Przyczyny pękających pięt

Pękanie pięt to konsekwencja zaburzeń w rogowaceniu naskórka. Pod wpływem różnorodnych czynników skóra na piętach traci naturalną jędrność i sprężystość, a następnie staje się twarda i gruba. Na jej powierzchni zaczynają tworzyć się bruzdy i szczeliny (rozpadliny), które z czasem ulegają pogłębieniu, powodując niekiedy krwawienie. Lista czynników predysponujących do tego problemu jest długa.

Noszenie nieodpowiedniego obuwia

Zbyt ciasne obuwie to jeden z najczęstszych powodów odpowiedzialnych za pękające i suche pięty. Podobne konsekwencje determinuje noszenie obuwia o nieodpowiedniej konstrukcji, wykonanego z nieoddychających materiałów, czego skutkiem jest brak odpowiedniej cyrkulacji powietrza. Pękaniu pięt sprzyja noszenie butów na wysokim obcasie. Warto jednak wiedzieć, że to nie tylko problem miłośniczek szpilek, ale także dolegliwość osób preferujących obuwie na niskiej podeszwie, co ma związek ze słabą amortyzacją sił powstających podczas chodzenia. 

Nieodpowiednie obuwie nie tylko znacznie obniża komfort chodzenia, ale również prowadzi do wielu problemów. Nadmierny nacisk na pięty skutkuje przesuszeniem skóry, zwiększając ryzyko jej nadmiernego rogowacenia i powstawania pęknięć na piętach.

Uwarunkowania genetyczne

Badania dowodzą, że problem pękania pięt często ma podłoże genetyczne. Ma to związek z dziedziczną predyspozycją do nadmiernego rogowacenia skóry.

Nadwaga

Skłonne do pęknięć pięty to powszechny problem osób z nadwagą lub otyłością. Zbyt duża waga jest sporym obciążeniem dla stóp, które dźwigają ciężar całego ciała. Zwiększa nacisk na podłoże i może powodować nie tylko deformacje stóp, ale także przykre dolegliwości w obrębie pięt.

Cukrzyca

Jednym z wielu ogólnoustrojowych problemów, który predysponuje do pojawiania się rozpadlin na piętach, jest cukrzyca. Wysoki poziom cukru we krwi stosunkowo często uszkadza nerwy. Skutkuje również zaburzeniem krążenia w nogach, co z kolei wpływa na zdolność skóry do utrzymania optymalnego poziomu nawilżenia. Pacjenci z cukrzycą powinni więc w sposób szczególny koncentrować się na pielęgnacji skóry pięt i stosować do rekomendacji lekarza prowadzącego.

Niedoczynność tarczycy

Popękane pięty to problem wielu osób cierpiących na niedoczynność tarczycy.  Warto wiedzieć, że gruczoł ten odgrywa ważną rolę w regulacji nawilżenia skóry, a więc zaburzenia jego pracy często prowadzą do przesuszenia skóry na piętach. Zmniejszenie aktywności tarczycy nie tylko odpowiada za nadmierne wysuszenie, ale także znacznie spowalnia procesy regeneracyjne skóry. W konsekwencji skóra na piętach podlega zintensyfikowanym procesom rogowacenia i jest bardziej podatna na pęknięcia. Osobom zmagającym się z zaburzeniami tarczycy rekomenduje się więc intensywne nawilżanie stóp oraz ich pielęgnację. 

Choroby skóry

Pękające pięty często towarzyszą innym problemom skórnym. Skłonność do tego typu problemu obserwuje się u osób cierpiących na przewlekłe dermatozy, takie jak: łuszczyca, egzema czy AZS.

Niedobór witamin

Za przesuszenie skóry stóp, a w rezultacie problem pękających pięt odpowiadają również awitaminozy. Dotyczy to zwłaszcza niedoborów witaminy A oraz witaminy B5, jak również deficytu kwasów omega-3.

Wady i deformacje stóp

Zmiany w budowie anatomicznej i morfologicznej stopy często prowadzą do nieodpowiedniego rozkładu sił nacisku, a co za tym idzie – jej nieodpowiedniego wysklepienia i obciążania konkretnych obszarów stopy.

Nieprawidłowa pielęgnacja i nieodpowiedni styl życia

Inną ważną przyczyną pękania skóry na piętach jest niewłaściwa pielęgnacja stóp. Wśród najczęstszych błędów można wymienić zaniedbywanie nawilżania skóry pięt bądź zbyt częste zabiegi peelingowania tej okolicy, co zaburza naturalny cykl odnowy skóry.

Wśród czynników predysponujących do suchych i pękających pięt wymienia się także styl życia. Skórze w tej newralgicznej okolicy nie sprzyja częste chodzenie boso po twardych powierzchniach bądź wielogodzinne przebywanie w pozycji stojącej.

Skutki pękania pięt

Nieleczone pęknięcia pięt niosą ze sobą szereg dotkliwych powikłań. Ich skutkiem jest nie tylko dyskomfort i ból nasilający się zwłaszcza podczas chodzenia, ale również podatność na działanie czynników infekcyjnych, które odpowiadają za rozwój stanów zapalnych.

Profilaktyka pękających pięt — jak zapobiegać problemom?

Wdrożenie odpowiedniej profilaktyki na wczesnym etapie pozwala skutecznie rozprawić się z problemem szorstkich i pękających pięt, zanim niezbędna okaże się interwencja podologa. Kluczowe znaczenie ma zwłaszcza wybór odpowiedniego obuwia. Podczas zakupu warto zwracać uwagę zwłaszcza na rozmiar i jakość materiału wykończeniowego. W trakcie przymiarki należy upewnić się, czy buty zbytnio nie uciskają i zapewniają odpowiednią cyrkulację powietrza. Jeśli to możliwe, należy zmniejszyć częstotliwość noszenia szpilek oraz unikać długotrwałego przebywania w pozycji stojącej. Rekomenduje się również noszenie bawełnianych i przewiewnych skarpet, które ułatwiają cyrkulację powietrza.

W systematycznej pielęgnacji skóry stóp warto pamiętać także o… prowadzeniu zbilansowanej diety. W jadłospisie osoby zmagającej się z pękającymi piętami bądź obarczonej czynnikami ryzyka nie powinno zabraknąć warzyw i owoców, a także składników bogatych w witaminę A. Niezbędna jest dbałość o utrzymywanie optymalnego nawodnienia organizmu, czemu sprzyja przyjmowanie odpowiedniej ilości płynów.

Osoby, u których pękanie pięt jest skutkiem chorób, powinny pozostawać pod stałą opieką specjalisty i dokładnie stosować się do jego zaleceń.

Zabiegi na pękające pięty — domowe sposoby na suche i szorstkie pięty

Nieodłącznym elementem profilaktyki szorstkich i pękających pięt jest odpowiednia pielęgnacja stóp. Skuteczna regeneracja skóry stóp polega na systematycznym wykonywaniu zabiegów pielęgnacyjnych, które umożliwiają utrzymanie skóry w dobrej kondycji, minimalizując lub zapobiegając w ten sposób nieestetycznym pęknięciom. 

W pielęgnacji stóp należy zadbać przede wszystkim o oczyszczanie i zmięczanie naskórka. Na tym etapie doskonale sprawdzą się kąpiele stóp w ciepłej (ale nie gorącej!) wodzie z solą leczniczą np. naturalną solą do kąpieli stóp Morskie ukojenie. Zawarty w tym kosmetyku dodatek soli z Morza Martwego oczyści, ujędrni i mocno nawilży skórę, zminimalizuje obrzęki i przyniesie ukojenie. Regularne moczenie stóp w wodzie z solą morską może znacząco poprawić kondycję skóry, zmiękczając ją i przygotowując do kolejnego zabiegu pielęgnacyjnego — peelingowania.

Peelingowanie pozwala usunąć zrogowaciały naskórek. Stosowanie peelingów do stóp raz w tygodniu wspomaga wchłanianie substancji aktywnych i reguluje cykl regeneracji skóry. W tym zadaniu sprawdzi się zwłaszcza peeling kremowy Cynamon, który skutecznie złuszcza martwy naskórek przy pomocy pestek truskawek. Rozgrzewające właściwości cynamonu pobudzają krążenie podskórne i aktywizują przepływ limfy, a olej rycynowy nawilża skórę, zapewnia jej optymalny poziom natłuszczenia i jedwabistą miękkość. Stosowanie pumeksów lub specjalistycznych tarek podczas kąpieli stóp budzi sporo kontrowersji.  Podczas gdy jedni je zalecają, inni rekomendują powściągliwość, wskazując na gromadzenie się na tych przyrządach różnych szkodliwych drobnoustrojów.

Po kąpieli i peelingowaniu należy zadbać o odżywienie skóry. Wśród naturalnych kosmetyków na szczególną uwagę zasługuje zwłaszcza olejek do ciała Grejpfrut z balsamem copaiba, który prócz intensywnych właściwości regeneracyjnych działa również przeciwgrzybiczo.

W przypadku zaawansowanych stanów kluczowe znaczenie ma regularne stosowanie specjalistycznych nawilżających kremów do stóp, które zawierają mocznik, kwas salicylowy, glicerynę lub lanolinę. Używanie kremu regenerującego na popękane pięty jest niezbędne, by dostarczyć skórze składników odżywczych i nawilżających. Taka kompleksowa pielęgnacja wspomaga regenerację naskórka, zmniejszając szorstkość i zapobiegając nadmiernemu rogowaceniu.

Leczenie pękających pięt – kiedy udać się do podologa?

Jeśli systematyczna i samodzielna pielęgnacja w domowym zaciszu nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, warto rozważyć wizytę w gabinecie podologicznym. Na podstawie szczegółowej diagnostyki podolog oceni poziom zaawansowania problemu oraz głębokość rozpadlin. Wykryje ewentualne deformacje stóp bądź przeprowadzi szczegółowy wywiad kliniczny, w którym zweryfikuje występowanie czynników ryzyka predysponujących do powstawania pękających pięt (np. uwarunkowań genetycznych, chorób metabolicznych, dermatoz, problemów z krążeniem).

W zależności od efektu diagnostyki podolog może zarekomendować specjalistyczne zabiegi, założyć opatrunki wspomagające regenerację rozpadlin bądź zalecić stosowanie odpowiednich preparatów do pielęgnacji stóp. Profesjonalne zabiegi, takie jak peelingi chemiczne czy zabiegi z użyciem specjalistycznych preparatów do zmiękczenia skóry na piętach, mogą znacząco przyspieszyć proces regeneracji skóry pięt. 

Podsumowanie

Skuteczne radzenie sobie z suchymi i pękającymi piętami jest uzależnione od trafnej diagnozy przyczyn tego problemu. Wprawdzie najczęściej u jego źródeł tkwi niewłaściwa pielęgnacja stóp, noszenie ciasnego obuwia i nieodpowiedni styl życia, ale nierzadko dolegliwość ta ma związek z chorobami metabolicznymi i dermatologicznymi, zaburzeniami krążenia, nadwagą czy deformacją stóp. Właściwa ocena czynników ryzyka jest kluczowa dla wyboru odpowiednich metod leczenia i prewencji, wśród których należy wymienić kompleksową pielęgnację, zabiegi lub specjalistyczne leczenie u podologa. By uchronić się przed problemami z suchymi i pękającymi piętami bądź zminimalizować ich skutki, warto prowadzić bezpieczną pielęgnację z zestawem naturalnych kosmetyków do stóp od nLine.

Naturalny olejek z drzewa migdałowego

Olej migdałowy pozyskuje się z nasion drzewa migdałowego. Migdałowiec (Prunus amygdalus) należy do rodziny różowatych. Wprawdzie naturalnie porasta obszary Azji Mniejszej i Środkowej, ale od wielu lat uprawia się go również w Południowej Europie, Ameryce i Północnej Afryce. Owoce tego subtropikalnego drzewa to niewielkie, brązowe pestkowce, w których znajduje się jedno spłaszczone nasienie.

Rafinowany i nierafinowany olej ze słodkich migdałów

Olej migdałowy występuje w dwóch postaciach: rafinowanej i nierafinowanej, które różnią się zasadniczo pod względem sposobu pozyskiwania oraz przygotowania do użycia. Olej nierafinowany jest tłoczony na zimno. Ekstrakcja bez wpływu wysokich temperatur oraz dodatku chemicznych rozpuszczalników pozwala zachować wszystkie jego niezbędne składniki odżywcze. Olej migdałowy tłoczony na zimno cechuje się bladą, słomkową barwą, bezwonnością bądź słabo wyczuwalnym zapachem. W 90% zawiera nienasycone kwasy tłuszczowe (kwas oleinowy i kwas linolowy), dzięki czemu jest odporniejszy na utlenianie w porównaniu z innymi olejami. To również prawdziwa skarbnica dobroczynnych substancji: witamin A, E, D i witamin z grupy B, skwalanu i fitosteroli. Czysty olej migdałowy należy przechowywać z dala od źródeł ciepła i światła, by zachować wszystkie jego dobroczynne właściwości.

Odkryj 7 najważniejszych właściwości olejku migdałowego

Olejek migdałowy jest naturalnym olejem o dość uniwersalnym zastosowaniu, który doskonale sprawdza się w pielęgnacji skóry i włosów. Poznaj jego najważniejsze właściwości!

Nawilża i tworzy warstwę okluzyjną

Olej migdałowy bywa uznawany za naturalny emolient. Dzięki obecności kwasu oleinowego oraz linolowego nie tylko nawilża skórę, ale także na długo pozwala utrzymać równowagę hydrolipidową. Tworzy na powierzchni skóry delikatnie tłustą warstwę okluzyjną, zapobiegając nadmiernej ucieczce wody z naskórka.

Zmiękcza i ujędrnia skórę, zmniejsza rozstępy

Naturalny olej ze słodkich migdałów szybko się wchłania. Ma właściwości zmiękczające, wygładza skórę i pozostawia ją jedwabiście miękką w dotyku. Złuszcza zrogowaciały naskórek, wpływając w ten sposób na regulację cyklu odnowy komórkowej skóry. Poprawia jej elastyczność, dzięki czemu wykazuje wysoką skuteczność w walce z rozstępami. Kosmetyki z jego dodatkiem rekomenduje się więc kobietom w ciąży, które potrzebują wyjątkowo delikatnej i bezpiecznej pielęgnacji.

Regeneruje, odżywia i działa przeciwstarzeniowo

Olej z migdałowca to prawdziwe antidotum na problemy starzenia się skóry. Zawarte w nim witaminy młodości: witamina A i witamina E stymulują regenerację komórek, a także wspomagają w walce z wolnymi rodnikami i skutkami promieniowania UV. 

Za sprawą tego dobroczynnego składu olej migdałowy stymuluje produkcję kolagenu, wspomagając procesy regeneracyjne skóry i zapobiegając powstawaniu zmarszczek. Zapewnia więc skuteczne wsparcie osobom pragnącym zachować młodzieńczy wygląd.

Poprawia koloryt cery i redukuje przebarwienia

Kosmetyczny olej z migdałów można stosować również w pielęgnacji skóry z przebarwieniami. Redukuje widoczne zmiany w pigmentacji i wyrównuje koloryt cery. Jego zastosowanie w pielęgnacji twarzy zapobiega defektom estetycznym.

Jest bezpieczny dla skóry niemowląt

Olejek migdałowy nie powoduje alergii, a więc jest bezpiecznym składnikiem dedykowanym do pielęgnacji wrażliwej skóry niemowląt i dzieci. Z uwagi na fakt, że działa jako naturalny emolient, kosmetyki z jego dodatkiem mogą być stosowane podczas codziennej kąpieli już od pierwszych dni życia, przynosząc ukojenie delikatnej skórze maluszka.

Sprawdza się w pielęgnacji każdego typu skóry

Olej migdałowy znajduje zastosowanie w kosmetykach do każdego typu cery. Dzięki właściwościom nawilżającym sprawdza się w pielęgnacji skóry suchej i przejawiającej oznaki odwodnienia, zapobiegając przykrym dolegliwościom, takim jak: uczucie napięcia, swędzenie, pieczenie czy zaczerwienienie. Ze względu na działanie przeciwstarzeniowe bywa rekomendowany posiadaczkom cery dojrzałej, pomagając im zachować młodzieńczy wygląd. Poleca się go również do codziennej pielęgnacji skóry wrażliwej. Bez obaw po kosmetyki z jego dodatkiem mogą sięgać osoby zmagające się z problemami skórnymi i poważnymi dermatozami, takimi jak: łuszczyca, egzema czy atopowe zapalenie skóry. Olejek migdałowy zmniejsza objawy tych schorzeń i łagodzi podrażnienia, przywracając skórze zdrowy wygląd. 

Doskonale kondycjonuje włosy

Olej pozyskiwany w drzewa migdałowego to prawdziwy must have w pielęgnacji włosów. Stosowany w czystej postaci bądź jako dodatek do kosmetyków świetnie kondycjonuje włosy. Nadaje im połysk, zapobiega przesuszeniu i łamliwości, a także głęboko odżywia zniszczone końcówki oraz minimalizuje problem elektryzowania. Olej z migdałów wywiera również korzystny wpływ na skórę głowy. Aktywizuje pracę cebulek, stymulując w ten sposób porost włosów.

Olejek migdałowy doskonale sprawdza się w pielęgnacji włosów średnio- i wysokoporowatych, suchych, zniszczonych, normalnych oraz łamliwych. Sięgać po niego powinny także osoby z włosami pozbawionymi sprężystości bądź mającymi skłonności do „puszenia”.

Olej ze słodkich migdałów w kosmetykach naturalnych do całego ciała 

Olej ze słodkich migdałów to doskonały olej bazowy w kosmetykach naturalnych o szerokim zastosowaniu. Dzięki swojej lekkiej konsystencji stanowi idealną bazę, która wspiera działanie innych olejów. Nie tylko ma doskonałe walory pielęgnacyjne, ale także jest sprawdzonym nośnikiem zapachu i ułatwia wchłanianie substancji aktywnych w głąb skóry. W kosmetykach marki nLine znalazł zastosowanie w unikalnej kompozycji naturalnych mydeł, takich jak: Mydło Delikatne, Mydło Drogocenne olejki, Mydło Glinka i węgiel, Mydło pokrzywowe. Dodatek oleju ze słodkich migdałów znajdziesz również w peelingach oraz olejkach do ciała, a także w Serum Delikatnej Harmonii do twarzy.

Podsumowanie

Kosmetyczny olej ze słodkich migdałów to niezastąpiony element codziennej pielęgnacji, który daje skórze wszystko, czego potrzebuje do zachowania zdrowia, elastyczności i blasku. Sprawdza się w pielęgnacji wszystkich typów skóry. Dzięki właściwościom nawilżającym, regenerującym, przeciwstarzeniowym oraz kojącym doskonale kondycjonuje skórę suchą i przesuszoną, dojrzałą, wrażliwą oraz skłonną do podrażnień i występowania problemów natury dermatologicznej. Jego niealergizujące właściwości czynią go jednym z najbezpieczniejszych komponentów kosmetyków dedykowanych dla delikatnej skóry niemowląt i dzieci. Olej migdałowy przynosi też szereg korzyści w pielęgnacji włosów, przywracając im naturalny blask i przyspieszając porost. To naturalne dobrodziejstwo o niezwykle szerokim zastosowaniu, które niewątpliwie warto mieć w swojej kosmetyczce.

Przywracanie naturalnego pH jako element codziennej pielęgnacji twarzy

Tonizacja skóry polega na przywracaniu jej naturalnego pH, czyli równowagi kwasowo-zasadowej. Warto wiedzieć, że odczyn pH zasadniczo różni się od partii ciała. Przyjmuje się, że naturalne pH skóry twarzy oscyluje między 4,7 a 5,5, co oznacza, że ma lekko kwaśny odczyn. Wszelkie wahania tego poziomu mają niekorzystny wpływ na stan skóry, mogą przyczynić się do naruszenia płaszcza hydrolipidowego i osłabić barierę ochronną twarzy. Zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej nie tylko powoduje, że skóra traci naturalne właściwości, ale również staje się podatniejsza na niekorzystny wpływ czynników zewnętrznych np. promieniowanie UV i zjawisko fotostarzenia. Z przeprowadzonych dotychczas badań wynika, że nawet niewielka zmiana poziomu pH prowadzi do namnażania szkodliwych bakterii i ogólnego zaburzenia mikrobiomu, a także sprzyja stanom chorobowym skóry.

Nasza twarz każdego dnia jest narażona na naruszenie bariery ochronnej skóry. Stosowanie kosmetyków do mycia twarzy zmienia odczyn pH na zasadowy. Może skutkować więc przesuszeniem i podrażnieniem, a w rezultacie przyspieszyć procesy starzenia. Mając na uwadze skalę potencjalnych konsekwencji, warto pamiętać o tonizacji w codziennej rutynie pielęgnacyjnej.

Zalety tonizacji skóry twarzy

Tonizacja to bardzo ważny etap rutyny pielęgnacyjnej, który gwarantuje poprawę kondycji skóry. Wykonywana po demakijażu i umyciu twarzy, równoważy odczyn pH oraz przynosi pożądane ukojenie. Produkty dedykowane do tonizacji usuwają reszki zanieczyszczeń pozostałych po poprzednich etapach rutyny pielęgnacyjnej, normalizują i odświeżają skórę. Tonizacja reguluje pracę gruczołów łojowych i zmniejsza widoczność porów, sprawiając, że twarz staje się gładka i miękka w dotyku. Jej systematyczne wykonywanie przygotowuje twarz do kolejnych czynności pielęgnacyjnych. Sprawia, że lepiej radzi sobie z wchłanianiem substancji aktywnych w głąb skóry. Wspiera zdolności regeneracyjne i zmniejsza widoczność zmian skórnych: wykwitów trądzikowych czy zmarszczek.

Najczęstsze błędy w tonizowaniu skóry 

Utrzymanie dobrej kondycji cery jest uzależnione od właściwego wykonywania tonizacji twarzy. Wszelkie błędy bądź zaniedbania mogą przyczynić się do pogorszenia stanu skóry i zapoczątkować szereg problemów. Poznaj najczęstsze grzechy w tonizacji i sprawdź, czy Ty również je popełniasz!

Pomijanie lub zaniedbywanie tonizacji

Tonizowanie cery to niezbędny etap, którego nie powinno zabraknąć w codziennej pielęgnacji. Nieregularność w wykonywaniu tej czynności, a co gorsza — jej zupełne pomijanie, może osłabić kondycję skóry i stać się początkiem wielu problemów o charakterze dermatologicznym. 

Stosowanie kosmetyków na bazie alkoholu

Używanie kosmetyków tonizujących na bazie alkoholu (zwłaszcza wysoko stężonego) wpływa niekorzystnie na stan skóry. Ściągające działanie alkoholu skutkuje jej odwodnieniem i naruszeniem naturalnej bariery hydrolipidowej, a także zaburza procesy regeneracyjne. Od stosowania kosmetyków tonizujących z alkoholem powinny stronić nie tylko osoby z cerą suchą, ale także posiadaczki cer ze skłonnościami do przetłuszczania (tłustej, mieszanej i trądzikowej). 

Zbyt intensywne pocieranie skóry

Zbyt mocne pocieranie twarzy podczas tonizacji nie sprzyja dobrej kondycji cery. Może powodować mechaniczne uszkodzenia naskórka i dotkliwe w skutkach podrażnienia. 

Jak prawidłowo tonizować twarz?

Wprawdzie przyjmuje się, że tonizacja cery powinna być nieodłącznym elementem porannej i wieczornej rutyny pielęgnacyjnej, niemniej warto wykonywać ją zawsze, gdy nasza skóra ma kontakt ze środkami myjącymi (nawet w środku dnia). Zabieg ten poprzedza głębokie oczyszczenie skóry. Po nim zaś powinna nastąpić aplikacja odżywczego serum lub kremu nawilżającego.

Bez znaczenia nie pozostaje również metoda aplikacji toniku. Wiele kobiet nakłada kosmetyk na wacik i w ten sposób rozprowadza go po twarzy, co może skutkować naruszeniem delikatnej warstwy ochronnej. Jeśli zdecydujemy się na aplikację przy pomocy wacika, należy nasączyć go kosmetykiem i przykładać punktowo do twarzy (unikając przy tym pocierania!). Najbardziej rekomendowanym sposobem jest nakładanie toniku bezpośrednio na powierzchnię twarzy. Warto dodać, że metoda ta jest szczególnie polecana przez Japonki, które aplikują tonik palcami. Dobrym rozwiązaniem są toniki rozpylane bezpośrednio na skórę twarzy przy pomocy atomizera, co umożliwia równomierne rozprowadzenie toniku.

Bez względu na sposób aplikacji w żadnym przypadku nie zaleca się spłukiwania toniku z twarzy. Jego całkowite wchłonięcie to sygnał, że można przejść do kolejnych kroków rutyny pielęgnacyjnej.

Czym tonizować twarz? Co wybrać: tonik lub hydrolat?

Na rynku dostępnych jest wiele produktów przeznaczonych do pielęgnacji skóry twarzy. W ostatnim czasie na popularności zyskują hydrolaty roślinne, które powstają w rezultacie destylacji roślin z wykorzystaniem pary wodnej. Niezmiennie jednak wśród produktów tonizujących królują toniki do twarzy. 

Naturalny tonik do twarzy — doskonały wybór dla każdego rodzaju skóry

Wybór toniku powinien być podyktowany składem i jego bezpieczeństwem oraz dostosowany do rodzaju i potrzeb skóry. Skóra sucha potrzebuje kosmetyku, który zapewni jej odpowiednie nawilżenie, ochronę i regenerację. W przypadku skóry tłustej warto wybrać tonik złuszczający, który wesprze ją w regulacji pracy gruczołów łojowych. 

Odpowiedzią na te zróżnicowane potrzeby są naturalne toniki, których bazą są naturalne oleje, składniki pochodzenia organicznego oraz substancje aktywne.  HydraBloom Lipa-Lawenda to delikatny tonik do twarzy, który dzięki bogactwu naturalnych komponentów sprawdzi się w pielęgnacji każdego rodzaju skóry. Jest rekomendowany zarówno do pielęgnacji skóry suchej i wrażliwej, jak i cery zmagającej się z nadprodukcją sebum. Ekstrakt z lipy działa kojąco i ściągająco, a dodatek lawendy łagodzi podrażnienia i stany zapalne. Zawarty w nim wyciąg z aloesu hamuje procesy starzenia, a kwas mlekowy i panthenol aktywizują procesy regeneracyjne, przywracając skórze naturalną gładkość i jędrność.

Podsumowanie

Dążąc do utrzymania doskonałej kondycji cery, nie można zaniedbywać tonizacji twarzy. To niezwykle ważny element codziennej rutyny pielęgnacyjnej, który przywraca skórze pH, utrzymuje optymalny poziom nawilżenia oraz wzmacnia naturalną barierę ochronną skóry. Systematyczna tonizacja sprawia, że skóra staje się odżywiona i przygotowana na wchłanianie substancji aktywnych na kolejnych krokach pielęgnacyjnych. Odpowiedzią na potrzeby wszystkich typów cery są zwłaszcza naturalne toniki do twarzy, które łączą w sobie skuteczność działania z delikatnością płynącą wprost z natury.

Czym jest masło shea?

Masło shea otrzymuje się z orzeszków drzewa masłosz Parka (drzewa masłowego) porastającego tereny Afryki. Warto wiedzieć, że drzewo to żyje nawet 300 lat i może osiągnąć wysokość 25 metrów. Niewątpliwą wadą jest fakt, że rzadko owocuje, a pierwszych zbiorów można doczekać się dopiero po 20-30 latach. Owoce dojrzewają zazwyczaj przez okres 5 miesięcy, a zbiory tych, które samoistnie opadają z drzewa, trwają od lipca do grudnia.

Jego dobroczynne właściwości w pełni wynagradzają jednak długi czas oczekiwania na owoce. Nie bez przyczyny bowiem masłosz Parka bywa określany przez lokalne społeczności mianem „drzewa życia” lub „świętego drzewa”. 

Rafinowane czy nierafinowane masło shea — które wybrać?

Wiele osób zastanawia się nad różnicami między rafinowanym a nierafinowanym masłem shea. Nierafinowane masło pozyskuje się bezpośrednio z afrykańskiego drzewa. Proces pozyskiwania rozpoczyna się od ręcznego zbierania dzikich orzechów shea, które następnie są suszone na słońcu, miażdżone w moździerzu i w końcu gotowane, aby wydobyć cenny tłuszcz. Ta starożytna metoda ekstrakcji pozwala zachować wszystkie naturalne właściwości masła shea, które są kluczowe dla jego zastosowania w kosmetyce.  Czyste masło shea zapewnia niewątpliwie więcej korzyści dla skóry. Dzięki obecności olejów i witamin czyni ją bardziej elastyczną, nawilżoną i zdrową.

W odróżnieniu od nierafinowanego, rafinowane masło shea przechodzi procesy oczyszczania w wysokiej temperaturze, co pozwala pozbyć się wszelkich niepożądanych zanieczyszczeń. Skutkiem ubocznym tej interwencji bywa nie tylko eliminacja zapachu i koloru, ale także utrata niektórych istotnych właściwości.

Wybór między rafinowanym a nierafinowanym masłem shea powinien być podyktowany indywidualnymi preferencjami oraz celem pielęgnacyjnym, jaki chcemy osiągnąć. 

Pielęgnacyjne właściwości masła shea 

Regularne stosowanie masła shea zapewnia znaczące korzyści pielęgnacyjne. Dobroczynne działanie to zasługa bogatego składu, w którym można wymienić składniki aktywne, takie jak: nasycone kwasy tłuszczowe, witamina A i E, polifenole czy katechiny.

Kwas oleinowy

Z uwagi na silne właściwości nawilżające kwas oleinowy zapobiega uczuciu suchości oraz napięcia. Działa jako naturalny emolient: zmiękcza i wygładza skórę oraz pomaga utrzymać jej odpowiednią elastyczność.

Kwas stearynowy

Kwas stearynowy wnika w głąb skóry, utrzymując pożądany stan nawilżenia. Tworzy na powierzchni warstwę okluzyjną i odgrywa rolę ochronną, zabezpieczając skórę przed szkodliwym działaniem czynników zewnętrznych, takich jak: wiatr, zimno czy słońce.

Witaminy A i E

Witamina E nie bez przyczyny bywa określana zaszczytnym mianem witaminy młodości. Jako silny antyoksydant neutralizuje szkodliwe działanie wolnych rodników, hamując degenerację komórek. Witamina E nie tylko doskonale kondycjonuje skórę i wspiera jej regenerację, ale też chroni przed fotostarzeniem i przywraca jej zdrowy blask.  Witamina A uczestniczy natomiast w produkcji kolagenu i elastyny, zapewniając skórze jędrność, gładkość i sprężystość.

Zastosowanie masła karité

Dobrodziejstwo, pozyskiwane z afrykańskiego drzewa, jest niewątpliwie pielęgnacyjnym hitem, który doskonale kondycjonuje różne partie ciała. Poznaj różne zastosowania masła shea!

Masło shea na twarz

Masło shea jest powszechnie stosowane w pielęgnacji skóry twarzy. Reguluje pracę gruczołów łojowych i zachowuje optymalny balans między nawilżeniem a natłuszczeniem, utrzymując właściwe funkcjonowanie płaszcza hydrolipidowego. Nie ma właściwości komedogennych, a więc nie zatyka porów. Wykazuje również działanie antybakteryjne i antyseptyczne, minimalizując podrażnienia i stany zapalne skóry. Odgrywa ponadto ważną rolę w fotoprotekcji i profilaktyce przeciwstarzeniowej, chroniąc skórę przed szkodliwym działaniem promieniowania UV i opóźniając powstawanie zmarszczek. 

Dzięki zdolności do głębokiego nawilżania i natłuszczania masło shea idealnie nadaje się do pielęgnacji wszystkich typów cery, w tym suchej i wrażliwej. 

Masło shea na włosy i paznokcie

Dzięki równowadze nasyconych i jednonasyconych kwasów tłuszczowych masło shea doskonale sprawdza się również w pielęgnacji włosów. Regeneruje zniszczone końcówki i odbudowuje strukturę włosa, zapobiega przesuszeniu, a także chroni przed łamliwością. Doskonale kondycjonuje włosy niskoporowate i średnioporowate. Pierwsze z nich głęboko odżywia i chroni przed uszkodzeniami, wzmacniając cebulki włosów. Posiadacze włosów średnioporowatych docenią masło karité przede wszystkim za właściwości nawilżające, które odbudowują strukturę włosów i pomagają odzyskać naturalny blask. Nie zaleca się zaś jego stosowania na włosy zniszczone i mocno przesuszone, gdyż może to skutkować efektem puszenia.

Masło shea zasługuje na uwagę także w pielęgnacji paznokci. Wnika w głąb paznokcia, dzięki czemu aktywnie regeneruje i przyspiesza porost, przywraca płytce naturalny kolor i wyrównuje jej powierzchnię oraz zapobiega rozdwajaniu.

Masło shea na ciało

Obecność kwasów tłuszczowych oraz witamin intensywnie nawilża i natłuszcza skórę, wspierając jej naturalną zdolność do regeneracji. Aktywizuje także regenerację uszkodzonej skóry, przyspieszając gojenie drobnych ran, oraz łagodzi podrażnienia. Z uwagi na silnie nawilżające właściwości kosmetyki z dodatkiem masła shea wykorzystuje się szczególnie w pielęgnacji przesuszonych partii ciała, takich jak: kolana, łokcie czy pięty. Jego właściwości docenią zwłaszcza posiadacze skóry wrażliwej, skłonnej do odwodnienia i przesuszenia.

Masło shea do masażu — pomoc w walce z rozstępami i cellulitem

Masło shea to sojusznik skóry z problemami, takimi jak rozstępy czy cellulit. Stymuluje produkcję kolagenu, co przekłada się na zwiększoną elastyczność i jędrność skóry. Regularne masowanie i wcieranie w skórę kosmetyków z jego dodatkiem może więc znacząco poprawić wygląd skóry, redukując widoczność pomarańczowej skórki.

Zastosowanie masła shea w kosmetykach do ciała — od kremów po mydła

Ze względu na swoje wyjątkowe właściwości masło shea robi wręcz zawrotną karierę w kosmetyce. Jest jednym z najpopularniejszych składników produktów pielęgnacyjnych do całego ciała: od kremów do twarzy, przez balsamy i olejki do ciała czy masło na twarz. Znajduje zastosowanie nie tylko w produktach do pielęgnacji włosów i paznokci, ale także w kosmetykach przeznaczonych do różnych partii ciała. Na rynku nie brak kosmetyków z masłem karité przeznaczonych do pielęgnacji przesuszonej skóry ust, rąk czy stóp. 

Obecność masła shea w naturalnych mydłach marki nLine to gwarancja kompleksowej pielęgnacji skóry w trakcie codziennej higieny: głębokiego nawilżenia, intensywnej regeneracji i wsparcia naturalnych mechanizmów obronnych. Regularne używanie mydeł z dodatkiem masła shea przyczynia się do poprawy elastyczności skóry, zapewnia jej gładkość i aksamitną miękkość w dotyku, a także opóźnia procesy starzenia.

Podsumowanie

Masło shea, określane też mianem masła karité, jest cenione za swoje wyjątkowe właściwości nawilżające i regenerujące. Jako naturalny antyoksydant chroni przed szkodliwym działaniem wolnych rodników. Odgrywa ważną rolę w profilaktyce przeciwstarzeniowej i wspomaga w walce ze znienawidzonym przez kobiety cellulitem. Dzięki tym właściwościom masło shea jest idealnym składnikiem w kosmetykach przeznaczonych do pielęgnacji całego ciała. Doskonale kondycjonuje skórę, zapewniając jej zdrowy wygląd i ochronę przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Wpływa również korzystnie na stan włosów i paznokci, wzmacniając ich strukturę i zapobiegając łamliwości. Regularne stosowanie kosmetyków z masłem shea to więc gwarancja zdrowia i promiennego wyglądu.

Czym jest, jak wygląda i jak powstaje cellulit?

W specjalistycznej terminologii cellulit bywa określany mianem lipodystrofii. W języku potocznym nazywa się go pomarańczową skórką, gdyż swoim wyglądem przypomina nieregularną skórkę tego egzotycznego owocu.

Cellulit polega na niewłaściwym rozmieszczeniu tkanki tłuszczowej, czego skutkiem są zmiany w tkance podskórnej. Warto przypomnieć, że właśnie w tkance podskórnej znajduje się aż 65-70% tłuszczu z całego organizmu. Tkanka tłuszczowa składa się z komórek tłuszczowych (adipocytów), których rolą jest przechowywanie nadmiaru składników odżywczych. Dostarczanie ich w nadmiarze prowadzi do przerostu adipocytów oraz ucisku na naczynia krwionośne i limfatyczne. Powodowane w ten sposób spowolnienie krążenia krwi nie tylko utrudnia przyswajanie przez komórki tlenu oraz składników odżywczych, ale także dereguluje wydzielanie toksyn. Wskutek tych zmian produkty przemiany materii zalegają w tkankach, tworząc charakterystyczną strukturę skórki pomarańczowej.

Zmiany charakterystyczne dla cellulitu występują na biodrach, brzuchu, pośladkach, jak też w bocznych częściach ud. Pojawiają się również w przyśrodkowej części kolan, na plecach w okolicach łopatek oraz w okolicach dołów pachowych.

Przyczyny pomarańczowej skórki

Cellulit może pojawić się u kobiety w każdym wieku. Zmagają się z nim nie tylko kobiety dojrzałe, ale również nastolatki. Istnieją jednak pewne czynniki, które szczególnie predysponują do powstawania efektu pomarańczowej skórki. Wśród nich kluczową rolę odgrywają zmiany hormonalne, a zwłaszcza przewaga estrogenów, której towarzyszy równoczesny niedobór progesteronu. Spore znaczenie mają również nadwaga czy otyłość, a także wahania wagi np. w okresie ciąży.

Inne przyczyny cellulitu to:

• niewystarczająca aktywność fizyczna i przewaga siedzącego trybu życia, które pogarszają krążenie krwi i przepływ limfy;
• dieta bogata w sól i cukier, która prowadzi do zatrzymywania toksyn w organizmie;
• zaburzenia emocjonalne, depresja oraz przewlekły stres – ich skutkiem jest podwyższony poziom glukozy we krwi oraz kumulacja tłuszczu i wody w organizmie. To z kolei prowadzi do zwiększenia ilości kortyzolu i wpływa na powstawanie zmian o charakterze cellulitowym;
• palenie papierosów;
• noszenie zbyt obcisłych ubrań i butów na wysokim obcasie;
• długie kąpiele w gorącej wodzie;
• częste korzystanie z solarium;
• opalanie się z nogami osłoniętymi ręcznikiem.

Jakie są rodzaje cellulitu i jak je rozpoznać?

Cellulit niejedno ma imię. Wyróżnia się trzy jego postaci, które różnią się od siebie pewnymi cechami.

Cellulit tłuszczowy  

Cellulit tłuszczowy (miękki) jest wynikiem nagromadzenia komórek tłuszczowych. Objawia się występowaniem pod skórą delikatnych grudek czy fałdek, które nie przylegają ściśle do mięśni, stwarzając wrażenie jakoby były umieszczone między skórą i mięśniami. Warto podkreślić, że cellulit tłuszczowy względnie często rozwija się jako konsekwencja nieleczonego cellulitu wodnego czy nadwagi lub ma związek z szybkim przybieraniem na wadze w krótkim czasie. Wynika z niewystarczającej aktywności fizycznej bądź problemów z wiotkością mięśni.

Cellulit wodny

Cellulit wodny (twardy) to efekt nieprawidłowego krążenia krwi i limfy, które powoduje zatrzymywanie wody w organizmie i powstawanie obrzęków. Jego odróżnienie od rozbudowanej tkanki mięśniowej może nastręczać pewnych problemów. Charakterystycznym objawem cellulitu wodnego jest suchość i szorstkość skóry w miejscach zajętych cellulitem. W przeciwieństwie do cellulitu tłuszczowego nie ma związku z wahaniami wagi. Występuje najczęściej u osób z siedzącym trybem życia oraz wahaniami hormonalnymi. Zmagają się z nim głównie nastolatki oraz kobiety aktywne fizycznie np. sportsmenki czy tancerki.

Cellulit cyrkulacyjny

Cellulit cyrkulacyjny to połączenie cellulitu tłuszczowego i wodnego. Najbardziej narażone na jego powstawanie są osoby, które prowadzą siedzący tryb życia, mają nadwagę i problemy z krążeniem.

Jakie są stopnie zaawansowania cellulitu i jak wpływają na jego leczenie?

Rozwój cellulitu to proces, który przebiega stopniowo. Wyróżnia się cztery stopnie zaawansowania tego schorzenia, które różnią się objawami, a co za tym idzie – wymagają odmiennego postępowania:

• cellulit 0. stopnia – można go zaobserwować dopiero po ściśnięciu powierzchni skóry. W efekcie mechanicznego ucisku pojawiają się grudki będące wynikiem powiększonych adipocytów. Niedostateczny przepływ limfy oraz opuchlizna w obrębie tkanki tłuszczowej jest wynikiem utraty przepuszczalności przez naczynia włosowate;
• cellulit 1. stopnia – nierówna powierzchnia skóry uwidacznia się po ujęciu w fałd tkanki podskórnej i jest dostrzegalna już w pozycji stojącej. Co warto podkreślić, utrata elastyczności skóry i zaburzenia tkanki tłuszczowej nie są widoczne gołym okiem w pozycji leżącej;
• cellulit 2. stopnia – charakteryzuje się obecnością powiększonych adipocytów (grudek czy bardzo drobnych guzków, które otaczają włókna kolagenowe) zarówno w pozycji stojącej, jak i leżącej. Skóra jest blada i pofałdowana. Zmiany cellulitowe są bardziej widoczne zwłaszcza podczas napinania mięśni, co określa się spontanicznym objawem pomarańczowej skórki;
• cellulit 3. stopnia – najbardziej zaawansowany stopień rozwoju cellulitu, który objawia się bardzo wyraźnymi zmianami skórnymi np. guzkami i grudkami o rozmiarze 2-20 mm, które oddzielone są tkanką włóknistą. Na tym etapie tkanka staje się nieelastyczna, trzęsie się i ma nieregularną strukturę. Nierzadko tym zmianom towarzyszy silny ból, który jest spowodowany uciskiem na zakończenia nerwowe.

Od stopnia zaawansowania cellulitu uzależniona jest skuteczność różnych metod leczenia. Na wczesnych stadiach rozwoju cellulitu wystarczająca bywa zmiana diety bądź stylu życia. Działania te nie sprawdzają się jednak w przypadku zaawansowanego cellulitu, który wymaga wdrożenia profesjonalnych zabiegów medycyny estetycznej.

Rola odpowiedniej diety w walce z cellulitem

Dieta odgrywa kluczową rolę w walce z cellulitem. Odpowiednie odżywianie może pomóc w redukcji skórki pomarańczowej i przywróceniu zdrowej struktury tkanki tłuszczowej. Jeśli chcesz zapobiec powstawaniu cellulitu bądź zminimalizować jego widoczność, stosuj się do kilku podstawowych zasad!

Pij optymalną ilość wody

Odpowiednie nawodnienie organizmu to podstawa w walce w cellulitem. Regularne picie wystarczającej ilości płynów sprzyja usuwaniu toksyn z organizmu i utrzymaniu odpowiedniego nawodnienia skóry, czyniąc ją bardziej elastyczną i jędrną.

Unikaj wysokoprzetworzonych produktów

Żywność wysokoprzetworzona to jeden z największych sprzymierzeńców cellulitu. Jedzenie typu fast food, produkty ze sporą zawartością soli czy cukru znacznie pogarszają kondycję skóry i wpływają na powstawanie niedoskonałości w jej strukturze.

Sięgaj po warzywa i owoce, orzechy i nasiona

W diecie  osób zmagających się z efektem pomarańczowej skórki nie może zabraknąć warzyw i owoców, które są bogate w składniki odżywcze. Wybieraj zwłaszcza zielone warzywa, takie jak jarmuż czy szpinak, a także owoce jagodowe (borówki, maliny, czarna porzeczka), które dzięki antyoksydantom chronią przed szkodliwym działaniem wolnych rodników. Ważnym składnikiem diety antycellulitowej są także orzechy oraz niełuskane ziarna, które dzięki wysokiej zawartości błonnika regulują pracę układu trawiennego oraz usuwają toksyny z organizmu.

Spożywaj wyłącznie zdrowe tłuszcze

Jadłospis osób zmagających się z cellulitem powinien uwzględniać wyłącznie zdrowe tłuszcze. Ich źródłem są nie tylko wspomniane już orzechy, ale również oliwa z oliwek, ryby morskie czy awokado.

Aktywność fizyczna a cellulit

Prócz diety, w zachowaniu pożądanej jędrności i elastyczności skóry bezdyskusyjne znaczenie ma również aktywność fizyczna. W codziennym planie treningowym warto uwzględnić formy aktywności, takie jak:

• spacery i dynamiczne marsze – to proste ćwiczenie, które można wykonywać praktycznie wszędzie, aktywizuje krążenie i przepływ limfy;
• jogging – mniej lub bardziej intensywne bieganie nie tylko pozwala spalić dużo kalorii i poprawia ogólną kondycję fizyczną, ale również redukuje tkankę tłuszczową i ujędrnia skórę;
• fitness – trening siłowy oraz cardio angażują różne partie mięśni, przyspieszają proces spalania tłuszczu, a także wzmacniają mięśnie nóg i pośladków;
• pływanie – ujędrnia ciało i rozbija tłuszcz.

Warto pamiętać, że efekt aktywności fizycznej i jej wpływ na redukcję cellulitu jest w dużej mierze uzależniony od intensywności ćwiczeń. Zaleca się regularne wykonywanie ćwiczeń o umiarkowanej intensywności przez 30 minut dziennie, co najmniej trzy razy w tygodniu.

Polecane zabiegi na cellulit

W przypadku zaawansowanego cellulitu, który nie ustępuje mimo zmiany diety i regularnej aktywności fizycznej, warto rozważyć skorzystanie z profesjonalnych zabiegów, takich jak:

• krioterapia – zimno poprawia krążenie w zmienionych partiach ciała, przyspieszając metabolizm i usuwanie toksyn;
• mezoterapia igłowa – ostrzykiwanie nierówności na skórze specjalnym koktajlem składników aktywnych redukuje ilość tłuszczu. Mezoterapia igłowa jest skuteczna w walce z cellulitem, jednak może wiązać się z pewnym dyskomfortem i krótkotrwałymi efektami ubocznymi np. zaczerwienieniem czy obrzękiem;
• zabiegi RF (radiofrekwencja) – w tym przypadku korzystne działanie na skórę ma wykorzystana podczas zabiegu fala radiowa, która po przeniknięciu w głąb skóry stymuluje produkcję kolagenu i elastyny. Zabieg ten skutecznie ujędrnia i uelastycznia skórkę, minimalizując widoczność cellulitu;
• zabiegi wyszczuplające – jako że nadwaga bywa jednym z czynników sprzyjających rozwojowi cellulitu, zabiegi redukujące wagę ograniczają problem. Zadowalające efekty przynosi zwłaszcza liposukcja, podczas której usuwa się nadmiar tkanki tłuszczowej z określonych części ciała;
• zabiegi endermologiczne – specjalistyczne masaże, takie jak drenaż limfatyczny, hydroterapia czy endermologia, poprawiają krążenie krwi i limfy oraz stymulują procesy usuwania toksyn z organizmu.

Wybór odpowiedniego zabiegu na cellulit zawsze powinien być wcześniej skonsultowany z dermatologiem lub kosmetologiem. Specjalista zarekomenduje odpowiedni zabieg, uwzględniając aktualną kondycję skóry oraz stopień zaawansowania cellulitu.

Jak pozbyć się cellulitu dzięki masażowi antycellulitowemu?

Wprawdzie profesjonalne zabiegi wykazują się wysoką skutecznością, niemniej z efektem pomarańczowej skórki można również walczyć samodzielnie. Jedną z metod redukcji cellulitu, którą można wykonywać w zaciszu własnego domu, jest masaż antycellulitowy. Masowanie skóry różnymi technikami, takimi jak uciskanie, ugniatanie, walcowanie czy masaż głęboki, nie tylko zmniejsza napięcie mięśniowe, ale także aktywizuje przepływ krwi i limfy oraz pozwala pozbyć się toksyn. Wykazuje wysoką skuteczność w rozbijaniu tkanki tłuszczowej, wygładza występujące nierówności i uelastycznia skórę.

Zasady skutecznego masażu antycellulitowego w domu

1. Przygotuj krem antycellulitowy lub olejek do ciała. Sięgaj zwłaszcza po naturalne olejki, które zapewniają bezpieczną pielęgnację skóry.
2. Rozpocznij masaż od nóg i wykonuj delikatnie w ruchy w kierunku serca, aby pobudzić krążenie. Wykorzystuj różnorodne techniki masażu, takie jak ugniatanie, walcowanie czy uciskanie.
3. Masuj skórę dość mocno, ale niezbyt agresywnie. Unikniesz w ten sposób zaczerwienienia i podrażnień.
4. Jeśli chcesz osiągnąć oczekiwane rezultaty, wykonuj masaż antycellulitowy regularnie, najlepiej kilka razy w tygodniu.

Kosmetyki antycellulitowe – jakie wybrać?

Na rynku dostępnych jest wiele linii kosmetyków antycellulitowych. Warto jednak pamiętać, że skóra ze skłonnością do tworzenia się pomarańczowej skórki wymaga szczególnej troski. Zaleca się więc sięgać po kosmetyki, które mają w swoim składzie naturalne składniki o udowodnionej skuteczności. W kosmetyczce kobiet zmagających się z cellulitem nie może zabraknąć zwłaszcza produktów z dodatkiem witaminy A, E i C. Witamina A intensywnie pobudza produkcję kolagenu i elastyny, aktywizuje przepływ krwi i zmniejsza retencję wody. Witamina E reguluje gospodarkę lipidową oraz wzmacnia połączenia między włóknami kolagenowymi, poprawia ukrwienie skóry i zwiększa jej elastyczność.

Witamina C jako silny przeciwutleniacz i aktywator enzymów uczestniczy w procesach metabolicznych oraz w mechanizmie oddychania komórkowego. Chroni skórę przed działaniem wolnych rodników, uszczelnia naczynia krwionośne oraz wzmacnia tkankę łączną, wpływając tym samym na wygląd skóry.

Dobroczynny wpływ na kondycję skóry z cellulitem ma również cynamon. W badaniach dowiedziono, że jego rozgrzewające właściwości pobudzają krążenie i przyspieszają metabolizm. Warto więc zadbać, by w rutynie pielęgnacyjnej skóry znalazły się kosmetyki takie jak Peeling kremowy Cynamon od Line.

Zadowalające efekty pielęgnacyjne przynosi też stosowanie kosmetyków z dodatkiem kofeiny, miodu, cytryny, masła shea czy roślin, takich jak: algi, arnika górska, bluszcz pospolity, iglica włoska, kasztanowiec zwyczajny, kozieradka, krwawnik, lukrecja, miłorząb japoński, nagietek lekarski,  rumianek, skrzyp polny, szałwia, wąkrota azjatycka, ziele gryki.

Pomocny w walce z pomarańczową skórką jest również grejpfrut, który możesz znaleźć choćby w Olejku do ciała Grejpfrut z balsamem copaiba oraz w Pudrze do kąpieli Grejpfrut od nLine.

Działanie antycellulitowe mają także regularne kąpiele z dodatkiem soli morskiej. W tym zadaniu doskonale sprawdzą się 100% naturalne produkty z komponentem soli z Morza Martwego: Sól do kąpieli z pomarańczą oraz Sól do kąpieli z werbeną.

Podsumowanie

Cellulit to jeden z najbardziej znienawidzonych przez kobiety w każdym wieku defektów estetycznych. Walka z efektem pomarańczowej skórki może zakończyć się sukcesem, niemniej wymaga cierpliwości, zaangażowania i determinacji, jak również podjęcia właściwych działań, które uwzględniają rodzaj cellulitu i stopień jego zaawansowania. Podczas gdy w niezbyt rozwiniętej postaci tego problemu pozytywne efekty może zapewnić wyłącznie zmiana diety i prowadzenie aktywnego trybu życia, w bardziej zaawansowanych zmianach konieczne może okazać się skorzystanie z profesjonalnych zabiegów. W redukcji zmian cellulitowych oraz w ochronie przed ich powstawaniem warto również pamiętać o bezpiecznej pielęgnacji skóry, w której sprawdzą się zwłaszcza naturalne kosmetyki zawierające w swoim składzie delikatne i bezpieczne komponenty o udowodnionym działaniu antycellulitowym.

Piśmiennictwo:

Bojarowicz H., Rucińska M., Krysiński J. (2016). Kosmetyki redukujące cellulit. Probl Hig Epidemiol; 97(4): 291-296.
Gałązka M., Galęba A. Nurein H. (2014). Cellulit jako problem medyczny i estetyczny – etiopatogeneza, objawi, diagnostyka i leczenie. Hygeia Public Health; 49(3): 425-430.
Załęska-Żyłka I. (2008). Cellulit jako problem medyczny. Probl Hig Epidemiol; 89(4): 487-491.

Błąd 1. Spanie w makijażu

Natłok obowiązków i zabieganie często powoduje zmęczenie, które wprost zwala z nóg. Której z nas nie zdarzyło się zasnąć w pełnym makijażu? Nasza cera w tym przypadku jest mało tolerancyjna. O ile może wybaczyć jednorazowe zapomnienie, o tyle systematyczne zaniedbywanie tego etapu rutyny grozi poważnymi konsekwencjami…

Warto wiedzieć, że pora nocna to czas, w którym zachodzi intensywna regeneracja naskórka. To właśnie wówczas ma miejsce podział komórek, któremu sprzyja obniżone napięcie mięśniowe podczas snu. Do regeneracji wierzchniej warstwy skóry niezbędny jest tlen, którego dopływ skutecznie blokuje obecność nieusuniętych resztek makijażu oraz innych zanieczyszczeń. Częste spanie w makijażu zaburza więc mechanizm złuszczania martwego naskórka. Nie jest to bynajmniej jedyna konsekwencja, z którą muszą liczyć się osoby zaniedbujące demakijaż. Pozostawiane na pościeli resztki makijażu skutkują namnażaniem bakterii i innych drobnoustrojów, które po kolejnym kontakcie z poduszką przenoszą się na twarz. To częsta przyczyna podrażnień w okolicy oczu, a nawet stanów zapalnych spojówek. Nie zdziw się, gdy po nocy spędzonej w pełnym make-upie Twoje oczy będą zaczerwienione, a powieki opuchnięte. Spanie w makijażu skutkuje zapychaniem porów, powstawaniem zaskórników, wyprysków i innych niedoskonałości. Powoduje, że skóra traci blask i zyskuje szarawy koloryt, staje się przesuszona i bardziej podatna na powstawanie zmarszczek. Zaniedbując demakijaż, przyspieszasz zatem procesy starzenia się skóry.

Błąd 2. Zbyt częsty demakijaż twarzy

O ile brak demakijażu jest postrzegany przez wiele osób za zbrodnię na skórze twarzy, o tyle nadgorliwość w tych zabiegach pielęgnacyjnych również nie jest wskazana. Zbyt częste wykonywanie demakijażu może skutkować podrażnieniem i przesuszeniem skóry.

Wprawdzie demakijaż jest nieodzownym etapem wieczornej rutyny pielęgnacyjnej, który przygotowuje skórę twarzy do regeneracji podczas odpoczynku nocnego, ale można wykonać go również w porze porannej. Dzięki temu usuniesz zanieczyszczenia powstałe w trakcie nocy i zapewnisz sobie głębokie oczyszczenie przed wykonaniem make-upu.

Błąd 3. Demakijaż z użyciem samej wody

Trudno określić tę praktykę mianem demakijażu… O ile w jakimś stopniu woda może zmyć warstwę produktów sypkich, o tyle okazuje się zupełnie nieskuteczna w konfrontacji z podkładami. Wiele z nich miesza się z wodą, co powoduje, że na skórze pozostaje nieestetyczna warstwa.

Woda jest jednak niezbędna do zmycia wielu kosmetyków do demakijażu. Warto w tym względzie zwrócić uwagę na jej parametry, by nie zaszkodzić wrażliwej skórze twarzy. Przemywaj twarz w letniej wodzie oraz sprawdzaj poziom jej twardości. Mycie twarzy w gorącej wodzie rozszerza naczynia krwionośne, co nasila problemy — nie tylko u osób z cerą naczynkową.

Błąd 4. Zbyt mocne pocieranie skóry podczas demakijażu

Skórze podczas demakijażu nie sprzyja również zbyt mocne pocieranie. Dotyczy to zwłaszcza okolic oczu, które wymagają szczególnej troski. Warto pamiętać, że skóra w tej partii jest delikatna, a jej grubość wynosi zaledwie 0,5 mm. Intensywne pocieranie w trakcie demakijażu może skutkować dotkliwymi podrażnieniami i zaczerwienieniem. Nie sprzyja ono również rzęsom, które wskutek zbyt agresywnych zabiegów stają się osłabione i bardziej podatne na kruszenie czy wypadanie.

Zachowaj ostrożność również podczas wysuszania. Osuszaj twarz punktowo, najlepiej przy pomocy jednorazowego ręcznika papierowego. Jeśli decydujesz się na użycie ręczników kąpielowych, pamiętaj o ich regularnej wymianie, by uniknąć zakażeń bakteryjnych i grzybiczych.

Błąd 5. Stosowanie nieodpowiednich kosmetyków do demakijażu

Warunkiem skuteczności demakijażu, czyli pierwszego etapu rutyny pielęgnacyjnej, jest wykorzystanie bezpiecznych i delikatnych kosmetyków, które pozwolą na skuteczne usunięcie makijażu i zanieczyszczeń bez podrażnień. Stosowanie zbyt agresywnych kosmetyków narusza naturalną barierę hydrolipidową, skutkując zaburzeniami w produkcji sebum.

Najlepsze kosmetyki do demakijażu i oczyszczania twarzy – jakie wybrać?

Lista kosmetyków do demakijażu i oczyszczania jest niezwykle długa. Znajdują się na niej nie tylko płyny micelarne, ale także mleczka, emulsje, pianki, żele, a nawet chusteczki do demakijażu. W wyborze kosmetyków do tak wrażliwej partii ciała, jaką jest twarz, warto jednak kierować się bezpieczeństwem. Doskonałą alternatywą są naturalne kosmetyki do pielęgnacji twarzy, których formuła składa się ze starannie wyselekcjonowanych i naturalnych komponentów.

Olejek do demakijażu – kosmetyczny hit czy przejściowa moda?

W ostatnim czasie coraz większą popularność zyskują zwłaszcza olejki do demakijażu. Ich niewątpliwym atutem jest wysoka skuteczność, gdyż doskonale radzą sobie nawet z wodoodpornym makijażem. Pokrywają skórę delikatną warstwą okluzyjną, pozostawiając ją nawilżoną i natłuszczoną, przez co minimalizują ryzyko podrażnień.

Jeśli chcesz zadbać o przyjazny i bezpieczny demakijaż twarzy, w codziennej pielęgnacji sięgnij po olejek do demakijażu HydroCare. Kompozycja naturalnych składników zapewni Ci dokładne i skuteczne oczyszczenie wierzchniej warstwy skóry z resztek kosmetyków kolorowych i innych uporczywych zanieczyszczeń. Obecny w nim emolient z nasion ostropestu pozostawia twarz odżywioną oraz zapobiega przesuszeniu i odtłuszczeniu. Dodatek oleju arganowego uelastycznia skórę, zwalcza wolne rodniki i jest nieocenionym wsparciem w profilaktyce przeciwstarzeniowej, a olej z nasion makadamii chroni przed podrażnieniami. Pozytywne efekty w kondycjonowaniu cery podczas demakijażu gwarantuje również kompozycja oleju z kiełków pszenicy, oleju z pestek moreli, oleju jojoba oraz oleju rycynowego, dzięki której skóra jest wygładzona i na długo zachowuje jędrność.

Olejek HydroCare jest odpowiedni dla każdego rodzaju cery. Zapewni bezpieczną pielęgnację nie tylko cerze suchej, dojrzałej i wrażliwej, ale także zadba o prawidłowe oczyszczanie i zagwarantuje uczucie odświeżenia posiadaczkom cery tłustej, mieszanej czy trądzikowej. Bez obaw mogą po niego sięgać również osoby zmagające się z pękającymi naczynkami.

Prawidłowy demakijaż twarzy krok po kroku

Prawidłowo wykonany demakijaż warunkuje skuteczność całej rutyny pielęgnacyjnej i w dużej mierze decyduje o kondycji cery. Dowiedz się, jak powinien wyglądać prawidłowy demakijaż twarzy – krok po kroku!

Demakijaż oczu

Zaleca się rozpocząć zabieg demakijażu od dokładnego zmycia kolorowych kosmetyków z oczu, gdyż to właśnie w tych okolicach koncentruje się najwięcej zanieczyszczeń. Jeśli zdecydujesz się na demakijaż bezwacikowy (np. z dodatkiem olejku do demakijażu), wystarczy, że zaaplikujesz kosmetyk i delikatnie wmasujesz go w skórę, a następnie spłuczesz obficie wodą. Jeśli zaś preferujesz demakijaż w innej formie, nasącz 100% bawełniany wacik kosmetykiem do demakijażu i przyłóż do rzęs na kilkanaście sekund, by makijaż uległ rozpuszczeniu. Następnie przesuń wacik stanowczym ruchem w dół bądź w kierunku wewnętrznym (do spojówki). Nie usuwaj makijażu od wewnętrznej do zewnętrznej części oka, gdyż taka praktyka nie tylko powoduje roznoszenie zanieczyszczeń i bakterii, ale także sprzyja rozciąganiu skóry i powstawaniu zmarszczek.

Demakijaż ust

Po usunięciu tuszu do rzęs i innych kolorowych kosmetyków do oczu należy skoncentrować się na ustach. Nie pomijaj tego kroku, nawet jeśli na ustach nie ma już pozostałości szminki czy pomadki. Pamiętaj, że prócz makijażu podczas całego dnia na wargach gromadzą się też inne zanieczyszczenia oraz resztki jedzenia. Wystrzegaj się rozciągania skóry w okolicy ust! By tego uniknąć, przytrzymaj jedną ręką kącik ust, zaś drugą usuń makijaż, przesuwając wacik od jednego do drugiego kącika ust. Uważaj, by kosmetyk demakijażowy nie przyczynił się do podrażnień lub przesuszenia warg.

Demakijaż skóry twarzy, szyi i dekoltu

Dobrze wykonany demakijaż twarzy polega na rozprowadzaniu kosmetyku  kolistymi ruchami — od brody do żuchwy. W dalszej kolejności zaleca się wmasować delikatnie kosmetyk od kącików ust w kierunku uszu i skroni. Jeśli wykonujesz demakijaż przy pomocy wacików, należy powtarzać czynności oczyszczania aż do czystego wacika. Jeśli decydujesz się na demakijaż bezwacikowy np. z dodatkiem olejku, zaaplikuj kosmetyk na skórę, wmasuj delikatnie w skórę i spłucz wodą.

Częstym błędem podczas demakijażu na tym etapie jest nadmierna koncentracja na twarzy oraz pomijanie szyi i dekoltu. Jeśli chcesz zachować młodzieńczy wygląd, nie traktuj tych partii po macoszemu!

Podsumowanie

Prawidłowo wykonany demakijaż to nie tylko usunięcie resztek makijażu i innych codziennych zanieczyszczeń. To warunek efektywności wszystkich pozostałych kroków w rutynie pielęgnacyjnej. By utrzymać skórę w doskonałej kondycji, warto unikać najczęstszych błędów i sięgać po bezpieczne kosmetyki. Na tym etapie sprawdzą się zwłaszcza olejki do demakijażu, których popularność na przestrzeni ostatnich lat stale rośnie. Nie tylko zapewniają one skuteczne oczyszczenie skóry twarzy, ale także pomagają utrzymać odpowiedni balans między nawilżeniem a natłuszczeniem.

Charakterystyka cery trądzikowej

Zdecydowanie najczęściej spotykaną odmianą trądziku jest trądzik pospolity. Jego charakterystycznym symptomem jest nasilony łojotok oraz obecność zmian skórnych. Przybierają one postać zaskórników, krost, cyst czy grudek, koncentrując się zazwyczaj wokół mieszków włosowo-łojowych. Wprawdzie najczęściej spotyka się je na twarzy, niemniej zdarza się, że pojawiają się także na plecach oraz na klatce piersiowej. Zmiany skórne mogą goić się całkowicie lub w sposób powikłany, przeradzając w nieestetyczne blizny.

Trądzik młodzieńczy a trądzik dorosłych

Z uwagi na fakt, że zmiany trądzikowe pojawiają się zwykle podczas dojrzewania płciowego, a czas ich występowania nie przekracza 10 lat, trądzik określa się mianem młodzieńczego. Trądzik dorosłych, występujący u osób po 25. roku życia, bywa niezwykle problematyczny. U dorosłych wykwity trądzikowe tj. pryszcze pojawiają się najczęściej w dolnej partii twarzy, na linii żuchwy i/lub szyi, przy czym stosunkowo często pozostawiają blizny.

Trądzik różowaty

Trądzik różowaty to specyficzna odmiana trądziku, która kwalifikuje się do przewlekłych dermatoz. Występuje zazwyczaj u kobiet dojrzałych, w czwartej lub piątej dekadzie życia. Przybiera postać różowych przebarwień skoncentrowanych na twarzy i najczęściej obejmuje policzki, nos, brodę i czoło, ale w rzadkich przypadkach może pojawić się również na szyi czy dekolcie. Do trądziku różowatego predysponuje cera naczynkowa, która reaguje rumieńcem na nadmierną aktywność fizyczną, wahania temperatur, stres i silne reakcje emocjonalne, alkohol, spożywanie pikantnych potraw, promieniowanie UV i stosowanie niektórych kosmetyków. Zmianom tym towarzyszą często rozszerzone naczynia krwionośne (teleangiektazje) występujące w okolicy nosa lub policzków. Zmiany skórne w przypadku trądziku różowatego mogą przybierać m.in. postać rumieniowo-teleangiektatyczną oraz grudkowo-krostową. W bardziej zaawansowanych stanach u osób z trądzikiem różowatym można zaobserwować występowanie obrzęków. 

Trądzik kosmetyczny

Trądzik kosmetyczny jest najczęściej konsekwencją stosowania kosmetyków o silnym działaniu komedogennym, które zatykają ujścia gruczołów łojowych i prowadzą do rozwoju stanów zapalnych. Często powodują go również zaniedbania w zakresie higieny i nieodpowiednia dezynfekcja akcesoriów używanych do makijażu.

U kogo może pojawiać się cera trądzikowa?

Według szacunków z trądzikiem zmaga się aż 9,4% populacji całego globu, co czyni go jednym z największych problemów cywilizacyjnych. Zdecydowanie najpowszechniejszy jest trądzik młodzieńczy, który dotyka aż 83-95% osób pomiędzy 16. a 19. rokiem życia. Widoczne jest jednak pewne zróżnicowanie płciowe w tempie i nasileniu rozwoju trądziku. Podczas gdy u dziewcząt jego pierwsze objawy pojawiają się rok lub dwa lata wcześniej, a ich nasilenie przypada na okres między 13. a 17. rokiem życia, u chłopców faza ta występuje między 16. a 19. rokiem życia. 

Trądzik dorosłych pojawia się nie tylko u osób, które zmagały się z trądzikiem młodzieńczym podczas dojrzewania (tzw. trądzik przetrwały), ale także u osób, które dotychczas nie miały z nim do czynienia. Dotyka 54% kobiet po 25. roku życia, spośród których aż 60-70% doświadcza nasilenia objawów w drugiej fazie cyklu miesiączkowego. Dla porównania, z trądzikiem dorosłych zmaga się 40% mężczyzn.

Jak rozwija się trądzik pospolity?

Trądzik występuje u osób ze skłonnością do przetłuszczania skóry. Ma związek z zaburzeniem naturalnego cyklu regeneracji skóry i nadmierną keratynizacją naskórka. Szybsze obumieranie komórek skóry powoduje, że nie ulegają one złuszczeniu, ale prowadzą do zatykania mieszków włosowych i tworzą sprzyjające warunki do rozwoju bakterii beztlenowych. Zatkanie mieszków włosowych nadmiarem sebum skutkuje rozwojem stanu zapalnego, pojawieniem się wykwitów na powierzchni skóry, a nierzadko powoduje powstawanie blizn.

Przyczyny trądziku

Trądzik może rozwinąć się pod wpływem wielu czynników o charakterze wewnętrznym i zewnętrznym. Wśród nich wymienia się:

• zaburzenia hormonalne — pojawianie się wykwitów skórnych ma zazwyczaj związek z nadmiarem androgenów, które powiększają gruczoły łojowe i aktywizują produkcję łoju. Zmiany trądzikowe są więc często spotykane u kobiet zmagających się ze schorzeniami o podłożu androgenowym np. u kobiet cierpiących na zespół policystycznych jajników. Istotne znaczenie mają również zmiany hormonalne zachodzące w przebiegu cyklu miesiączkowego. U kobiet zaostrzenie trądziku obserwuje się zwłaszcza w fazie lutealnej, co jest skutkiem rosnącej w tym czasie wartości progesteronu;
• uwarunkowania o podłożu infekcyjnym — zmiany w mikroflorze skóry intensyfikują się zwłaszcza w przebiegu dojrzewania. W jałowym dotąd mieszku zaczynają namnażać się bakterie Cutibacterium acnes (do niedawna określane mianem P. acnes). W odpowiedzi organizm uruchamia mechanizmy autoimmunologiczne, których skutkiem jest proces zapalny i kolejne wykwity skórne;
• czynniki genetyczne — z przeprowadzonych dotychczas badań wynika, że genetyka predysponuje do problemów trądzikowych. Niektórzy badacze wskazują, że u 50% pacjentek zmagających się trądzikiem podobny problem występował u krewnych pierwszego stopnia;
• prowadzona dieta — za intensyfikację trądziku odpowiada też spożywanie posiłków o wysokim indeksie glikemicznym. Zwiększają one stężenie insuliny i wywołują syntezę androgenów, prowadząc w ten sposób do nadprodukcji sebum. Z doniesień badawczych wynika, że rezygnacja z nich redukuje ryzyko zmian zapalnych aż o 70%. Wykwity trądzikowe i towarzyszący im stan zapalny pojawiają się też często po spożyciu żywności wysokoprzetworzonej (fast food) oraz produktów pochodzenia zwierzęcego, co tłumaczy się zwłaszcza dodawaniem do pasz różnych środków hormonalnych;
• stosowanie używek — szczególnie niekorzystny wpływ na cerę trądzikową ma aktywne palenie papierów. Warto zaznaczyć, że nikotyna powoduje nadmierne rogowacenie naskórka;
• stres — prowadzi on do wzrostu poziomu kortyzolu oraz skutkuje nadprodukcją sebum;
• błędy pielęgnacyjne — intensyfikacja trądziku bywa konsekwencją zaniedbań na różnych etapach rutyny pielęgnacyjnej. Najbardziej niekorzystny wpływ na kondycję tego typu skóry ma zwłaszcza jej oczyszczanie przy użyciu alkalicznych środków myjących, które naruszają równowagę kwasowo-zasadową;
• leczenie farmakologiczne – trądzik ulega nasileniu w rezultacie przyjmowania określonych leków, wśród których wymienia się: glikokortykosteroidy, antykoncepcję hormonalną, leki na depresję i epilepsję;
• promieniowanie UV – wprawdzie wiele osób zmagających się z trądzikiem w okresie letnim dostrzega poprawę stanu skóry, ale to mylne przekonanie. W sezonie jesiennym przesuszone od słońca gruczoły łojowe intensyfikują pracę, co nasila zmiany trądzikowe;
• zmiany klimatyczne – trądzikowi sprzyja wysoka temperatura i wysoka wilgotność powietrza, czyli korzystne warunki do rozwoju bakterii odpowiadających za pojawiające się wykwity skórne.

Codzienna pielęgnacja cery trądzikowej krok po kroku

By uniknąć nasilenia problemów z trądzikiem i zminimalizować ryzyko związanych z tym niedoskonałości, warto prowadzić odpowiednią rutynę pielęgnacyjną. Sprawdź, jak zadbać o skórę trądzikową na każdym etapie!

Krok 1. Demakijaż

Pierwszym krokiem w codziennej, kompleksowej rutynie pielęgnacyjnej cery trądzikowej powinien być demakijaż. Usuwanie resztek kosmetyków, potu, łoju, brudu, kurzu oraz innych zanieczyszczeń osiadających na skórze podczas całego dnia skutecznie zapobiega zapychaniu porów i rozwojowi procesów zapalnych. Warto zadbać, by wybrane do demakijażu kosmetyki nie zawierały alkoholu, który powoduje nadmierne przesuszenie skóry. W tym zadaniu doskonale sprawdzi się naturalny olejek do demakijażu HydroCare, który tworzy na powierzchni skóry delikatną, ale nietłustą warstwę okluzyjną, pozwalając skutecznie usunąć codzienne zanieczyszczenia. Zawarte w składzie tego kosmetyku demakijażowego naturalne składniki minimalizują dolegliwości skóry trądzikowej i regulują pracę gruczołów łojowych. Dodatek emolientu z nasion ostropestu zapobiega przesuszeniu i nadmiernemu odtłuszczeniu skóry. Oleje z nasion słonecznika i kiełków pszenicy normalizują produkcję sebum, nie zatykają porów i regenerują naskórek, olej z pestek moreli łagodzi stany zapalne, a olejek jojoba dodatkowo przyspiesza gojenie ran i regenerację skóry. Nieocenioną pomocą w minimalizacji problemów związanych z trądzikiem jest również olej arganowy, który nie tylko łagodzi aktywne zmiany i zapobiega powstawaniu kolejnych, ale także wspomaga proces złuszczania naskórka oraz przywraca pożądaną równowagę pH.

Krok 2. Oczyszczanie

Podczas codziennego oczyszczania twarzy z trądzikiem (obowiązkowo porannego i wieczornego) należy wykazywać się delikatnością, by uniknąć naruszenia naturalnych barier ochronnych skóry. By zapobiec podrażnieniom, trzeba umyć twarz w letniej wodzie, a następnie delikatnie osuszyć, unikając długotrwałego pocierania. Kluczowe znaczenie ma wybór kosmetyków myjących. Warto zrezygnować z drażniących syntetyków na rzecz delikatnych kosmetyków myjących z naturalnym składem, takich jak żel do twarzy AquaFlora, który dzięki kompilacji naturalnych olejów i ekstraktów roślinnych skutecznie oczyszcza skórę i odblokowuje zatkane pory. Podczas gdy ekstrakt z maliny pomaga w regulacji pracy gruczołów łojowych, nagietek i olejek z paczuli działają bakteriostatycznie, uniemożliwiając rozprowadzenie bakterii po całej twarzy. W łagodzeniu zmian zapalnych i podrażnień towarzyszących trądzikowi sprawdzi się również wyciąg z lipy i rumianku. 

Krok 3. Tonizowanie

Tonizowanie jest niezwykle ważnym etapem w codziennej rutynie pielęgnacyjnej cery trądzikowej. Przywraca jej naturalne pH, hamując namnażanie bakterii i rozwój dotkliwych w skutkach procesów zapalnych. Należy unikać toników na bazie alkoholu, które prowadzą do nasilenia problemów. Osoby z cerą trądzikową powinny sięgać po produkty o działaniu kojącym, jak np. tonik do twarzy HydraBloom Lipa-Lawenda, który wykazuje działanie łagodzące i ściągające. Obecny w nim dodatek lawendy redukuje zapalenia, działa antybakteryjnie oraz skutecznie oczyszcza. Kwas mlekowy i panthenol wpływają natomiast korzystnie na cykl odnowy naskórka.

Krok 4. Odżywianie

Skóra trądzikowa wymaga głębokiego odżywienia i regeneracji uszkodzonych komórek, w czym pomoże jej zwłaszcza serum do twarzy. Decydując się na serum Delikatnej Harmonii do twarzy, możesz mieć pewność, że Twoja skóra będzie zaopiekowana na miarę jej potrzeb. Twoim sprzymierzeńcem w walce z trądzikiem będzie zwłaszcza olej z pachnotki, który ma nieocenione działanie regenerujące i przyspiesza gojenie blizn potrądzikowych. Połączenie oleju ze słodkich migdałów, oleju jojoba, oleju z pestek dyni i oleju z nasion słonecznika utrzymuje optymalny poziom nawilżenia, hamuje nadprodukcję sebum, działa przeciwzapalnie oraz dba o odpowiednie funkcjonowanie naturalnych mechanizmów obronnych skóry.

Krok 5. Nawilżanie

W kompleksowej pielęgnacji cery trądzikowej szczególną uwagę należy przywiązywać także do nawilżania. Nasilona produkcja łoju nie oznacza, że skóra trądzikowa nie potrzebuje intensywnego nawilżania. Przeciwnie: jej nadmierne przesuszenie lub odwodnienie prowadzi do aktywizacji gruczołów łojowych. By temu zapobiec, warto sięgać po kosmetyki nawilżające o lekkiej konsystencji, które nie mają działania komedogennego. W pielęgnacji cery ze skłonnością do trądziku pomoże krem nawilżający do twarzy Aloes & Bambus. Wyciąg z liści aloesu wykazuje działanie kojące, podobnie jak olejek lawendowy, który ma dodatkowo właściwości antyseptyczne oraz przeciwzapalne. Wsparcie w redukcji towarzyszących wykwitom zmian trądzikowych zapewni też olej z nasion ogórecznika, który aktywizuje regenerację skóry.

Tak kompleksowa rutyna pielęgnacyjna powinna być uzupełniona dodatkowo o zabieg peelingowania, czyli złuszczania zrogowaciałego naskórka. W przypadku cery trądzikowej warto wykonywać systematyczny peeling minimum raz w tygodniu, pod warunkiem że na skórze nie ma zmian ropnych. Wykonywanie delikatnej eksfoliacji przy pomocy peelingów z naturalnym składem zapewni skórze bezpieczeństwo i zminimalizuje ryzyko podrażnień.

Jak dbać o siebie, by zapobiec trądzikowi?

Wprawdzie stosowanie się do wymienionych wyżej kroków w pielęgnacji skóry trądzikowej jest kluczowe, aczkolwiek warto pamiętać również o innych zachowaniach, które pozwolą utrzymać ją w dobrej kondycji. 

Prowadź zbilansowaną dietę!

Twoim sprzymierzeńcem w walce z trądzikiem powinna być dieta bogata w witaminy i przeciwutleniacze zawarte w owocach i warzywach. Unikaj produktów o wysokim indeksie glikemicznym!

Unikaj stresu!

O ile to możliwe, staraj się zminimalizować sytuacje stresowe. Zadbaj o chwile relaksu np. podczas odprężającej kąpieli z dodatkiem naturalnych olejków lub postaw na aromaterapię.

Stosuj odpowiednie kosmetyki do makijażu!

Jednym z kardynalnych błędów w codziennej pielęgnacji cery trądzikowej jest stosowanie kosmetyków do makijażu, które mają działanie komedogenne. Warto więc sięgać po produkty nowszej generacji.

Skonsultuj się z dermatologiem!

Jeśli Twoje problemy ze skórą trądzikową wymykają się spod kontroli, nie zwlekaj i umów się na wizytę u dermatologa. Specjalista oceni kondycję Twojej skóry i w razie konieczności zarekomenduje odpowiednią terapię, która zminimalizuje dolegliwości.

Leczenie trądziku – na czym polega?

W przypadku długotrwałych i uporczywych problemów ze skórą trądzikową wymagane jest dodatkowe wsparcie w postaci terapii farmakologicznej bądź zabiegów kosmetycznych.

Terapia farmakologiczna trądziku

Trądzik wymaga niekiedy leczenia dermatologicznego, którego celem jest zmniejszenie problemów skórnych i nieestetycznego bliznowacenia. W przypadku łagodnych lub umiarkowanych zmian skórnych rekomenduje się zwłaszcza stosowanie terapii miejscowej, która bywa skuteczna u 60-80% populacji. Ma ona zastosowanie głównie w zmianach o charakterze grudkowo-krostkowym i w porównaniu z innymi typami leczenia wykazuje niskie ryzyko skutków ubocznych. W terapii miejscowej stosuje się najczęściej antybiotyki, takie jak klindamycyna, erytromycyna oraz cykliczny węglan erytromycyny. Wprawdzie miejscowa antybiotykoterapia przynosi pożądane rezultaty, ale niekiedy wywołuje lekooporność. W związku z powyższym dość często łączy się ją w terapii skojarzonej ze środkami, takimi jak:

• retinoidy – to pochodne witaminy A, które redukują ryzyko powstawania zaskórników, normalizują procesy rogowacenia, hamują rozwój bakterii. Miejscowe zastosowanie ma zwłaszcza tretynoina, adapalen, tazaroten, izotretynoina;
• nadtlenek benzoilu (BPO), który ma właściwości keratolityczne, komedolityczne i antybakteryjne. Trzeba jednak wiedzieć, że dość często wywołuje on niepożądane odczyny skórne, a więc terapię zaczyna się od mniejszych dawek;
• kwas azelainowy – hamuje procesy zapalne i ma działanie bakteriostatyczne. Ma nieco słabsze działanie niż retinoidy i jest lepiej tolerowany przez skórę aniżeli nadtlenek benzoilu.

Zabiegi rekomendowane dla skóry trądzikowej

W minimalizacji problemów skóry trądzikowej sprawdzają się również zabiegi, takie jak:

• laseroterapia;
• fototerapia;
• krioterapia;
• mikrodermabrazja diamentowa oraz korundowa;
• darsonwalizacja;
• infuzja tlenowa;
• oczyszczanie wodorowe;
• peelingi chemiczne np. z kwasem salicylowym.

Podsumowanie

Osoby ze skórą trądzikową zmagają się z wieloma trudnościami. Nieestetyczne wykwity skórne, stany zapalne i towarzyszące im zaczerwienienie oraz blizny potrądzikowe to tylko niektóre czynniki, które znacznie obniżają komfort życia i mogą spowodować spadek poczucia własnej wartości. By zapobiec eskalacji wykwitów trądzikowych, warto prowadzić bezpieczną rutynę pielęgnacyjną twarzy, w której sprawdzą się zwłaszcza kosmetyki z naturalnym składem.

Piśmiennictwo:

Bhate K., Williams H.C. (2013). Epidemiology of acne vulgaris, British Association of Dermatologists, 168: 474-485.
Biegaj M. (2017). Trądzik pospolity i jego leczenie, Kosmetologia Estetyczna, 2: 155-158.
Chodorowska G. (2015). Trądzik różowaty – objawy kliniczne, możliwości terapeutyczne, Postępy Nauk Medycznych, 3: 204-210.
Janda M., Chwiołkowska M. (2014). Trądzik pospolity – etiologia, klasyfikacja, leczenie, Roczniki Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, 60(2): 13-18.
Jankowiak W., Imielski W., Pachurka J. (2016). Kosmetologia wobec problemów cery tłustej i trądzikowej, Kosmetologia Estetyczna, 5: 501-504.
Placek W., Szepietowski J., Kapińska-Mrowiecka M., Kaszuba A., Langner A., Wolska H., Matusiak Ł. (2012). Trądzik zwyczajny: patogeneza i leczenie. Konsensus Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, Przegląd Dermatologiczny, 6: 1-12.
Trzcińska K. (2021). Styl życia a trądzik, Kosmetologia Estetyczna, 1: 49-50.

Proces starzenia się skóry

Proces starzenia się skóry jest fizjologicznym stanem organizmu i oznaką przemijalności ludzkiego istnienia. Wprawdzie cerę dojrzałą przypisuje się osobom po 45. roku życia, niemniej pierwsze symptomy starzenia pojawiają się po 25. roku życia.

Proces starzenia się skóry przejawia się przede wszystkim mniejszą aktywnością fibroblastów (komórek skóry właściwej), które odpowiadają za produkcję włókien kolagenowych i elastynowych. W rezultacie skóra staje się przesuszona, a także traci elastyczność i naturalną sprężystość, czego objawem są zmarszczki i bruzdy mimiczne. Wraz z wiekiem zmienia się również wygląd twarzy. Już po 30. roku życia można zaobserwować subtelne opadnięcie policzków i kącików ust. Po 45. roku życia, wskutek spadku poziomu estrogenów, skóra zaczyna się starzeć znacznie szybciej. W tym czasie obserwuje się zanik tkanki tłuszczowej i jej przemieszczanie w inne partie twarzy. Powoduje to powstawanie zmarszczek grawitacyjnych i utratę owalu twarzy, a także przejawia się w postaci opadających powiek i opadającej skóry w linii żuchwy. Z biegiem czasu zmienia się też rozkład melaniny w skórze, czego konsekwencją są zaburzenia w pigmentacji skóry, przebarwienia i plamy starcze. Prócz tego można dostrzec również rozszerzenie porów i naczyń krwionośnych.

Jakie czynniki przyspieszają starzenie się skóry?

Na proces starzenia się skóry składa się starzenie biologiczne (endogenne) i zewnętrzne (egzogenne). Podczas gdy pierwsze ma charakter wrodzony i jest związane z indywidualnymi predyspozycjami jednostki, drugie warunkują czynniki środowiskowe.

Lista czynników przyspieszających starzenie jest niezwykle długa. Są to m.in.:

• predyspozycje genetyczne – niewiele osób wie, że rzeczywiste tempo starzenia się skóry w dużej mierze jest dziedziczne (podobnie jak typ cery);
• zaburzenia gospodarki hormonalnej – spadek poziomu estrogenów, który postępuje w wieku okołomenopauzalnym;
• niewłaściwy styl życia – stosowanie używek (picie alkoholu, palenie papierosów, przebywanie w zadymionych pomieszczeniach), brak regularnego rytmu dobowego, mała ilość snu, niewystarczająca aktywność fizyczna;
• nieodpowiednia dieta;
• błędy pielęgnacyjne;
• ekspozycja na stres;
• stany chorobowe;
• promieniowanie UV i będące jego skutkiem fotostarzenie;
• niekorzystne warunki atmosferyczne (np. duże wahania temperatur);
• wysokie zanieczyszczenie środowiska.

Jak dbać o dojrzałą skórę?

Skóra dojrzała wymaga szczególnej atencji i troski. Dowiedz się, jakie działania opóźnią procesy starzenia i pozwolą utrzymać cerę w zadowalającej kondycji przez długi czas.

Unikaj promieniowania słonecznego!

Promieniowanie UV aktywizuje działanie wolnych rodników, a co za tym idzie – przyspiesza procesy fotostarzenia skóry. Z badań wynika, że promieniowanie UVA i UVB odpowiada za 80-90% wszystkich skórnych skutków starzenia. Wpływa również na powstawanie przebarwień posłonecznych, których usunięcie w przypadku cery dojrzałej może być kłopotliwe. Chcąc uniknąć niepożądanych skutków słońca, należy regularnie stosować kremy z filtrem UV. Fotoprotekcję warto stosować także w sezonie zimowym. Wprawdzie ekspozycja na promienie słoneczne w tym okresie jest mniejsza, niemniej może okazać się równie szkodliwa dla skóry.

Prowadź zbilansowaną dietę!

Jednym z największych sprzymierzeńców szybkiego procesu starzenia się skóry jest niewłaściwa dieta. Zdrowe odżywianie to zatem jeden z najlepszych sposobów na zachowanie młodzieńczego wyglądu przez długi czas. W jadłospisie posiadaczy cery dojrzałej nie powinno zabraknąć produktów z witaminami C, A i E, witamin z grupy B oraz zdrowych kwasów omega-3. Rekomenduje się spożywanie świeżych warzyw i owoców, produktów zbożowych i olejów roślinnych.

Postaw na zdrowy styl życia!

Zbilansowana dieta nie przyniesie pożądanych rezultatów bez zmian stylu życia. Skóra dojrzała nie przebacza przemęczenia, które szczególnie szybko odciska swoje piętno na twarzy, a zwłaszcza w okolicach oczu. By tego uniknąć, warto uregulować rytm dobowy i zadbać o odpowiednią ilość snu, podczas którego skóra regeneruje się najlepiej. W higieniczny tryb życia wpisuje się także unikanie używek: palenia papierosów i spożywania alkoholu.

Zachowuj optymalny poziom nawilżenia!

W pielęgnacji cery dojrzałej należy zwracać uwagę na odpowiedni poziom nawilżenia. Upływ czasu dość często sprawia, że skóra jest sucha lub skłonna do odwodnienia. Trzeba więc nawadniać organizm rekomendowaną ilością płynów i stosować kosmetyki nawilżające.

Pamiętaj o regularnych peelingach!

Wraz z wiekiem cykl odnowy komórek skóry ulega wydłużeniu. W rezultacie obumarły naskórek dłużej pozostaje na powierzchni, powodując powstawanie nieestetycznie łuszczących się skórek. Cera dojrzała wymaga zatem systematycznego peelingowania. Delikatna eksfoliacja zapewnia skórze gładkość i reguluje produkcję gruczołów łojowych.

Wykonuj masaże przeciwstarzeniowe!

Wykonywanie masaży poleca się wszystkim posiadaczom cery dojrzałej, a zwłaszcza osobom ze skłonnością do suchej skóry i pojawiania się zmarszczek. Masaż skóry poprawia krążenie, oczyszcza z zalegających toksyn i aktywizuje przepływ limfy, zapobiegając w ten sposób zastojom limfatycznym i nadmiernemu gromadzeniu wody w organizmie.

Jakie wybrać kosmetyki dla cery dojrzałej?

W kosmetyczce posiadaczy cery dojrzałej nie powinno zabraknąć produktów zapewniających nawilżenie i regenerację. Wybierając kosmetyki do codziennej pielęgnacji, warto pamiętać, by zawierały one składniki, takie jak:

• witamina A – stymuluje produkcję kolagenu i elastyny, hamując aktywność enzymów odpowiedzialnych za ich degradację. Odpowiada za rozkład melaniny w naskórku, chroni przed nadmierną ucieczką wody, a także reguluje produkcję sebum;
• witamina E – nie bez przyczyny określa się ją mianem „witaminy młodości”. Jest silnym antyoksydantem, utrzymuje optymalny poziom nawilżenia i poprawia ukrwienie;
• witamina C – wyrównuje koloryt cery, zmniejsza widoczność przebarwień, minimalizuje stres oksydacyjny i wspomaga funkcje ochronne skóry. Powszechnie ceni się ją za właściwości fotoprotekcyjne;
• kwas hialuronowy – zapewnia skórze optymalny poziom nawilżenia od wewnątrz, zapobiega utracie wody, stymuluje produkcję kolagenu;
• koenzym Q10 – odżywia zmęczoną skórę i hamuje rozwój wolnych rodników;
• oleje roślinne – naturalne oleje roślinne, takie jak olej kokosowy czy rycynowy stymulują proces odnowy komórkowej i aktywizują regenerację skóry.

Rutyna pielęgnacyjna cery dojrzałej w 5 krokach

Skóra dojrzała bywa problematyczna w pielęgnacji i może reagować podrażnieniami czy uczuleniem na zawarte w kosmetykach drogeryjnych składniki syntetyczne, substancje zapachowe i barwiące. W profilaktyce przeciwstarzeniowej doskonale sprawdzą się więc kosmetyki naturalne z dodatkiem naturalnych olejów i ekstraktów.

Krok 1. Demakijaż

Warto zatroszczyć się o dojrzałą cerę już na pierwszym kroku codziennej rutyny pielęgnacyjnej. Jej posiadaczkom zaleca się stosowanie delikatnych kosmetyków demakijażowych, które skutecznie usuwają resztki makijażu i codzienne zanieczyszczenia, nie powodując przy tym podrażnień i przykrych dolegliwości. Naturalny olejek do demakijażu HydroCare to wszystko, czego potrzebuje skóra po przejściach. Jego oleista, ale nietłusta konsystencja pozwala utrzymać optymalny balans między nawilżeniem a natłuszczeniem. Dzięki dodatkowi emolientu z nasion ostropestu chroni skórę przed nadmierną ucieczką wody i poprawia jej elastyczność. Podobne działanie wykazuje olej arganowy, który zwalcza wolne rodniki i opóźnia procesy starzenia. Powstawaniu zmarszczek zapobiega również połączenie oleju z nasion słonecznika, oleju z kiełków pszenicy, oleju z pestek moreli, oleju jojoba oraz oleju rycynowego.

Krok 2. Oczyszczanie

Delikatność musi towarzyszyć pielęgnacji również na etapie oczyszczania. Kobiety dojrzałe powinny stronić od środków myjących z syntetycznym składem, które są zbyt inwazyjne dla osłabionej struktury skóry, mogą skutkować jej nadwrażliwością i przyspieszać pojawianie się kolejnych zmarszczek. Na tym etapie rutyny sprawdzi się żel oczyszczający do twarzy AquaFlora, którego skuteczność w profilaktyce przeciwstarzeniowej jest zasługą naturalnych składników: estrów oleju z pestek granatu i ekstraktu z malin. Za sprawą składników aktywnych żel spłyca zmarszczki, redukuje skłonność do powstawania przebarwień oraz wyrównuje koloryt cery.

Krok 3. Tonizowanie

W codziennej rutynie pielęgnacyjnej skóry dojrzałej nie można pomijać również tonizowania. Stosowane na tym etapie kosmetyki nie powinny zawierać jednak alkoholu. Doskonałym wyborem będzie naturalny tonik do twarzy HydraBloom Lipa-Lawenda, który doskonale kondycjonuje cerę starzejącą się. Olejek lawendowy, ekstrakt z lipy i wyciąg z aloesu łagodzą podrażnienia, a kwas mlekowy reguluje cykl odnowy naskórka, co ma istotne znaczenie w przypadku cery dojrzałej. Korzystne działanie wykazuje również panthenol, który zapewnia skórze głęboką regenerację i przynosi jej odczuwalną ulgę w przypadku podrażnień.

Krok 4. Odżywianie

Skóra starzejąca się potrzebuje głębokiego odżywienia. To zadanie dla rewitalizującego serum do twarzy, którego składniki aktywne wnikają w głąb skóry i aktywizują procesy regeneracji. Bezpieczną pielęgnację kobietom dojrzałym umożliwi naturalne serum Delikatnej Harmonii. Obecny w nim olej z białej kamelii – kompleks witamin młodości zapewnia skuteczną ochronę przeciwstarzeniową, a olej z pachnotki regeneruje skórę i poprawia jej elastyczność. Korzystny wpływ na kondycję cery dojrzałej mają również zawarte w serum naturalne oleje: olej ze słodkich migdałów, olej jojoba, olej z nasion dyni i olej z nasion słonecznika, które pomagają utrzymać optymalny poziom nawilżenia.

Krok 5. Nawilżanie

Nawilżanie w przypadku cery dojrzałej to jeden z najważniejszych kroków pielęgnacyjnych, który pozwala utrzymać ją w dobrej kondycji na długi czas. Najlepsze efekty przynoszą zwłaszcza delikatne kremy o lekkiej konsystencji, które w swoim składzie mają naturalne składniki aktywne. Krem nawilżający do twarzy Aloes & Bambus to doskonały kosmetyk do porannej i wieczornej rutyny. Zawarty w nim bioferment z bambusa uszczelnia naczynia krwionośne i wzmacnia strukturę skóry, intensyfikując produkcję kolagenu. Ekstrakt z algi brunatnej zmniejsza widoczność zmarszczek, a w połączeniu z kwasem cytrynowym redukuje przebarwienia, z którymi zmaga się wiele posiadaczek cery dojrzałej.

Jak utrzymać w dobrej kondycji dojrzałą skórę na całym ciele?

W codziennym oczyszczaniu skóry starzejącej się warto sięgnąć po Mydło Drogocenne olejki od nLine. Olejek ryżowy łagodzi podrażnienia, a dzięki wysokiej zawartości witaminy E wygładza i odmładza skórę. Olej babassu reguluje gospodarkę hydrolipidową, ma właściwości antyoksydacyjne. Olejek jojoba oczyszcza i regeneruje, a olejek rycynowy zmiękcza skórę.

Produktem szczególnie polecanym do systematycznego peelingowania całego ciała jest Peeling myjący Chabrowy minerał. Podczas gdy sól z Morza Martwego zapewnia głębokie oczyszczenie, działa leczniczo i przyspiesza regenerację naskórka, olejek jałowcowy pobudza krążenie, redukuje przebarwienia i cellulit.

Na szczególną uwagę zasługują również kosmetyki z dodatkiem olejku z grejpfruta (Olejek do ciała Grejpfrut z balsamem copaiba), który ma właściwości biostymulujące i regenerujące, uszczelnia naczynia krwionośne i poprawia jędrność skóry.

Podsumowanie

Wraz z wiekiem skóra traci naturalny blask i jędrność, staje się cienka i przesuszona. Spowolnieniu ulegają procesy regeneracyjne, czego skutkiem jest nieprawidłowa absorpcja składników aktywnych. Wprawdzie nie można zapobiec starzeniu, niemniej warto dążyć do minimalizacji niekorzystnego wpływu czasu na kondycję naszej cery. Zapewni to nie tylko właściwa pielęgnacja skóry z zastosowaniem bezpiecznych kosmetyków, ale także zbilansowana dieta i higieniczny styl życia. Kluczowa jest również odpowiednia profilaktyka przeciwstarzeniowa, którą należy rozpocząć po ukończeniu 25. roku życia. Wdrożenie wszystkich powyższych wskazówek daje nadzieję, że delikatna skóra osób dojrzałych odwdzięczy się promiennym wyglądem i pozwoli cieszyć się młodym wyglądem przez długi czas.

Piśmiennictwo:
Grządziel P., Goździalska A. (2022). Etiologia oraz możliwości spowalniania procesów starzenia się skóry, Aesthetic Cosmetology and Medicine, 1: 3-10.
Kołaczek A. (2015). Przegląd metod pielęgnacji skóry dojrzałej, Kosmetologia Estetyczna, 6: 541-545.
Sagan B., Bernat M. (2022). Pielęgnacja skóry dojrzałej, Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Nauk Społecznych, 1: 177-194.
Sobczyk A. (2018). Pielęgnacja cery dojrzałej w warunkach domowych. W: Medyczne aspekty kosmetologii i dietetyki. Lublin: 53-66.
Sobczyk A. (2018). Profesjonalna pielęgnacja cery dojrzałej w salonie kosmetycznym. W: Medyczne aspekty kosmetologii i dietetyki. Lublin: 39-52.

Soja – ekologiczna baza naturalnych świec

Głównym komponentem świec sojowych jest wosk sojowy. Nasiona soi po zebraniu poddaje się procesowi oczyszczania, obłuszczania i zawijania w płatki, z których na kolejnym etapie ekstrahuje się olej. W zależności od poziomu utwardzenia może być on wykorzystany do gotowania bądź do produkcji świec. Pierwsze użycie wosku sojowego datuje się na 1947 rok, przy czym warto podkreślić, że używano go wówczas głównie jako dodatek do żywności lub środek pełniący funkcję smaru. W produkcji świec wosk sojowy zadebiutował dopiero na początku lat 90. za sprawą Michaela Richardsa, który poszukiwał tańszej alternatywy dla wosku pszczelego. Od tego czasu wosk z nasion soi rewolucjonizuje rynek świec. Warto podkreślić, że wykorzystywane do produkcji wosku rośliny soi są niemodyfikowane genetyczne (wolne od GMO). Pochodzą ze zrównoważonych plantacji, które podlegają systematycznym i rygorystycznym kontrolom.

Co decyduje o przewadze świec sojowych nad parafinowymi?

Rosnąca popularność świec sojowych stała się przyczynkiem do ich porównań z tradycyjnymi świeczkami parafinowymi. Poznaj 7 powodów, które przesądzają o przewadze świec sojowych!

Nieszkodliwy wpływ na zdrowie

Świece parafinowe nie bez przyczyny w ostatnich latach zostały owiane złą sławą. Podczas wypalania parafina emituje do otoczenia szereg rakotwórczych substancji, spośród których najbardziej szkodliwe to benzen, toluen i formaldehyd. Osadzają się one na ścianach, sufitach i meblach, wpływając przez długi czas niekorzystnie na nasz organizm. W przeciwieństwie do parafiny wosk sojowy pali się czystym płomieniem. Nie dymi, nie kopci i nie uwalnia toksycznych substancji do otoczenia. Z badań wynika, że emituje aż o 90% mniej sadzy niż parafina! Daje to pewność, że powietrze, którym oddychamy podczas wypalania świec sojowych, jest całkowicie bezpieczne dla naszego zdrowia. Dzięki temu świece mogą być używane również w miejscach zamieszkałych przez małe dzieci czy kobiety w ciąży. Nie powodują nasilenia dolegliwości ze strony górnych dróg oddechowych, zatem bez obaw mogą sięgać po nie też astmatycy i osoby zmagające się z alergią.

Ekologiczność

Parafina, będąca bazą tradycyjnych świeczek, powstaje z frakcji ropy naftowej i węgla brunatnego, wyczerpując w ten sposób złoża surowców nieodnawialnych. Szkodliwe dla środowiska naturalnego jest nie tylko ich wydobycie, ale także przetwarzanie i sam proces spalania, podczas którego do środowiska uwalniają się wspomniane już substancje. Zupełnie inaczej rzecz ma się z woskiem sojowym, którego produkcja jest zupełnie nieszkodliwa dla otoczenia i nie wiąże się z eksploatacją nieodnawialnych zasobów. Co więcej: podczas wzrostu soja pochłania CO2 z atmosfery, równoważąc w ten sposób jego emisję wytwarzaną podczas wypalania świecy. Warto dodać, że sojowy wosk jest w pełni biodegradowalny – rozkłada się w środowisku naturalnym, nie wywierając przy tym na nie żadnego wpływu.

Właściwości aromaterapeutyczne

Wosk z nasion soi jest bezwonny, co czyni go doskonałym nośnikiem dla różnych nut aromatycznych. O ostatecznym zapachu świecy decyduje więc najczęściej zapach olejków eterycznych. Tak skomponowane świece bywają często wykorzystywane jako forma aromaterapii, stanowiąc ciekawą alternatywę dla dyfuzorów czy kominków zapachowych. Świece sojowe z dodatkiem olejków eterycznych wpływają na funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego i stymulują zmysły, a co za tym idzie – oddziałują na ogólną kondycję organizmu. W zależności od olejku zapachowego świeca może działać pobudzająco lub uspokajać skołatane nerwy, przynosząc ulgę po wyczerpującym dniu.

Dłuższy czas palenia

Świece sojowe wyróżniają się prawie dwukrotnie dłuższym czasem palenia w porównaniu ze świecami parafinowymi! To zasługa niższej temperatury topnienia wosku. Dają zatem więcej godzin świetlnych, pozwalając dłużej cieszyć się urokiem palących się ogników. Tę wydajność należy łączyć ze sporą oszczędnością dla kieszeni i odroczeniem w czasie wydatków na zakup kolejnej sztuki.

Mniejsze ryzyko poparzeń skórnych

Temperatura topnienia wosku sojowego oscyluje w przedziale 50-70 stopni Celsjusza, co znacznie minimalizuje ryzyko dotkliwych poparzeń i będących tego konsekwencją defektów skórnych. Wysokie bezpieczeństwo aplikacji rozgrzanego wosku na skórę poświadcza popularyzacja świec sojowych do masażu. To rozwiązanie cenią zwłaszcza masażyści, gdyż wosk sojowy doskonale natłuszcza skórę oraz zapewnia odpowiedni poślizg, minimalizując niekomfortowe uczucie tarcia podczas masowania ciała.

Łatwość utrzymania czystości

Wywabianie plam spowodowanych rozlanym woskiem parafinowym nie należy do najłatwiejszych. Tłusta konsystencja i nierozpuszczalność parafiny w wodzie sprawia, że bywa to niekiedy zadanie karkołomne i skazane na niepowodzenie. W przypadku świec sojowych nie ma powodu do obaw. By pozbyć się rozlanego wosku sojowego, wystarczy odrobina wody i mydła.

Uniwersalne zastosowanie

Tlące się w mroku ogniki tworzą w pomieszczeniu niezastąpiony nastrój, sprawiając, że pozornie zwykła chwila staje się magicznym momentem. Dzięki zwiększonej liczbie godzin świetlnych świece sojowe pozwalają dłużej zachwycać się klimatycznym nastrojem. Są wymarzoną oprawą romantycznych chwil we dwoje, a także umilają czas z dobrą lekturą czy relaksującą kąpiel w wannie. Świece sojowe doskonale sprawdzą się przy każdej z tych okazji, dając zachwycający blask i roztaczając piękny zapach, bez obaw o negatywny wpływ na zdrowie.

Jakie naturalne świece sojowe wybrać?

W wyborze naturalnych świec sojowych warto kierować się nie tylko składem, ale także wyglądem wizualnym oraz sposobem produkcji. W asortymencie marki nLine znajdziesz wyłącznie świece typu hand made. Rękodzielnicza produkcja prowadzona jest z dbałością o wszelkie detale i pozwala osiągnąć efekt, który zachwyci każdego estetę. Zróżnicowane kompozycje aromatyczne, zamknięte w szklanym słoiczku, to doskonały pomysł na oryginalny prezent. Połączenie minimalizmu z elegancją doda uroku każdemu wnętrzu, w którym zagoszczą świece od nLine.

Podsumowanie

Naturalne świece sojowe to doskonała alternatywa dla triumfujących od dekad świec parafinowych. Nieszkodliwość wosku sojowego dla zdrowia człowieka i środowiska naturalnego doskonale wpisuje się w promowane idee zdrowego stylu życia oraz koncepcje ekologii i zero waste. Nie są to bynajmniej jedyne źródła przewagi świec sojowych nad tradycyjnymi świecami. Wśród innych należy wymienić: walory aromaterapeutyczne, brak ryzyka poparzeń oraz długi czas palenia i związane z tym oszczędności. Elastyczność wosku i łatwość jego barwienia pozwala tworzyć świece o różnych kształtach. Wszystkie te czynniki wskazują, że świece sojowe zrewolucjonizowały dotychczasowy rynek i mają potencjał, by zdetronizować szkodliwe dla otoczenia świece parafinowe.

Charakterystyka cery normalnej

Cera normalna cechuje się wyrównanym kolorytem i zdrowym wyglądem. Jest miękka i gładka w dotyku, doskonale napięta i dobrze ukrwiona, a także pozbawiona niedoskonałości i zaczerwienienia. Próżno doszukiwać się na jej powierzchni suchych skórek bądź typowych dla cery tłustej i mieszanej rozszerzonych porów, zaskórników otwartych (wągrów) i zamkniętych (ropnych wyprysków czy krost).

Niemal idealny wygląd zawdzięcza właściwemu funkcjonowaniu gospodarki wodno-lipidowej. Równowaga pomiędzy poziomem nawilżenia a natłuszczenia sprawia, że cera normalna nie wykazuje skłonności do nadprodukcji sebum, a także nie ma tendencji do przesuszania i odwodnienia. W przeciwieństwie do innych typów cer jest odporna na działanie czynników zewnętrznych i niekorzystne warunki atmosferyczne (mróz, silny wiatr czy słońce). Nie jest zbyt wrażliwa na kosmetyki i nie powoduje nieprzyjemnych doznań po zabiegach pielęgnacyjnych np. uczucia ściągnięcia po myciu.

U kogo występuje cera normalna?

Cera normalna występuje najczęściej u dzieci, a u dorosłych spotykana jest bardzo rzadko. Przypuszcza się, że odpowiadają za to zwłaszcza zmiany hormonalne zachodzące w wieku dojrzewania. Prowadzą one do deregulacji gospodarki hydrolipidowej, która objawia się zaburzeniami pracy gruczołów łojowych. Właśnie dlatego normalna skóra wraz z wiekiem zmienia się w cerę suchą, mieszaną, tłustą lub skłonną do podrażnień. To wyjaśnia, dlaczego dorosłych posiadaczy cery normalnej określa się prawdziwymi szczęśliwcami, którzy nie muszą borykać się z trudnościami typowymi dla innych cer.

Jakie kosmetyki do cery normalnej wybrać?

Cera normalna słynie z dobrej tolerancji różnego rodzaju kosmetyków. Nie oznacza to jednak, że ich wybór powinien być dziełem przypadku. Do codziennej pielęgnacji należy wybierać przede wszystkim kosmetyki, które pozwolą zachować równowagę pomiędzy poziomem nawilżenia a natłuszczenia. Sprawdzą się tu zwłaszcza kosmetyki naturalne, których komponentami są wyłącznie naturalne oleje, wyciągi roślinne i inne składniki organiczne. W przeciwieństwie do kosmetyków drogeryjnych nie zawierają one substancji chemicznych, zapachowych i drażniących, a co za tym idzie – minimalizują ryzyko niepożądanych reakcji skórnych i uczuleń. W asortymencie marki nLine każdy posiadacz cery normalnej znajdzie kosmetyk dopasowany do indywidualnych potrzeb własnej cery.

Pielęgnacja cery normalnej — rutyna pielęgnacyjna krok po kroku

Wprawdzie cerę normalną uznaje się za bezproblemową, niemniej – podobnie jak pozostałe typy skóry – wymaga ona odpowiedniej pielęgnacji. Jej zaniedbanie może osłabić kondycję skóry i zapoczątkować skłonności do nadprodukcji sebum czy odwodnienia. Dowiedz się, jakie działania pielęgnacyjne pozwolą Ci utrzymać cerę normalną w dobrej kondycji!

Krok 1. Demakijaż

Podstawą codziennej pielęgnacji skóry normalnej powinien być demakijaż. Wysoką skutecznością w usuwaniu resztek kosmetyku makijażowych, a także zanieczyszczeń osiadających na skórze w ciągu całego dnia (potu, łoju czy brudu) wykazują się zwłaszcza naturalne oleje. Olejek do demakijażu HydroCare utrzymuje pożądany balans między nawilżeniem a natłuszczeniem, chroniąc przed odwodnieniem i przesuszeniem oraz powodowanymi tym nieprzyjemnymi dolegliwościami, takimi jak uczucie ściągnięcia czy pieczenie.

Krok 2. Oczyszczanie

W kolejnym kroku kompleksowej rutyny pielęgnacyjnej trzeba postawić na głębokie oczyszczanie. Co prawda ten rodzaj skóry nie wymaga redukcji nadmiaru sebum, ale potrzebuje systematycznego usuwania zanieczyszczeń, które każdego dnia gromadzą się na jej powierzchni: resztek makijażu, kurzu oraz brudu. Trzeba zadbać więc o dogłębne oczyszczanie twarzy zarówno rano, jak i wieczorem. Należy pamiętać o wyborze odpowiednich kosmetyków i unikać produktów na bazie alkoholu, które mogą naruszać naturalną barierę hydrolipidową. Skuteczne oczyszczenie twarzy zapewni żel AquaFlora, który zapobiega rozregulowaniu pracy gruczołów łojowych. Połączenie lipy, rumianku i olejku z paczuli ukoi skórę i zahamuje ewentualne procesy zapalne, które mogą spowodować niedoskonałości skóry.

Obligatoryjnym etapem rutyny pielęgnacyjnej cery normalnej jest również regularna eksfoliacja, która pozwala usunąć zrogowaciały naskórek i przyspiesza proces regeneracji skóry. By nie naruszyć bariery hydrolipidowej, wykonuj złuszczanie mechaniczne raz lub dwa razy w tygodniu. W tym zadaniu doskonale sprawdzą się peelingi drobnoziarniste od nLine: Peeling cukrowy Rozmaryn i pomarańcza lub Peeling cukrowy Amaretto. Osoby preferujące delikatniejsze złuszczanie powinny sprawdzić zalety peelingów o kremowej konsystencji, takich jak Peeling kremowy Cynamon.

Krok 3. Tonizowanie

Po oczyszczaniu należy skoncentrować się na przywracaniu skórze równowagi kwasowo-zasadowej. W pielęgnacji normalnej cery na tym etapie warto wypróbować tonik HydraBloom Lipa-Lawenda, który łączy w sobie dobroczynne właściwości ekstraktu z lipy i lawendy, wyciągu z aloesu, panthenolu i kwasu mlekowego. Ta oryginalna kompozycja działa na skórę kojąco, regeneruje i reguluje cykl odnowy naskórka.

Krok 4. Odżywianie

Jeśli zależy Ci na głębokiej rewitalizacji, wypróbuj serum Delikatnej Harmonii. Unikalna formuła, inspirowana siłą składników naturalnych, pobudza procesy regeneracyjne skóry, zapewnia właściwe funkcjonowanie płaszcza hydrolipidowego i działa antyoksydacyjnie. Zawarty w tym serum olej z pachnotki zregeneruje skórę, a kompozycja oleju ze słodkich migdałów, oleju jojoba, oleju z nasion dyni oraz oleju z nasion słonecznika utrzyma optymalny poziom nawilżenia.

Krok 5. Nawilżanie

W odróżnieniu od suchej cera normalna nie ma problemów z nadmierną ucieczką wody z naskórka. Nie oznacza to bynajmniej, że można bagatelizować kwestię nawilżenia. Przeciwnie: optymalne nawilżenie cery normalnej gwarantuje jej promienny wygląd i pozwala utrzymać właściwą elastyczność. Zaniedbanie tego elementu rutyny pielęgnacyjnej, zwłaszcza po 30. roku życia, może doprowadzić do osłabienia skóry i wywołać skłonność do jej przesuszenia. Jeśli szukasz preparatów zapewniających równocześnie odpowiedni poziom nawilżenia i natłuszczenia, sięgnij po krem nawilżający do twarzy Aloes & Bambus. Olej jojoba, olej z tsubaki i ekstrakt z algi brunatnej doskonale kondycjonują skórę i opóźniają procesy starzenia, a kwas cytrynowy wyrównuje koloryt cery.

Jak utrzymać cerę normalną w doskonałej kondycji?

Kompleksowa pielęgnacja to jeden z najważniejszych kroków do zachowania promiennego wyglądu cery normalnej. Warto jednak pamiętać o kilku innych zasadach, których przestrzeganie chroni przed niedoskonałościami skóry. W jaki sposób możesz zapobiegać ewentualnym problemom?

Nie rezygnuj z fotoprotekcji!

Cera normalna jest szczególnie wrażliwa na szkodliwe działanie słońca. Promieniowanie UV może powodować zaburzenia pigmentacji i fotostarzenie skóry. By uniknąć nieestetycznych przebarwień, sięgnij po lekkie kremy z filtrem UV. Jeśli jednak mimo odpowiedniej fotoprotekcji słońce „zajdzie Ci za skórę”, wprowadź do codziennej pielęgnacji kosmetyki z witaminą C, która skutecznie wyrówna koloryt cery.

Stosuj profilaktykę przeciwstarzeniową!

Nawet idealna cera nie ucieknie przed upływem czasu… W systematycznej rutynie pielęgnacyjnej cery normalnej nie można zapominać więc o profilaktyce przeciwstarzeniowej, która opóźni moment pojawienia się pierwszych, nawet drobnych zmarszczek. W kosmetyczce posiadaczy cery normalnej nie może zatem zabraknąć kosmetyków z dodatkiem witamin A i E. Nie bez powodu określa się je mianem witamin młodości. Wspomagają w walce z wolnymi rodnikami, sprzyjają regeneracji i opóźniają starzenie się skóry.

Prowadź zdrowy styl życia!

Nie od dziś wiadomo, że skóra jest zwierciadłem dla naszego stylu życia. By zachować ją w dobrej kondycji, zadbaj przede wszystkim o zbilansowaną dietę. Sprzymierzeńcem cery normalnej jest dieta bogata w pełnowartościowe węglowodany i białko, zdrowe tłuszcze, owoce i warzywa. Zdecydowanie nie służy jej natomiast żywność wysokoprzetworzona, słodycze i używki (alkohol, palenie papierosów). Twoja skóra odwdzięczy się również pięknym wyglądem za dbałość o nawodnienie, odpowiednią ilość snu i unikanie stresu.

Podsumowanie

Populacja szczęśliwych posiadaczy cery normalnej jest względnie niewielka, gdyż ten typ cery występuje najczęściej u dzieci. Gładka skóra o jednolitym kolorycie, pozbawiona jakichkolwiek niedoskonałości powszechnie uchodzi za bezproblemową, ale również ona wymaga odpowiedniej pielęgnacji. By zapewnić jej równowagę hydrolipidową, nie można zaniedbywać żadnego z etapów rutyny: oczyszczania, nawilżania i złuszczania. Warto ponadto dbać o odpowiednią dietę i styl życia, jak również sięgać po bezpieczne kosmetyki. Przestrzeganie wszystkich tych zaleceń pozwoli długo cieszyć się promiennym i młodzieńczym wyglądem cery normalnej.