na skórze warstwę okluzyjną i zapobiega przesuszeniu. Olej makadamia chroni przed negatywnymi skutkami ekspozycji na promienie słoneczne, a olej z nasion słonecznika wzmacnia barierę naskórkową i zmniejsza podatność na działanie niekorzystnych czynników zewnętrznych. Podobne właściwości wykazuje olej z kiełków pszenicy, który minimalizuje zaczerwienienia i widoczność pajączków.

Krok 2. Oczyszczanie

Delikatność i skuteczność powinna towarzyszyć pielęgnacji również na drugim etapie rutyny pielęgnacyjnej. Zaleca się myć twarz w letniej wodzie i osuszać ją punktowo, bez intensywnego pocierania. W codziennym oczyszczaniu tego typu skóry doskonale sprawdzi się żel AquaFlora, który ukoi wrażliwą cerę naczynkową dzięki unikalnej kompozycji naturalnych olejów i ekstraktów roślinnych. Działanie przeciwzapalne i antybakteryjne zapewni połączenie rumianku i nagietka, a estry oleju z pestek granatu i ekstrakt z malin wzmocnią kruche ściany naczyń krwionośnych. Skóra naczynkowa polubi się z pewnością także z olejkiem z paczuli, który skutecznie hamuje procesy zapalne, intensywnie regeneruje i zmniejsza widoczność przebarwień.

Posiadaczki cery płytko unaczynionej powinny z dużą dozą ostrożności wykonywać zabiegi peelingowania. Przy tego typu skórze rekomenduje się zwykle unikanie peelingów mechanicznych. Zdecydowanie lepszym wyborem będzie w tym przypadku delikatny peeling enzymatyczny.

Krok 3. Tonizowanie

Po dokładnym oczyszczeniu skóry dobrze jest użyć toniku bez alkoholu, który pomoże przywrócić skórze właściwe pH, ukoi i przygotuje do dalszych etapów pielęgnacji. Wszystkie te oczekiwania spełni niewątpliwie tonik HydraBloom Lipa-Lawenda. Połączenie lipy, lawendy i wyciągu z aloesu, a także panthenolu i kwasu mlekowego to doskonałe antidotum na problemy z pajączkami. Uszczelnia naczynia krwionośne, zmniejsza zaczerwienienia, uspokaja skórę i łagodzi stany zapalne. Zapewnia delikatne oczyszczenie i przywraca skórze odpowiednie pH, pozwalając przejść do kolejnych kroków kompleksowej pielęgnacji.

Krok 4. Odżywianie

W rutynie pielęgnacyjnej skóry płytko unaczynionej nie można pomijać głębokiego odżywiania, które koi, wzmacnia naturalne bariery ochronne skóry oraz hamuje działanie wolnych rodników, opóźniając w ten sposób procesy starzenia. Serum Delikatnej Harmonii powstało z myślą o potrzebach skóry borykającej się na co dzień z nieestetycznymi pajączkami. Bezpieczną pielęgnację zapewni jej zwłaszcza olej tsubaki – prawdziwy koktajl witaminowy dla cery naczynkowej. Witaminy A i E regenerują skórę, a witamina C uszczelnia naczynia krwionośne i wyrównuje koloryt cery. Zadowalające efekty w rewitalizacji tego typu skóry problematycznej i ochronie przed niekorzystnym działaniem czynników zewnętrznych zapewnia też połączenie oleju z nasion dyni, oleju jojoba i oleju z nasion słonecznika.

Krok 5. Nawilżanie

Nawilżanie to konieczny etap czynności pielęgnacyjnych, który minimalizuje problemy cery naczynkowej i pomaga utrzymać ją w dobrej kondycji. Podobnie, jak na poprzednich etapach rutyny, warto sięgać po kosmetyki z niezbyt skomplikowanym składem, by zredukować tym samym ryzyko ewentualnych podrażnień. Doskonałym wyborem będzie więc krem nawilżający Aloes & Bambus. Bioferment z bambusa uszczelnia naczynia krwionośne, wyciąg z liści aloesu łagodzi podrażnienia i zaczerwienienie, a olejek lawendowy i olej z nasion ogórecznika redukują stany zapalne. Ekstrakt z algi brunatnej głęboko nawilża, a w połączeniu z kwasem cytrynowym wyrównuje koloryt cery i zmniejsza widoczność przebarwień.

Podsumowanie

Cera naczynkowa jest nie tylko problemem estetycznym, ale również dermatologicznym, gdyż może prowadzić do rozwoju trądziku różowatego. Nie bez przyczyny określa się ją zatem mianem skóry kłopotliwej w codziennej pielęgnacji. Jej ponadprzeciętna wrażliwość wymaga działań, które zminimalizują negatywny wpływ czynników zewnętrznych, opóźnią procesy starzenia i zapobiegną zanikowi włókien kolagenowych będących rusztowaniem dla kruchych naczyń krwionośnych. Niewątpliwie pomocne w tym zakresie mogą okazać się kosmetyki naturalne, które zapewnią wrażliwej cerze naczynkowej bezpieczną pielęgnację na miarę jej potrzeb.

Złuszczanie naskórka jako proces fizjologiczny

Złuszczanie naskórka jest naturalnym procesem fizjologicznym polegającym na obumieraniu starych komórek skóry i zastępowaniu ich nowymi, które mają większą zdolność do wiązania wody i uszczelniania płaszcza hydrolipidowego. Proces regeneracji komórek ma charakter cykliczny. Warto zaznaczyć, że jego przebieg może ulec zakłóceniu wskutek zróżnicowanych czynników. Pod ich wpływem złuszczanie martwego naskórka przybiera na intensywności bądź przeciwnie — obumarłe komórki nie zostają odpowiednio szybko usunięte, czego skutkiem jest pojawianie się nieestetycznych skórek. Zaburzenia te nasilają się wraz z wiekiem i świadczą o pogarszającej się kondycji skóry. By im zapobiec, warto wprowadzić do stałej rutyny pielęgnacyjnej peeling, który wspomaga naturalne procesy regeneracji skóry.

Czym jest peeling i jakie ma znaczenie w pielęgnacji skóry?

Peeling to powszechnie znany zabieg pielęgnacyjny, który wspomaga naturalne procesy regeneracyjne i przyspiesza złuszczanie martwego naskórka. W specjalistycznej terminologii bywa określany również mianem eksfoliacji. Odgrywa nieocenioną rolę w oczyszczaniu skóry ze zrogowaciałego naskórka, nadmiaru sebum i innych zanieczyszczeń np. resztek kosmetyków do makijażu, brudu, kurzu, smogu. Skutecznie odblokowuje zatkane pory i sprzyja normalizacji ilości łoju. Pobudza skórę, aktywizuje mikrokrążenie oraz wspomaga produkcję włókien elastynowych i kolagenowych, które są niezbędne do zachowania jej jędrności i gładkiego wyglądu.

Zabieg złuszczania wpływa korzystnie na kondycję skóry, zapewniając jej promienny i wyrównany koloryt. Dzięki wsparciu naturalnych procesów fizjologicznych przygotowuje ją do kolejnych czynności pielęgnacyjnych i wspomaga wchłanianie aktywnych substancji zawartych w kosmetykach. Z uwagi na szereg wspomnianych korzyści peeling został okrzyknięty jednym z trzech filarów triady pielęgnacyjnej, obok oczyszczania i nawilżania.

Złuszczanie skóry twarzy — poznaj zasady przyjaznej pielęgnacji!

Twarz jest obszarem ciała, który wymaga uwzględnienia peelingu w rutynie pielęgnacyjnej. Duża ilość gruczołów łojowych sprawia, że twarz ma niespotykane wręcz w innych obszarach ciała zdolności regeneracyjne.

Jak często wykonywać peeling twarzy?

Częstotliwość wykonywania peelingu budzi wiele wątpliwości. Warto pamiętać, by w stosowaniu eksfoliacji twarzy zachować pewien umiar i rozsądek. O ile przez niektóre typy cery częste zabiegi złuszczające są pożądane i mogą przynieść spektakularne efekty, o tyle w przypadku innych nietrudno o naruszenie bariery hydrolipidowej. Zbyt częste wykonywanie złuszczania podczas pielęgnacji twarzy wpływa niekorzystnie na strukturę naskórka. Może zaktywizować mechanizmy obronne, które powodują wzmożone wydzielanie sebum i problemy z utrzymaniem właściwego pH skóry. W konsekwencji, zamiast młodzieńczego blasku i zdrowego wyglądu, skóra staje się zaczerwieniona lub przesuszona, co z kolei odpowiada za uczucie świądu czy pieczenia.

Mając na uwadze te potencjalne działania niepożądane, przyjmuje się, że peeling należy wykonywać 1-2 razy w tygodniu, stosując się w tym zakresie do zaleceń producentów preparatów złuszczających. Warto jednak pamiętać, że ta częstotliwość peelingowania skóry twarzy jest zaleceniem ogólnym. Powinna być każdorazowo dostosowywana do rodzaju skóry, jej problemów oraz aktualnej kondycji. Podczas gdy w przypadku cery wrażliwej za wystarczające uznaje się złuszczanie martwego naskórka 1-2 razy w tygodniu, cera tłusta i trądzikowa są w tym względzie bardziej wymagające. Ich posiadacze powinni więc zdecydować się na regularne stosowanie peelingu maksymalnie 3 razy w tygodniu. Tylko rozsądne zabiegi pielęgnacyjne utrzymają skórę twarzy w dobrej kondycji i zadbają o jej delikatny mikrobiom.

O przeciwwskazaniach do peelingu twarzy

Wprawdzie peeling to nieodzowny elementy rutyny pielęgnacyjnej, który zapewnia skórze młodzieńczy blask i zdrowy, niemniej warto pamiętać o pewnych przeciwwskazaniach. Nie zaleca się stosowania peelingów w przypadku naruszenia ciągłości naskórka np. otwartych ran. Z zabiegu złuszczania powinny zrezygnować na jakiś czas osoby zmagające się ze stanami zapalnymi skóry o podłożu infekcyjnym (bakteryjnym, grzybiczym lub wirusowym np. opryszczka). Wykonywanie peelingu w tym przypadku może nie tylko prowadzić do nasilenia niepożądanych objawów, ale również przyczynić się do dalszej ekspansji patogenów.
Jeśli skóra reaguje zaczerwienieniem na aplikację produktu złuszczającego, warto wykonać ten zabieg w ramach wieczornej rutyny pielęgnacyjnej. Nocny odpoczynek pozwoli na regenerację naskórka i wyrównanie kolorytu cery.

Rodzaje peelingów do domowej pielęgnacji twarzy

W pielęgnacji twarzy stosuje się różnego rodzaju peelingi, których konsystencja oraz sposób aplikacji cechują się odmiennością. Poznaj najpopularniejsze sposoby złuszczania skóry w domowej pielęgnacji i wybierz peeling dostosowany do typu Twojej skóry oraz jej indywidualnych potrzeb!

Peeling mechaniczny

Peeling mechaniczny, określany jako scrub czy peeling ziarnisty, jest zdecydowanie najpopularniejszą formą złuszczania naskórka w warunkach domowych. Polega na wcieraniu w skórę preparatów zawierających drobinki o różnej wielkości, które dzięki swej szorstkości usuwają zrogowaciały naskórek. Z uwagi na typ wykorzystanych substancji ściernych wyróżnia się peeling drobnoziarnisty i gruboziarnisty. W produktach przeznaczonych do peelingu mechanicznego można znaleźć najczęściej nasiona i ziarna, pestki owoców, zmieloną kawę (peeling kawowy), sól czy cukier (peeling solny, peeling cukrowy). Eksfolianty nakłada się na oczyszczoną i wilgotną skórę twarzy, wmasowując je kolistymi ruchami.

Mechaniczne złuszczanie poleca się zwłaszcza posiadaczom cery tłustej i mieszanej, pod warunkiem że nie mają aktywnych zmian zapalnych (wysięków ropnych, otwartych zmian trądzikowych).

Peeling enzymatyczny

W porównaniu z mechaniczną eksfoliacją peeling enzymatyczny jest uznawany za bardziej uniwersalny zabieg złuszczania. Efekt eksfoliacji osiąga się w tym przypadku dzięki enzymom owocowym, które pozyskuje się z owoców ananasa, papai, fig czy kiwi. Enzymy uaktywniają się po kontakcie ze skórą, zmiękczając zrogowaciałą warstwę naskórka.

Delikatny peeling enzymatyczny powinien stać się elementem rutyny pielęgnacyjnej osób posiadających cerę wrażliwą i naczynkową. Z taką formą złuszczania polubi się zapewne także skóra sucha i dojrzała, czyli wszystkie problematyczne typy cery.

Peeling w formie maseczki peel-off

Coraz częściej w warunkach domowych sięga się po peelingi w formie maseczki peel-off. Aplikowany na twarz preparat o żelowej konsystencji po pewnym czasie zasycha i przybiera postać maski. Peelingi tego typu mogą być stosowane w przypadku każdej cery.

Peeling ciała

Wprawdzie przyjęło się, że zabieg złuszczania martwego naskórka powinien być wykonywany w obrębie twarzy, ale to mylne założenie. Stosowanie peelingu na całym ciele sprzyja dokładnemu oczyszczeniu skóry i wspomaga procesy jej regeneracji.
Peeling ciała zaleca się wykonywać na lekko nawilżonej skórze. Preparat złuszczający warto wcierać okrężnymi ruchami, zaczynając od dolnych partii: stóp i nóg. Podczas peelingowania trzeba skoncentrować się zwłaszcza na obszarach z grubszą warstwą skóry. Łokcie czy kolana to najbardziej szorstkie miejsca, które wymagają największej staranności podczas peelingu. Właściwie przeprowadzony zabieg złuszczania martwego naskórka na całym ciele przygotuje skórę do dalszych czynności pielęgnacyjnych, gwarantując jej miękkość, jędrność i sprężystość.

Drogeryjny preparat złuszczający a naturalny peeling — który wybrać?

W doborze produktów złuszczających warto kierować się przede wszystkim składem. Zaleca się unikanie preparatów z agresywnymi substancjami myjącymi, sztucznymi barwnikami, parabenami i silikonami. Zawierające je preparaty z drogeryjnych półek mogą wywoływać dotkliwe w skutkach reakcje alergiczne: zaczerwienienie, uczucie swędzenia czy pieczenia. Wiele z nich ma również działanie komedogenne, prowadzi do zatykania porów i zaburzeń w produkcji łoju.

Zważywszy na wymienione powyżej negatywne skutki stosowania peelingów drogeryjnych, warto sięgać po kosmetyki naturalne i produkty złuszczające, które zawierają w swym składzie wyłącznie naturalne składniki. Różne rodzaje naturalnych peelingów z powodzeniem oczyszczają skórę, usuwają martwe komórki i mogą być stosowane również przez posiadaczy skóry wrażliwej. Wychodząc naprzeciw zróżnicowanym potrzebom, marka nLine uwzględniła w swoim asortymencie naturalne peelingi do ciała, które służą dokładnemu oczyszczeniu i regeneracji skóry.

Podsumowanie

Systematyczne złuszczanie martwego naskórka wspiera naturalne mechanizmy regeneracji skóry, pozwalając jej zachować promienny blask. Sprzyja utrzymaniu jej jędrności i opóźnia procesy starzenia. Tylko peeling przyjazny skórze pozwoli osiągnąć oczekiwane rezultaty i przygotować ją do kolejnych etapów rutyny pielęgnacyjnej, które zapewnią młodzieńczy wygląd na długie lata. Dobór odpowiedniego peelingu to połowa sukcesu i nie warto w tym względzie decydować się na półśrodki. Najlepszym rozwiązaniem jest więc wybór peelingów z naturalnym składem, które pozwalają na bezpieczną i skuteczną pielęgnację w zaciszu domowym.

Aromaterapia – u źródeł popularności olejków eterycznych

Aromaterapia bywa określana mianem jednej z wielu gałęzi medycyny niekonwencjonalnej. Ma bardzo odległy rodowód. Z zachowanych materiałów źródłowych wynika, że lecznicza moc zapachu była powszechnie znana w najstarszych cywilizacjach. Starożytni kapłani oraz znachorzy używali prymitywnych metod aromaterapeutycznych do uzdrawiania i oprawy rytuałów religijno-kulturowych. Już Hipokrates rekomendował pacjentom codzienne kąpiele i masaże z wykorzystaniem olejków eterycznych. Hindusi uznawali je zaś za klucz do duszy i rozumu człowieka. Na przestrzeni wieków rola olejków eterycznych sukcesywnie rosła, co poświadcza fakt, że często uznawane były za symbol bogactwa i cenny dar. We współczesnych czasach chętnie sięga po nie w aromaterapii, wykorzystując do kąpieli, inhalacji, masażu czy pielęgnacji skóry.

Olejki eteryczne a olejki zapachowe

Względnie często olejki zapachowe utożsamia się z olejkami eterycznymi. Warto jednak zaznaczyć, że praktyka ta jest błędna, a oba typy olejków znacząco się od siebie różnią. Podczas gdy tak powszechne olejki zapachowe (syntetyczne) powstają z substancji chemicznych, źródłem ich eterycznych odpowiedników są rośliny, zarówno świeże, jak i suszone. Olejki eteryczne pozyskuje się z różnych części roślin lub elementów drzewa (pnia, gałęzi, liści, igieł, nasion, korzenia, żywicy) w procesie destylacji parą wodną, wytłaczania, ekstrakcji rozpuszczalnikami lotnymi lub absorpcji w tłuszczach na zimno.

Olejki syntetyczne cechują się intensywniejszym zapachem, który jest nawet 10-krotnie silniejszy od olejków naturalnych. Warto jednak zaznaczyć, że to olejki eteryczne wykazują właściwości prozdrowotne i są cenione za działanie terapeutyczne.

Poznaj prozdrowotne właściwości olejków eterycznych!

Olejki eteryczne mają niezwykle szerokie zastosowanie w aromaterapii. Tę niebywałą popularność zawdzięczają przede wszystkim oddziaływaniu na ludzkie zmysły. Roztaczany przez nie aromat intensywnie stymuluje węch, a co za tym idzie – jest silnym bodźcem dla umysłu człowieka. W dotychczasowych badaniach naukowych potwierdzono bezdyskusyjne oddziaływanie olejku naturalnego na dobrostan psychiczny człowieka. Wskazano, że olejki eteryczne mają właściwości relaksujące, minimalizują stan napięcia emocjonalnego oraz redukują poziom hormonu stresu.

Aromaterapia olejkami eterycznymi ma potwierdzone działanie terapeutyczne. Łagodzi napięciowe bóle głowy, więc może okazać się pomocna w zwalczaniu uciążliwych stanów migrenowych, wobec których leczenie farmakologiczne okazuje się zawodne. Olejki wspierają naturalne mechanizmy odpornościowe organizmu, pełniąc nierzadko funkcję pomocniczą w terapii osób zmagających się z chorobami układu oddechowego (astmą, alergią oraz sezonowymi infekcjami górnych dróg oddechowych).

Jako komponent kosmetyków olejki eteryczne są także elementem przyjaznej pielęgnacji różnych rodzajów skóry. Z ich dobroczynnego wpływu mogą korzystać nie tylko szczęśliwi posiadacze skóry normalnej, ale także osoby ze skórą problematyczną: wrażliwą i trądzikową.

Przegląd najpopularniejszych olejków eterycznych

W rezultacie intensywnych poszukiwań odkryto sporą liczbę różnych olejków eterycznych. Warto jednak wiedzieć, że najczęściej wykorzystuje się niewiele spośród nich. Poznaj najpopularniejsze olejki naturalne i sprawdź ich właściwości!

Naturalny olejek lawendowy

Olejek eteryczny lawendowy ma lekki zapach, który jest zdominowany przez ziołowo-kwiatową nutę. Pozyskuje się go z dojrzałej lawendy, która nie bez przyczyny w aromaterapii bywa znana jako naturalny antydepresant. Jest ceniona przede wszystkim z uwagi na kojące i relaksujące działanie. Stymuluje układ nerwowy, minimalizując stan napięcia emocjonalnego i niepokoju. Naturalny olejek lawendowy to doskonały wybór dla wszystkich tych, którzy zmagają się z problemem bezsenności. Nie są to bynajmniej jedyne jego cenne właściwości. Lawenda słynie również z działania antybakteryjnego i przeciwgrzybiczego. Przez niektórych bywa wykorzystywana jako repelent, służąc do odstraszania owadów. Warto dodać, że olejek lawendowy jest jednym z nielicznych, które można aplikować na skórę bez obaw o ewentualne podrażnienia.

Olejek różany

Olejek z drzewa różanego jest jednym z najbardziej znanych, a co za tym idzie — najchętniej wykorzystywanych w kosmetyce i aromaterapii naturalnych olejków. Pozyskuje się go z kwiatów róży damasceńskiej, która figuruje również pod nazwą róży z Damaszku. Stabilizuje układ nerwowy, przynosi ukojenie zmysłom i pozwala odzyskać wewnętrzną równowagę. Z powodzeniem bywa wykorzystywany podczas medytacji i staje się elementem codziennych uspokajających rytuałów. W ramach ciekawostki należy dodać, że olejek z drzewa różanego to jeden z najdroższych na świecie. Jeden kilogram olejku wytwarza się z pięciu ton kwiatów róży!

Olejek eteryczny pomarańczowy

Naturalny olejek pomarańczowy powstaje w procesie zimnego tłoczenia dojrzałych skórek pomarańczy. W aromaterapii ceni się go za właściwości rozluźniające i redukujące stres. W branży kosmetycznej znajduje zaś powszechne zastosowanie w produktach do pielęgnacji skóry dojrzałej i trądzikowej. Redukuje stany zapalne skóry, przyspiesza proces gojenia, sprzyja pobudzaniu krążenia oraz wykazuje właściwości antycellulitowe. Olejek pomarańczowy to doskonały pochłaniacz nieprzyjemnych zapachów. Jego rozpylenie w pomieszczeniu pozwala otoczyć się zapachem soczystej pomarańczy i niweluje inne przykre doznania dla zmysłu węchu. Wdychanie nuty zapachowej pomarańczy jest szczególnie polecane w sezonie jesienno-zimowym osobom podatnym na infekcje górnych dróg oddechowych.

Olejek eteryczny bergamotowy

Olejek bergamotowy pozyskuje się w procesie ekstrakcji z owoców bergamoty — rośliny, której naturalnym regionem występowania jest urokliwa włoska Kalabria. W aromaterapii naturalny eteryczny olejek z bergamotki jest wykorzystywany z powodzeniem w łagodzeniu stanów napięcia emocjonalnego i wykazuje wysoką skuteczność w poprawie nastroju. Hamuje produkcję hormonu stresu, reguluje ciśnienie krwi i pracę serca. Wedle niektórych teorii zastosowanie naturalnego olejku z bergamotki w postaci wziewnej lub miejscowej (na skórę) wpływa nie tylko na emocje, ale również na pamięć długotrwałą oraz zapobiega zespołowi chronicznego zmęczenia. Wspomniany owoc ma także działanie antyseptyczne, przeciwbólowe oraz rozkurczowe.

Olejek eteryczny ylang-ylang

Olejek ylang-ylang otrzymuje się w procesie ekstrakcji kwiatów jagodlinu wonnego, który bywa określany mianem wiecznie zielonego drzewa. Jest uznanym antydepresantem, wpływa na stymulowanie układu nerwowego i obszarów odpowiedzialnych za kontrolowanie emocji w mózgu. Stabilizuje ciśnienie i pracę serca, a także jest znany z właściwości antybakteryjnych i przeciwgrzybiczych. Wykazuje działanie przeciwzapalne, redukując znacznie poziom leukocytów. Warto podkreślić, że w wielu kręgach kulturowych traktuje się go jako afrodyzjak, który ma podnieść temperaturę związku w sypialni. Więcej na temat właściwości olejku ylang-ylang poczytasz w artykule: Ylang-ylang – olejek eteryczny o niezwykłych właściwościach.

Warto zaznaczyć, że opisane powyżej olejki naturalne nie zamykają listy ekstraktów, po które warto sięgać w różnej postaci. Wśród innych, równie cennych dla zdrowia, samopoczucia czy kondycji skóry można wymienić: olejek cytrynowy, olejek goździkowy, olejek tymiankowy, olejek cynamonowy, olejek z drzewa herbacianego, naturalny olejek eukaliptusowy.

Jak stosować olejki eteryczne w domowej aromaterapii?

Olejki eteryczne to dobrodziejstwo płynące wprost z natury. Ich niewątpliwą zaletą jest możliwość samodzielnego wykorzystania w aromaterapii prowadzonej w zaciszu własnego domu. W ostatnich latach popularność zyskuje zwłaszcza rozpylanie olejku za pomocą nawilżacza powietrza, dyfuzorów czy kominków, które pozwalają długo raczyć nasze zmysły ulubionym zapachem.

Warto jednak wiedzieć, że aromaterapia z wykorzystaniem olejków eterycznych może przybierać także inną, równie atrakcyjną postać. Mowa w miejscu tym o pielęgnacji skóry z użyciem olejków do ciała lub o używaniu świec zawierających w swym składzie różne nuty zapachowe olejków.

Zastosowanie olejków eterycznych w pielęgnacji ciała

Niektórych olejków eterycznych nie zaleca się stosować w wersji nierozcieńczonej na powierzchnię skóry, gdyż mogą one wywołać podrażnienia i silne reakcje alergiczne. Doskonałą alternatywą będzie więc sięgnięcie po kosmetyki, które zawierają w swym składzie olejki eteryczne np. olejki do masażu ciała.

Warto pochylić się zwłaszcza nad kosmetykami naturalnymi, które prócz dobroczynnego wpływu olejków eterycznych zapewnią naszej skórze bezpieczną pielęgnację. Asortyment nLine zaspokoi wszystkie Twoje potrzeby pod względem kosmetyków z dodatkiem naturalnych olejków eterycznych. Znajdziesz w nim zarówno sole do kąpieli, jak i olejki do ciała.

Świece naturalne – korzystaj z dobrodziejstwa aromaterapii w zaciszu własnego domu!

Doskonałym wyborem dla każdego miłośnika aromaterapii są świece z dodatkiem olejków eterycznych. W ich wyborze warto jednak kierować się składem. W ostatnich latach coraz większą popularność zyskują świece sojowe, które mają znaczną przewagę nad triumfującymi do niedawna świecami parafinowymi. Parafina to powstała w procesie destylacji ropy oleista ciecz, która w trakcie spalania wytwarza toksyczne substancje. Przy długim stosowaniu może wywierać negatywny wpływ na zdrowie człowieka.

W odróżnieniu od świec parafinowych, świece sojowe są w pełni bezpieczne. Ich komponentem bazowym jest wosk sojowy, który powstaje z niemodyfikowanych genetycznie ziaren soi. Podczas spalania nie wytarza szkodliwych oparów, dzięki czemu świece sojowe mogą być z powodzeniem stosowane nawet w domach zamieszkałych przez dzieci czy kobiety w ciąży. W trakcie spalania świece sojowe osiągają niższą temperaturę, co wpływa nie tylko na wysoki poziom bezpieczeństwa w ich użytkowaniu, ale także pozwala dłużej cieszyć się blaskiem ogników i ulubionym zapachem.

Wosk sojowy doskonale komponuje się z olejkami eterycznymi, pozwalając tworzyć unikalne kompozycje z różnymi nutami zapachowymi. Wypalanie świecy sojowej w pomieszczeniu ma stymulujący wpływ na zmysły. W zależności od doboru aromatu świeca z dowolnym olejkiem może koić lub pobudzać, dostarczając niezapomnianych wrażeń.

Podsumowanie

Aromaterapia jest bardzo popularną metodą terapeutyczną, która dzięki zastosowaniu olejków eterycznych ma nieoceniony wpływ na stymulowanie zmysłów, zdrowie i samopoczucie. W wyborze jej formy warto kierować się nie tylko emocjami, ale także rozsądkiem, łącząc różne korzyści. Doskonałą alternatywą jest wybór kosmetyków naturalnych z dodatkiem olejków eterycznych. Taka kompilacja pozwoli nie tylko stymulować zmysły, ale także zadbać o skórę dzięki właściwej i bezpiecznej pielęgnacji.

Czym jest witamina E?

Mianem witaminy E określa się grupę organicznych związków chemicznych, które przynależą do witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Pod tą nazwą kryje się aż 8 związków znanych jako tokoferole i tokotrienole. Warto jednak zaznaczyć, że najczęściej witaminę E utożsamia się z α-tokoferolem – związkiem czynnym biologicznie.

Jaką rolę witamina E pełni w organizmie człowieka?

Witamina E gwarantuje utrzymanie wewnętrznej homeostazy w ludzkim organizmie oraz bierze aktywny udział w regeneracji komórek skóry. Zapewnia prawidłowe funkcjonowanie układu krwionośnego i zapobiega rozwojowi miażdżycy. Jej korzystny wpływ na krwinki czerwone bywa ceniony zwłaszcza w profilaktyce chorób serca. Witamina E wspiera układ immunologiczny, budując jego naturalne zdolności do walki z czynnikami infekcyjnymi. Nie bez przyczyny została też okrzyknięta mianem witaminy płodności. Odgrywa istotą rolę w stymulowaniu płodności kobiet, odpowiada za prawidłowy rozwój ciąży i minimalizuje ryzyko poronień. U mężczyzn bierze zaś udział w procesie spermatogenezy, zapewniając właściwą budowę plemników.

Niedobór witaminy E determinuje destabilizację ludzkiego organizmu na wielu płaszczyznach. Predysponuje do rozwoju chorób neurodegeneracyjnych i prowadzi do znacznego obniżenia poziomu koncentracji. Najbardziej widocznym symptomem jej deficytów jest pogorszenie kondycji skóry, włosów i paznokci.

W poszukiwaniu źródeł – gdzie znajdziesz witaminę E?

Każdego dnia organizm człowieka traci aż 60-70% witaminy E. Tak duża utrata wymaga regularnej suplementacji. Trzeba jednak wiedzieć, że witamina E nie jest syntetyzowana przez człowieka, co oznacza potrzebę jej dostarczania ze źródeł zewnętrznych.

W postaci nieprzetworzonej witaminę E można odnaleźć w przyrodzie. Jej najcenniejszym źródłem są zwłaszcza zielone części roślin i warzywa. Warto wśród nich wymienić: dynię, jarmuż, kapustę, natkę pietruszki, sałatę, szparagi, szpinak czy zielony groszek. Matka natura hojnie obdarowała w witaminę E również owoce. Występuje ona nie tylko w popularnych w naszej szerokości geograficznej malinach, morelach czy jeżynach, ale także w owocach egzotycznych, wśród których prym wiedzie awokado. Bogate w witaminę E są również oleje pochodzenia roślinnego, ziarna zbóż, orzechy laskowe i ziemne, a także migdały.

Dostarczanie organizmowi witaminy E w diecie jest niezwykle istotne, ale warto pamiętać, że to skóra absorbuje witaminę w największym stopniu. Z tego względu witamina ta znalazła szerokie zastosowanie w branży kosmetycznej. Kosmetyki zawierające w swym składzie eliksir młodości są rekomendowane zwłaszcza w pielęgnacji skóry, włosów i paznokci.

Dlaczego warto sięgać po kosmetyki z witaminą E? Poznaj 5 powodów!

Zastanawiasz się, jakie korzyści płyną ze stosowania kosmetyków z witaminą E? Sprawdź, jak witamina młodości działa na skórę i poznaj 5 powodów, dla których warto uzupełnić rytuały pielęgnacyjne o kosmetyki z jej zawartością!

Wykazuje działanie antyoksydacyjne

Badania dowiodły, że w antyoksydacyjnym działaniu witamina E nie ma sobie równych. Właściwość ta wynika z obecności w jej strukturze grupy hydroksylowej, która składa się z cząstek wodoru i tlenu. Witamina E przenika przez naskórek w głąb błony komórkowej i ulega zakotwiczeniu w cemencie międzykomórkowym. Neutralizuje wolne rodniki, zapobiega degradacji lipidów naskórka oraz zabezpiecza komórki skóry przed niekorzystnym działaniem czynników zewnętrznych.

Opóźnia procesy starzenia

Wspomniane wyżej antyoksydacyjne właściwości witaminy E dowodzą, że nie bez przyczyny bywa ona nazywana witaminą młodości. Pomaga zachować zdrowy wygląd i młodzieńczy blask skóry, wspomagając właściwe funkcjonowanie bariery ochronnej skóry. Intensyfikuje proces syntezy kolagenu oraz elastyny, poprawiając w ten sposób elastyczność i sprężystość skóry. Dzięki wysokiej aktywności w walce z wolnymi rodnikami zapobiega stresowi oksydacyjnemu. Opóźnia powstawanie zmarszczek i spowalnia procesy starzenia, a co za tym idzie – odgrywa nieocenioną rolę w zapewnieniu skórze właściwej kondycji.

Chroni skórę twarzy przed promieniowaniem UV

Odpowiedni poziom witaminy E chroni skórę przed szkodliwym działaniem promieniowania UV. Dzięki antyoksydacyjnym właściwościom eliksir młodości neutralizuje nadmiar wolnych rodników, które rozwijają się wskutek nadmiernej ekspozycji na promieniowanie. Wykazuje skłonność do minimalizacji skutków ubocznych poparzeń słonecznych aż o 40-50%, łagodząc powodowane tym zaczerwienienia oraz obrzęki. Nie powinno więc dziwić, że w kosmetykach przeciwsłonecznych witamina E jest szczególnie cenionym składnikiem.

Pomaga w walce z przebarwieniami

Witamina E wpływa korzystnie na redukcję przebarwień. Nie tylko wykazuje potencjał do ich rozjaśniania, ale też zapobiega powstawaniu nowych i wpływa na prawidłowe rozlokowanie barwnika w skórze. W tym względzie znajduje szczególne zastosowanie w pielęgnacji skóry twarzy po okresie letnim. Z tej właściwości eliksiru młodości powinny korzystać zwłaszcza osoby starsze zmagające się z nieestetycznymi plamami pigmentacyjnymi tzw. plamami starczymi.

Nawilża i regeneruje skórę

Witamina E przenika przez barierę hydrolipidową skóry i uczestniczy w procesie wiązania wody. Zapobiegając jej nadmiernej ucieczce, sprzyja zachowaniu odpowiedniego poziomu nawilżenia. Dzięki temu skóra utrzymuje swą naturalną elastyczność, miękkość i staje się gładka w dotyku. Przesuszenie czy ogólne pogorszenie kondycji to znak, że skóra potrzebuje witaminy E.

Eliksir młodości odgrywa także istotną rolę w procesie regeneracji skóry. Jest nieoceniony w przebiegu gojenia ran, łagodzeniu podrażnień oraz dotkliwych dolegliwości, które są następstwem pęknięć skóry. Witamina E zmniejsza także widoczność blizn potrądzikowych i bywa skuteczna w walce z rozstępami i cellulitem. Ma działanie kojące i wykazuje wysoką skuteczność w łagodzeniu stanów zapalnych skóry.

Eliksir młodości w kosmetykach naturalnych

Właściwości witaminy E są wysoce cenione również wśród producentów kosmetyków naturalnych. Jako uzupełnienie bezpiecznego i naturalnego składu kosmetyków naturalnych pomaga w pielęgnacji każdego rodzaju skóry. Nawilżające i regenerujące właściwości eliksiru młodości sprawiają, że kosmetyki zawierające go w swym składzie są szczególnie rekomendowane w pielęgnacji skóry suchej, która jest wysoce podatna na wszelkie uszkodzenia. Pozytywne działanie witaminy młodości docenią także osoby posiadające skórę wrażliwą i skłonną do podrażnień, jak również właściciele cery dojrzałej.

Dobroczynny wpływ eliksiru młodości został zamknięty w kosmetykach 100% naturalnych marki nLine. Witaminę E można znaleźć zarówno w składzie olejków do ciała, w peelingu cukrowym Amaretto, jak i w wybranych kompozycjach mydeł. Na szczególną uwagę zasługuje zwłaszcza: mydło awokado, mydło marchewkowo-dyniowe czy mydło czarnuszkowe.

Podsumowanie

Witamina E nie tylko zapewnia właściwe funkcjonowanie organizmu, ale także wpływa na kondycję skóry, włosów i paznokci. W związku z powyższym powinna stać się stałym elementem rutyny pielęgnacyjnej. Warto poszukiwać jej zwłaszcza w kosmetykach naturalnych. Połączenie nieocenionych właściwości eliksiru młodości z bezpiecznym składem kosmetyków naturalnych to gwarancja skutecznej pielęgnacji wszystkich rodzajów skóry.

Piśmiennictwo:
Milanovic B. (2016). Witamina E – co kryje świat tokoferoli? Świat Przemysłu Farmaceutycznego; 3: 112-116.
Czerwonka W., Puchalska D., Zarzycka-Bienias R., Lipińska M. Witek R., Habrat A., Południak S. (2019). Zastosowanie witaminy E w kosmetologii, Kosmetologia Estetyczna; 1: 13-16.
Zielińska A., Nowak I. (2014). Tokoferole i tokotrienole jako witamina E, Chemik; 68, 7: 585-591.

Dlaczego warto znać swój typ cery?

Znajomość typu cery jest niezwykle ważna. Każda ma inne potrzeby i zmaga się z odmiennymi problemami, a co za tym idzie – wymaga zróżnicowanych sposobów pielęgnacji. Rodzaj skóry determinuje też wybór kosmetyków. O ile jeden produkt kosmetyczny może być odpowiedni dla skóry normalnej, o tyle w przypadku skóry wrażliwej lub trądzikowej może przyczyniać się do nasilenia problemów i dolegliwości.

Skóra twarzy niejedno ma imię, czyli charakterystyka typów cery

Typ skóry jest warunkowany przez dwie zmienne: ilość sebum wytwarzanego przez gruczoły łojowe i poziom wody produkowanej przez gruczoły potowe. Najogólniej rzecz ujmując: o klasyfikacji cery decyduje poziom nawilżenia i natłuszczenia.

Cera normalna – typ skóry zarezerwowany dla „szczęśliwców”?

Cera normalna charakteryzuje się względną gładkością i elastycznością, a także brakiem widocznych mankamentów czy wyprysków. Jest drobnoporowata i dobrze ukrwiona. Nie wykazuje typowych dla innych rodzajów skóry skłonności do matowienia czy świecenia. Skóra normalna zachowuje balans pomiędzy poziomem nawilżenia a natłuszczenia. Nie jest nadmiernie tłusta ani zbyt przesuszona. O ile jest najczęstszym typem cery u dzieci przed okresem dojrzewania, o tyle u osób dorosłych występuje rzadko.

Szczęśliwcy, którymi niewątpliwie można nazwać posiadaczy skóry normalnej, nie mają predyspozycji do szybkiego powstawania zmarszczek czy popękanych naczynek. Ich cera nie jest podatna na niekorzystne działanie czynników zewnętrznych. Co równie istotne – skóra normalna nie wymaga zaawansowanych działań pielęgnacyjnych. Nie jest też kapryśna w kwestii wyboru kosmetyków, gdyż nie wykazuje tendencji do reakcji alergicznych. W przypadku tego typu skóry wystarczy, by w kosmetyczce znalazły się delikatne produkty, które nie będą zaburzać naturalnej równowagi i nie spowodują naruszenia bariery hydrolipidowej.

Cera sucha – skóra o szczególnych potrzebach

Sucha cera jest niezbyt elastyczna, pozbawiona połysku i szorstka w dotyku. Ma skłonność do nadmiernego złuszczania i naruszeń ciągłości powłoki, którym towarzyszy krwawienie, zaczerwienienie lub symptomy stanu zapalnego. Zaburzenia funkcjonowania płaszcza hydrolipidowego powodują, że jest bardzo podatna na powstawanie zmarszczek i bruzd. Z uwagi na degradację struktur kolagenowych i elastynowych szybko traci swą naturalną wiotkość i elastyczność, a także szybciej się starzeje. Osoby z cerą suchą zmagają się z przykrymi dolegliwościami: uczuciem swędzenia, pieczenia czy ściągnięcia.

Cera tłusta, czyli sebum w roli głównej

Skóra tłusta cechuje się względnie dużą grubością i ziemistym lub szarawo-żółtym kolorytem. Głównym problemem, z jakim zmagają się jej posiadacze, jest nadprodukcja sebum. Zintensyfikowana praca gruczołów łojowych powoduje, że skóra się błyszczy. Na jej powierzchni pojawiają się nieestetycznie rozszerzone pory, wypryski i zaskórniki, które powstają wskutek zapychania mieszków włosowo-łojowych. Nasilenie tych problemów uwidacznia się zazwyczaj w tzw. strefie T, która obejmuje czoło, nos i brodę.

Wprawdzie skóra tłusta bywa źródłem wielu problemów, niemniej nie można odmówić jej pewnych zalet. W odróżnieniu od innych rodzajów cery jest mniej podatna na wszelkie podrażnienia. Znacznie później pojawiają się na niej pierwsze oznaki starzenia w postaci zmarszczek.

Cera mieszana — skóra trudna w pielęgnacji?

Nie bez przyczyny cerze mieszanej przypisuje się miano skóry trudnej w pielęgnacji. Łączy ona w sobie różne cechy cery suchej oraz cery tłustej. Podczas gdy w strefie T przejawia cechy typowe dla cery tłustej, skóra na policzkach jest normalna lub wykazuje skłonności do przesuszania. Przy tym rodzaju cery proponuje się prowadzenie wielotorowej pielęgnacji z uwzględnieniem kosmetyków rekomendowanych zarówno do tłustej, jak i suchej skóry. Cera mieszana jest bardzo podatna na niekorzystne działanie czynników zewnętrznych, a zwłaszcza warunków atmosferycznych.

Poznaj bliżej cerę wrażliwą!

Cera wrażliwa — jak sama nazwa wskazuje — charakteryzuje się wysoką podatnością na negatywne działanie czynników zewnętrznych, takich jak: nadmierny wysiłek fizyczny, zanieczyszczenia oraz składniki diety (alkohol czy ostre potrawy). Nie sprzyjają jej również zmiany hormonalne, stres oraz stosowanie niewłaściwych kosmetyków podczas codziennej pielęgnacji. Miewa skłonności do zaczerwienienia i powstawania przebarwień, a jej nierówna struktura bywa szorstka w dotyku. Staje się to nierzadko przyczyną bólu, pieczenia czy swędzenia.

Warto podkreślić, że cera wrażliwa to podtyp, który można zaobserwować zarówno u posiadaczy skóry suchej, jak i skóry tłustej. Wymaga ona szczególnie delikatnej pielęgnacji.

Cera naczynkowa – pajączki pod lupą!

Cera naczynkowa przejawia się widocznością naczyń krwionośnych, które są umiejscowione płytko pod skórą. Koncentrują się one zwłaszcza w okolicy policzków, nosa, brody, czoła i odpowiadają za zaczerwienienie skóry (przybiera ono często postać rumienia). Trwałe poszerzenie lub pęknięcie naczyń krwionośnych prowadzi po powstawania tzw. pajączków. Skóra jest cienka oraz podatna na uszkodzenia i mikrourazy. Wykazuje dużą wrażliwość na wahania temperatury, nieodpowiednią pielęgnację, niewłaściwie dobrane kosmetyki czy sposób odżywiania. Z tego względu posiadacze skóry naczynkowej często zmagają się z uczuciem pieczenia, ściągnięcia oraz swędzenia.

Cera naczynkowa ma charakter dziedziczny. Zdecydowanie częściej występuje u osób z jasnymi włosami, a także niebieskimi lub zielonymi oczami. Jest także skórnym symptomem różnych schorzeń. Pękanie naczynek może być konsekwencją zaburzeń w gospodarce hormonalnej lub problemów z układem krążenia.

Cera trądzikowa – problem wieku dojrzewania?

Powszechnie uważa się, że cera trądzikowa jest typowym problemem skórnym nastolatków. Prawdą jest, że z trądzikiem zmaga się aż 90% populacji w wieku dojrzewania. W wielu przypadkach trądzik przechodzi w stan przewlekły i dotyczy również dorosłych.

Cera trądzikowa rozwija się w wyniku zaburzenia pracy gruczołów łojowych. Zwiększona produkcja łoju sprawia, że skóra staje się błyszcząca, a na jej powierzchni tworzy się tłusta powłoka. Nieprawidłowe złuszczanie naskórka powoduje, że martwe komórki zatykają ujścia gruczołów łojowych i determinują namnażanie bakterii, a co za tym idzie – rozwój stanu zapalnego. Cera trądzikowa cechuje się występowaniem zmian skórnych o charakterze pierwotnym i wtórnym. W pierwszym przypadku są to zaskórniki otwarte i zamknięte, w drugim – krostki i grudki, rzadziej ropne torbiele, które pozostawiają nieestetyczne blizny.

Cera dojrzała – o skórze po przejściach

Cera dojrzała to podtyp skóry, który zwykło się przypisywać osobom po 45. roku życia. Warto jednak zaznaczyć, że wiek ten jest umowny, gdyż tempo osiągania dojrzałości skóry ma charakter indywidualny i bywa zależne od wielu czynników: predyspozycji genetycznych, prowadzonego stylu życia, przebytych chorób czy sposobu odżywiania.

Cera dojrzała charakteryzuje się obecnością zmarszczek, a także mniejszą elastycznością i sprężystością, które są konsekwencją zaniku włókien kolagenowych. Dość często w tym przypadku skóra staje się przesuszona i przybiera wręcz ziemistą barwę. Nader problematyczne bywają także zmiany w owalu twarzy, które wyrażają się w opadaniu kącików oczu i ust.

Jak samodzielnie rozpoznać typ cery?

Nadal nie wiesz, jaki typ cery jest zaprogramowany w Twoim DNA? Przeprowadź szybki test bibułkowy w zaciszu własnego domu!

1. W porze wieczornej umyj i oczyść dokładnie skórę twarzy z zanieczyszczeń i resztek makijażu. Nie nakładaj na nią żadnych kosmetyków!
2. Po przebudzeniu przyłóż do całej twarzy bibułkę (opcjonalnie: chusteczkę higieniczną). Jeśli cała pokryje się tłustym nalotem — masz skórę tłustą. Jeśli zaś zaobserwujesz kilka plam w miejscu odpowiadającym strefie T (czoło, nos, broda), prawdopodobnie masz cerę mieszaną. Jeśli jednak na bibułce nie pozostał niemal żaden ślad, możesz określać swoją cerę mianem normalnej.

Masz jeszcze wątpliwości co do swojego typu cery? Przeprowadź uzupełniający test z lustrem. Przyjrzyj się wnikliwie swojej twarzy w lustrze przy odpowiednim oświetleniu. Skórę suchą cechuje występowanie łuszczących się skórek, cerę trądzikową lub tłustą — obecność zaskórników i rozszerzonych porów. Jeśli zaobserwujesz na swojej twarzy rozszerzone naczynia krwionośne, możesz podejrzewać u siebie cerę naczynkową.

Kosmetyki naturalne – wsparcie pielęgnacyjne dla każdego typu cery

Znajomość typu cery jest pierwszym krokiem na drodze ku właściwej pielęgnacji. Pozwala trafnie wybierać kosmetyki pielęgnacyjne i zapobiec ewentualnym problemom skórnym. W poszukiwaniu idealnych produktów kosmetycznych należy kierować się jednak rozsądkiem. Warto wiedzieć, że ogólnodostępne kosmetyki drogeryjne nie są odpowiednie dla każdego typu cery. Zawarte w nich składniki (parabeny, silikony, barwniki syntetyczne, substancje ropopochodne czy PEG) naruszają barierę hydrolipidową i prowadzą do przesuszenia skóry. Mogą powodować także alergie.

W tej sytuacji doskonałą alternatywą są kosmetyki naturalne, których komponentami są oleje naturalne, substancje mineralne oraz ekstrakty roślinne. Bezpieczny skład pozwala na delikatną pielęgnację każdego typu skóry, minimalizując ryzyko podrażnień i problemów skórnych. W wyborze kosmetyków warto więc postawić na produkty, które zapewnią Twojej skórze dobrą kondycję.

Podsumowanie

Trafne określenie typu cery bywa niekiedy problematyczne. Jest ono jednak istotne w wyborze sposobu pielęgnacji i kosmetyków, które utrzymają naszą skórę w odpowiedniej kondycji. Najlepszym rozwiązaniem w tym przypadku są kosmetyki naturalne. Ich prosty i bezpieczny skład pozwoli każdej cerze cieszyć się zdrowym wyglądem.

O roli wody w organizmie – dlaczego odpowiednie nawilżenie skóry jest tak istotne?

Woda odgrywa niezwykle doniosłą rolę w utrzymaniu homeostazy w organizmie. Wpływa korzystnie na funkcjonowanie mózgu, układu pokarmowego i nerek. Tworzy płaszcz hydrolipidowy, odpowiada za zachowanie spoistości naskórka, odżywia komórki i uczestniczy w procesach regeneracyjnych. Jest zaangażowana w produkcję kolagenu i elastyny, które są odpowiedzialne za elastyczność i sprężystość skóry.

Nawilżanie jest kolejnym – po oczyszczaniu i złuszczaniu – elementem triady pielęgnacyjnej, który gwarantuje skórze naturalny blask! Odpowiedni stopień nawilżenia spowalnia procesy starzenia, zapobiega wiotczeniu i powstawaniu zmarszczek, a także zapewnia skórze piękny wygląd. Niedostateczne nawodnienie prowadzi zaś do przesuszenia, utraty naturalnej sprężystości oraz większej podatności skóry na uszkodzenia.

Zdrowa dieta – Twój sprzymierzeniec w nawilżeniu skóry

Myli się ten, kto w nawilżaniu bagatelizuje kwestię odżywiania. Warto wiedzieć, że zdrowa dieta dostarcza organizmowi mnóstwo dobroczynnych składników, które odpowiadają za nawilżanie „od wewnątrz”.

Skoncentruj się na nawadnianiu organizmu i uczyń picie wody nawykiem!

Z uwagi na fakt, że organizm człowieka w 70% składa się z wody, należy mu ją regularnie dostarczać. Przyjmuje się, że optymalna ilość płynów wypijanych w ciągu powinna wynosić 1,5-2 l. Warto jednak pamiętać, że to wartość szacunkowa, która jest uzależniona od wielu indywidualnych czynników. Wiek, płeć, masa ciała, prowadzony tryb życia, aktywność fizyczna czy warunki termiczne – to tylko niektóre aspekty, które determinują zapotrzebowanie na wodę. Dietetycy sugerują, by ilość spożywanych płynów uzależniać przede wszystkim od wagi. Zakłada się, że dorośli powinni wypijać w ciągu dnia 30-35 ml wody na 1 kg masy ciała. Osoby uprawiające sport bądź zmagające się z nadmierną potliwością powinny tę ilość zwiększyć. Nie bez znaczenia pozostaje również rodzaj i tempo spożywanych płynów. Optymalny poziom nawodnienia osiąga się, wypijając regularnie niewielkie ilości płynów. Najlepsze efekty przynosi zaś spożywanie wody źródlanej lub mineralnej.

Pamiętaj o zbilansowanym odżywianiu!

Dążąc do zapewnienia skórze odpowiedniego poziomu nawilżenia, w planowaniu jadłospisu trzeba uwzględnić produkty zawierające w swym składzie witaminy A, E oraz witaminy z grupy B, które wspomagają produkcję kolagenu. Warto sięgnąć również po warzywa i owoce, które są źródłem cennych substancji odżywczych. Osiągnięciu optymalnego poziomu nawilżenia sprzyjają również produkty bogate w kwasy tłuszczowe omega, które pozwalają związać i zatrzymać wodę w komórkach skóry.

Miej pod ochroną suchą skórę!

Pielęgnacja nawilżająca powinna być priorytetem zwłaszcza w przypadku skóry suchej, która cechuje się skłonnością do podrażnień czy zaczerwienienia. Nadmierna ucieczka wody z komórek sprawia, że skóra traci swą sprężystość i ma większą skłonność do złuszczania. Towarzyszy temu zwykle uczucie ściągnięcia i pieczenia.

Należy pamiętać, że sucha skóra nie jest tym samym, co odwodniona! Podczas gdy suchość wynika z zaburzeń w płaszczu hydrolipidowym i jest zwykle problemem przewlekłym, odwodnienie to stan przejściowy. W obu przypadkach odpowiednie nawilżenie pozwala zminimalizować dokuczliwe dolegliwości.

Poznaj przyczyny suchej skóry

Przyczyny suchości skóry mogą być rozmaite. Prócz czynników klimatycznych (wahania temperatury, ekspozycja na wiatr i promieniowanie UV), istotną rolę odgrywają indywidualne predyspozycje np. wiek, choroby autoimmunologiczne i ogólnoustrojowe, podatność na stres, błędy pielęgnacyjne oraz prowadzenie nieodpowiedniej diety. Więcej na temat suchej skóry oraz jej przyczyn możesz przeczytać w artykule: Skóra sucha – czym jest i jak ją pielęgnować?

Czy trzeba nawilżać skórę tłustą? – tak, to konieczne!

Podczas gdy nawilżanie skóry suchej uważa się za standard, pielęgnacja cery tłustej bywa spychana na margines. To błędne mniemanie, albowiem natłuszczenie skóry nie jest równoznaczne z jej odpowiednim nawilżeniem.
W przypadku skóry tłustej deficyt wody manifestuje się wzmożoną produkcją sebum oraz efektem „świecenia”. Względnie często cera staje się wtedy podatna na nasilenie problemów trądzikowych. Pielęgnacja nawilżająca wpływa na normalizację produkcji łoju, minimalizując problemy skórne. Ważne jednak, by posiadacze cery tłustej w codziennej pielęgnacji sięgali po kosmetyki mające lekką konsystencję.

Zadbaj o odpowiednie nawilżenie skóry twarzy!

Nawilżanie powinno być stałym elementem podczas pielęgnacji twarzy. W odróżnieniu od innych partii ciała niemal codziennie jest ona narażona na działanie czynników, które powodują jej przesuszanie. Systematyczne nawilżanie twarzy sprawia, że skóra zachowuje swój zdrowy blask i koloryt, a także staje się bardziej odporna na niekorzystne czynniki zewnętrzne, takie jak promieniowanie UV czy zmiany temperatury.

Jak nawilżyć skórę twarzy przy pomocy naturalnych kosmetyków?

Większość specjalistów w przywracaniu odpowiedniego nawilżenia rekomenduje stosowanie różnorodnych kosmetyków drogeryjnych, takich jak: krem nawilżający czy domowa maseczka. Warto jednak pamiętać, że nie wszystkie kosmetyki dostępne na rynku są odpowiednie dla każdego rodzaju cery. Wiele z nich zawiera bowiem składniki, które mogą być niekorzystne dla skóry wrażliwej, powodować uczulenia lub nasilać problemy skórne np. atopowe zapalenie skóry.
W codziennej pielęgnacji warto więc sięgać po naturalne kosmetyki, które składają się wyłącznie z komponentów naturalnych, takich jak: oleje i ekstrakty roślinne oraz substancje mineralne. Zapewniają one delikatną pielęgnację skóry, nie niszcząc przy tym bariery hydrolipidowej. Pozwalają na głębokie odżywienie i regenerację naskórka.

Sprawdź nawilżającą moc olejów roślinnych na własnej skórze!

Szczególnie pomocne w nawilżaniu skóry są oleje roślinne. Dzięki składnikom hydrofobowym oraz ich okluzyjnym właściwościom tworzą na powierzchni skóry naturalny film, zapobiegając nadmiernej ucieczce wody z naskórka. Stają się pewnego rodzaju opatrunkiem, który łagodzi podrażnienia skóry.

Dobroczynne działanie przypisuje się zwłaszcza olejowi ze słodkich migdałów. Prócz właściwości silnie nawilżających, wykazuje on działanie o charakterze odżywczym, uelastyczniającym i wygładzającym. Zmiękcza naskórek i pobudza włókna kolagenowe do wzrostu. Wzmacnia barierę hydrolipidową i zapobiega powstawaniu zmarszczek. Słynie także ze zdolności do łagodzenia podrażnień. Warto wiedzieć, że olej ze słodkich migdałów jest bezwonny, ale doskonale utrwala substancje zapachowe i bywa ich nośnikiem. Właśnie dlatego stał się on bazą 100% naturalnych olejków do ciała marki nLine. Mające go w swoim składzie Olejek do ciała Ylang-ylang z cytryną i rozmarynem oraz Olejek do ciała z pomarańczą i bergamotką to doskonała propozycja dla wszystkich tych, którzy w nawilżaniu skóry chcą czerpać ze skarbca natury!

Nawilżanie skóry – podsumowanie

Nawilżanie to nieodzowny etap pielęgnacji skóry, który intensyfikuje procesy regeneracyjne i jest elementem profilaktyki przeciwstarzeniowej. Utrzymanie odpowiedniego nawodnienia w komórkach skóry zapewnia jej elastyczność i wiotkość, pozwalając zachować zdrowy wygląd oraz naturalny blask. Dbałość o nawilżenie utrzymuje skórę w dobrej kondycji i sprawia, że może ona z powodzeniem spełniać swe funkcje ochronne i estetyczne. Pomóc mogą w tym naturalne kosmetyki, a zwłaszcza oleje roślinne. Skuteczność i bezpieczny skład – to tylko niektóre zalety, które powinny zachęcić do pielęgnowania skóry kosmetykami pochodzącymi z natury.

Dlaczego właściwe oczyszczanie skóry jest tak ważne?

W ciągu dnia nasza skóra jest poddawana wielu sprawdzianom. Intensywna produkcja sebum oraz złuszczający się naskórek to naturalne procesy, które powodują rozwój drobnoustrojów np. bakterii czy grzybów. Skórze twarzy nie sprzyjają też spore ilości makijażu i innych kosmetyków (np. filtrów przeciwsłonecznych). Znajdujące się w niej pory kurczą i rozszerzają się pod wpływem czynników, takich jak: promieniowanie słoneczne, wahania temperatury, stres czy zmiany hormonalne. W związku z powyższym dokładne oczyszczanie twarzy jawi się wręcz jako wymóg konieczny.

Prawidłowe oczyszczanie opóźnia procesy starzenia, pozwala na zachowanie elastyczności i naturalnego blasku skóry. Wszelkie zaniedbania w tym zakresie powodują nadmierną produkcję sebum, zatkanie porów, a w rezultacie – rozwój nieestetycznych zmian np. wyprysków, przebarwień, podrażnień. Skóra zyskuje ziemistą barwę, staje się przesuszona. Utrata kolagenu pozbawia ją zaś naturalnej jędrności i aksamitnej delikatności, a także przyczynia się do powstawania zmarszczek. Błędy pielęgnacyjne odpowiadają również za rozwój stanów zapalnych czy chorób.

Dbaj o codzienne oczyszczanie twarzy – zarówno o świcie, jak i przed zmrokiem!

Wiele osób dba o oczyszczanie twarzy wyłącznie w porze wieczornej. To właściwa praktyka pielęgnacyjna, ale warto pamiętać także o regularnym porannym oczyszczaniu skóry! Podczas nocy nasza twarz jest narażona na zanieczyszczenia znajdujące się na pościeli: roztocza kurzu, detergenty i środki piorące.

Podczas gdy poranne zabiegi pielęgnacyjne można ograniczyć do minimum, wieczorne należy przeprowadzić z największą starannością, dbając o oczyszczanie twarzy krok po kroku. Zadbaj o właściwy rytuał w pielęgnacji!

Otocz szczególną troską wrażliwą skórę!

Pamiętaj, że zabiegi oczyszczania powinny być dostosowane do potrzeb określonego typu skóry. W oczyszczaniu skóry tłustej warto skoncentrować się na normalizacji produkcji sebum, która pozwoli pozbyć się efektu połysku w sferze T. Prócz kosmetyków oczyszczających, w tym przypadku rekomenduje się stosowanie metod złuszczania martwego naskórka. Podobnie należy postępować w przypadku skóry mieszanej.

Dokładnego oczyszczenia wymaga także skóra sucha i wszystkie odmiany wrażliwej: alergiczna czy atopowa. W wyborze kosmetyków do ich codziennej pielęgnacji należy jednak zachować szczególną ostrożność. Rekomenduje się używanie bardzo delikatnych środków do mycia twarzy, które nie naruszą bariery hydrolipidowej i nie powodują uczucia ściągnięcia.

Oczyszczanie twarzy w domu czy u kosmetyczki — na co się zdecydować?

W obecnych czasach coraz więcej osób decyduje się na wykonywanie zabiegów oczyszczania twarzy w profesjonalnych gabinetach kosmetycznych. Wśród zyskujących ostatnio na popularności wymienić należy m.in.: manualne oczyszczanie, peeling kawitacyjny, oczyszczanie kwasami, mikrodermabrazję. Zabiegi te pozwalają pozbyć się martwego naskórka i ograniczają ryzyko powstawania zaskórników.

Oczyszczanie w gabinecie kosmetycznym jest atrakcyjną alternatywą, niemniej niewiele osób może pozwolić sobie często na tę przyjemność. Podstawą codziennej pielęgnacji twarzy powinny więc stać się zabiegi oczyszczania wykonywane w domowym zaciszu. Nie ulega wątpliwości, że to korzystniejsze rozwiązanie dla naszego portfela. Samodzielnie oczyszczanie skóry twarzy w domu może być doskonałym sposobem na spędzanie wolnego czasu. Ciepła kąpiel czy relaks przed telewizorem z maseczką na twarzy to idealna propozycja na odprężenie po męczącym i stresującym dniu!

Czym oczyszczać twarz podczas codziennej pielęgnacji w domu?

Wiele kobiet deklaruje sceptycyzm wobec kosmetyków do oczyszczania twarzy i wykonuje demakijaż z użyciem wody. Warto jednak wiedzieć, że usunięcie wszystkich zgromadzonych na powierzchni skóry zanieczyszczeń przy pomocy samej wody jest niemożliwe. Nie niweluje ona wolnych rodników i nie ma działania antybakteryjnego. Wysoką skuteczność w usuwaniu brudu czy resztek makijażu ma jedynie stosowanie środków myjących, które zawierają substancje czynne.

Wybór kosmetyków do oczyszczania twarzy jest wyzwaniem. Wymaga sporej roztropności, albowiem niektóre z nich mogą uszkadzać naturalną barierę hydrolipidową i wyzwalać reakcje alergiczne. Należy unikać produktów z substancjami drażniącymi, sztucznymi barwnikami i komponentami zapachowymi. Uczucie pieczenia lub ściągnięcia skóry jest wskazówką, że należy zdecydować się na zmianę preparatu kosmetycznego, dostosować go do rodzaju cery oraz jej indywidualnych potrzeb.

Postaw na naturalne kosmetyki!

W przeciwieństwie do produktów z drogeryjnych półek naturalne kosmetyki nie naruszają bariery hydrolipidowej. Są bezpieczne dla każdego typu skóry: mieszanej, tłustej, suchej. Z powodzeniem w zabiegach oczyszczania mogą sięgać po nie także alergicy czy posiadacze skóry wrażliwej. Łagodny i prosty skład pozwala osiągnąć zamierzony efekt bez niepożądanych skutków.

Oczyszczanie twarzy olejami

Coraz bardziej popularną metodą oczyszczania skóry jest stosowanie naturalnych olejów. Wiele osób błędnie skądinąd zakłada, że te kosmetyki naturalne pozostawiają na powierzchni skóry tłusty film. Zastanawiasz się, w jaki sposób oleje mogą być pomocne w usuwaniu nadmiaru sebum? Odpowiedź jest prosta: tłuszcze rozpuszczają się w… tłuszczach! Wystarczy więc wmasować olej w skórę twarzy, a następnie zetrzeć tę powłokę miękkim, namoczonym wcześniej w ciepłej wodzie ręcznikiem.

Oczyszczanie twarzy olejami wpływa kojąco na podrażnienia i odżywia skórę witaminami. Oleje nie zaburzają naturalnego pH i normalizują produkcję sebum, przyczyniając się do poprawy kondycji skóry.

Naturalne mydło – sprzymierzeniec Twojej skóry

Mydło naturalne to uniwersalny kosmetyk, który będzie idealny nie tylko do porannej, ale również do wieczornej pielęgnacji skóry całego ciała. Mycie twarzy przy użyciu mydeł z organicznym składem umożliwia jej dokładne oczyszczenie z pozostałości makijażu i nadmiaru sebum, dbając równocześnie o jej naturalną barierę ochronną. W wyborze mydeł w kostce kieruj się przede wszystkim składem! Komponentem, który sprawdzi się idealnie w myciu twarzy, jest węgiel aktywny, znany też pod nazwą medycznego. Nie bez przyczyny określa się go mianem odkurzacza, albowiem doskonale oczyszcza skórę. Pełni funkcję pochłaniacza wągrów, toksyn i wszelkich zanieczyszczeń.

Dla osób poszukujących naturalnych kosmetyków do codziennej pielęgnacji skóry najlepszym wyborem będzie mydło naturalne Glinka i węgiel marki nLine, w którym właściwości węgla aktywnego wsparto dobroczynnym wpływem glinki. Ostatnia ma nie tylko właściwości oczyszczające i kojące, ale także reguluje produkcję sebum i zwęża pory. Sięgnij po węgiel aktywny i rzuć wyzwanie wągrom!

Peelingi naturalne – złuszczanie jako etap oczyszczania

Eksfoliacja, czyli złuszczanie martwych komórek naskórka, to nieodzowny etap oczyszczania skóry. Peeling jest jednym z najczęściej rekomendowanych zabiegów złuszczania, który usuwa zrogowaciały naskórek. Warto wiedzieć, że wiele z dostępnych w drogeriach kosmetyków peelingujących ma w swoim składzie mikrocząsteczki z polietylenu i polipropylenu.

Dbając o bezpieczeństwo w procesie złuszczania, warto sięgnąć po peelingi z organicznym składem. Ich komponenty roślinne służą dogłębnemu oczyszczaniu zatkanych porów skóry, wygładzają jej powierzchnię i pozwalają osiągnąć efekt aksamitnej gładkości. Zawarte w nich drobinki przyczyniają się do regulacji mikrokrążenia, a także poprawiają kondycję skóry: ujędrniają, usuwają niedoskonałości i nadmiar sebum. Peelingi naturalne mają właściwości kojąco-wygładzające i energetyzująco-detoksykujące. Pamiętaj, że regularne złuszczanie to zabieg oczyszczający, który jest pierwszym krokiem do zdrowej skóry!

Podsumowanie

Poranne i wieczorne oczyszczanie twarzy to obligatoryjne etapy codziennej pielęgnacji, które zapewniają jej elastyczność i świeży wygląd, a także opóźniają procesy starzenia. Podczas gdy produkty drogeryjne mogą wywołać reakcje alergiczne, naturalne kosmetyki są bezpiecznym sposobem na oczyszczanie skóry. Naturalny peeling czy mydło do mycia twarzy z organicznym składem przygotują skórę do kolejnych czynności pielęgnacyjnych i zapewnią właściwe wchłanianie substancji aktywnych.

Jagodlin wonny – wiecznie zielone drzewo

Ylang-ylang (wymowa: ilang-ilang) doczekał się różnych nazw. Określa się go nierzadko mianem drzewa perfumowanego lub wiecznie zielonego. Ostatni z przydomków zawdzięcza swoim ponadprzeciętnym zdolnościom adaptacyjnym. Dzięki niewielkiemu zapotrzebowaniu na wodę czy składniki odżywcze doskonale radzi sobie w trudnych warunkach klimatycznych. Początkowo jego naturalnym środowiskiem były kraje Azji Południowo-Wschodniej oraz niektóre wyspy Pacyfiku. Dopiero później, w celach gospodarczych, jego uprawy upowszechniono na terytorium Ameryki, Afryki, Chin oraz Indii.

Jagodlin wonny wyróżnia się monumentalnym wyglądem. Mierzy zwykle 16-18 metrów, ale niektóre egzemplarze mogą osiągać wysokość 30 metrów! Znany jest przede wszystkim z żółtych kwiatów, które swym kształtem przypominają gwiazdę. Zakwitają one tylko w nocy, wydzielając intensywną woń i wabiąc w ten sposób zapylające je ćmy. Bukiet zapachowy ylang-ylang cechuje intensywny, korzenny aromat, który przełamuje nuta kwiatowa. By zachować ten niepowtarzalny zapach, zbioru kwiatów dokonuje się tuż po wschodzie słońca. W procesie destylacji parą wodną wytwarza się z nich olejek eteryczny ylang-ylang.

Przegląd właściwości olejku ylang-ylang

Niepozorne z wyglądu kwiaty ylang-ylang kryją w sobie mnóstwo drogocennych właściwości. Nic więc dziwnego, że na przestrzeni wieków miewały różne zastosowanie. Podczas gdy na Jawie i w Wietnamie wykorzystywano je do leczenia malarii, społeczności Marianów Północnych ceniły ich skuteczność w terapii zapalenia płuc i problemów gastrycznych. Hindusi używali ich do walki z bólem reumatycznym czy nawracającą gorączką, a Indonezyjczycy stosowali jako gwarantujący niezapomniane doznania w alkowie afrodyzjak. Jak widać, ylang-ylang znajdował dotąd zastosowanie w różnych obszarach. To zapewne dlatego jego właściwości są obecnie przedmiotem licznych badań, które – raz po raz – ujawniają nieznane dotychczas cechy tej rośliny i wytwarzanego z niej olejku.

Ukojenie dla zmysłów i skołatanych nerwów

Ylang-ylang znajduje szerokie zastosowanie w aromaterapii jako naturalny antydepresant. Jego silny zapach stymuluje układ nerwowy, koi zmysły, przyczynia się do aktywizacji obszarów odpowiedzialnych za kontrolowanie emocji w mózgu. Redukuje zatem stany lękowe, wycisza i relaksuje, a także zmniejsza uporczywe bóle migrenowe i pomaga zadbać o spokojny sen. Jest to możliwe dzięki właściwościom hipotensyjnym. Ylang-ylang obniża bowiem ciśnienie skurczowe i rozkurczowe oraz stabilizuje akcję serca. Jego stosowanie poleca się osobom narażonym na silny stres oraz zmagającym się z chronicznym zmęczeniem.

Pogromca szkodliwych drobnoustrojów

Kwiaty wiecznie zielonego drzewa przejawiają silne działanie antybakteryjne i przeciwgrzybicze. Tworzą na skórze szczelną barierę, zapobiegając w ten sposób wnikaniu patogenów. Z powodzeniem zwalczają zwłaszcza bakterie Gram-dodatnie. Właściwość ta czyni je pomocnymi w odkażaniu ran. W niektórych badaniach akcentuje się także dobroczynny wpływ jagodlinu wonnego w walce z różnymi wirusami.

Pierwsza pomoc w stanach zapalnych i chorobach

Ylang-ylang wykazuje silne działanie przeciwzapalne, hamując aktywację leukocytów w trakcie odpowiedzi zapalnych o ostrym przebiegu. Badania dowiodły, że w tym zakresie ma o 60% większą skuteczność od aspiryny! Ma również nieprzecenione właściwości przeciwutleniające. Hamując produkcję wolnych rodników, zapobiega uszkodzeniom oksydacyjnym. Ogranicza w ten sposób ryzyko rozwoju wielu chorób np. nowotworów i schorzeń układu sercowo-naczyniowego, a także opóźnia procesy starzenia.

Wiecznie zielone drzewo cieszy się powszechnym uznaniem z uwagi na zdolność do oczyszczania powietrza i produkcję tlenu. Wdychanie olejku ylang-ylang zaleca się astmatykom oraz osobom cierpiącym na inne choroby układu oddechowego.

Sprzymierzeniec urody

Nie bez przyczyny olejek ylang-ylang bywa uznawany za sprzymierzeńca skóry. Z powodzeniem wykorzystuje się go w pielęgnacji skóry tłustej i mieszanej. Reguluje produkcję sebum, wspierając w walce z problemami trądzikowymi. Dzięki właściwościom antyseptycznym przyspiesza proces gojenia ran (otarć, zadrapań) i zmniejsza widoczność blizn. Jest także pomocny w redukcji przebarwień i zapewnia skórze młodzieńczy wygląd.

Ylang-ylang wzmacnia włosy, zapewnia im większą objętość oraz naturalny blask. Normalizuje produkcję łoju, zmniejsza problem przetłuszczania i wypadania włosów. Zwalcza łupież i redukuje dyskomfort powodowany swędzeniem skóry głowy. Poleca się go jako remedium na zniszczoną płytkę paznokci, nawilża skórki i pielęgnuje dłonie.

Afrodyzjak w sypialni

Uwodzicielska woń sprawia, że od wieków w wielu kręgach kulturowych ylang-ylang był postrzegany za naturalny afrodyzjak. Umieszczenie jego kwiatów w sypialni prowadziło do wzrostu libido, a co za tym idzie – zapewniało niezapomniane doznania. Ta właściwość bywa ceniona również dziś. Po olejek ilangowy powinni więc sięgnąć wszyscy ci, którzy marzą o namiętności w zaciszu alkowy.

Garść ciekawostek, czyli o innych właściwościach ylang-ylang

Niewiele osób wie, że kwiat wiecznie zielonego drzewa wykazuje również działanie spermatoksyczne. Jego plemnikobójczy wpływ interesuje badaczy, którzy nie ustają w poszukiwaniu naturalnych środków antykoncepcyjnych.

Dzięki silnym właściwościom odstraszającym owady olejek ylang-ylang może pełnić również funkcję repelentu. W kompozycji z alkoholem etylowym wykazuje działanie owado- i larwobójcze (jest wysoce skuteczny w zwalczaniu muchy domowej!). Żartobliwie można więc stwierdzić, że dzięki ylang-ylang mucha nie siada…

Zastosowanie ylang-ylang w branży kosmetycznej

Dzięki licznym właściwościom ylang-ylang znajduje szerokie zastosowanie w przemyśle perfumeryjnym i kosmetycznym. Jego osobliwa woń odgrywa pierwsze skrzypce w bukiecie zapachowym perfum produkowanych przez cenione marki, wśród których warto wymienić choćby Chanel. Wykorzystuje się go również jako główny komponent kosmetyków np. szamponów i odżywek do włosów.

Coraz chętniej sięgają po niego także producenci kosmetyków naturalnych. Niepowtarzalny korzenno-kwiatowy zapach ylang-ylang zapewnia naturalnym olejkom do ciała unikalny charakter. Mając na uwadze rozliczne właściwości, można mieć pewność, że ylang-ylang czeka zawrotna kariera w branży kosmetycznej.

Płaszcz hydrolipidowy – tarcza ochronna skóry

Nie można charakteryzować suchej skóry bez wyjaśnienia roli płaszcza hydrolipidowego. Czym jest warstwa, która bywa określana mianem tarczy ochronnej skóry? To znajdujące się na powierzchni naskórka połączenie łoju, potu oraz lipidów.

Zastanawiasz się, dlaczego to takie istotne?

Warto wiedzieć, że skóra człowieka magazynuje aż 20% wody z całego organizmu. Podczas gdy w naskórku znajduje się zaledwie 1/5 tych zasobów, pozostała część wody jest zatrzymywana w głębokich warstwach. Przyjmuje się, że podczas doby z naszej skóry odparowuje ok. 300-400 ml wody. Pełniąc funkcję bariery ochronnej, płaszcz hydrolipidowy zapobiega jej nadmiernej ucieczce. Zachowuje w ten sposób elastyczność i odpowiednią rozciągliwość skóry. Zmniejsza negatywny wpływ czynników zewnętrznych, wśród których należy wymienić: wahania temperatur, silne promieniowanie słoneczne, wiatr. Poprawnie funkcjonujący płaszcz hydrolipidowy utrzymuje na powierzchni skóry lekko kwaśny odczyn pH. Sprzyja rozwojowi korzystnej mikroflory, zapobiega namnażaniu patogenów (bakterii, grzybów), a także blokuje przenikanie zanieczyszczeń i toksycznych substancji. Płaszcz hydrolipidowy to zatem delikatna warstwa, której naruszenie otwiera wrota wszystkim drobnoustrojom i daje początek problemom skórnym.

Jak wygląda sucha skóra? – próba nakreślenia obrazu klinicznego

Skóra sucha powstaje wskutek zaburzeń funkcjonowania bariery hydrolipidowej. Przejawia się szorstkością w dotyku, małą elastycznością i brakiem połysku. W zależności od stopnia nasilenia problemu na powierzchni naskórka można dostrzec przejawy złuszczania, pęknięcia bądź symptomy toczącego się stanu zapalnego np. miejscowe zaczerwienienie czy zaróżowienie, które jest konsekwencją prześwitujących naczyń krwionośnych. Z uwagi na zaburzenia produkcji sebum próżno doszukiwać się na suchej skórze wyprysków. Miewa ona jednak dość duże skłonności do atopii. Znacznie szybciej pojawiają się na niej bruzdy i zmarszczki mimiczne, gdyż niski poziom nawilżenia sprzyja degradacji struktur kolagenowych oraz elastynowych, a co za tym idzie – wywołuje stan zwiotczenia. Osoby z suchością skóry zmagają się z przykrymi dolegliwościami: uczuciem swędzenia, pieczenia czy ściągnięcia. Dotyczy to nie tylko okolic twarzy, ale również innych partii ciała.

U kogo najczęściej występuje suchość skóry?

Z doniesień badawczych wynika, że suchość skóry dotyka od 15 do 20% populacji. Problem ten występuje głównie u osób po 60. roku życia. Najczęściej zmagają się z nim kobiety, co ma związek z przypadającą na ten czas menopauzą i towarzyszącymi jej zmianami hormonalnymi. Nie oznacza to jednak, że suchość skóry jest rzadką dolegliwością wśród ludzi młodych. Przeciwnie: w ostatnich latach częstotliwość występowania tej przypadłości w młodszych populacjach znacznie wzrosła.

U źródeł problemu – o przyczynach suchości skóry

Suchość skóry rozwija się pod wpływem czynników wewnętrznych i zewnętrznych, takich jak:

• wiek – proces starzenia osłabia naturalne zdolności skóry do produkcji lipidów;
• genetyczne predyspozycje do zaburzeń rogowacenia naskórka – osoby zmagające się z tym problemem nierzadko mają wrodzoną skłonność do suchości skóry;
• choroby autoimmunologiczne: AZS (atopowe zapalenie skóry), łuszczyca czy rybia łuska;
• choroby ogólnoustrojowe: cukrzyca, niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, niektóre nowotwory;
• wahania hormonalne – typowe dla ciąży czy menopauzy zaburzenia w gospodarce hormonalnej predestynują do suchości skóry;
• odwodnienie, które jest skutkiem stosowania leków moczopędnych, przewlekłych stanów gorączkowych bądź obniżonej podaży wody w przebiegu wymiotów, biegunek;
• czynniki klimatyczne – brak lipidów czyni skórę szczególnie wrażliwą na działanie warunków atmosferycznych: wahania temperatur, promieniowanie UV, silny wiatr. Właśnie dlatego w sezonie zimowym osoby z suchością skóry zmagają się z nasileniem objawów;
• czynniki środowiskowe np. częste przebywanie w klimatyzowanych pomieszczeniach;
• błędy dietetyczne – brak w diecie witaminy A i witaminy E, nienasyconych kwasów tłuszczowych;
• niewłaściwa pielęgnacja – nadużywanie gorących kąpieli; stosowanie mydeł o silnych właściwościach odtłuszczających lub alergizujących kosmetyków, które zawierają konserwanty i substancje zapachowe;
• ekspozycja na stres – kortyzol (hormon stresu) prowadzi do znacznej utraty kolagenu oraz kwasu hialuronowego, osłabiając elastyczność skóry;
• inne czynniki: substancje chemiczne, czynniki infekcyjne, stosowanie niektórych grup leków.

Należy dodać, że suchość skóry nierzadko występuje także w przebiegu poważniejszych dermatoz. Jej nasilenie może więc wymagać specjalistycznej konsultacji dermatologicznej.

Skóra sucha a odwodniona – jak je odróżnić?

Skóra sucha i odwodniona to pojęcia, które często bywają używane zamiennie. Ta błędna skądinąd praktyka prowadzi do niewłaściwej identyfikacji problemów skórnych i nieodpowiedniej pielęgnacji.

Skóra odwodniona przejawia się niskim poziomem nawilżenia lub zbyt szybką utratą wody z naskórka. Typowe dla niej jest uczucie miejscowego ściągnięcia, szorstkość oraz punktowe złuszczanie. Przyczyną tego stanu są najczęściej czynniki zewnętrzne np. znaczne wahania temperatur czy niewłaściwa pielęgnacja. Warto wiedzieć, że odwodnienie dotyczy wszystkich typów skóry – nie tylko suchej, ale też normalnej i mieszanej. Jest ono jednak stanem przejściowym i odwracalnym. W przeciwieństwie do niego suchość skóry to predyspozycja o nieprzemijającym charakterze, która wynika z zaburzeń w płaszczu hydrolipidowym. Oba problemy skórne wymagają odmiennej pielęgnacji. Podczas gdy skóra odwodniona potrzebuje tylko nawilżenia, w przypadku suchości należy zadbać dodatkowo o natłuszczenie.

Na ratunek suchej skórze – jak o nią dbać?

Jeśli przypomnieć, że skóra to organ, którego powierzchnia u dorosłego człowieka wynosi 1,5-2 m², jej pielęgnacja jawi się jako spore wyzwanie! Jak właściwie dbać o suchą skórę?

Nawadniaj, ale z umiarem!

Pamiętaj, że organizm człowieka składa się w 65% z wody. Dostarczaj mu zatem min. dwa litry płynów dziennie i zwiększaj tę ilość podczas wysiłku fizycznego. Skoncentruj się także na nawodnieniu z zewnątrz, zachowując jednak w tym zakresie pewien umiar. Unikaj długich i gorących kąpieli, które powodują przesuszanie naskórka. Delikatnie i stopniowo osuszaj skórę po myciu, stroniąc od silnego pocierania szorstkim ręcznikiem.

Prowadź zbilansowaną dietę!

Zadbaj, by Twoje codzienne menu uwzględniało nienasycone kwasy tłuszczowe. Ich skarbnicą są nie tylko ryby, ale także oleje roślinne (oliwa z oliwek, olej roślinny, olej rzepakowy) i nasiona (chia, nasiona lnu). Sięgaj po produkty bogate w witaminę E: olej słonecznikowy, awokado, marchew, szpinak, migdały, brokuły czy natkę pietruszki. Wprowadź do jadłospisu produkty zawierające białko: jajka, mięso, ryby, owoce morza, soję, orzechy i nabiał. Czy wiesz, że szczególnie pomocne w przywracaniu skórze nawilżenia może być mleko? Zawiera ono biotynę, która wspomaga proces rewitalizacji dzięki właściwościom nawilżającym i odżywiającym. Szukaj produktów, które zawierają probiotyki i prebiotyki. Zaprzyjaźnij się z kiszonkami, jogurtami i kefirem!

Podejmij walkę ze stresem!

Nie od dziś wiadomo, że napięcie emocjonalne wpływa destabilizująco na funkcjonowanie organizmu. Nie jest również obojętne dla Twojej skóry! Staraj się unikać sytuacji stresowych, zachowuj balans życiowy i zapewniaj sobie krótkie, acz przyjemne chwile relaksu.

Postaw na przyjazną pielęgnację!

W pielęgnacji skóry suchej rekomenduje się stosowanie dwóch grup kosmetyków: hydrofobowych i hydrofilowych. Pierwsze to popularne emolienty, których zadaniem jest tworzenie na powierzchni naskórka nieprzepuszczalnej powłoki zapobiegającej nadmiernej utracie wody. Do tej kategorii zalicza się zarówno naturalne olejki do ciała, woski oraz tłuszcze, jak i syntetyczne oleje parafinowe czy wazelinę. Ich składniki przenikają w głąb warstwy rogowej, wykazując aktywność biologiczną. Tworzą w ten sposób powierzchnię okluzyjną, a także zapewniają odpowiedni poziom natłuszczenia i nawilżenia. W odróżnieniu od nich kosmetyki hydrofilowe działają na powierzchni skóry i w warstwie rogowej naskórka. Wykazują właściwości zmiękczające oraz uelastyczniające.

Podsumowanie

Wprawdzie oferta kosmetyków dedykowanych dla skóry suchej cechuje się zróżnicowaniem, niemniej w ich wyborze warto kierować się rozsądkiem. Kosmetyki drogeryjne prowadzą nierzadko do rozwoju alergii, uczuleń i nasilenia problemów skórnych. W tej sytuacji doskonałą alternatywą są więc kosmetyki z komponentami naturalnymi np. mydła 100% naturalne, które są w pełni bezpieczne dla wrażliwej skóry. Sprawdź ofertę marki nLine i pielęgnuj swoją skórę w zgodzie z naturą!

1. W prostocie siła – rzecz o składzie kosmetyków naturalnych

Bezdyskusyjnym atutem kosmetyków naturalnych jest prosty skład: oleje naturalne, substancje mineralne oraz ekstrakty roślinne. Wprawdzie w niektórych produktach można znaleźć także składniki pochodzenia zwierzęcego, jednak są to zwykle komponenty, których pozyskiwanie nie jest dotkliwe dla istot żywych. Mowa w miejscu tym choćby o kozim mleku czy wosku pszczelim, których zastosowanie w kosmetologii i dermatologii jest wręcz nieocenione.

Składniki organiczne pozyskuje są najczęściej w procesie ekstrakcji, tłoczenia, suszenia czy destylacji. Nieskomplikowana technologia produkcyjna pozwala zachować ich najważniejsze właściwości, czyniąc powstałe w ten sposób kosmetyki wysoce skutecznymi. Czy nie miał więc racji Jacques Bernoulli, twierdząc, że „natura zawsze działa w najprostszy sposób”?

2. Bezpieczeństwo – delikatna skóra pod ochroną

Kosmetyki na bazie naturalnych składników są pozbawione charakterystycznych dla syntetyków substancji, takich jak: parabeny, silikony, barwniki syntetyczne, substancje ropopochodne czy PEG. Z przeprowadzonych dotąd badań wynika, że wymienione substancje mają niekorzystny wpływ na stan skóry. Naruszają jej barierę hydrolipidową, prowadząc nierzadko do przesuszenia czy zatykania porów. Ich długotrwałe stosowanie może zaburzać wewnętrzną homeostazę organizmu, powodować zmiany w gospodarce hormonalnej, a w niektórych przypadkach przyczynia się nawet do rozwoju chorób nowotworowych.

W produkcji naturalnych kosmetyków stroni się od substancji chemicznych i zapachowych, konserwantów i barwników. Dzięki temu są one polecane osobom, które nie tolerują preparatów z drogeryjnych półek bądź zmagają się z problemami skórnymi. Łagodne substancje organiczne minimalizują ryzyko podrażnień i są rekomendowane w pielęgnacji skóry alergicznej i atopowej. Bezpieczny skład kosmetyków naturalnych jest największym sprzymierzeńcem Twojej skóry!

3. Regeneracja i pielęgnacja, czyli skuteczność natury zamknięta w formule kosmetyku

Unikalny skład kosmetyków naturalnych zapewnia im wysoką biozgodność ze stanem ludzkiej skóry, aktywizując ją do wypełniania funkcji fizjologicznych. Substancje organiczne intensywnie pobudzają regenerację komórek i sprzyjają odbudowie zniszczonej warstwy naskórka. W przeciwieństwie do wielu kosmetyków tradycyjnych nie tworzą nieprzepuszczalnej powłoki i nie naruszają naturalnego płaszcza lipidowego skóry. To zaś sprawia, że nie mają komedogennego działania, które w konsekwencji może prowadzić do rozwoju bądź nasilenia chorób łojotokowych.

Kosmetyki naturalne odgrywają nieocenioną rolę w procesie pielęgnacji. Ich aktywne składniki wnikają w głąb skóry, wiążą wodę w komórkach i zapobiegają jej odparowywaniu. Zapewniają tym samym optymalny poziom nawilżenia, a co za tym idzie – opóźniają procesy starzenia. Dobroczynny skład kosmetyków organicznych czyni je doskonałym antidotum na zmęczoną i przesuszoną skórę. Minimalizuje dyskomfort powodowany uczuciem swędzenia czy pieczenia. Bogactwo witamin oraz składników mineralnych odżywia i uelastycznia skórę, a także wyrównuje jej koloryt. Dzięki temu zachowuje ona młodzieńczy blask i zdrowy wygląd!

4. Uniwersalne zastosowanie – czy kosmetyki naturalne to produkt dla każdego?

Bezpieczeństwo kosmetyków czerpiących ze skarbca natury decyduje o ich uniwersalnym zastosowaniu. Podczas gdy większość produktów drogeryjnych ma określone zastosowanie (uzależnione od płci, wieku, konkretnych problemów skórnych czy oczekiwanych rezultatów), naturalne kosmetyki mogą być z powodzeniem stosowane przez osoby w różnym wieku. Doskonale sprawdzą się zarówno w pielęgnacji dorosłych, jak i dzieci, których skóra jest niezwykle wrażliwa i podatna na wszelkie urazy. Kosmetyki z naturalnym składem są nieocenione zwłaszcza w pielęgnacji niemowląt, u których wykorzystuje się je nierzadko w roli emolientów. Bezpieczeństwo i szerokie zastosowanie tych produktów docenią również kobiety w ciąży. Substancje organiczne zapewniają skórze optymalne nawilżenie i elastyczność, co jest nieodzowne w walce z rozstępami ciążowymi i pozwala złagodzić dolegliwości skórne w błogosławionym stanie.

5. Ekologiczność w każdym wymiarze!

Nie bez przyczyny kosmetyki naturalne są uznawane za synonim ekologii. Ma to nie tylko związek ze wspomnianym już prostym składem, ale także z procesem wytwarzania, który zakłada poszanowanie przyrody ożywionej i nieożywionej. Produkcja kosmetyków naturalnych ze swej istoty wyklucza prowadzenie testów laboratoryjnych z udziałem zwierząt. Jest nieuciążliwa dla środowiska, albowiem większość substancji organicznych pochodzi ze zrównoważonych upraw, w których unika się stosowania szkodliwych środków ochrony roślin i redukuje do minimum wpływ człowieka. Warto dodać, że uprawy podlegają rygorystycznym kontrolom, podczas których systematycznie ocenia się realny i potencjalny wpływ produkcji na stan środowiska naturalnego.

Ekologiczność kosmetyków naturalnych wyraża się też w dobrych praktykach, takich jak stosowanie biodegradowalnych opakowań. Obecność w ofercie produktów w szkle czy w opakowaniu papierowym świadczy o proekologicznej postawie producentów i jest dowodem ich społecznej odpowiedzialności.

Wybór kosmetyków naturalnych przynosi więc podwójną korzyść. Nie dość, że dbasz w ten sposób o własne zdrowie, to jeszcze minimalizujesz swój ślad węglowy!

Tytułem podsumowania…

Pamiętaj, że skóra to największy organ Twojego ciała! Dbałość o jej odpowiednią pielęgnację i nawilżenie nie tylko gwarantuje estetyczny wygląd, ale także opóźnia procesy starzenia i pozwala zachować zdrowie przez długi czas.

Nadal zastanawiasz się, czy kosmetyki naturalne to dobry wybór? Najbardziej trafną odpowiedzią na wszelkie wątpliwości niech będą słowa Alberta Einsteina: „Spójrz głęboko w naturę, a wtedy wszystko zrozumiesz lepiej”… Zapoznaj się z pełnym asortymentem nLine i doświadcz dobrodziejstwa natury na własnej skórze!